Autumn Marathon (Osennij Marafon)

Mosfilm

«Πώς να υπάρχει η φύση αν δε τη βλέπει κανένας;» Ερωτηματικό.

«Τι κι αν το χιόνι γίνεται πιο κρύο, αφού κανένας δεν το νιώθει;» Ερωτηματικό.

«Και το βρυχηθμό του κεραυνού, ποιος να τον φοβηθεί;» Ερωτηματικό.

«Τα κύματα που σκάνε στην ακτή, τα ακούει κανένας;» Ερωτηματικό.

«Κανένας δε διασχίζει τον ουρανό;»

«Για να δει τα πεφταστέρια;»

Ερωτηματικό.

«Καμιά ... από μόνη της ... για ένα κορυδαλλό.»

Γιατί σταμάτησες;

Μακάρι να κάναμε ένα παιδί.

Γιατί;

Για να έχει τα δικά σου ταλέντα.

Δεν έχω κανένα ταλέντο, απλώς μεταφράζω ταλαντούχους συγγραφείς.

Θα σε λάτρευε! Θα σε περιμέναμε παρέα.

Μα ξέρεις ότι δεν μπορώ να αλλάξω τίποτα στη ζωή μου.

Ο 6ος Καλλιτεχνικός Σύλλογος

Παρουσιάζει:

Σενάριο: Αλεξάντερ Βολόντιν

ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΟΣ ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ

Σκηνοθεσία: Γκεόργκι Ντανέλια

Διευθυντής φωτογραφίας: Σεργκέι Βρόνσκι

Σχεδιασμός Παραγωγής: Λεβάν Σενγκέλια, Ελεονώρα Νέμτσεκ

Μουσική: Αντρέι Πετρόφ

Διευθυντής Ορχήστρας: Γιούρι Κουσνέρεφ Ήχος:Αλεξάντερ Πογκοσιάν

Μετάφραση-Απόδοση: zamandy-P.Faliro-Athens.

Μια πικρή κωμωδία.

- Καλημέρα. - Καλημέρα.

- Είσαι έτοιμος; - Να το πω μόνο στη γυναίκα μου.

Νίνα! Πάμε έξω να τρέξουμε.

Υπέροχα! Να κοιμηθώ κι εγώ μια ώρα παραπάνω!

Εμπρός;

Δε μιλάς; Κάνε ένα νιαούρισμα, τουλάχιστον.

Την επόμενη φορά να το απαντήσεις μόνος σου.

- Τα έχεις δοκιμάσει ποτέ αυτά, Μπιλ; - Ευχαριστώ.

- Πώς τα λένε; - "Κχβόρστ".

Πολύ νόστιμα.

- Η Νίνα είναι πολύ καλή μαγείρισσα. - Μην το παρακάνεις, αγάπη μου.

Συγνώμη, δεν το κατάλαβα.

- Σε μένα μιλούσε. - Σ'αυτόν μιλούσα.

Μπιλ, αφού δε μιλάνε, γιατί το τηλέφωνο να είναι για μένα;

Συγνώμη;

Καλύτερα να μην ανακατεύουμε το Μπιλ με αυτά.

Δεν καταλαβαίνω.

- Σε μένα μιλούσε. - Σ'αυτόν μιλούσα.

Εμπρός;

Μπoϊζίκιν, μόλις με ξύπνησε η Άλλα σου

και μου ζήτησε να σου πω να της τηλεφωνήσεις αμέσως.

Ξέχασες το χειρόγραφό σου στο σπίτι της.

Δεν μπορώ τώρα. Είμαι φορτωμένος με πολλή δουλειά.

Το'πιασα. Η Νίνα είναι μαζί σου.

Εντάξει. Θα την πάρω εγώ.

- Δε νομίζω ότι πρέπει. - Ναι, θα πάρω. Αντίο.

Ήταν ο Βερίγκουιν, ο εκδότης μου. Με πιέζει, ως συνήθως.

- Είναι σαν εκείνο στη Δανία; - Ναι.

Η φωνή του δεν ακουγόταν λίγο γυναικεία;

- Τίνος η φωνή; - Του Βερίγκουιν.

Η γραμματέας του τηλεφώνησε.

Σου αρέσει;Το έφτιαξε η Νίνα μόνη της.

Νόστιμο. Είναι μαρμελάδα, έτσι;

Όχι, το λένε «κονσέρβες». Με συγχωρείς.

Αντρέι, φαίνεται λίγο θυμωμένη.

Να φύγω καλύτερα ή να μείνω;

- Ποιο σου είναι πιο εύκολο; - Όχι, δεν έχει τίποτα.

Απλά δεν αισθάνεται καλά.

- Αντίο, Μπιλ. - Γεια σου.

Ο Αντρέι θα σε διασκεδάσει μόνος σου τώρα.

Νίνα, θέλεις να πάμε για ψώνια; Θα έχω χρόνο μετά το σεμινάριό μου.

Να πας να αγοράσεις λουλούδια για εκείνη τη γραμματέα.

Έφυγε για τη δουλειά.

