Love Is Blind: Poland (Love is Blind: Polska)

Sa Love Is Blind: Poland,

nabuo ang engaged couples sa pods

at mas lumalim pa relationship nila sa romantic trip nila.

Ikaw lang nasa isip ko. Wala nang iba.

Ma-in love kahit may pader?

Piliin mo magpapasaya sa 'yo.

Gusto kitang alagaan.

Doon ako sa pakiramdam ko na mas sigurado ako.

Nadadala ako sa energy natin.

Maganda pakiramdam ko sa 'yo.

Handa ka na bang magtiwala nang 100 percent?

Kung para sa tamang tao, oo.

Si Kinga, at si Malika. Gusto ko sana na isa na lang ka-date ko.

Pasensiya na.

Luluhod ako rito sa harap ng pader.

Itatanong sa 'yo ang pinakaimportanteng tanong.

Will you marry me?

Will you marry me?

Ngayon lang ako naging sigurado sa buong buhay ko.

Oo.

- Mag-oo ka ulit. - Isang libong beses pa.

- Nakakabaliw, 'no? - Oo.

Mas maganda ka pa sa inakala ko.

May erection ako. Pa'no na ngayon?

- Ang perfect mo. - Salamat.

- Pero ayos ba o hindi? - Kailangan kong i-process ang lahat.

- Mahal kita. - Mahal din kita.

Unggoy, puwede ba akong maglasing?

Kaya minsan sumosobra na ako.

Gusto kong maging perfect ang lahat sa atin.

Mukhang mabait, pero dominating siya.

Nagkamali ako ng pinili.

Di ko akalain na sasabihin mo sa akin ang mga salitang iyon.

Sumobra ka, sa lahat naman ng tao, akala ko di mo 'yon magagawa kahit kailan.

Ano'ng nangyayari?

Sigurado ka bang makakasabay ka… sa akin?

Gusto ko masigla rin siya pag kasama ako, gaya sa iba.

Ang bilis ng mga pangyayari.

Kung sa tingin mo na alam ko na, na "oo" na ako, ang totoo ay hindi pa.

Papasok na ngayon ang susunod na stage, ang totoong buhay.

Paano makakaapekto ito sa damdamin nila?

Tanggap ba ng pamilya pinili nila?

Maaaring magbago na ngayon ang lahat.

POLAND

WARSAW

Diyos ko, ang bigat.

- Biro lang. - Ano'ng mayro'n dito?

- Iba ang kukunin ko. - Ikaw na lang ang kukunin ko sa gabi.

Ay, wow.

Ay, wow. Lola, nakikita mo 'to?

Nag-aalala ako sa pagkikita nina Lola at Damian.

Inampon ko si Lola, matindi ang pinagdaanan niya

at ayaw niya sa mga di niya kilala, lalo na pag lalaki.

Pero masaya ako, at nagulat din, na nagkasundo agad sila.

O?

ASO NI MARTA

Kumislap mata niya.

Good dog, super good dog.

- Mabuti. - Ako naman.

I-pet mo rin ako.

Kamay mo.

Good boy. Tama 'yan.

- Di ko na kayo susubuan. - Talaga?

Sige.

Sige na nga.

Magluluto ako.

Ang sexy naman.

- Ako? - Oo.

Alam ko.

- Gusto ko… - Ano?

…ng isang pamilya na bukas.

Maingay.

Maingay na masaya.

At nakikita ko na talaga 'yon sa isipan ko.

- Kasama ako? - Ngayon.

Nagtatakbuhan ang mga bata na parang mga butete.

Nakikita ko na.

Nakikita ko na rin ito kasama ka.

Oo.

Nasa bakasyon pa rin ang mood ko.

Matatapos din ang holiday mood na ito.

Unang araw na magkasama sa Warsaw. Excited na ako.

Oo, nagkaro'n ng maliit na problema sa Greece,

pero normal lang 'yon at kinakailangan din.

Tumawag ako kay mom.

Malamang ay di makakapunta ang pamilya ko sa kasal.

Talaga?

Sabi niya, "Wag mo akong idamay diyan," sa atin.

Ayaw man lang niyang makipagkita?

Gusto niya, pero hindi sa harap ng camera.

Okay.

Nag-aalala ako sa pagtrato ng pamilya ni Filip dito sa experiment

na baka maapektuhan ang emotion at tingin niya sa kasal.

Kaya di maganda para sa akin ang situation na ito.

Nagdududa ang pamilya ko tungkol dito.

Taon-taon, palaging, "Ano na namang pakulo mayro'n ka?"

Ayaw lang siguro nilang makisali rito.

Kung gano'n din pamilya ko, rerespetuhin ko.

Pero pumunta ako rito para sa sarili ko, di sa pamilya ko.

