The Deluge (Potop)

Film Production Company "Zespoly Filmowe"

and National Film Archive present

ΠΛΗΜΜΥΡΑ ΜΕΡΟΣ I

Βασισμένο στο μυθιστόρημα του Henryk Sienkiewicz (Nobel 1905)

Starring

Music

Scenography

Military equipment, costumes Costume design

Interior design Make-up

Sound

Editing

Executive producer

Director of photography

Directed by

Ω, Χριστέ μου!

Εεεε, είναι κανεις εκεί;

Έι, χωριανοί!

Ήσυχα!

Έι, χωριανέ!

Χωριάτη!

Ούτε χωρικοί είμαστε ούτε και αριστοκρατία!

Συγχώρα με, αδερφέ!

Ποιός είναι ο δρόμος για το Lyubich και το Vodokzy?

Το Lyubich είναι αριστερά σαν βγεις στο σταυροδρόμι.

Και τό Vodokzy είναι ευθεία μετά το Parsuneli.

Φχαριστώ!

Εσείς θα πάτε στο Lyubich!

Εμπρός!

Αντίο, Jedrus!

Πού είναι η κυρά σας;

Εδώ είμαι.

Είμαι ο Andrzej Kmicic.

Δεν έχω πάει στο Lyubich, ακόμα...

...αλλά έσπευσα σαν πουλάκι να πέσω στα πόδια σου.

Ο άνεμος, δόξα τω θεώ, με έφερε απευθείας εδώ από το στρατόπεδο.

Έμαθες για το θάνατο του παππού μου;

Έκλαψα με μαύρο δάκρυ για τον θάνατο του ευεργέτη μου.

ΜΟυ υποσχέθηκε το Lyubich, και την χείρα της αρχοντιάς σου.

Αλλά συνεχώς με αποφεύγεις...

...κι έτσι δεν πρόλαβα να σε καλοκοιτάξω.

Ω, τι ωραία που είναι να τσεπώνεις τέτοια γερή προίκα.

Θα του αφιερώσω μια εκατοστή θείες λειτουργίες για το καλό που μου έκανε.

Και πότε θα γίνει ο γάμος;

Πάντως όχι σύντομα.

Δεν είμαι δικιά σου, ακόμα.

Αλλά θα γίνεις, ακόμα κι αν χρειαστεί να κάψω αυτό το αρχοντικό.

Είσαι δική μου με τη βούλα του πεθαμένου, και με την καρδιά σου.

Δεν είμαι σίγουρη για την καρδιά μου...

Αν δεν ήσουν, τα άντερα μου θα έβγαζα με το μαχαίρι.

Το λες για να με γελάσεις.

Ας πάμε στη μεγάλη σάλα.

Η νόνα θα ετοιμάσει το δείπνο μας.

Ποιανού η θεία;

Η δική μου.

Ε τότε, περίφημα, είναι και δική μου.

Εγώ είμαι η θεία της.

Θα είχα φτάσει εδώ νωρίτερα, δε διαφέρει από μια μάνα.

Παντρεύει τους άντρες μόνο με το θάνατο.

Δε φαίνεται να βιάστηκες και πάρα πολύ.

Τα τάγματα επέστρεψαν πολύ νωρίτερα.

Αφότου χάσαμε τη μάχη, Έμεινα πίσω...

...να παρενοχλήσω τον εχθρό, και τον εξώθησα τόσο πολύ...

...που τελικά επ αμοιβή με επικήρυξαν.

Μα τι θεσπέσια αγριόχηνα είναι αυτή!

Στο όνομα του πατρός και του υιού...

Ο εχθρός βρήκε καταφύγιο στις κωμοπόλεις...

...μιας και ο χειμώνας είναι τόσο βαρύς.

Οι στρατιώτες μου είναι στα όρια της εξάντλησης.

Ο Hetman ανέλαβε νας εγκαταστήσει σε χειμερινούς καταυλισμούς.

