Inside Out

Дали сте некогаш погледнале некого и сте се запрашале.

Што се случува во главата на другиот?

Е па, јас знам. Знам што се случува во главата на Рајли.

Еве ја.

Здраво.

Рајли.

Види ја ти неа. Полна си со радост.

Полна си со радост.

Беше прекрасно. Само Рајли и јас. Засекогаш.

За 33 секунди.

Јас сум Тага.

Здраво. Јас сум Радост.

Може ли... Ако смеам... Сакам да го поправам ова. Фала.

Тоа беше само почетокот.

Седиштето се повеќе се натрупуваше.

Многу убаво. Изгледа дека ти оди добро. Многу добро.

Остра кривина! Не! Внимавај! Не!

Тоа е Страв. Многу добро ја заштитува Рајли.

Полека, полека. Добро сме.

Браво. - Благодарам многу.

Се вративме!

Ајде, отвори.

Ова изгледа ново. - Мислиш дека е опасно? - Што е тоа?

Внимание. Има опасна миризба, луѓе. - Почекај. Што е тоа?

Ова е Одвратност. Таа се труди Рајли да не се отруе.

Физички и социјално.

Не е светло обоено, ниту во облик на диносаурус. Чекајте, луѓе.

Тоа е брокула!

Штотуку ги спасив нашите животи. Да. Нема на што.

Рајли, ако не ја изедеш вечерата нема да добиеш десерт.

Дали рече дека нема да добиеме десерт?

Ова е Лутина.

Тој многу се грижи работите да бидат чесни.

Така сакаш да играш, старецу? Без десерт?

Тогаш ќе вечераме. Откако ти ќе го изедеш ова!

Рајли, доаѓа авион!

Имаме авион, луѓе.

Авион.

И ја запознавте Тага. Таа... Па, таа...

Не сум сигурна што точно таа прави.

И проверив и нема каде да оди, па...

Таа е добра. Ние сме добри. Се е одлично!

Сеедно, ова се сеќавањата на Рајли

и воглавно се среќни, ако забележувате. Не се фалам.

Но, оние важните се ваму.

Не сакам да звучам формално, но тие се нарекуваат Главни сеќавања.

Секое од нив доаѓа од важен момент од животот на Рајли.

Како кога го постигна првиот гол. Тоа беше многу прекрасно!

Гледаш? Многу убаво!

Имаме иден играч!

И секое Главно сеќавање

напојува различен аспект од карактерот на Рајли.

Како Островот на хокејот.

Мене ми е омилен Островот на лудориите.

Врати се, мајмунче!

Смешно. - Да, тој е најдобар.

И Островот на пријателството е добар.

Го сакам Островот на искреноста. И тоа е вистината!

И секако, Семејниот Остров е прекрасен.

Воглавно, Островите на карактерот ја прават Рајли... Рајли!

Внимавај, сирена!

Лава!

Кој е твојот пријател што сака да си игра! Бинг Бонг!

Многу убаво! - Каде го научи тоа?

Замрзнување на мозокот!

Да!

Добра ноќ, малечка. - Добра ноќ, тато.

И... завршивме!

За тоа зборувам! Уште еден совршен ден!

Браво на сите!

Да ги зачуваме сеќавањата.

Во ред, не умревме денес! Би го нарекол тоа неквалификуван успех.

И тоа е тоа. Ја сакаме нашата девојка.

Има супер пријатели и супер куќа.

Не може да биде подобро.

После се, Рајли сега има 11 години. Што би можело да се случи?

Што...

Добро, не помислив на тоа.

ОПАКУ НАОПАКУ.

Погледнете! Мостот Голден Гејт! Нели е супер?

Не е направен од вистинско злато како што мислевме,

што е разочарувачки, но сепак...

Фала што ми кажа дека земјотресите се мит. Ќе бев преплашен сега!

Да...

Ова се мој тип на луѓе.

Во ред, уште малку. Речиси стигнавме во нашиот нов дом!

Нагази, тато! - Зошто не живееме во оваа смрдлива кола?

Отсекогаш сме во неа. - Што, всушност, е голема среќа,

бидејќи имавме време да размислуваме каква ќе биде новата куќа!

Што?! Ајде да ги разгледаме најдобрите пет замисли.

Тоа изгледа безбедно! - Ова е убаво.

Ова ќе бид супер за Рајли! Не, не, не, ова!

Последен пат, не може да живее во колаче.

Ова е вистинската! Доаѓа со змеј.

Се доближуваме, чувствувам.

Еве ја, нашата нова куќа. И...

Можеби одвнатре е убава.

Тука ќе живееме? - Мораме ли?