Mahal ko sila't nirerespeto

pero desisyon ko pa rin ito at di ito ang sisira sa atin.

Kaya inalam ko kung gusto kong magpakasal sa 'yo o hindi…

kasi no'ng oras na 'yon… Nakita mo sa Greece ang pag-aalangan ko.

Narealize ko na talagang gusto kong gawin ito. Hindi ko…

Naku, ano ba nasabi ko?

Grabe!

Kailangan mo bang magbiro pagkatapos mong magsabi ng maganda?

- May nasabi ako na dapat sa isip ko lang. - Oo, mismo.

Oo.

Ayos lang 'yan.

Ulit-ulitin mo 'yan.

Magiging tradition na ito.

Iiwanan na ang Greece, magandang alaala.

Matuto tayo ro'n at magpatuloy na.

Kailangan ni Julia ng katiyakan, kaya pinagbubutihan ko.

At sana maging okay ang lahat.

Julia.

Para sa 'yo.

- Grabe, ang ganda! - Para sa bagong bahay.

Ay, salamat!

Kaya mo ba ang isang buwan na kasama ako?

At pati na sa buong buhay natin?

Challenge ba 'yan?

Pero ang sagot ay oo.

Sige.

Gusto mong gumawa tayo ng salad?

- Ako maghihiwa ng sibuyas. - Mapapaiyak ka.

Di naman ito ang unang beses.

Ang unang pagkain na ginawa nating dalawa.

- Team. - Kiss naman.

Busog ka ba?

Oo. Hinihintay kita na maghuga… Ano?

Ako na bahala sa hugasan.

Ako na, para di mo sasabihin na wala akong ginagawa.

- Nakahiga lang. - Hati tayo sa mga gawain.

Sino ba nanganganak?

Nando'n ka ba sa panganganak?

Kasama ka, oo.

- Talaga? - Oo.

Naghanda ako ng mga pangalan.

- Nilista mo? - Oo, may listahan ako.

Ang daming anak?

Artemis, Apollos, Barbie.

Andy! Uy, Andy, ayos 'to. Maganda ang Andy.

At puwede para sa lalaki o babae.

Alaska.

Panglalaki ba o pangbabae?

Pangbabae. Snow White.

- Maganda. - Teka, matanong lang.

- Lasing ka ba no'ng pinili mo ito? - At Giselle,

- Étienne… - Mayro'n

- kang kilala na Giselle o Snow? - Snow White mula sa TikTok.

O Summer. Maganda 'yon, tag-init.

Tatawagin natin siyang Summer, tapos ang nickname ay Winter.

At… pagtatawanan lang siya ng iba.

Aba, hindi. Kamil!

Hindi 'yan.

Pero pag nagkaro'n ka na ng anak, magbabago rin isip mo.

- Tama? - Hindi.

Hindi?

Eh, di hindi.

Hindi naging maganda ang huling pag-uusap namin ni Jela.

Isang parte lang ang napag-usapan, do'n sa Greece.

Parang hindi talaga diskusyon tungkol sa nangyari,

ang narinig ko lang ay ang ginawa ko sa kaniya.

Pag-usapan ang mga emotion.

Kung nasaktan ako, gusto kong masabi 'yon.

Alam mo naman kung pa'no ako nasaktan.

Para bang wala akong lugar na magsalita.

Kasi…

May nasabi ako, tapos sasabihin mo na nasaktan ka.

Dapat pareho tayong may karapatang magsabi ng nararamdaman natin

at… na mapakinggan, maintindihan.

Pero parang di gano'n.

Sorry na.

Madalas na lumalayo ako o kumikilos ng padalus-dalos.

At kailangan kong hanapin ang tamang balanse.

Communication.

Bigyan mo ako oras.

Okay?

Nag-aalala ako, kasi binanggit ko ang communication.

'Yon din ang narinig ko sa pods,

na 'yon ang importante sa kaniya.

Ngayon, bigyan ko raw siya ng oras.

Puwede naman, kaso… kulang na sa oras,

at ang pinakaimportante ngayon ay ang communication.

Interesado ako

kung ano na ang mangyayari ngayon.

- Babalik na sa normal na buhay. - Sa realidad natin,

na kailangan ipagsama natin.

Oo.

Gigisingin mo ako. Maaga ka kasing magising.

- Pero di alas-singko. - Bago 'yon.

Hating-gabi na 'yon.

- Ako na lang babangon. - Mga 6:30.

- Ako na. - Gisingin mo ako

sa isang halik, at igagawa kita ng kape.

Di ako nagkakape sa umaga.

Sa isang school sa may Radom trabaho ko.

Araw-araw akong bumabyahe mula 7:30 a.m.