Die ersten 200 Zeilen.
นิโคลัส นิเคิลบี
ดัดแปลงจากนวนิยายของ ชาร์ลส์ ดิกเก้นส์
จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อแสงแรกส่องเข้ามา...
ในที่มืดและชื้นซึ่งเรารอคอยอยู่
เราถูกตบก้นและปล่อยเป็นอิสระ
หากเราโชคดี จะมีคนคอยรับเรา...
และกล่อมให้เชื่อว่าเราปลอดภัยแล้ว
แต่เราปลอดภัยจริงหรือ
จะเกิดอะไรขึ้นถ้า เราเสียพ่อแม่เร็วเกินไป
เสียคนที่เราต้องพึ่งพาในทุกๆ เรื่องไป
เราถูกปล่อยเป็นอิสระอีกครั้ง...
และเราอยากรู้ จะว่ากลัวก็ได้...
ว่ามือของใครจะรองรับเราอีก
ครั้งหนึ่ง มีชายคนหนึ่งชื่อนิโคลัส นิเคิลบี
เป็นคนที่ไม่ทะเยอทะยาน...
เขาอุทิศตัวเองเพื่อความสุขของครอบครัว
แต่เขาไม่ใช่นิโคลัส นิเคิลบี คนที่คุณจะได้ยินเรื่องราวของเขา
นิโคลัส นิเคิลบี คนนั้นอยู่นี่
และนี่
และนี่
- สวดมนต์แล้วเหรอ - ครับ
ผมภาวนาขอให้ผมมีวันนี้...
ให้เหมือนวันนี้ทุกๆ วันตลอดชีวิตของผม
แต่สักวันหนึ่งลูกจะพบใครสักคน ที่จะได้...
ความรักจากลูกมากกว่าที่มีให้พ่อ
การเดินทางที่สำคัญที่สุดในชีวิตลูก...
คือการค้นหาเธอ
นิโคลัสมีน้องสาวคนนึง ชื่อเคท
เธออยู่นี่ไง
และก็นี่
พระเจ้า เวลาผ่านไปเร็วเหลือเกิน
สำหรับพ่อของพวกเขาแล้ว การเลี้ยงดูเด็กๆ เหล่านี้คือความสุข
เรื่องเงินไม่เคยมีผลอะไรกับเขา...
และเขาก็ไม่ต้องการเพิ่มอีก
ภรรยาเขาบอกว่า...
เล่นหุ้นสิคะ
ในเมื่อเป็นที่รู้กันทั่วว่า พี่ชายของคุณนิเคิลบี ชื่อราล์ฟ...
พี่ที่แก่กว่าหลายปี...
ทำเงินได้มหาศาลในลอนดอนโดยวิธีนี้...
ดังนั้น นิโคลัส นิเคิลบี ผู้ซึ่งไม่เคยเล่นหุ้น...
จึงเล่นหุ้น
มันเหมือนกับความสำเร็จยิ่งใหญ่...
ที่นักการธนาคารได้ทำให้คำว่า "เล่นหุ้น"...
มีความหมายเหมือน "การผจญภัย"...
ทั้งๆ ที่มันมีความหมายแค่ คุณอาจจะเป็นฝ่ายได้เงินก้อนโต...
หรืออาจเป็นฝ่ายเสียเงินก้อนโต
น่าเสียดาย สำหรับคุณนิเคิลบีแล้ว มันหมายถึงข้อหลัง
นายหน้าค้าหุ้นสี่คนสามารถซื้อบ้านพักในอิตาลี...
ขณะที่ชีวิตของอีก 400 คนพังทลาย
เงินสะสมของเขาหมดเกลี้ยง...
เช่นเดียวกับความหวังที่จะหามาได้ใหม่...
คุณนิเคิลบีตรอมใจอยู่บนเตียง...
จนกระทั่งเขาพ่ายแพ้ให้กับชีวิตนี้...
ซึ่งไม่ว่าจะเล่นหุ้นแค่ไหนก็ป้องกันไม่ได้
เราจะทำยังไงกันดี
นี่คือ นิโคลัส นิเคิลบี อีกครั้ง
อายุ 19 ปี...
เป็นหัวหน้าครอบครัว
มานี่
เขาจะไปหาฉันที่โรงแรม
หัวเทอร์นิปและแคร็อท!
ระวังด้วยครับคุณผู้หญิง
ชุดงานศพสำเร็จรูป หรือรับตัดอย่างเร่งด่วน
ได้โปรดเถอะค่ะ คุณนิเคิลบี คุณต้องการให้พ่อของดิฉันต้องติดคุกหรือคะ
พ่อคุณจะนอนที่ไหนก็ตาม คุณเบรย์ มันไม่ใช่เรื่องของฉัน
พ่อบอกว่าดอกเบี้ยคือเหตุที่ทำให้หนี้สินบานปลาย
- หยุดคิดไม่ได้หรือคะ - บอกเขา...
