The Man in the Buick (L'Homme à la Buick)

WACHT

GEBASEERD OP DE ROMAN VAN MICHEL LAMBESC

- Hallo, meneer. - Hallo.

2 Romeo en Julia's.

Sigaren Romeo en Julia.

Ik verkocht gisteren de laatste.

- Men koopt het niet in de winter. - Ik snap het.

- Ik heb Montecristo. - Oké, prima.

- Hij is nog dicht, ik maak hem open. - Geen zorgen, ik neem het pak.

- Hoeveel? - Tienduizend oude francs.

Ja.

Hebt u niet kleiner?

Nee.

Heeft u whisky? Vast niet.

- Het is zeker niet het seizoen? - Natuurlijk!

Ik heb Johnnie Walker en Vat 69.

Een Johnnie Walker met ijs.

- Regent het veel hier? - Vooral in de zomer.

In de winter merk je het natuurlijk minder.

Natuurlijk.

Bedankt.

- Hallo, mevrouw Canot. - Hallo, mevrouw.

Ik heb eindelijk de posters.

Ze zijn goed leesbaar.

Is het niet te groot?

Het was de kleinste die ze hadden.

Waar gaat u hem ophangen?

Op de spiegel?

Daar ziet iedereen hem.

Of misschien de deur.

Dat zou beter zijn.

Ik vraag het aan mijn man. Je weet hoe koppig hij is.

Waar we hem ook hangen, hij zal het veranderen.

Precies.

Mag ik een grapefruitsap?

Ik heb ook loten voor de tombola, tien francs per stuk.

Hoeveel neemt u er?

Vijf.

Is dat alles?

Mensen wedden liever op paarden.

Ze zijn makkelijk te verkopen.

Een lot hier, een lot daar...

Deze meneer zal er vast één kopen.

- Niet, meneer? - Met genoegen.

Geef me er tien.

Tien? Dat is een boekje.

Nee, tien boekjes.

- Tien boekjes! - Inderdaad.

Wat aardig van u!

Wat kan ik winnen?

Niet een bediende die alles doet, toevallig?

- Dat zou wat zijn! - Ja.

- Zoekt u een bediende? - Ja.

Voor Parijs?

Nee, hier.

Hier?

- Woont u in Honfleur? - Ik heb een huis aan de kust gekocht.

Ah, de villa van de Martielles?

Inderdaad.

Prachtige plek, trouwens.

Klopt het dat u veel aan het verbouwen bent?

Ja, vrij veel.

Dus u bent er voor de trekking?

Het is de 18de, net voor kerst.

Als mijn schema het toelaat, dan natuurlijk...

Bedankt.

Hou het wisselgeld.

Als ik een bediende vind,

zal ik u inlichten.

- Ik zou u dankbaar zijn. - Meneer?

Armand Favrot.

Excuseer.

Stop daarmee!

Kinderen! Ze zijn allemaal hetzelfde!

Het is beter om niets te zeggen.

Als u aardig bent, en ik weet dat u dat bent,

- weet u wat u dan doet? - Nee.

Hang deze poster op het raam van uw auto.

Kom kijken, het ziet er heel mooi uit.

Kijk naar die van mij.

Bij u zal het nog beter te zien zijn.

Ziet u?

- Kunt u hem vasthouden? - Natuurlijk.

Het ziet er prachtig uit.

Probeer langzaam te rijden, geef mensen de tijd om te lezen.

Bent u geweldig.

Niet echt...

Als ik iets doe, doe ik het goed.

Ik ga naar mijn bouwplaats.

Bedankt voor de loten.

Ik bedank u, meneer Favrot.

Tot de volgende keer, mevrouw?

De Layrac.

Tot de volgende keer, mevrouw de Layrac!

Meneer Favrot!

Ja?

- Uw sigaren! - Bedankt.

Waar zat ik met mijn hoofd?

- Hallo, meneer Favrot. - Hallo.

Hallo, allemaal.

Jullie hebben voortgang gemaakt.

