Crime Does Not Pay (Le crime ne paie pas)

Pierre, doe dat niet!

- Laat mij met rust! - Maar vandaag is het kerstdag!

Kerstmis of niet, het is voorbij, het is genoeg geweest, zie je het niet?

- Nog een prettige avond! - Pierre!

Het is voorbij!

CINEMA "REX" - "Misdaad loont niet" een film van Gérard Oury.

- Is de sessie al begonnen? - Nee, meneer. De pauze eindigt subiet.

- Hoe lang duurt de film? - Ongeveer 2 uur. - Bedankt.

Mezzanine, alstublieft.

Bedankt.

Linker roltrap.

Bedankt!

Films en reclame

Avenue Marceau 24, Parijs.

In alfabetische volgorde

MISDAAD LOONT NIET

Personages en evenementen van deze film zijn gebaseerd op echte feiten

en dus enige gelijkenis met bestaande feiten zijn geen toeval...

Venetië, 15de eeuw.

Een paleis aan de oevers van het kanaal.

Hertogin Lucretia woont hier helemaal alleen.

De hetogin is prachtig. En ze weet dat.

Maar ze is al vele jaren mooi, en dat weet ze ook.

Liefde bezet vandaag haar leven, zal misschien wel de laatste kunnen zijn.

Toen op een dag Sint Franciscus en monnik Matteo het dorp binnen kwamen,

gingen ze bedelen in verschillende straten.

Sint Franciscus was kort en ellendig van gestalte, vreemden vermeden hem ijverig.

Hij heeft maar een paar stukjes grof brood en

andere ellendige kleine dingetjes gekregen.

Een man houdt zoveel van je dat hij stiekem over de daken naar je toe komt.

Als je tegelijkertijd gepassioneerd en arrogant

bent, gebruik je een cosmetische masker.

Niet om deze man te onthouden, omdat hij van je houdt.

Maar om zo 'n eerlijk beeld te blijven hebben van zichzelf.

En mooier dan de zijne, hij raakte in extase...

van de heilige lust van de armoede.

Hij zei: "Oh mijn broer Matteo, we zijn de grote schat niet waardig".

- Ik heb het signaal geplaatst, mevrouw. - Wie vroeg jou dat te doen?

- Niet ik, ik zweer. - Jij natuurlijk niet.

Mevrouw, u was alleen, dus ik dacht...

Jij moet niet denken, Antonella. Leg dit masker neer. En ga slapen.

- Goedenacht, mevrouw. - Bedankt, Antonella. Goede nacht.

Moet ik daarboven de lichten doven?

Nee.

En broer Matteo antwoordde...

"Hoe kan je praten over schatten! We hebben geen gerecht, geen mes..."

Waarom een signaal aansteken als hij mij niet ziet staan?

- Wedden dat hij zal komen? - Waarvoor?

Er zijn al 5 dagen verstreken. Hoe meer tijd verstrijkt,

hoe gemakkelijker het voor hem is om niet terug te keren.

Ja ik begrijp het. Alleen de eerste stappen zijn moeilijk.

De eerste stappen achteruit. Je hebt gelijk, hij komt niet meer.

Kleed me aan.

Zijn laatste bezoeken waren precies of hij hier niet was.

Bij het binnenkomen had hij een uitdrukking op zijn gezicht alsof hij wegging.

- Heb je dat gezien? - Ik heb scherpe ogen.

Je bedoelt mooie ogen.

Er zijn tijden dat mooie ogen vooral waakzaam zijn.

Doof de fakkel. Ik wil niet op het dak roepen:

"Kom!" terwijl hij geen zin heeft. Doe het uit!

Goed.

Nee!

- Goed, dus je wilt dat hij toch komt? - Ja.

Als de Chevalier niet meer van me houdt dan is het aan mij om dat te zeggen.

Het lijkt erop dat je iets weet.

Hoe vaak ging de Chevalier sinds zondag daarheen?

Ga nou maar.

