The Big Country

คนที่จะไปต่อ กินอาหาร 1 ชม.นะ ขณะที่เราเปลี่ยนม้า

- ให้ผมช่วยครับคุณผู้หญิง - ขอบคุณค่ะ

- สวัสดี - สวัสดีครับคุณแมคเคย์

ดูนั่นสิ

- เอาล่ะคลินท์ กลับรถ - ลุก ร็อบบิน ลุกขึ้น

คุณแมคเคย์

ครับ

ผมสตีฟ ลีช หัวหน้าคนงานที่แล้ดเดอร์ แรนช์

- สวัสดีครับ - ผมเอารถม้าของแพทมารับคุณ

เธอรออยู่ที่บ้านเพื่อนตรงหัวมุมนี่เอง

ขอบคุณ คุณเอื้ออารีมาก ผมเริ่มจะคิดว่าผมมาผิดเมืองหรือเปล่า

- นี่ของของคุณหรือครับ - ใช่

ผมไม่รู้ว่าผมควรจะสวมหมวกทรงสูง ขนาดนั้นแถวนี้หรือเปล่า คุณแมคเคย์

ทำไมล่ะ

คาวบอยเถื่อนพวกนี้ อาจคิดอยากยิงมันหลุดจากหัวคุณ

ขอบคุณนะ คุณลีช

สบายดีหรือครับคุณลีช

ไอ้หนู ทำไมไม่แตะหมวกทักทาย เวลาหัวหน้าคนงานของแล้ดเดอร์ผ่าน

เร็วเข้า ไปจากที่นี่กัน

แพท สวัสดีแพท

จิม

ที่รัก ไม่อยากเชื่อเลยว่าคุณอยู่นี่จริง ๆ

- คุณไม่รู้หรอกว่ามันนานแค่ไหน - ผมน่ะเหรอไม่รู้

ถ้าฉันรู้ว่าจะคิดถึงคุณมากขนาดนี้ ฉันให้คุณแต่งกับฉันที่บัลติมอร์ไปแล้ว

- คุณยังไม่เปลี่ยนใจใช่ไหม - ฉันทำท่าเหมือนจะเปลี่ยนใจเหรอคะ

ถึงแม้คุณอาจจะสงสัย ตอนฉันไม่ได้อยู่ที่โรงแรมเพื่อเจอคุณ

ขอบอกว่าฉันไม่ได้ไปไหนเลยนะ

เดี๋ยวคนเอาไปลือกันใหญ่

ทรงผมฉันยังไม่ได้ดั่งใจ

และฉันรู้ว่าฉันจมูกแดง จากการรอกลางแดดโดยไม่ใส่หมวก

ฉันดีใจที่ได้เจอคุณจนอยากร้องไห้

ขอบคุณนะที่พาเขามา สตีฟ

ด้วยความยินดี มีอะไรให้ผมช่วยอีกไหม

ไม่มี ถ้าเสร็จเรื่องในเมืองแล้ว ก็กลับแล้ดเดอร์ได้เลย

คุณไม่อยากให้ผมพาคุณกลับหรือ

ไม่ต้องหรอก เรายังอีกนาน ไม่อยากทำให้คุณเสียเวลา

ที่ผมพูดเป็นเพราะว่า พวกฮันเนสซีย์อยู่ในเมืองดื่มเหล้ากันอยู่

เราไม่เป็นไรหรอก สตีฟ

แล้วแต่คุณ คุณเทอร์ริล

ขอบคุณนะคุณลีช

นี่บ้านใครกัน

เพื่อนฉันค่ะ จูลี่ มาราก้อน

เป็นครูโรงเรียนแถวนี้

- ฉันยังเป็นหวานใจคุณหรือเปล่าคะ - เป็นสิ

นี่แน่ะจูลี่ ออกมาได้แล้วจ้ะ ฉันหยุดจูบเขาไปได้สักพักแล้ว

จูลี่

เธอไปซะแล้ว

