Colors of Evil: Black (Kolory zła: Czerń)

Hé, Kappertje. Alles goed?

Alles goed. Het zijn aardige mensen.

Zeker.

Wat wil je checken?

We zijn laat.

Ja, het spijt me.

Mij ook. Ben je al een beetje gewend?

Langzaam aan.

Het is niet het eind van de wereld.

Hou je gewoon een paar jaar gedeisd, dan zijn ze 't vergeten.

Je kan aanklagers niet straffen omdat ze moordenaars pakken.

Straks ga je 't hier nog leuk vinden.

Hallo. -Hallo.

Hoe was je avond?

Ik heb de stad verkend.

Echt? -Nee.

Moet je toch 's doen. Trulocz dateert uit de nieuwe steentijd.

Wat is dat?

Je nieuwe zaak.

Diefstal bij een slijter? -De duistere kant van de stad.

Weet je nog, die vermiste jongen twee jaar geleden? Adam Poznański?

Ja, eh… Zijn moeder meldde het.

Helikopters, honden… Alle bossen doorzocht.

Twee dagen later bleek dat ie bij familie zat.

Hoe kon ze dat vergeten?

Hoezo? -Mijn maat is bezig met de statistieken.

Hij krijgt steeds een foutmelding.

Meld het maar bij politiechef Adamczyk, dan fiksen ze het wel.

Dat joch zong zo mooi in de kerk.

Ben je gelovig?

Eerder bijgelovig.

En jij?

Eén ruchanki. -Dank u.

Ruchanki? -Niet vragen.

Wanneer komt je dochter? -Morgen.

Mooi, kan ze naar 't oogstfeest. Met een grote kermis.

Bent u die schrijver van misdaadboeken, uit dat huis aan het meer?

Julia Sarman. Goedemorgen. -Goedemorgen.

Dit is mijn zoon Piotruś.

Elżbieta Pakosz. In dit stadje weten we alles van elkaar.

Dat zijn twee collega's van je.

Schrijvers? -Bijna. Aanklagers.

Wat een leuk joch.

Net mijn Michał.

Jullie moeten eens afspreken.

Mam. -Wat?

Mijn bevalling duurde 24 uur…

…omdat hij dwars lag, en zo is ie ook gebleven.

Hij had de vruchtzak om zijn hoofd, ik dacht dat ie geen gezicht had.

Met de helm op geboren.

En wie gaat dat betalen?

Ik betaal in natura.

Mijn man.

Chef.

Goedemorgen. -Goeiemorgen, Leopold.

Herinnert u zich nog die vermiste jongen? Adam Poznański?

Zeker.

Een vriend bij de politie doet de statistieken…

…en hij kan geen melding vinden.

Dan moet ie maar eens goed kijken. Bij mij is alles compleet.

Het is hier geen Sopot. -Ik zal 't zeggen. Dank u.

Die jongen is wel gevonden, hè? -Ja.

Bij zijn familie?

Is dit een verhoor, jongen?

Ik vraag 't maar.

Hij zat bij zijn familie. Die moeder is letterlijk gestoord.

Ik snap 't. Dank u. -Geen dank.

Warschau-eikel.

Niks over Poznański in het archief.

Er moet een dossier zijn. -En zo niet?

Het moet. -Ik zie niks.

Vraag 't anders aan Adamczyk. -Die zei dat ik moest opdonderen.

Echt waar?

Waar wonen die ouders? -Verveel je je soms?

Ewelina ziet hem als een heilige. Dit gaat problemen opleveren.

Wat een leuk huis.

Dank u. Het is nog niet helemaal af.

Met drie kids, dat is best zwaar.

Drie kids? Ik heb er vier om voor te zorgen.

Gelukkig is er nog kinderbijslag.

Als ze dat maar niet afschaffen. Mijn man verdient soms wat bij.

En de rekeningen worden betaald.

De rekeningen worden betaald?

Dat floepte eruit. Waar komt u voor?

Het gaat over uw zoon Adaś. -Wat is ermee?

Twee jaar geleden gaf u hem op als vermist, en trok 't weer in.

Nou en?

Uw zoon werd gevonden, hè? -Ja.

Is hij nu hier?

Hij woont bij familie. -In Trulocz?

Nee, niet in Trulocz. -Waar dan?

Aan de andere kant van Polen. Ik ben 't adres kwijt.

