Die ersten 200 Zeilen.
- มิลเดร็ด - แม่คะ
- ลูกโอเคไหม - โอเคค่ะ
ไม่ค่ะ
หนูนึกว่าหนูเห็น...
เห็นอะไร
ไม่มีอะไรค่ะ
หนูขอโทษค่ะ
ลูกจะทำมื้อเช้าบนเตียงให้แม่หรือจ๊ะ
แม่ทำงานดึกทั้งอาทิตย์ หนูเลยอยากเซอร์ไพรส์แม่
มานี่เลยจ้ะ
ช่างคิดจริงๆ แต่ลูกไม่ต้องห่วงแม่หรอก รู้ไหม
แม่ไม่เป็นไร
โอ้โฮ วาดได้สวยมากจ้ะ
ไม่ดีเท่าไหร่ค่ะ มุมมองมันผิดไปหมด
ไม่หรอก แม่ชอบนะ
ลูกวาดในสิ่งที่เห็น นั่นต่างหากทำให้มันน่าสนใจ
- เอาละ แม่เก็บกวาด... - ไม่ค่ะ หนูทำเอง
ขอบใจจ้ะ
ระวัง
ขอโทษที
ขอโทษที ฉันทำแว่นหาย ก็เลยมองทางไม่ค่อยเห็นน่ะ
เรื่องจริงนี่
เธอเป็นอะไรหรือเปล่า
เธอบินมาบนไม้กวาด
ฉันรู้
ฉันเพิ่งผ่านการสอบขี่ไม้กวาดเป็นครั้งแรก
งั้นเธอก็เป็น...
เธอเป็นแม่มดงั้นหรือ
ฉันหวังว่านะ ตราบใดที่ฉันไปสอบเข้าทันน่ะ
สอบเข้าหรือ
วิทยาลัยครูแค็กเกิลไง
วิทยาลัย แบบโรงเรียนสำหรับแม่มดน่ะหรือ
ก็ใช่น่ะสิ
แต่ฉันไปไม่ถึงแน่เลย ถ้าไม่ได้ใส่แว่น
เธอเห็นแว่นฉันบ้างไหม
ไม่เห็น แต่เราหามันได้นะ
ถ้าแว่นหล่นก่อนเธอตกลงมา ก็คงอยู่แถวๆ นี้แหละ
เราต้องหากันไปเรื่อยๆ
ว่าไง เจ๊ค
เด็กดี เอาอะไรมาหรือ
แว่นฉันนี่
เสียใจด้วย
พ่อแม่ฉันจ่ายค่าเรียนพิเศษขี่ไม้กวาด เพื่อให้ฉันสอบเข้าได้
ฉันทำให้ทุกคนผิดหวัง
ไม่หรอกน่า
ฉันจะช่วยเธอเอง ฉันสัญญา
มิลเดร็ด เป็นอะไรหรือเปล่าจ๊ะ
ค่ะ คือแว่นเธอหักน่ะค่ะ
แว่นใครจ๊ะ
ของเธอน่ะค่ะ
คือ... แว่นแม่หนูหักน่ะค่ะ
หนูจะไปซื้อแว่นใหม่ให้แม่ ไว้เจอกันนะคะ
เกิดอะไรขึ้น ทำไมเขาถึงไม่เห็นเธอล่ะ
เพราะไม้กวาดน่ะ
มันมีคาถาคุ้มกัน คนไม่มีเวทมนตร์จะมองไม่เห็นน่ะ
อะไร
ฉันก็ไม่มีเวทมนตร์
แต่เธอเห็นฉันนี่
นั่นสิ
เธอเป็นใครกัน
ฉันน่ะหรือ มิลเดร็ด มิลเดร็ด ฮับเบิลน่ะ
สวัสดี
ม็อด สเปลบอดี้
สวัสดี เพื่อนสาว
- แม่มดทักทายกันแบบนี้หรือ - ใช่แล้ว ฉันฝึกอยู่น่ะ
เฮ้อ ไว้ฉันลองใหม่ปีหน้าก็ได้
ไม่มีทาง เธอต้องเข้าให้ได้ปีนี้
แต่ฉันบินไม่ได้ ถ้าไม่มีแว่น
เธอทำได้ ถ้าฉันช่วย
- เธอจะบินไปกับฉันหรือ - แน่นอน
ขอส่งข้อความบอกแม่ก่อน แล้วเธอก็ค่อยสอนวิธีขี่เจ้านี่ให้ฉัน
เร็วเข้า
ไป
ไป
ไปๆ เร็วเข้า
เร็วสิ
ทำได้แล้ว
ไชโย เราทำได้
ดูนั่น
เดี๋ยวๆๆ
- อะไร - ฉันมองไม่เห็นเลย
- เราต้องไปทางไหน - ซ้าย
ซ้าย ซ้าย ฉันบอกว่าซ้ายไง
เราก็ไปทางซ้ายอยู่
อ้อ โอเค ขวาๆๆ
เราตายแน่
มากันโน่นแล้ว เหล่าอนาคตแห่งโลกเวทมนตร์
อีกหกสัปดาห์จะเริ่มเทอมใหม่แล้ว
พวกนี้น่ะหรือ มีแววว่าจะเป็นเด็กปีหนึ่งของเรา
ฉันมีความรู้สึกดีๆ กับปีนี้นะ
ปีที่แล้ว คุณก็พูดแบบนี้ แล้วก็ปีก่อนโน้นก็พูด
ยอมรับเสียเถอะ เอด้า โลกเวทมนตร์เสื่อมลงทุกที
ไม่มีทาง ถ้าฉันยังเป็นครูใหญ่อยู่
เธอเป็นอะไรไปฮึ ฮ.บ.