รู้ไหม ผมว่าผมคงจะชอบจูลี่

อย่าสนใจฉัน ฉันแค่เดินผ่าน

จูลี่ก็ กลับมานี่เดี๋ยวนี้เลย

นี่จิม

ต้องใช่อยู่แล้วล่ะ

- สวัสดีค่ะจิม - สวัสดีครับจูลี่

เธอว่าเขาเป็นไงบ้าง

ดูไม่เห็นเหมือนกะลาสีเลย

คุณก็ดูไม่เห็นเหมือนครูเลย

ฉันไม่ได้บอกว่าเขาเป็นกะลาสีสักหน่อย ฉันบอกว่าเขาเป็นกัปตันเรือต่างหาก

ครอบครัวเขา เป็นเจ้าของบริษัทขนส่งทางเรือ

แต่จริง ๆ นะที่รัก ที่นี่คุณดูตลกดีในชุดแบบนี้

คุณลีชก็บอกแบบนั้น ตอนที่เขาเห็นหมวกผม

เราน่าจะพักในเมือง

หาสาว ๆ มา แล้วก็เหล้าเพิ่มอีก

เราน่าจะมีอะไรที่ดีกว่า

นั่นแพท เทอร์ริลกับไอ้หนุ่มตะวันออก

ไปต้อนรับเขากันเถอะ

แคร็กเกอร์ ลุกขึ้นมาได้แล้ว

พวกฮันเนสซีย์ พวกสวะแถวนี้ ขี่ไปเรื่อย ๆ จิม

ดูเหมือนพวกเขาอยากคุย

อย่าหยุดนะคะ ผ่านเขาไปเลย

ตามมันไปกันเถอะ

นี่ เจ้าม้า

ไป ไป

ไปเลย เจ้าม้า

ว่าไง คุณเทอร์ริล

เมื่อกี้ไม่ค่อยจะญาติดีเลยนะ

เราจะไปรู้อะไร เรามีสุภาพบุรุษอยู่กับเรา

พวกนายไม่รู้สึกสกปรก ที่ได้เห็นสุภาพบุรุษหล่อใส่สูทเต็มยศรึ

คุณเทอร์ริล จะไม่แนะนำคู่หมั้นคุณ กับเราหน่อยเหรอ

ฉันไม่แนะนำนายกับใครทั้งนั้นแหละ

ผมชื่อแมคเคย์

สุภาพซะด้วย เนี้ยบ สะอาดและสุภาพ

แต่ผมล่ะชอบหมวกคุณจัง

- เอาล่ะ พอที - แพท

กันเธอออกไป เรฟ

ดูซิว่าฉันได้อะไร

นี่ บั๊ค ฉันได้ตัวแม่สาวน้อยแล้ว

หยุดนะ ปล่อยฉัน

อย่าแตะต้องเขานะ บั๊ค ฮันเนสซีย์

เอาหมวกใบนั้นมาซิ

บั๊ค ฮันเนสซีย์

อย่าทำอะไรเขานะ ๆ ปล่อยฉันนะ

ก็ได้ ปล่อยเขา

คุณเทอร์ริล เขาไม่ใช่ชายชาตรีเท่าไหร่

มาจากไหนก็ส่งกลับไปที่เดิมดีกว่า

จิม เจ็บหรือเปล่า ที่รัก ฉันเสียใจ ฉันเสียใจ

ผมไม่เป็นไรหรอก

ฉันรู้สึกขายหน้าจัง ที่เกิดกับคุณในวันแรกของที่นี่

ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้น หน้าใหม่ก็โดนลองของเป็นธรรมดา

ทำไมคุณฉวยปืนไปจากมือฉัน

- ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคุณมีปืน - แต่ทำไมคุณถึงฉวยไป

