Explained

ประมาณ 150 กว่าปีที่แล้ว

นี่คือเงิน

สำหรับเกือบครึ่งประเทศอเมริกา

บนธนบัตรหลายๆ ใบ

มีรูปคนเก็บฝ้ายอยู่

คนที่เป็นทาส

ทาสเหล่านี้ไม่เพียงแต่ เป็นตัวแทนความมั่งคั่งในอเมริกา

พวกเขาคือความมั่งคั่ง

ภายในปี 1863 พวกเขามีมูลค่า มากกว่าสามพันล้านดอลลาร์

ตั้งแต่นั้นมา

อเมริกาก็เป็นประเทศ

ที่ค่อยๆ แปลงโฉม

อย่างเจ็บปวด

ทำลายการ

กีดกันเชื้อชาติแล้ว...

ทำลายการกีดกันเชื้อชาติอีก

ผมมองอนาคต

แง่ดีมาก

บอกตามตรง ผมมองเห็น

การเปลี่ยนแปลง

บางอย่างในสหรัฐฯ ที่ผมจะประหลาดใจ

เพราะฉะนั้น

ผมคิดว่าเราอาจมี

ประธานาธิบดีนิโกรในอีกไม่เกิน 40 ปี

ผมว่า 25 ปีหรือน้อยกว่านั้น

ความมั่งคั่งนั้น ต่างออกไป

ความมั่งคั่งคือ

ความอยุติธรรมในอดีต ที่ทำให้เกิดความทุกข์ทนในปัจจุบัน

ผมว่าผลต่างความมั่งคั่งทางเชื้อชาติสื่อว่า

เรายังต้องเดินทางอีกยาวไกล

เพื่อให้ไปถึงอุดมคติ แห่งความเสมอภาคในประเทศนี้

ผลต่างความมั่งคั่ง

ทางเชื้อชาติคือเครื่องวัด

ครอบครัวผิวขาวและครอบครัวแอฟริกันอเมริกัน

ซึ่งอยู่ตรงกลางเลยจริงๆ เป็นค่าเฉลี่ย

ค่าเฉลี่ยความมั่งคั่งของครอบครัวผิวขาว เงินออม สินทรัพย์

ลบหนี้

อยู่ที่ 171,000 ดอลลาร์

ค่าเฉลี่ยของครอบครัวผิวดำ อยู่ที่ 17,600 ดอลลาร์

และผลต่างนั้นยังคงห่าง...

มากขึ้นเรื่อยๆ

เพราะอะไร

เราถือข้อเท็จจริงเหล่านี้

ว่าชัดเจนในตัวเอง

เรามีสิทธิ์

เรียนโรงเรียนไหนก็ได้ในอเมริกา แต่จ่ายไม่ไหว

ฉันตื่นขึ้นมา

ทุกวัน ในบ้าน

ที่สร้างโดยทาส

ความฝันอเมริกัน

ไม่จำเป็นต้องยอมผ่อนผันตลอดไป

ว่ามนุษย์ทุกคน

ถูกสร้างมาให้เท่าเทียมกัน

ถ้าพวกเขาแบ่งปันกัน

อย่างเท่าเทียมในบ้านไม่ได้

พวกเขาจะเผาบ้านเลย

ผมเก็บฝ้าย

และผมสร้างทางรถไฟ

ภายใต้การโบยของคนอื่น

โดยไม่ได้อะไรกลับมา

โดยไม่ได้อะไรกลับมา

(ช่องว่างทางฐานะของแต่ละเชื้อชาติ ไขประเด็น)

ในเดือนมกราคม ปี 1865

สงครามกลางเมืองสิ้นสุดลง

นายพลทหารฝ่ายเหนือวิลเลียม เชอร์แมน และเลขาธิการสงคราม

เอ็ดวิน สแตนตัน

รวบรวมกลุ่มผู้นำผิวดำ 20 คน

และถามพวกเขา ว่าชุมชนคนผิวดำต้องการอะไร

เพื่อสร้างชีวิตที่เป็นอิสระ

บาทหลวงแกร์ริสัน เฟรเซอร์ ผู้นำกลุ่ม

ตอบอย่างเรียบง่าย

"วิธีที่ดีที่สุดที่เราจะดูแลตัวเองได้

คือการมีที่ดิน"