ทำหน้าเหมือนทำเค้กหาย แล้วต้องกินแครอทงั้นแน่ะ
โรงเรียนนี้ต้องการแม่มดที่แข็งแกร่ง
ไม่ใช่เด็กเล็กๆ ที่อยากเล่นกับเวทมนตร์
เราทุกคนก็เคยเป็นเด็กเล็กๆ นะ เฮคคาธี ฉันเองก็เคย
ถ้าคุณว่าอย่างนั้นก็ได้
ขอโทษค่ะ ครูฮาร์ดบรูม
ลูซินด้าเป็นโรคภูมิแพ้ และเรียนปรุงยาไม่ได้ค่ะ
ฉันต้องไปคุยเรื่องนี้กับใครคะ
คนจากโรงเรียนอื่นกระมัง
สุขภาพและความปลอดภัยเป็นสิ่งสำคัญมาก
เราเตรียมคาถาต่อต้านการแพ้ให้ได้
ฉันสิ้นหวังกับอนาคตเสียจริงๆ
เดี๋ยวเด็กๆ ก็เรียนรู้ เราทุกคนก็เป็นแบบนั้น
บางทีเราอาจยังพอมีหวังอยู่
บังคับไม้กวาดได้ดี
ลงจอดได้สมบูรณ์แบบ
อ๋อ นั่นน้องสาวหนูเองค่ะ อีเธล
อีเธล ฮอลโลว์
- เอฟฟี่ - ฉันเอง
สวัสดี อีเธล
ยินดีต้อนรับสู่โรงเรียนของเรา
- อีเธล นี่คือ... - ฉันรู้แล้ว
สวัสดีค่ะ ครูแค็กเกิล ครูฮาร์ดบรูม
สวัสดีจ้ะ
ฮอลโลว์สองคนในโรงเรียนเดียวกัน
เธอมีอะไรต้องทำให้ได้อีกเยอะนะ
- หนูจะทำให้ดีที่สุด - แน่นอนจ้ะ
แต่ไม่ต้องกลัวไปนะจ๊ะ
ไม่มีใครคาดหวังให้เธอฉลาดเท่าเอสเมอรัลด้า
- เอ่อ ครูแค็กเกิ้ลคะ - อย่าถ่อมตัวเลย
เอสเมอรัลด้าเป็นนักเรียนที่เก่งที่สุด เท่าที่โรงเรียนนี้เคยมีมา
ถ้าเธอเชี่ยวชาญได้สักครึ่งของพี่สาวเธอ...
ระวังด้วย มาทางนี้แล้ว
ม็อด ม็อด
เธออยู่ไหน มิลเดร็ด ฉันมองอะไรไม่เห็นเลย
ฉันช่วยเธอเอง ฉันมาแล้ว ทนหน่อยนะ
ช่วยด้วย ฉันจะจมน้ำแล้ว
ช่วยด้วย
บางคนเชื่อว่าแม่มดที่แท้จริงลอยตัวได้ในน้ำ
แน่นอนว่าแม่มดที่ฉลาด คงลองยืนขึ้นดูก่อน
หนูขอโทษที่รบกวนค่ะ
เด็กๆ เลิกรบกวนผู้ประสิทธิ์ประสาท วิชาของเธอ แล้วขึ้นมาได้แล้ว
เธอเพิ่งเสกให้เราแห้ง
สวัสดีค่ะ
ฉันคือครูฮาร์ดบรูม รองครูใหญ่ที่นี่ แล้วเธอคือ...
