As Good as It Gets

Saya nak pergi beli bunga, sayang. Saya akan balik dalam masa 20 minit.

Hari ini sudah masuk musim tulip, dan saya berasa sangat gembira.

- Si tak gu... - Mari sini, sayang.

Mari sini, sayang.

Jangan tutup lagi.

Ya, mari sini. Mari sini, sayangku.

Mari sini, sayang.

Mari naik lif, kemudian awak boleh kencing di seluruh bandar ini.

Marilah.

Marilah naik lif. Mari sini, sayang.

Tidak! Jangan bergerak.

Turunkan kaki.

Ya, begitu. Mari sini.

Mari sini.

Jangan! Awak anjing yang bertelinga monyet...

Awak, ini kali terakhir awak kencing di sini.

Saya harap... awak berharap agar... awak sudah ma...

Aduh! Awak...

anjing yang bertelinga monyet.

SAMPAH SAHAJA

Ini ialah New York. Awak boleh hidup di mana saja kalau awak tinggal di sini.

Si hodoh, busuk...

- Verdell? - Alamak.

Verdell?

Mana anjing kesayangan saya? Verdell?

Mari sini, sayang.

En. Udall?

- Awak nampak Verdell? - Bagaimana rupanya?

Anjing saya. Saya punya...

anjing saya, mukanya sangat kecil, muka kecil yang comel.

Awak tak tahu rupa anjing saya?

Saya faham. Awak bercakap tentang anjing awak.

Ya.

Saya ingat itu nama lelaki yang kulit hitam

yang saya sering di sini.

Apa warna kulit dia?

Warna seperti air gula melaka yang pekat.

- Dengan hidungnya yang lebar. - Frank!

Sesuai untuk menghidu masalah dan makanan dalam penjara.

- Frank! - Simon, awak perlu bersiap.

Frank Sachs, Melvin Udall.

- Apa khabar? - Frank mempamerkan karya saya, En. Udall.

- Ya, saya rasa awak tahu itu. - Tetamu akan mula tiba. Tolonglah.

Asalkan awak tak tunjukkan hasil karya awak kepada saya,

saya takkan ambil kisah apa atau di mana awak pamerkannya.

Adakah kita sudah selesai hidup berjiran buat masa sekarang?

- Mari kita berbincang sekejap. - Tidak.

Tak berbaloi. Semestinya tidak berbaloi. Verdell mesti ada di dalam rumah.

Baiklah.

Semoga awak dapat jumpanya. Saya suka anjing itu.

Awak tak sayangkan apa-apa pun, En. Udall.

Satu, dua, tiga, empat, lima.

Satu, dua, tiga, empat, lima.

Satu, dua, tiga, empat, lima.

Okey.

Panas!

Carl.

- Hai, Carl. - Frank. Jadi, mana dia?

- Dia di sini, bukan? Dia tinggal di sini. - Tidak. Bertenang dulu.

Dia ada hal berkaitan dengan anjingnya.

Pertama sekali, anjing itu bukanlah sangat kacak.

Anjing itu comel.

Awak nak pergi ke mana, Frank? Siapa beli lebih banyak daripada saya?

Maksud saya, bukannya dia seorang saja yang perlu kerja. Semua orang...

Nasib baik. Aduhai! Sayangku, ke mana awak pergi?

Tengoklah kesayangan saya ini!

- Ya, saya menemui dia, En. Bishop. - Saya tahu awak mesti boleh jumpanya.

Kami tahu awak yang jumpa.

Ke manakah anak saya ini pergi?

Jumpa di tong sampah tingkat bawah tanah, dia sedang makan najis di lampin.

Awak boleh pergi, John. Awak dah selesaikan tugas awak.

Maafkan saya. Itu agak kelakar bagi saya.

Tunggu dulu.

Bagaimana dia boleh turun ke tingkat bawah tanah?

Maksud saya, walaupun dia naik lif...

Mungkin ada jiran yang baik tolak dia masuk ke dalam pelongsor sampah?

"Di suatu tempat yang gelap,

perempuan itu mengakuinya dan lelaki itu memaafkan dia.

'Inilah tujuan awak hidup,' kata lelaki itu.

Dua kepala di atas satu bantal, yang tinggal hanyalah satu keizinan,

dan terdapat rasa selamat apabila bersama satu sama lain.

Bagaimana, dia tertanya-tanya, dia boleh menemui harapan sebegitu

pada bahagian yang paling memalukan bagi dia?"

- En. Udall? - "Akhirnya, dia faham erti cinta.

Cinta adalah..."

En. Udall, tolonglah, saya perlu berbincang dengan awak.

Biar saya selesaikan hal ini sendiri.

- "Cinta adalah..." - Adakah awak berada di rumah?

Tak guna!

Si lelaki gay yang pengecut!

Ya!

- Perbincangan ini boleh ditangguhkan. - Ya.

Saya jumpa Verdell, En. Udall.

Nampaknya, awak tak perlu risau lagi.

Ada awak lakukan sesuatu kepadanya?

Awak tahu tak yang saya kerja di rumah?

Tak. Saya tak tahu.

Adakah awak suka diganggu apabila sedang melakukan kerja awak?

- Tidak, saya... - Tidak.

Sebenarnya saya akan aktifkan mod senyap pada telefon

dan kadangkala, saya akan letakkan sekeping kertas kadbod di...

Saya bekerja sepanjang masa.

Jadi, jangan sesekali mengganggu saya. Okey?