Vijf keer, zie je?

- En 5 keer kwam hij niet naar mij toe. - Oh, als je hem volgt...

- En waar is naar "daar"? - Naar het paleis van Savelli.

- Naar Savelli's dochter, Francesca? - Ken je haar?

Ze zeggen dat ze een schoonheid is.

- Waar kijk je naar? - Naar mezelf.

Natuurlijk kijk je naar een nog mooiere hertogin.

Maar je spiegel heeft je al te lang bekeken. Daarom liegt de spiegel.

Zelfs ik, kijk niet zo eng. Maar wacht maar!

Geef toe, je kijkt er naar uit wanneer hij mij zal verlaten.

- Integendeel, geduldig. - Nou, je zult het niet meemaken!

Ik ben geen vrouw die je zomaar dumpt.

Je zou dit allemaal moeten schrijven in een mooie brief.

En het zal allemaal voorbij zijn.

- En dan stopt eindelijk misschien die slapeloze nachten. - Nee!

Ik wil dat hij het hoort uit mijn eigen mond.

En ik wil het zien dat hij naar mij luistert. Ik wacht erop.

De broer van de hertogin...

was één van de grootinquisiteurs, die in feite de meesters van Venetië waren.

Een Venetië sterk en welvarend, maar de hele tijd in oorlog...

met andere Italiaanse republieken, en vooral met Genua.

Ik zie je dat je mooi verkleed bent.

Voor iemand die nooit kwam. Dus hij komt niet meer!

Je geliefde, mijn lieve zus, zit in de gevangenis!

- In de gevangenis? Waarvoor? - Dit is wat ik je kwam vertellen.

Uw Chevalier, is ongetwijfeld een knappe man.

Maar hij is ook een Genuees, een buitenlander en vijand van de Republiek!

Een spion, dat is uw geliefde!

- Een spion? - Ja!

We weten dit sinds gisteren.

Dat is waarom Chevalier Angelo Giraldi, de

man van de drie zwaarden in de gevangenis zit.

En liet zijn hoofd verbluffend op zijn schouders vallen!

Er zal geen schandaal zijn. De zaak wordt vandaag stilgelegd.

- Nee! - Ja!

Ik weet hoe je die dingen verzwijgt.

- De personen zelf wurgen. - In sommige gevallen wel.

Het is mijn beurt om je te waarschuwen.

Dood mijn geliefde en ik maak een schandaal!

- U? - En dan zal ik ook de waarheid vertellen.

Ik heb de opdracht gegeven aan de Chevalier om de informatie naar Genua te brengen.

- Nee, dat heb je niet gedaan! - Toch wel.

En ik heb geen sympathie voor de Genuezen, behalve voor één.

- En ik hou evenveel van Venetië zoals jij! - Maar waarom?

Denk eens goed na. Jij bent gek. Oude raadsman! Rechter! Raad eens!

Denk je echt dat ik zo 'n man kon houden? Als ik enkel mij zelf gaf aan hem?

Dus, lieve broeder, als je je eer wilt behouden dan red je mijn geliefde.

Dat is chantage.

Ik wil niet dat hij doodgaat.

Nee!

Goed...

Je verwacht toch niet dat ik hem vrij laat?

- Hij zit in het geheim in de gevangenis. - Een deur kan kwetsbaar zijn.

Een cipier is dom maar doet wel wat je hem opdraagt.

Nee! hij zal bij je terugkomen.

Ik jaag hem weg.

En je gaat ermee akkoord om hem niet meer te zien?

Het is gemakkelijker voor mij dan je denkt.

Ja, en? Houd je niet meer van hem?

Stel geen domme vragen.

Is je meesteres alleen?

Ja.

Bedankt.

Bijt niet, hond! Ik ben het nog steeds.

Lucretia!

Mijn schatje, mijn geliefde!

Angelo, je bent gekomen. Je had niet moeten komen.

Je weet wat ze met mij wilden doen? Geef toe dat je het weet.