ทำไมเหรอ ก็ผมไม่คิดว่าคุณอยากจะยิงใครจริง ๆ

ตระกูลฮันเนสซีย์ แค่มองฉันก็อยากยิงมันแล้ว

คุณไม่ได้พูดจริงหรอก พวกนั้นก็แค่อยากอวดเบ่ง

ผมไม่อยากให้มันเป็นเรื่องจริงจัง

จิม คุณไม่ได้คิดว่ามันจริงจังเหรอคะ

ไม่เชิง ไม่หรอก

- คุณไม่แม้แต่โกรธเลยเหรอ - ไม่

คุณไม่น่าเอาปืนไปจากฉันเลย

ตอนนี้มันจบไปแล้ว เราทั้งคู่ก็ไม่เป็นอะไรแล้ว

พวกนั้นยิงปืนไม่แม่นเท่าไหร่ ว่าไหม

หรือหมวกนี่อาจจะดีกว่าที่ผมคิด

- ดีใจที่เราใกล้ถึงแล้ว - ใช่ เราจะถึงก่อนมืด

- จะไปไหน - ฉันเกิดอยากจะไปจีบสาว

คุณครูนั่นนะเหรอ

บทเรียนไปถึงไหนแล้ว จะได้เลื่อนชั้นไหม

ผมทำให้คุณตกใจใช่ไหมล่ะ

คุณน่าจะได้เห็นหน้าตัวเอง กระโดดซะยังกับกวางถูกยิงแน่ะ

- เคาะประตูก่อนเข้ามาหน่อยสิ - ผมเคาะแล้ว คุณไม่ได้ยินต่างหาก

งั้นก็อย่าเข้ามาจนกว่าฉันจะได้ยิน คุณต้องการอะไร

แค่แวะมาดูว่าคุณเป็นยังไง

คุณน่าจะล็อกประตูนะ

- ทำไม - ทำไมรึ สาวสวยอยู่บ้านคนเดียว

มันเป็นเรื่องยั่วยวนสำหรับผู้ชาย

นั่นซุปใช่ไหม

ใสจัง ไม่ใส่พวกเนื้อหรือถั่ว

แต่ไม่เลวหรอก คุณครูทำก็ถือว่าอร่อยแล้ว

ขอบคุณค่ะ

รู้ไหม จูลี่ ผมนึกภาพเรา 2 คนในบิ๊กมัดดี้

จุดตะเกียง คุณทำกับข้าว ผมกิน

มีความสุขเหมือนหมาเล็ก ๆ 2 ตัว ที่ชามใส่น้ำ

ฉันเคลิ้มไปเลย

มีอีกอย่างที่ผมชอบในตัวคุณ คุณครู คำพูดต่าง ๆ

วิธีที่คุณเดินกรีดกรายบนถนน ส่งยิ้มเวลาเราเจอกัน ทักทายคำสองคำ

คุณให้ท่าผมนะครู

คุณบ้าไปแล้ว ฉันเป็นมิตรกับคุณก็แค่นั้นเอง

หลอกบั๊คคนนี้ไม่ได้หรอก

ผมเพิ่งหยุดฆ่าเวลากับ เพื่อนสูงส่งทรงพลังของคุณ

แพท เทอร์ริลกับคู่หมั้นเธอ เขาสำอางจริง ๆ

คุณอยากได้หนุ่มแบบนั้นเหรอ ผูกหูกระต่าย หมวกแฟนซี

- ไม่มีกึ๋นจะถือปืนด้วยซ้ำ - พอที บั๊ค ฮันเนสซีย์ คุณไปซะดีกว่า

รู้อะไรไหมจูลี่

ถ้าเรารวมบิ๊กมัดดี้ของคุณกับที่ของเรา ตระกูลเทอร์ริลจะแห้งตายแหงแก๋

- ไปจากที่นี่ได้แล้ว - เรื่องนี้ผมคุยกับพ่อแล้ว

พ่อชอบ ผมก็ชอบ

ปล่อยฉัน

กลัวใช่ไหมล่ะ ผมชอบผู้หญิงที่กลัวผม

ถ้าผู้หญิงพูดความจริงล่ะก็ เธอก็ชอบผู้ชายที่ทำให้เธอกลัวอยู่บ้าง

คุณท่าจะเมา

ก็ได้ คุณครู