สี่วันหลังการประชุม

เชอร์แมนได้แจกจ่ายคำสั่งทุ่งนาหมายเลข 15

มันแบ่งที่ดิน

กว้างใหญ่หลายแสนเอเคอร์

โดยกล่าวว่า "แต่ละครอบครัวจะได้ที่ดิน

ไม่เกิน 40 เอเคอร์ของพื้นที่ที่เพาะปลูกได้"

หนึ่งวันก่อนพิธีสาบานตนครั้งที่สอง

ลินคอล์นได้ลงนาม

ร่างกฎหมายที่ทำให้แผนการนั้นเป็นทางการ

อเมริกา

เกือบจะเป็นประเทศที่แตกต่างอย่างมากแล้ว

แต่ปรากฏว่าไม่เป็นเช่นนั้น

หลายสัปดาห์ต่อมา

ลินคอล์นเสียชีวิต

ผู้สืบทอดต่อจากเขา แอนดรูว์ จอห์นสัน กลับลำทันที

ทันทีที่เราพูดว่า

"โอเค สิทธิเท่าเทียมกัน"

ทันทีทันใดก็มี

คนขาวโต้กลับว่า "แล้วสิทธิของเราล่ะ"

ภายในปลายปีนั้น

ทาสผู้ได้รับอิสรภาพหลายพันคน ที่ได้รับที่ดิน ถูกขับไล่

แค่เพียงหนึ่งปีหลังจากยุคทาส

ประธานาธิบดีจอห์นสันต่อว่าเรื่องการเลือกปฏิบัติ

ที่กระทำต่อคนขาว

"เพื่อประโยชน์ของนิโกร"

แต่ทาสได้สร้างความมั่งคั่ง ให้เจ้าของทาสมา 246 ปี

ความมั่งคั่งนั้น คนขาวได้รักษาเอาไว้

และมีความแปลกอย่างหนึ่ง

เกี่ยวกับความมั่งคั่งที่คนมั่งมีย่อมรู้ดี

มันเพิ่มขึ้น

จากรุ่นสู่รุ่น ลองถามเจย์ซีได้

ผมซื้องานศิลป์มาหนึ่งล้าน

สองปีต่อมา งานบ้านั่นขึ้นเป็นสองล้าน

ไม่กี่ปีต่อมา งานบ้านั่นขึ้นเป็นแปดล้าน

"ผมอยากให้สิ่งนี้กับลูกผมจะแย่อยู่แล้ว"