ให้จ่ายเงินกู้ซะ ดอกเบี้ยก็จะหยุดทันที
คุณต้องเข้มแข็งเอาไว้นะ คุณผู้หญิง
ฉันเข้มแข็งเสมอ
ฉันไม่ได้สูญเสียธรรมดา
ไม่มีการสูญเสียที่ไม่ธรรมดาหรอก
สามีเสียชีวิตทุกวัน
และภรรยา
พี่ชายด้วย
ใช่ และลูกหมาด้วย
คุณผู้หญิง คุณยังไม่ได้บอกเลยว่าน้องผมป่วยเป็นอะไร
เราเชื่อว่าเขาตายเพราะตรอมใจ
ไร้สาระ ไม่มีหรอก
มีครับ ถ้าคุณมีหัวใจให้ตรอม
ในจดหมาย คุณบอกว่าเจ้าหนี้ได้ยึดทุกอย่าง...
และไม่มีอะไรเหลือให้คุณเลยหรือ
เราพยายามขายบ้าน...
แต่ดูเหมือนไม่มีใครต้องการบ้านหลังเล็กๆ แบบนั้น
แล้วคุณก็จ่ายเงินที่เหลืออยู่เล็กน้อย ในการเดินทางมาลอนดอน...
เพื่อดูว่าผมจะช่วยอะไรได้บ้าง ใช่ไหม
มันเป็นคำสั่งเสียก่อนตายของน้องชายคุณ...
เผื่อคุณอาจช่วยเหลือลูกๆ ของเขาได้บ้าง
ยังไงกัน เวลาคนเราตายแบบไม่มีอะไรเป็นของตัวเอง...
เขาคิดว่าชอบธรรมในการใช้ของคนอื่นงั้นหรือ
ไร้สมรรถภาพ ไม่รับผิดชอบเลย
พ่อของเรา น้องชายคุณ มีหัวใจประเสริฐ
ที่ไม่เต้นอีกต่อไป
เธอ สาวน้อย...
เธอคงไม่ได้รับการเลี้ยงดูดีพอ...
ขนาดได้เข้าศึกษาในโรงเรียนประจำหรอกใช่ไหม
คุณลุงคะ...
ดิฉันจะทำทุกอย่างเพื่อแลกกับที่อยู่และอาหารค่ะ
ฉันคิดขึ้นมาได้ว่า รู้จักช่างตัดเสื้อคนหนึ่ง ที่อาจมีงานให้เธอทำ
เธอ เจ้าหนุ่ม เธอเคยทำงานอะไรหรือเปล่า
เปล่า
น็อกส์ หนังสือพิมพ์อยู่ไหน ฉันวางไว้บนโต๊ะ
- วางไว้บนโต๊ะ - เอามาให้ฉัน
"เอามาให้ฉัน"
หยุดพูดเป็นนกแก้วซะ
ผมอยากเป็นนกแก้ว จะได้บินไป
ฉันก็อยากให้แกเป็นนกแก้วเหมือนกัน จะได้หักคอซะ
- อ่านซิ - อะไรหรือ นิโคลัส
ประกาศโฆษณาครับ
"การศึกษาที่สถาบันคุณแวคฟอร์ด สเควียร์"
โอ ไม่นะ
"หอพักดูเดอะบอยส์ ที่หมู่บ้านอันงดงามแห่งดูเดอะบอย ในยอร์คเชียร์
"นักเรียนจะได้รับเสื้อผ้า ที่พัก และตำราเรียน...
"สอนทุกภาษา ทั้งที่ยังใช้อยู่และตายแล้ว...
"คณิตศาสตร์ การสะกดคำ การใช้ลูกโลก และฟันดาบ
"อาหารชั้นดี ต้องการผู้ช่วย
"เงินเดือนปีละห้าปอนด์
"ต้องมีความชำนาญด้านศิลปะ"
ผมไม่ชำนาญเรื่องศิลปะนะครับ
ฉันเชื่อว่านั่นไม่ใช่เรื่องใหญ่
แต่มันไกลเหลือเกิน
ถ้าผมโชคดีพอที่จะได้งานนี้ ภาระของผมทางนี้จะเป็นยังไงครับ
ฉันจะถือเป็นภาระเร่งด่วน ในการหาที่อยู่ให้แม่และน้องสาวเธอ...
ที่ไหนสักแห่ง ซึ่งพวกเขาจะเป็นตัวของตัวเอง
ผมจะไม่ลืมสิ่งที่คุณทำให้เราในวันนี้ครับ คุณลุง
ฉันก็เช่นกัน
มีปล่องไฟให้ล้างไหมครับ
นั่นไง ผู้ชายที่มีตาข้างเดียว
แม้ว่าคนทั่วๆไปจะชอบมีสองข้างมากกว่า
- มีนมหนึ่งนิ้ว ที่เหลือเป็นน้ำใช่มั้ย - ครับผม
ของดีมาแล้ว
พอฉันบอก "หนึ่ง" แกก็ยกดื่ม
พอฉันบอก "หมายเลขสอง" ไอ้หนูที่นั่งต่อจากแกก็ดื่มต่อ...