แต่จำไว้ตระกูลเทอร์ริลไม่ใช่เพื่อนเรา

- ฉันจะเลือกเพื่อนของฉันเอง - ไม่ได้หรอก

คุณต้องอยู่ข้างใดข้างหนึ่ง เลือก 2 ข้างไม่ได้

วันนี้โรงเรียนเลิกแล้ว คุณครู แต่ผมจะกลับมา

- อรุณสวัสดิ์ - สวัสดีครับ

- อรุณสวัสดิ์ - สวัสดีครับ

- สวัสดีครับ - อรุณสวัสดิ์

สวัสดีครับ

สวัสดีครับ ผมชื่อราโมน กีเตเรซ

สบายดีหรือ ผมชื่อแมคเคย์

สบายดีครับ

สาว ๆ นี่คุณแมคเคย์ ที่กำลังจะแต่งงานกับคุณแพทริเซีย

- สวัสดีครับ - สวัสดีค่ะ

บอกผมหน่อย ฝูงสัตว์ที่นี่มีเท่าไหร่

5,000, 10,000, 15,000, 20,000

ฝูงสัตว์ไม่สำคัญหรอก

- คุณพูดภาษาสเปนเป็นไหม - ไม่เป็น แต่ผมเข้าใจคุณดี

ดีมาก

- อรุณสวัสดิ์ ครับ - อรุณสวัสดิ์ คุณลีช

- ไง เช้านี้คุณอยากขี่ม้าไหมครับ - ครับ อยากมากทีเดียว

ราโมน เอาอานใส่ม้าดี ๆ ให้คุณแมคเคย์หน่อย

ครับผม

คุณขี่ม้าเก่งแค่ไหน

ผมขี่มาบ้างในฝั่งตะวันออก แต่เป็นอานอีกแบบ

ถ้านั่งอานหนึ่งเป็น ก็นั่งได้ทุกอาน

ราโมน เอาธันเดอร์เฒ่ามาให้เขาขี่

ทางนี้ครับ

พร้อมเมื่อไหร่ก็ได้เลย

อากาศดีนะว่าไหม

ไง

ไว้วันหลัง ลีช

เรามีเกวียนเทียมม้าที่ยุ้งฉางใหญ่

- อรุณสวัสดิ์ จิม - อรุณสวัสดิ์ ครับผู้พัน

อรุณสวัสดิ์ครับผู้พัน

หนุ่ม ๆ มักจะเอาเฒ่าธันเดอร์ มาให้คนแปลกหน้าขี่

- เหมือนเป็นตลกร้าย - เข้าใจล่ะ

- อยากเริ่มกี่โมงครับผู้พัน - กี่โมงก็ได้ พร้อมเมื่อไหร่ก็บอกผม

- ทานอาหารเช้าด้วยกันสิจิม - ขอบคุณครับ

ลูกสาวผมไม่ชอบตื่นเช้า เดี๋ยวคุณก็จะได้รู้

อย่าเอาเรื่องที่สตีฟ ลีชพูด มาทำให้รำคาญใจ

ผมไม่รำคาญเขาหรอก เขาสิรำคาญผม

เขากระด้างไปหน่อย แต่ก็เป็นเด็กดี

เริ่มทำงานที่นี่เป็นเด็กหนุ่มผมทอง ไม่มีอะไรเว้นแต่เสื้อผ้าที่ใส่กับม้าที่ขี่มา

พวกขี่ม้าเร่ร่อนตอนอายุ 14

ตอนนี้ผมสงสัยว่าจะมีหัวหน้าคนงาน ที่ไหนในประเทศนี้ที่เก่งกว่าเขาไหม

ผมเลี้ยงเขามา ปั้นให้เขาเป็นชายชาตรี

ครับ

จิม ผมดีใจที่มีโอกาสคุยกับคุณ ตามลำพัง

ผมรู้จักความหุนหันของแพทริเชียดี

จริง ๆ นะ ผมล่ะกลัวการหนีตามกันไป ตอนที่อยู่บัลติมอร์

ผมเป็นหนี้คุณที่ทำให้ผมมีความสุข ที่ได้เห็นเธอแต่งงานที่นี่