Walaupun ada kebakaran berlaku,

walaupun awak terdengar bunyi dentuman dari rumah saya

dan seminggu kemudian, terdapat bau yang datang dari sana iaitu bau

badan manusia yang sudah mula mereput,

dan awak perlu memegang sapu tangan pada hidung awak

sebab bau busuk itu sangat kuat sehingga awak rasa mahu pitam.

Walaupun kejadian sebegitu berlaku, jangan sesekali datang ke rumah saya.

Atau, jika itu ialah malam pilihan raya

dan awak sangat teruja serta awak mahu meraikannya

sebab seorang lelaki gay iaitu kekasih awak

telah dilantik sebagai presiden gay yang pertama di Amerika Syarikat,

dan dia akan menghantar awak ke Camp David...

dan awak mahu berkongsi saat itu bersama dengan seseorang.

Walaupun hal sebegitu berlaku, jangan ketuk pintu.

Jangan ketuk pintu ini.

Walau untuk sebarang sebab.

Faham tak, sayang?

Ya.

Itu bukanlah sesuatu yang sukar yang awak dah tetapkan.

Baguslah kalau begitu.

Jadi, teori persemukaan tadi menyatakan berfikir terlebih dahulu

sebelum mencari pasal dengan saya.

Baiklah.

"Cinta adalah..."

Apa itu cinta?

"Cinta adalah..."

Sekarang saya betul-betul marah!

Jangan pegang.

- Jangan pegang! - Diamlah!

Awak ingat awak boleh menakutkan semua orang dengan perangai awak ini,

tetapi awak tak berjaya menakutkan saya.

Saya membesar di tempat yang sangat teruk.

- Nenek saya berperangai lebih teruk. - Polis!

Si Bodoh Melubangkan Donat! Tolong saya!

- Tolong saya! - Diamlah!

Serangan dan bateri, dan awak ialah orang kulit Hitam!

Saya suka Simon! Saya suka dia dan sanggup belasah awak sampai lunyai

jika awak mendera dia dengan kata-kata atau menganiayai anjing itu lagi.

Sementara itu,

saya akan fikirkan satu cara supaya awak dapat tebuskan kesalahan awak.

Saya benci melakukan semua ini! Saya ialah seorang penjual karya seni.

Nikmatilah hari awak. Okey. Parti.

Parti!

Tumpang lalu.

- Jangan sentuh. - Berhentilah buat perkara tak berguna.

- Hei, hati-hati! Hei! - Jangan sentuh!

Tengoklah awak ini. Awak dah semakin sihat?

- Ini kerana ubat baharu itu. - Awak tahu tentang anak saya, bukan?

Tidak. Saya ada janji temu pada malam ini.

Saya berjalan keluar dan dia kata kepada saya,

"Mak, saya berjanji takkan demam atau batuk semasa janji temu itu."

- Comel, bukan? - Si Bidadari Kecil. Makan semuanya.

Semua itu terkeluar daripada mulut saya.

Saya kata, "Awak sayangkan saya seperti awak sayangkan alat kawalan jauh.

Setiap kali saya berubah, awak pasti akan buat saya marah."

- Bagus itu. Hebat. - Saya tahu.

Saya tak suka orang yang bercakap menggunakan metafora.

- Makanlah. - Bagus. Saya akan bayar duit awak.

- Tak, awak boleh bayar minggu depan. - Tak, saya berhutang dengan awak.

Saya beritahu akan bayar hari ini. Itulah peraturannya.

Tumpang lalu, Melvin. Tumpang lalu.

- Ini dia. Jaga diri. - Terima kasih.

Maaf, tumpang lalu.

Maaf, tumpang lalu. Ambillah duit itu. Hutang membuatkan saya jadi gila.

Awak boleh balik naik teksi dengan ini,

jadi awak ada masa untuk bersiap sempena janji temu itu.

"Bersiap" bukannya masalah saya.

Saya kelaparan!

Silakan duduk. Awak tahu yang awak tak dibenarkan datang ke belakang ini.

Spence sangat teruja tentang itu lebih daripada saya.

Dia kata, "Mak, saya berjanji

takkan demam atau batuk semasa janji temu itu."

- Tumpang lalu. - Kadangkala, budak ini, awak mahu...

Ada orang Yahudi duduk di meja saya.

Itu bukan meja awak, itu meja restoran ini. Buat perangai elok sikit.

Kali ini, awak boleh duduk di stesen orang lain.

Atau awak boleh menunggu giliran.

- Awak ada perasaan terhadap... - Ya.

Berapa banyak lagi awak nak makan?

Selera awak tak sebesar hidung awak, ya?

- Apa? - Itu dia. Lupakan sajalah.

- Baiklah. Biar saya cakap dengan dia. - Jom pergi. Ayuh.

- Tak boleh masuk untuk seumur hidup. - Saya pergi!

- Mereka sudah pergi. - Tak sangka pula, bukan?

Bryan cakap dia tak kisah sudah berapa lama awak ke sini.

Jika awak berkelakuan seperti ini lagi, awak tak boleh masuk untuk seumur hidup.

Saya akan rindukan keseronokan itu, tapi saya boleh hadapinya.

Tiga biji telur goreng separuh masak,

dua sosej, enam keping bakon dengan kentang goreng.

Kentang goreng hari ini?

Kentang pendek,

kopi ditambah dengan krim dan pemanis.

Awak akan mati lebih awal kalau mengamalkan diet seperti itu.

Kita semua akan mati juga nanti. Saya akan mati, awak pun sama

dan semestinya anak lelaki awak juga akan mati.

Jika awak sebut tentang anak saya lagi...

awak takkan dapat makan di sini lagi.