มันสื่อว่าความมั่งคั่งก่อให้เกิดความมั่งคั่ง

เปลี่ยนหนึ่งล้านเป็นแปดล้าน

ยกมือขึ้นถ้าคุณอยากได้ข้อตกลงนั้น

ไม่จำเป็นต้องเสี่ยงซื้องานศิลป์แพงๆ หรอก

เพื่อเห็นความมั่งคั่งเติบโตอย่างรวดเร็ว

มันแค่ต้องใช้เวลา

ถ้าคุณอยู่ในประเทศที่มั่นคงและลงทุนระยะยาวได้

มูลค่ามักจะสูงขึ้นอยู่แล้ว

นั่นคือเหตุผลที่คุณต้องรู้จักดอกเบี้ยทบต้น

ลองคิดดูว่าถ้าคุณเอาเงิน 100 ดอลลาร์ มาลงทุนในปี 1863

ค่าเฉลี่ยรายปีของผลตอบแทนปรับค่าเงินเฟ้อ

ในตลาดหุ้นสหรัฐฯอยู่ที่ราวๆ เจ็ดเปอร์เซ็นต์

ปีต่อไป มันจะมีค่าเพิ่มขึ้นเล็กน้อย

และอีกเล็กน้อย และอีกเล็กน้อย

วันนี้ เงิน 100 ดอลลาร์นั้นอาจมี มูลค่ามากกว่าสามล้านห้าแสนดอลลาร์

จนวันนี้ ชาวแอฟริกันอเมริกัน ก็ยังทำเงินได้น้อยกว่าคนขาวมาก

พวกเขามีโอกาสที่จะตกงานมากกว่า

และผลวิจัยแสดงให้เห็น

ว่ายังมีการเลือกปฏิบัติต่อลูกจ้างอยู่

ต่อให้ถ้าตอนนี้เราจัดการปิดผลต่างนั้นแล้ว

แต่ความไม่เสมอภาคที่มีมาหลายศตวรรษ ก็ได้ถูกทบต้นไปแล้ว

โดยที่มีผลรุนแรงที่สุดก็คือที่ดินและบ้าน

โดยทั่วไป ในศตวรรษนี้

ความมั่งคั่งที่จับต้องได้คืออสังหาริมทรัพย์

สำหรับคนอเมริกันชนชั้นกลาง

มูลค่าของบ้านอยู่ที่ราวๆ สองในสามของความมั่งคั่ง

ดังนั้นถ้าคุณเป็นอเมริกันผิวขาว

คุณมักจะมีพ่อแม่ หรือปู่ย่าตายาย ที่มีเรื่องราวแบบนี้

พ่อแม่ฉันซื้อบ้านมาหลังหนึ่ง

น่าจะประมาณ

50 ปีแล้ว ตอนนั้นจ่ายเงินไป 14,000 ดอลลาร์

และตอนนี้มันมีมูลค่าประมาณ

600,000 ถึง 700,000 ดอลลาร์

คนส่วนใหญ่ไม่เข้าใจอำนาจของบ้าน

ของที่ที่คุณอยู่อาศัย

ของโอกาสที่มีอยู่ในชุมชนนั้น

รัฐบาลมีบทบาทสำคัญ

ในการทำให้สิ่งนั้นเกิดขึ้น ในช่วงเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่

เจ้าของบ้านเกือบครึ่ง

ที่เป็นชาวเมืองผิดนัดชำระหนี้

พวกผู้ชายนั่งในสวนสาธารณะทั้งวัน

ไม่มีงานทำ

บ่นพึมพำกับตัวเอง

แฟรงกลิน เดลาโน โรสเวลต์ เข้ามาจัดการด้วยข้อตกลงใหม่

ด้วยการลด

ภาระหนี้สิน...

ข้อตกลงใหม่ทำให้ประชาชน

ได้รับความไว้วางใจในการจำนองบ้าน

ความฝันอเมริกันและการเป็นเจ้าของบ้านสักหลัง กลายเป็นเรื่องเดียวกัน

แต่หน่วยงานอาคารสงเคราะห์ของรัฐใหม่

ไม่ยอมรับรองการจำนองบ้าน ในพื้นที่ที่คิดว่าเสี่ยงเกินไป

และวิธีการประเมินความเสี่ยง คือเชื้อชาติ

การที่ครอบครัวผิวดำย้ายเข้าไปอยู่ถูกมอง

ว่าเป็นการคุกคามราคาบ้าน

คุณคิดว่าการที่ครอบครัวนิโกร ย้ายมาอยู่ที่นี่จะมีผล

ต่อชุมชนโดยรวมไหม

ฉันคิดว่าที่ดินจะราคาตกทันที

ถ้าพวกเขาได้รับอนุญาต ให้มาอยู่ที่นี่ ไม่ว่าจะกี่คนก็ตาม

ดังนั้นตอนที่หน่วยงานอาคารสงเคราะห์ วางผังว่าที่ไหนบ้างที่พวกเขาไม่รับรองเงินกู้

ย่านที่มีครอบครัวผิวดำมากกว่าจะกลายเป็นสีแดง

เขตแดงไม่ใช่การ

อุปมาอุปไมย

คุณจะเห็นแผนที่ที่ถูกเขียนขึ้น

โดยมีทั้งย่านถูกกำหนดเป็นเขตแดง

ผลกระทบของการเหยียดเชื้อชาติ

กลายเป็นเหตุผลให้เหยียดมากขึ้น

ถ้าความมั่งคั่งสองในสาม

ของชนชั้นกลางอเมริกัน อยู่ในรูปแบบของการครอบครองบ้าน

ตอนนี้โอกาสในการครอบครองบ้าน ถูกกันออกไปแล้ว

การส่งเสริมการแบ่งแยกเชื้อชาติของรัฐ มีผลต่อทุกส่วนของชีวิต

งานที่คุณเข้าถึงได้ ลูกคุณจะเรียนที่ไหน

พวกเขาจะปลอดภัยแค่ไหน

และบ้านคุณจะมีมูลค่าเพิ่มขึ้นหรือไม่

ต้องรอจนกระทั่งปี 1968

ที่การเลือกปฏิบัติในการจัดสรรบ้านผิดกฎหมาย

การจัดสรรบ้าน

อย่างยุติธรรมสำหรับมนุษย์ทุกคน