Κάλεσα τους αξιωματικούς στο Lyubich.

Αύριο που θα 'ρθουν θα το χουν ήδη μετανιώσει.

Πιές, σε ικετεύω.

Ακόμα και δηλητήριο θα έπινα από τα χέρια σου.

Στην υγειά σου!

Ω θεέ μου...

Όσο πιο πολύ σε κοιτάζω, τόσο περισσότερο θέλω να σε παντρευτώ.

Πότε θα παντρευτούμε;

Δεν είναι πρέπον να μιλάμε γι αυτά ακόμα δεν ήρθε μεσημέρι.

Θα χω ξεραθεί σαν την πατάτα πολύ πριν έρθει αυτή η ώρα.

Είχε δίκιο ο παππούς μου τελικά, όταν έλεγε ότι καις όπως ο πυρετός!

Α, πρέπει να το συνηθίσεις.

Κι εσύ να το ξεχάσεις, μιας και μου είναι αδύνατο!

Ωχ εσύ θα με σέρνεις με τη λαιμαριά!

Δεν είσαι το άτομο που μπορεί να το σύρει κάποιος με το λουρί!

Αλήθεια; Ξέρεις πόσες φορές...

...οι παπάδες στο μοναστήρι με καταχέριζαν...

...για να θυμάμαι τα αποφθέγματα;

Και ποιο σου έμεινε απ' αυτά;

Όταν είσαι ερωτευμένος, πέσε στα γόνατα. Να, έτσι.

Άσε με να φύγω, αλλιώς θα θυμώσω.

Κι η θεία μου μπορεί να έρθει κατά δω.

Και μια ολόκληρη μεραρχία θείες να ερχότανε εγώ πάλι δε θα σταματούσα!

Είσαι ένας ελεεινός! Ένας Ιούδας!

Δεν είναι αλήθεια, γιατί όταν σε φιλάω, το κάνω με ειλικρίνεια!

Μήπως να το δοκιμάζαμε;

Μην τολμήσεις!

Στα μέρη μου, λένε, "ρώτα...

...κι αν δε στο δώσουνε, πήγαινε και πάρτο μόνος σου.

Εξάλλου πρέπει να φύγω.

Είναι αργά.

Είναι μακριά μέχρι το Lyubich, και οι λύκοι παραμονεύουν.

Θα σε επισκεφθούμε αύριο...

...με όλη την κομπανία.

Καληνύχτα.

Στο καλό.

Ω, Θεία μου! Θειούλα μου...

Παλιοκανάγιες!

Jedrus!

Στην υγειά της δεσποσύνης μου!

Chug! Chug! Chug! Chug!

Και πως είναι;

Είναι όμορφη Jedrus?

Άλλη σαν κι αυτή δεν υπάρχει σε ολόκληρο τον κόσμο!

Παλιοτυχερέ Jedrus!

Πρέπει να χεις κάποιον να γύρεις το κεφάλι σου.

Πότε είναι ο γάμος;

Μόλις σταματήσει το πένθος!

Όπως και να χει... Τα παιδιά δεν γεννιούνται μαύρα, αλλά...

άσπρα!

Καταλαβαίνεις; Άσπρα!

Μην καθυστερείς, Jedrus! Τα μωρά στον Παράδεισο δεν βλέπουν την ώρα να γεννηθούν!

Μην αφήνεις τα κακόμοιρα να περιμένουν άσκοπα.

Στο γάμο θα πιούμε μέχρι να γίνουμε τύφλα στο μεθύσι!

Μα δε μπορείς να μας πετάξεις έξω!

Μην άγχεσαι! ό, τι δικό μου είναι δικό σου!

Στην υγειά του πάπου Billevich που σου έδωσε το Lyubich!

Βλάκα!

Μα πίνεις στην υγειά του πεθαμένου;

Ηλίθιε, ανόητε!

Άμυαλε!

Jedrus!