In Venetië houden ze niet meer van mij.

- Dat was de voorwaarde voor uw vrijlating. - Ja, ik begrijp dat.

Ja, ik ga weg. Ik ben niet iemand waarmee ze kunnen doen wat ze willen.

Ik glipte uit hun klauwen. Ze begrepen niets.

Maar ze zullen je zoeken, ze zullen je arresteren!

Nee, ik kon Venetië niet verlaten zonder jou te zien.

Je bent echt weggelopen om me te zien?

- Ja, Lucretia. - En je vermoedde echt dat ik het was?

- Wie anders? - Maar heb je het verdiend?

Nee. Ik was een lafaard.

Maar na wat je voor mij hebt gedaan moet ik je de waarheid zeggen.

Je kwam naar hier om het mij te vertellen? Ik wacht.

Jij en ik staan ​​op dit moment op het punt uit elkaar te gaan.

- Het is misschien beter. - Ah!

Ja, onze liefde was al een tijd dood, bedoel je? Ik bedoel... erg ziek.

Ik weet het niet, maar alvast niet meer zoals het moet.

In feite wisten we het allebei al maar durfden we het niet te zeggen.

Ik zou wel gedurfd hebben, maar ik zag je niet meer.

Ik was een beetje bang.

Was het dan zo moeilijk om het te zeggen?

Erg! Maar we hoeven niets meer te zeggen.

Dit afscheid viel zelf op ons. Moeilijk, en niemand wilde het.

- Als een bliksemschicht! - Leugenaar!

Hypocriet!

Ik ken je blikseminslag, je werd verliefd op een ander.

Vertel het me, want ik weet het al!

Ik zeg het toch.

Je hebt het verkeerd gezegd, je werd verliefd op een ander.

Je wist het en toch vroeg je mijn vrijlating?

Dat wil zeggen dat ik ook minder van je hield.

Mocht ik echt van je houden dan zou ik gezegd hebben: "wurg hem in zijn cel".

Maar nee. Ik zei: "laat hem maar leven."

Dus ik werd minder verliefd op jou. Staan we nu effen, Angelo?

- Je was weer nobeler dan ik. - De laatste keer.

En het heeft allemaal een heel vredig einde.

Ons waardig, hoop ik.

Bedankt. Tenminste, je hoeft niet jaloers te zijn.

Ik zal je niet meer zien. Maar de andere ook niet.

Dus afscheid is niet alleen met mij, maar ook met haar?

Ik hoop dat ze enorm ongelukkig zal zijn.

Wie is zij?

- Nee. - Francesca Savelli?

Ik weet het niet.

- Is zij uw minnares? - Ik weet het niet.

- Je wilde met haar trouwen! - Ik weet het niet.

- Oh nee, je zal praten! - Lucrezia, ik smeek je, vraag niets!

We wilden uit elkaar gaan zonder vijandigheid.

En jij gaat naar haar toe met mijn zegen?

Denk je dat ik je leven heb gered om mij uit te lachen?

Verdwijn vandaag nog uit Venetië want ik bescherm je niet voor eeuwig.

Francesca Savelli, de dochter van de koopman!

Je bent hetzelfde zoals alle andere mannen! Ga weg. Ga weg!

Geen boosaardigheid, geen haat geen jaloezie...

geen liefde, met andere woorden niets!

Vanaf nu zal ik niet meer denken aan jou.

Ik zal mijn rug draaien terwijl je de deur uitgaat.

Ik zal je niet zien vertrekken.

Ik zal niet weten of je nog even blijft staan of niet, niet

durven afscheid te nemen omdat je weet dat het voor altijd is.

Ik wil niet weten welke kant je weggaat. Waar je naartoe gaat...

Ik wil niet weten waar je bent...

Ik wil je niet verliezen!

Maar je bent me al kwijt, Francesca!

Wie ben ik nu? Een voortvluchtige die op de dood wacht.

Morgen zal mijn naam onteerd worden in Venetië.