Αντρέι, μήπως έχεις κι εσύ δουλειά;

Μήπως σου τρώω το χρόνο σου;

Όχι, καθόλου.

Μπιλ, το διάβασα.

Είναι εντάξει, αλλά υπάρχουν μερικές ανακρίβειες.

Εδώ, από όσο θυμάμαι, ο Ντοστογιέφσκι γράφει:

«Πρέπει να πάρεις το φάρμακό σου και να το συνηθίσεις».

Εσύ λες «πάρε το χάπι σου». Εκείνος εννοεί: Πάρε ό, τι χρειάζεται

και κοίτα να σου αρέσει. Είναι αργκό.

Με συγχωρείς.

Εμπρός;

Μποϊζίκιν, είναι τρελή, αυτή η δακτυλογράφος μας.

Της τηλεφώνησα να της εξηγήσω πώς έχουν τα πράγματα.

Και μου είπε να το βουλώσω

και ότι πρέπει να ξεκουμπιστείς και να μην εμφανιστείς ξανά ποτέ σου.

Μήπως καλύτερα να πάω εκεί;

Μην τολμήσεις! Ποιος σου ζήτησε να ανακατευτείς ;

Εντάξει. Αντίο.

Τώρα καταλαβαίνω. Είναι έκφραση της καθομιλουμένης.

Ναι, έκφραση της καθομιλουμένης.

Λυπάμαι, Μπιλ, πρέπει να πάω στο Ινστιτούτο τώρα.

Μπορώ να σου κάνω μία μόνο ερώτηση ακόμα;

- Βέβαια. - Μισό λεπτό, να ρίξω μια ματιά.

- Καλημέρα. - Καλημέρα.

- Τι τρέχει; - Έρχεται ο Σεσαρνίκοφ.

- Και γιατί του κρύβεσαι; - Δε θέλω να το χαιρετήσω το κάθαρμα.

Γιατί δε θες;

- Ξέρεις τι έκανε χθες; - Όχι.

Απέλυσε τον Κλουτσάνσκι, και έδωσε προαγωγή στο Σεμιόνοφ,

και θα γίνει τώρα ο Εφίμοφ αντιπρόεδρος.

Καλημέρα, Βλαντιμίρ.

- Είδες το Νοβίκοφ; - Όχι, δεν τον είδα.

Γεια! Πώς είσαι σήμερα;

- Πες του ότι τον έψαχνα. - Εντάξει.

Μπορώ να μιλήσω στην Άλλα, παρακαλώ;

Δεν είναι εδώ, την έστειλαν σπίτι της. Είχε πόνους στο στήθος.

Ναι!

- Τι συμβαίνει; Είσαι άρρωστη; - Δεν είναι τίποτα. Κάτι μικροί πόνοι.

- Έπρεπε να φωνάξεις γιατρό. - Ήρθε ήδη.

- Τι είπε; - Ότι πρέπει να ξεκουραστώ μια-δυο μέρες.

- Ξεκουράσου, λοιπόν. - Ξεκουράζομαι.

Τι σου είπε η Βαρβάρα;

- Τίποτα καινούργιο. - Τι σου είπε ακριβώς;

Είπε ότι εσύ και η Νίνα ήσαστε ένα πολύ ταιριαστό ζευγάρι,

ότι ζούσατε μαζί σαν πιτσουνάκια μια ολόκληρη ζωή,

ότι θα ένιωθε απαίσια αν ποτέ την πλήγωνες.

Τα ξέρω όλα αυτά, αλλά να τα ακούω από κάποιον άλλο ...

- Έπρεπε να μην την ακούσεις. - Αυτό έκανα. Ήταν εντελώς απαίσιο.

- Μήπως έχει κάποια σχέση; - Ποιος; Η Βαρβάρα;

Η Νίνα σου, φυσικά.

Όχι, δε νομίζω.

Και πώς έραψε τότε το κουμπί με λάθος χρώμα κλωστή;

- Ποιο κουμπί; - Τούτο εδώ, στην κοιλιά σου.

- Ναι, πράγματι. - Βλέπεις; Βγάλε το παλτό σου.

Ώρα να πηγαίνεις σπίτι.

Όχι, πρέπει να πάω να δω τον εκδότη μου, αυτό είναι όλο.

Εξαιρετικό, Αντρέι. Εξαιρετικό, όπως πάντα.

- Ευχαριστώ, χαίρομαι. - Εγώ όχι!

- Πώς όχι; - Το απορρίπτω.

Το απορρίπτεις; Γιατί;

Αυτός ο Σίμον μόλις δημοσίευσε ένα άρθρο με χροιά ρατσιστική.

Οι προοδευτικοί το θεώρησαν βρωμερό του διαβόλου.

Είναι μάλλον η στιγμή να τον ξεφορτωθούμε εκτυπώνοντας το έργο του.

Σε τι φόρμα είναι το «Τσακισμένο φεγγάρι»;

- Σε τσακισμένη. - Τι εννοείς, σε τσακισμένη;

Είναι στο ημερολόγιό μου: Στις 10, Μποϊζίκιν, «Τσακισμένο φεγγάρι».