เป็นอย่างนี้ไปเรื่อยๆ จนทั้งห้าคนได้บำรุงถ้วนหน้า
แต่ดื่มเร็วๆ เราจะออกไปตอนแตรรถม้าดัง
หมายเลขหนึ่ง
หมายเลขสอง
หมายเลขสาม
หมายเลขสี่
หมายเลขห้า
ไปได้แล้ว
ทนหิวให้ได้ แล้วแกจะเอาชนะธรรมชาติของมนุษย์ได้
รถม้าไปยอร์คเชียร์ออกในห้านาที!
เข้าแถวรอที่รถม้า
สเควียร์ นี่คือเด็กหนุ่มที่ฉันพูดถึง หลานชายฉัน
ผมขอบคุณมากสำหรับโอกาสที่ได้รับใช้ครับ
- คุณสเควียร์คะ - คุณนายเชย์การ์
ช่วยเอานี่ให้เฮนรี่หน่อยได้มั้ยคะ วันอังคารนี้เป็นวันเกิดเขาค่ะ
ยินดีเชียวครับคุณนาย ความสุขของเด็กๆ คือความตั้งใจอันดับแรกของเรา
สามคนเข้าข้างใน ตัวเล็กสองคนไปนั่งข้างนอก
นั่งข้างหลังนะ ถ้าเด็กตกลงมาล่ะก็ เราสูญปีละ 20 ปอนด์เชียวนะ
ถ้าเขาเป็นครูใหญ่ล่ะก็ โรงเรียนนี้จะเป็นยังไงกัน
พี่ก็ไม่รู้
ขอพระเจ้าอวยพร
ลาก่อน
สักวันหนึ่ง เราจะได้รับการคุ้มภัย ภายใต้หลังคาเดียวกันอีกครั้ง...
และได้ครองความสุขที่ปฏิเสธเราอยู่ในตอนนี้
ผมสัญญา
พ่อหนุ่ม
ขอโทษเถอะ ฉันรู้จักโลกนี้ดี
แต่พ่อเธอไม่...
ไม่งั้นเขาคงไม่ทำดีกับฉันโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน
เธอก็ไม่ ไม่งั้นคงไม่เดินทางไปแบบนี้
ถ้าเธอต้องการความช่วยเหลือ หรือที่พักในลอนดอนล่ะก็...
โอ ฉันเคยคิดว่าไม่มีวันที่จะต้องการ
เขารู้ว่าฉันอยู่ที่ไหน ที่ไซน์ออฟเดอะคราวน์ ในโกลเด้นสแควร์
เธอไปกลางคืนก็ได้
- ครั้งหนึ่ง ไม่มีใครต้องอาย - อายเหรอ
นิเคิลบี คุณอยู่ไหนน่ะ ขึ้นมา
ถ้าเธอเกิดไปแถวปราสาทเบอร์นาร์ดล่ะก็ มีเบียร์ชั้นดีที่ร้านคิงส์เฮด
บอกว่ารู้จักฉัน ฉันแน่ใจว่าเขาจะไม่คิดเงินเธอ
แล้วก็...
ต้องเรียกฉันว่า "คุณน็อกส์" นะ...
เพราะสมัยนั้น ฉันเป็นสุภาพบุรุษ
เคยเป็นจริงๆ
- ไป - ลาก่อน นิโคลัส
หยุด!
สไมค์!
ดูเดอะบอยส์
นี่หรือหอพักดูเดอะบอยส์
ไม่จำเป็นต้องเรียกข้างบนนั่นว่าหอพักหรอก
เราเรียกแบบนั้นเฉพาะในลอนดอน เพราะฟังเข้าท่ากว่า
เร็วเข้าไอ้หนู!
ไปตายอยู่ไหนมา
ได้โปรดเถอะครับ...
ผมเผลอหลับไปข้างกองไฟ
คุณนายอนุญาตให้ผมไปผิงไฟให้อุ่นได้
แกน่ะ สมควรที่จะทนตื่นอยู่ในอากาศหนาวมากกว่า
นั่นสเควียรี่ของฉันใช่มั้ย
ที่รักจ๊ะ เรื่องร้ายที่สุดของการมีตาข้างเดียว...
คือไม่ได้เห็นเธอทั้งสองตาไง
- หมูเป็นไง - เหมือนเดิมนั่นแหละ
แล้วเด็กๆ ล่ะ
เจ้าหนูเบรทเวทเป็นไข้
ครั้งที่สามของปีนี้แล้ว
ฉันว่ามันดื้อยา ต้องอัดถึงจะหาย
ไม่มีใครรักษาอาการป่วยได้เร็วกว่าคุณหรอก ที่รัก
นี่คือผู้ช่วยคนใหม่ของเรา คุณนิเคิลบี
- ฉันหวังว่าคุณคงไม่หิวนะ - ฉันหิว
แน่นอนค่ะ
No comments yet. Be the first to leave one.