Ακόμα και στ άχυρα κοιμόμαστε.

Μόνο μη μας πετάξεις έξω.

Μην ανησυχείς, Rekuc.

Ό, τι είναι δικό μου είναι και δικό σας.

Ο Jedrus δε θα μας αφήσει έτσι!

Που θα πάμε;

Θα πάμε στον Jedrus!

Έτσι έκανε και μ άρεσε, να έτσι!

Αυτός έτσι, κι εγώ αλλιώς!

Ένα, δύο... Τρία!

Χτύπα όσο θες! Ποτέ σου δε θα φτάσεις τον Jedrus!

Κανείς ποτέ δε θα τον φτάσει!

Κανείς!

Jedrus, cut! Cut!

Κανείς δεν τολμάει να τον αντιμετωπίσει!

Δε θα με νικήσεις στις βολές!

Πάλι; Ένα δουκάτο τη βολή θα το πληρώσεις!

Δύο! Ανάμεσα στα κέρατα!

Τρία! Πέντε δουκάτα!

Πιστόλες!

Ακριβώς στο δόξα πατρί, ανάμεσα στα κέρατα!

Αστόχησε!

Σειρά μου τώρα!

Ακριβώς στο κέντρο! Bravo, Jedrus, bravo!

Για να δούμε!

Ανάμεσα στα κέρατα!

Χτυπήστε! Σκοτώστε!

Φέρτε τις σπάθες!

Χτυπήστε! Κατακόψτε! Σκοτώστε!

Χτυπήστε στ αυτιά! Στ αυτιά!

Γυναίκες!

Ω θεέ και κύριε!

Θεέ μου!

Ο Rekuc και ο Kulvyets που είναι;

Ακόμα κοιμούνται!

Ε ξύπνα τους λοιπόν!

Ελπίζω να μη μας καταδώσουν. Η υπόληψή μου κινδυνέυει εδώ πέρα

Τι να την κάνεις την υπόληψή σου; Τα ίδια χάλια έχει με τη δική μας!

Και ποιος κουβάλησε τον Sir Tumgart μέσα στο χιόνι με τα άλογα;

Ποιός άραγε διέλυσε τα τοπικά συμβούλια;

Ο Sir Tumgart πριν ξεψυχήσει με συγχώρεσε.

Κι όλους τους υπόλοιπους, αν λογαριάσεις τις μονομαχίες...

...αυτό μπορεί να συμβεί και στους πιο φιλήσυχους.

Ναι, ακόμα δεν το ξέρει κανείς!

Κλείσε το στόμα σου! αλλιως το φταίξιμο όλο δικό σου!

Τι είπες;

Είπα στις κοπέλες και τους υπηρέτες ότι αν μας μαρτυρήσουν...

...τους περιμένει σίγουρο μαστίγωμα!

Με αγαπάς;

Σ' αγαπώ σαν την ψυχή μου.

Ταγματάρχα!

Πάψε!

Μα Ταγματάρχα!

Είναι ένας από τους άντρες μου.

Κάτι πρέπει να έχει γίνει.

Ταγματάρχα, η πόλη. Καίγεται.

Αλλά αντιστέκονται.

Μην ανησυχείς.

Ποιος πολεμά ακόμα?

Δε θέλουν να μας δώσουν τρόφιμα.

Οι στρατιώτες άρχισαν να τα επιτάσσουν με τη βία.

Πολιορκήσαμε τη δημαρχία, κι άρχισαν να βάλλουν από παντού.

Κάψαμε δυο σπίτια.

Τώρα επικρατεί χάος,οι καμπάνες δε σταματάνε να χτυπούν.

Πρέπει να πάμε να τους βοηθήσουμε!

Χρειαζόμαστε ενισχύσεις!

Σιωπή! Φέρε μου το άλογό μου!

Είναι άσκοπο να πάτε!

Δε χρειάζεται να χυθεί αίμα!