Ви велам, мириса како нешто да умрело тука.

Можеш ли да умреш од движење? - Претерувате. Никој нема да умре...

Мртов глушец! - Ова е супер. - Ќе ми се слоши.

Куќата на мртвите! Ќе добиеме беснило!

Тргни се од мене!

Додека се возевме,

тато зборуваше колку е убава нашата нова соба.

Ајде да ја видиме! Одиме! - Ќе биде супер!

Да, да, да.

Не, не, не, не. - Му љубоморам на мртвиот глушец.

Тргни се од топката, во самица сме.

Рајли не може да живее тука.

Во право е. - Најлошо е.

Многу лошо. - Апсолутно најлошо.

Најлошото место на кое сум била целиот мој живот.

Еј, нашите завеси со пеперутки може да го поправат тоа.

Прочитав некаде дека празна соба е можност.

Каде го прочита тоа? - Не е важно. Прочитав и супер е.

Овде ќе го ставиме креветот. И бирото ваму.

Хокеј ламбата ваму. - Стави ја столицата ваму.

Колекцијата со трофеи ваму. - Ѕвезди! Ми се допаѓа!

Така треба! Ајде да одиме по работите од камионот!

Во ред. До гледање.

Камионот за преселба нема да пристигне дури до четврток.

Се шегуваш.

Камионот се изгубил? Ова е најлошиот ден досега!

Камионот е изгубен.

Рече дека вчера ќе биде тука!

Знам што реков. Така ми кажаа!

Мама и тато се изнервирани.

Изнервирани се? - Што ќе правиме?

Имам одлична идеја!

Дали го прочита договорот?

Андерсен е на потег. Се наближува!

Еј!

Не, нема!

Се подготвува за шут! Доаѓа зад тебе.

Внимавај! - Шутира и погодува!

Ајде, бабо! - Бабо?

Ја подигна косата. Може!

Спушти ме долу!

Извинете. Почекајте.

Ало? - Чекај...

Се шегувате.

Во ред. Почекајте, ќе дојдам.

Инвеститорот требаше да дојде во четврток, не денес!

Морам да одам. - Во ред е. Разбираме.

Најдобра си. Фала, душо.

Се гледаме.

Тато не' напушти.

Не не' сака повеќе. Тажно е. Јас треба да управувам, нели?

Радост? Што правиш?

Само дајте ми момент.

Знаете ли што сфатив? Рајли не јадела! Се сеќавате?

Видов пицерија долу по улицата. Би можеле да се обидеме.

Звучи вкусно.

Пица? Тоа е добро. - Да! Пица!

Што е тоа? - Кој става брокула во пица?

Готово. Доста.

Честитки, Сан Франциско, ја уништивте пицата!

Прво Хавајците, а сега и вие!

Каква пицерија продава само еден тип на пица?

Мора да е до градот, а?

Не е лоша колку супата во ресторанот во Небраска.

Да. Лажицата стоеше сама во супата!

Тоа беше одвратно.

Добро. Семејството се вклучи.

Возењето беше забавно. Кој ти беше омилен дел?

Плукањето од прозорецот!

Дефинитивно не кога тато пееше. - Носењето појас!

А, она со диносаурусот?

Тоа е вистинското. - Дефинитивно!

Кажи птичка! - Тато! Тато! - Душо!

Бидете мирни. - Колата!

Застани! Не, не!

Браво, Радост.

Ми се допадна кај диносаурусот. Беше доста забавно.

Чекај. Што? Што се случи?

Направи нешто со сеќавањето.

Што направи? - Само го допрев.

Тоа не треба да го смени. - Промени го, Радост!

Се трудам. - Не можеш да го промениш?

Не! Изгледа дека не! - Добро сторено, Тага.

Сега кога Рајли ќе помисли на тој момент со тато, ќе биде тажна. Браво.

Жал ми е, Радост. Навистина не знам... Помислив дека можеби...

Радост, има скали.

Не допирај други сеќавања додека не откриеме што се случува.

Добро. - Во ред, подгответе се.

Ова е чудовишна ограда и ќе се лизгаме до долу!

Чекај, што? Што се случи?

Главно сеќавање! - Не!

Таго, што правиш?

Изгледаше покварено, па го отворив и испадна.

Само... Може сакав да држам едно.

Радост!

Речиси допре едно од Главните сеќавања.

А кога ги допреш, не може да ги промениме.

Знам. Жал ми е. Нешто не е во ред со мене.

Како да имам нервен слом.

Немаш нервен слом. Само стрес.

Постојано правам грешки. Грозна сум.

Не, не си. - И досадна.