Σήμερα είναι εννιά ο μήνας. Είναι για αύριο.

Μάλλον δεν το προλαβαίνω.

Εντάξει. Έχεις προθεσμία μέχρι τις 13 του μήνα.

Θα κάνω ό, τι μπορώ.

Θα πρέπει να δουλεύω νυχθημερόν.

Κάν' το. Θα ήταν καλύτερα για σένα από το να κυνηγάς γυναίκες, στην ηλικία σου.

Τι εννοείς.....γυναίκες;

Το Λένινγκραντ είναι μικρή πόλη.

Νίνα, θα αργήσω λίγο σήμερα. Έχουμε μια άλλη σύσκεψη.

Είναι μεγάλη αγένεια, να ξέρεις. Σε περιμένει ήδη 2 ώρες τώρα.

Του υποσχέθηκες να τον πας στο σπίτι του Ντοστογιέφσκι.

Να πάρει! Έρχομαι.

- Πού είσαι τώρα; - Σου είπα, σε μια σύσκεψη.

Νόμιζα ότι οι συσκέψεις σου ήταν για την Πέμπτη.

Θα σου εξηγήσω όταν έρθω σπίτι. Μου χτυπάνε απέξω στο τηλεφωνικό θάλαμο.

- Τηλεφωνικό θάλαμο; Στη σύσκεψη; - Πρέπει να κλείσω.

Νεαρέ! Ξέχασες τα λουλούδια σου.

Ευχαριστώ!

Λουλούδια και φάρμακα, και αυτό ...

Πρέπει να φύγω τώρα. Ο Χάνσεν με περιμένει.

Και το κουμπί σου;

- Περιμένει 2 ώρες τώρα... - Ένα δευτερόλεπτο μόνο. Στο μεταξύ τρώγε.

- Γιατί το κάνεις αυτό; - Το ήξερα ότι θα πεινούσες.

Αντρέι, σε ποιον μοιάζει η κόρη σου;

Σε σένα ή σε εκείνη;

Και στους δυο μας. Παράτησε το κολέγιο. Δεν πολυέρχεται να μας δει.

Ο άντρας της είναι ένας αστείος τύπος.

Έχω προσπαθήσει να του μιλήσω, αλλά δε βγαίνει τίποτα.

Βλέπεις; Αν είχαμε ένα ...

Θα σε σεβόταν ...

Εντάξει, θα σωπάσω. Τρώγε.

- Ναι; - Μπορώ να περάσω;

Φυσικά, θείε Κόλια.

- Λοιπόν, πώς πάνε τα καρδιακά μας συμπτώματα; - Πολύ καλύτερα, ευχαριστώ.

- Γεια σου, Αντρέι, τι κάνεις; - Γεια σου, Νικολάι Αφανασίεβιτς.

Κοίτα το κακόμοιρο το κορίτσι. Έχει απλά τα νεύρα της, αυτό είναι όλο.

Ο Αντρέι βιάζεται. Τον περιμένει ένας καθηγητής από τη Δανία.

- Άντε, τρώγε. - Ευχαριστώ.

Ο Αντρέι τον βοηθάει να μεταφράσει Ντοστογιέφσκι.

- Ξέρεις και δανέζικα; - Όχι πολλά. Η γλώσσα μου είναι τα Αγγλικά.

Δε μοιάζει ο Αντρέι με κουνέλι όταν τρώει;

Τι πράγματα είναι αυτά που λες! Τρώει σαν κανονικός άνθρωπος.

Άλλα, έχω κάτι να σου πω....

Αργά ή γρήγορα, σ'αυτή τη δοκιμασία που περνάς θα μπει ένα τέλος.

Θα είσαι σε θέση να επισημοποιήσεις τη σχέση σου ...

Θείε Κόλια, πώς σου ήρθε αυτό;

Αντρέι, λέω κάτι λάθος;

Όχι, καθόλου.

Θέλω να ξέρεις

ότι ο πατέρας της ήταν ο πιο στενός μου φίλος.

Τώρα που εκείνος έφυγε, θεωρώ την Άλλα σαν δική μου κόρη.

Αλλιώς, δε θα ανακατευόμουν ποτέ. Αφορά εσάς τους δύο.

Θείε Κόλια, σε παρακαλώ μην ...

Περίμενε ένα λεπτό. Άσε με να τελειώσω.

Όταν τελικά πάρεις τις αποφάσεις σου, εγώ θα μετακομίσω στην επαρχία

κι εσύ μπορείς να πάρεις το δωμάτιό μου.

Έτσι, όλο αυτό το διαμέρισμα θα είναι δικό σας.

Τι ανόητη ιδέα!

Το ρόλο μου τον είπα.

Λυπάμαι, δε θα σας ενοχλήσω πια.

Αντίο.

Αντρέι, λυπάμαι τρομερά για όλα αυτά.

Απλά δεν μπορούσα να του πω ότι είσαι ...

Καταλαβαίνω.