Hoe heten ze?

Dat weet ik niet meer.

Hoe uw familie heet?

We zijn niet zo close. Het is een nicht van mijn moeder.

Ik ga 't adres wel zoeken.

Hoe belachelijk ook, ik vind hem leuk.

Ewelina is jong. Ze neemt alles serieus.

Dus u hebt geen contact met hem?

Met zoveel kinderen heb je weinig tijd. Hebt u zelf kinderen?

Zeker. -Dan weet u hoe 't is.

Hoe is ze doodgegaan, mama?

Mama?

Mama…

Mama…

Nu doe je het weer.

Het spijt me.

Julia?

Herken je me niet? Patryk Deczer, van de middelbare.

Hallo.

Zo bizar. Waarom heb je niet gezegd dat je terug bent?

Dat vindt iedereen vast geweldig. Zullen we wat organiseren?

Hoe gaat 't met je?

Ik weet niet of je 't nog weet, maar ik schilderde altijd.

Doe ik nog steeds.

Ik had pas nog een expositie in Kopenhagen.

Wauw.

Is dat je zoon? -Ja. Piotruś.

Hoi, Piotruś.

Oma is vast heel blij met haar kleinzoon.

We hebben haar nog niet gezien.

Laten we contact houden, dan doen we iets van een reünie.

Oké. -Oké?

We hebben haast. Tot ziens, Patryk.

Dag. Dag, Piotruś.

Waarom gaan we niet naar oma?

Ze wil me niet kennen.

Wat is er toen gebeurd?

Ik weet het niet precies.

Maar iets ergs.

Waar denk je aan?

Papa.

Soms weet ik niet meer hoe hij eruitzag.

Zwaaien.

Loopton. Loopton.

En springkastelen.

Springkasteel. Springkasteel.

De grootste, hè? -Ja.

Ga maar.

Meneer de aanklager?

Hallo. Leopold.

Julia. -Aangenaam.

Is dat je dochter? -Monika.

Mooi meisje. -Dank je.

Gaat ze al naar school?

Volgend jaar, in Warschau. Ze woont bij haar moeder.

Woon je al lang in Trulocz? -Nee, nog niet.

En hoe bevalt het?

Het is wel oké.

Ik vind het ook niks.

Wat doe je hier dan?

Worden mensen nerveus als ze horen dat je aanklager bent?

Ja, vaak wel. -Vind je dat vervelend?

Ja. -Waarom ben je het dan geworden?

Dat vraag ik me ook af. En waarom Trulocz?

Ik doe research voor een boek.

Het duistere verleden van Kasjoebië en zo.

Monika viert vakantie bij haar vader? -Ja.

Ik wil naar de schiettent.

Kom een keertje langs. We hebben een huis aan het meer.

Ik leg 't voor.

Let op.

Speciale aanbieding.

Als je de roos raakt…

…krijgt je mooie moeder een teddybeer.

Ik hoorde al dat je terug was.

Wat? Herken je me niet?

Is dat je kind? -Kom.

We komen zo wel terug. -Jochie.

Kijk eens wat je moeder met me heeft gedaan. Kijk dan.

Hartelijk welkom, allemaal. En wat een grote opkomst.

Ik weet nog… -Gaat het?

…toen ik 20 jaar geleden burgemeester werd.

Ik kreeg een advies. 'Luister naar de mensen, Fabiola.'

Ik doe dat elke dag en ik hoop dat jullie dat merken.

Dank jullie wel.

De stad groeit, dankzij jullie.

Inwoners, ondernemers.

Dankzij onze samenwerking. Bravo.

'Luister naar de mensen.' Dat zei de vader…

…van onze speciale gast.

Meneer Marek Chojnacki. -Dank u.

Filantroop, ondernemer en een fan van Trulocz.

Een paar woorden, graag.

Dank u, burgemeester. Goedemorgen, dames en heren.

Mijn vader is een jaar geleden overleden.

Piotruś?

Hij hield van onze stad…

Piotruś?

Piotr.

Piotruś.

Piotruś.

Is er iets?

Ik weet niks van dat joch.

Meteen nadat ik die slet tegenkwam…

…ben ik een biertje gaan drinken bij Zagłoba.

Daarna ben ik naar huis gegaan.

Die slet? Ik heb 't idee dat je haar niet mag.

Zie je mijn gezicht? -Valt niet te missen.