ม็อด สเปลบอดี้ค่ะ
อ๋อ นั่นสิ ฉันจำแม่เธอได้
ช่างน่าอัปยศจริง
ความผิดหนูเองค่ะ
แล้วเธอเป็นใครกัน
มิลเดร็ดค่ะ
มิลเดร็ด ฮับเบิลค่ะ
เธอไม่ได้อยู่ในรายชื่อของฉัน
เอ่อ.. ไม่ค่ะ
เพราะเธอเปลี่ยนใจแล้วค่ะ
เธอสมัครที่วิทยาลัยเพ็นแทงเกิล
แต่แม่บอกว่าโรงเรียนนี้ดีกว่าเป็นไหนๆ เธอก็เลยอยากมาลองที่นี่ก่อนค่ะ
แม่บอกว่าต้องดีแน่ค่ะ
งั้นฉันคิดว่าเราน่าจะให้เธอ
ได้กอบกู้ชื่อเสียงตัวเองนะ มิลเดร็ด ฮับเบิล
- ทำไม - เพราะเธอช่วยฉันยังไงล่ะ
- เธอควรจะไปร่วมทัวร์ได้แล้ว - ทัวร์หรือคะ
มิลเดร็ด ม็อด นี่ครูแค็กเกิล
ฉันอยู่นี่
ขอโทษที แว่นหนูแตกน่ะค่ะ
ขอดูหน่อยซิ
ขอบคุณค่ะ ครูแค็กเกิล
เอ่อ... สวัสดีค่ะ
สวัสดีจ้ะ ม็อด
สวัสดี มิลเดร็ด
สวัสดีค่ะ
เป็นอะไรหรือเปล่าจ๊ะ ที่รัก
น่าขยะแขยง
อย่ายุ่งกับเธอ เธอแค่เมาการเดินทาง
น่าสมเพช
เธอไม่เคยเจอ คาถาเคลื่อนย้ายมาก่อนใช่ไหมจ๊ะ ที่รัก
จะบอกความลับให้ฟังนะ ครั้งแรกฉันก็เป็นแบบนี้
นี่ เอานี่ไป
- ของวิเศษหรือคะ - ดีกว่าอีก นี่น่ะน้ำตาล
ฉันไม่เคยไปไหนโดยไม่มีลูกอมมะนาวหรอก
อมไว้ แล้วคราวหน้าเธอจะไม่เป็นไร
ฉันจะไม่ทำแบบนั้น อีกแน่
ดีขึ้นใช่ไหมล่ะ
โอเค ฉันเอสเมอรัลด้า เป็นหัวหน้าปีสาม
นึกว่านักเรียนหยุดกันหมดเสียอีก
ฉันก็หยุดแต่อาสา มาช่วยครูแค็กเกิลกับ ฮ.บ. น่ะ
ฮ.บ. คืออะไร
ครูฮาร์ดบรูม รองครูใหญ่
เอาไว้พวกเธอทุกคนก็ได้รู้จักครูแน่ เอาละ มาทางนี้
ที่นี่เหมือนเขาวงกตหน่อยนะ แต่เดี๋ยวเธอก็ชิน
ครัวอยู่ชั้นใต้ดิน ข้าวต้มถึงได้เย็นชืดไงละ
ทำไมไม่ใช้เวทมนตร์ทำอาหารล่ะ
แม่มดอยู่ด้วยเวทมนตร์อย่างเดียวไม่ได้
กฎของแม่มดข้อที่ 93 ย่อหน้าที่หก ข้อย่อย เอ
พอแล้ว อีเธล
อาหารเวทมนตร์ไม่มีคุณค่าทางโภชนาการ
น่าเสียดาย รสชาติมันอร่อยกว่าอาหารที่นี่
ไม่อยากเชื่อว่าเธอจะไม่รู้กฎพื้นฐาน
แม่เธอไม่ได้สอนอะไรเลยหรือไง
แล้วแม่เธอไม่สอนหรือว่าอย่าทำตัวจุ้นจ้าน
เอาละ ไปทัวร์กันต่อดีกว่า
และที่นี่ก็คือห้องปรุงยา
- พวกนี้ใช้คาถาหมดเลยหรือ - มันทำอะไรได้บ้าง
ทำได้เยอะแยะ
พวกปีสองเทอมที่แล้วได้ปรุงน้ำยาล่องหนด้วย
ไหนดูซิว่าพวกเขาปรุงยาอะไรบ้าง
No comments yet. Be the first to leave one.