Wij zijn vanavond klaar.

Oké.

U besloot toch te komen?

Ik wachtte op de schilders, anders zouden ze het tapijt verpesten.

Meneer Blancard, hoe gaat het met de badkamer?

We zijn bezig, meneer Favrot. Honfleur is niet in een dag gebouwd.

U zegt steeds bijna klaar, maar er is nog steeds geen water.

- Ja, de watermeter staat uit. - Oké.

Zeg,

wanneer is de douche precies af?

Precies?

Dat wordt...

Donderdag of zaterdag.

Tenzij er op het laatste moment iets gebeurd natuurlijk.

U zegt donderdag of zaterdag?

Laten we, om eerlijk te zijn, maandag zeggen.

Uiterlijk.

En als ik maandag zeg, is het echt maandag.

Maandag.

- Als alles volgens plan gaat natuurlijk. - Natuurlijk...

Hallo?

Ja.

Daar spreekt u mee.

Ja, natuurlijk...

Uiteraard.

Ik haal ze om 8.00 u, op...

...en we zijn 's middags in Genève, zoals gewoonlijk.

Inderdaad.

Goed. Tot ziens.

- Bedankt namens onze kinderen. - Ik ga toch naar Zwitserland.

Bedankt, meneer Favrot.

De meeste mensen geven niets om kinderen van anderen.

Ik zie.

- Bedankt, meneer Favrot! - Nogmaals bedankt.

- Mijn jongen zit in het midden. - Goed.

Geef hem een goede tik als hij zich misdraagt.

Oké.

- Hoor je dat? - Ja, papa!

Want kinderen moet je in de gaten houden.

Hij ziet er niet zo uit, maar hij is een hand vol.

Schiet op. Kom op, snel!

Verlies je handschoenen niet.

Ben je ziek of zo?

- Ik moet naar de wc. - Vraag het dan.

- Ik durf niet. - Chartier moet...

- Meneer? - Wat wil je?

- Chartier moet naar... - Daar gaan we!

Als je moet, moet je.

- Ik ook! - Ik ook!

Stap uit, Chartier.

Kom op, vooruit.

Blijf rechts en misdraag je niet!

Ja!

Excuseer.

Kom op!

Snel, doe de deur dicht.

Als u...

Nee, bedankt.

Excuseer.

- Hallo! - Hallo.

Kom op,

iedereen eruit.

Schiet op.

Snel, anders smelt de sneeuw!

Kom op!

Hé! Waar ga je heen?

- Is dit je eerste keer in de sneeuw? - Ja.

- Vindt je het leuk? - Zoon van een agent!

Stil, jij!

Je zult zien, je wangen zullen rood worden.

Als je braaf bent, neem ik je de volgende keer ook mee.

Ik neem je zelf in de zomer mee. Ga maar spelen!

Kom op.

Ik wilde doei zeggen.

- Ik laat het aan u. - Ja.

Ik haal u morgen op om naar Parijs te gaan.

Met de andere kinderen.

- Rond tien uur, is dat goed? - Ja, perfect.

Tot ziens, meneer Favrot. Bedankt voor uw vriendelijkheid.

- Het is niets. - Helemaal niet.

- Tot ziens. - Doei!

Nogmaals bedankt.

Meneer Armand.

Meneer Lang.

Tussen u en ik,

weet u zeker dat u geen risico neemt?

We doen al 5 jaar dezelfde route,

Parijs-Genève, Genève-Parijs...

...en u stelt me nog steeds dezelfde vraag.

Alle douaniers zijn mijn vrienden.

En met de kinderen houden ze me nooit aan.

Ik heb groen licht.

Er zitten altijd een of 2 kinderen van een politieagent bij.

Ik heb de zegen van de politie.

Dus?

Maar toch...

Wat als u wordt aangehouden?

Dan neem ik de schuld op me, als een grote jongen.

- Tot ziens, meneer Armand, en wees... - Voorzichtig, ja ik weet het.