Children of Heaven (بچه‌های آسمان)

Τα Παιδιά Του Παραδείσου

Έτοιμα, κοστίζουν 30 τομάν.

Ορίστε τα ρέστα σου.

- Ευχαριστώ. - Παρακαλώ. Γεια σου.

Γεια σου, Ακμπάρ Αγά. Θέλω λίγες πατάτες.

Όχι αυτές μικρέ. Πάρε μερικές από 'κει κάτω.

Χαίρετε Ακμπάρ Αγά.

Με τη άδειά σας.

Αντίο σας. Αντίο.

- Κοστίζουν 65 τουμάν. - Η μητέρα μου είπε να τα βάλεις λογαριασμό.

Πες της ότι έχετε πολύ μεγάλο χρέος.

Πρέπει να έρθει να πληρώσει έστω και ένα μέρος του.

Εντάξει.

Τι στο καλό κάνεις;

Γιατί τα έριξες; Είσαι τρελός;

- Τα παπούτσια της αδερφής μου χάθηκαν! - Φύγε. Χάσου από μπροστά μου.

- Άφησα εδώ τα παπούτσια της αδερφής μου. - Είπα φύγε!

Ακόμα εδώ είσαι;

Δεν πληρώνεις το νοίκι...

Με όλο αυτό το νερό που χρησμοποιείς, θα καταστρέψεις την αυλή!

Τι να κάνω; Πως θα πλύνω τα ρούχα;

Δεν με ενδιαφέρει αν τα ρούχα θα είναι βρώμικα!

Εσείς δεν κάνετε ποτέ μπουγάδα;

Αρκετά πια! Δεν σας θέλω άλλο στο σπίτι μου!

Φύγετε! Το λέω για όλους σας!

Πρέπει να πλύνω τα ρούχα!

Θα με καταστρέψετε!

Δεν έχετε πληρώσει για 5 μήνες...

και σπαταλάτε πολύ νερό!

Δεν πλένεις ποτέ τα ρούχα σου;

Αυτή είναι η τελευταία φορά, σε προειδοποιώ!

Γιατί δεν έρχεσαι όταν υπάρχουν άντρες στο σπίτι για να σου απαντήσουν;

Αλί.

Πες στη Ζάρα να καθαρίσει τις πατάτες, αν κοιμήθηκε το μωρό.

Αλί, έφερες τα παπούτσια μου;

Η μαμά είπε να καθαρίσεις τις πατάτες αν κοιμήθηκε το μωρό.

- Ρώτησα, μου έφερες τα παπούτσια; - Ναι.

- Τα επιδιόρθωσε καλά; - Ναι.

- Που πας; - Θέλω να δω πως είναι.

Δεν τα έφερα.

- Πλάκα μου κάνεις; - Όχι, σου τ' ορκίζομαι, λέω την αλήθεια.

Πήγα στο μαγαζί του Ακμπάρ Αγά, και τα παπούτσια εξαφανίστηκαν.

Έψαξα παντού, αλλά δεν μπόρεσα να τα βρώ.

Εννοείς πως χάθηκαν;

Μην πεις τίποτα στη μαμά. Θα τα βρω.

Και πως θα πάω αύριο στο σχολείο;

Μην κλαις, θα πάω αμέσως να τα βρω.

Μα είπες ότι έψαξες παντού!

Όχι ακριβώς...

Σε παρακλώ, μην πεις τίποτα στη μαμά.

Αλί! Αλί, που πηγαίνεις;

Έλα να με βοηθήσεις με το χαλί.

Αλί. Αλί, που πηγαίνεις;

Αλί, παίζουμε με την ομάδα του Σαχίν αύριο.

Που πας, Αλί;

Πάλι εδώ εσύ!

Δεν σου είπα να μην ξανάρθεις; Τι μπελάς!

- Χαίρετε Σαγιέντ Αγά. - Γεια σου. Πως είσαι;

- Πηγαίνεις σπίτι σου; - Ναι.

Περίμενε ένα λεπτό. Θέλω μια χάρη.

Αυτή η ζάχαρη είναι για το επόμενο μνημόσυνο.

- Πες στον πατέρα σου να την τεμαχίσει. - Ναι κύριε.

Μπράβο αγόρι μου.

Ο σπιτονοικοκύρης δεν έπρεπε να μιλήσει σ' εσένα!

Είναι δική μου ευθύνη και ξέρω πως να τον χειρίζομαι!

Δεν πρέπει να τσακώνεσαι μαζί του!

Θα του δώσω ένα μάθημα! Θα του σπάσω το σβέρκο!

Θα τον βάλω στη θέση του.

Πες μου, γιατί δεν με ακούς;

Γιατί αγνοείς διαρκώς τις συστάσεις του γιατρού σου;

Δεν πρέπει να θυμώνεις! Γιατί έκανες όλη αυτή την μπουγάδα;

Αυτό το χαλί ζυγίζει 100 κιλά όταν είναι βρεγμένο!

Και εσύ! Γιατί δεν βοήθησες την μητέρα σου...

όταν σου το ζήτησε;

Έπρεπε να περιμένεις.

Θα ερχόμουν εγώ και θα το έπλενα μόνος μου.

Και εσύ τι κάνεις σε αυτό το σπίτι;

Όλο τρως, κοιμάσαι και παίζεις!

Δεν είσαι μικρό παιδί, έγινες εννέα χρονών!

Όταν ήμουν στην ηλικία σου, βοηθούσα τους γονείς μου.

Γιατί με κάνεις έξαλλο;

Δεν έχεις καθόλου λογική; Δεν καταλαβαίνεις;

Δεν πειράζει, μην εξαγριώνεσαι.

Εσείς μ' εξαγριώνετε.

Αναρωτιέμαι γιατί το μωρό είναι ανήσυχο όλη μέρα.

Ζάρα, βάλε ένα φλυτζάνι τσάι στον πατέρα σου.

Ευχαριστώ.

Σερβίρω τσάι στο γραφείο όλη μέρα...

αλλά το τσάι της Ζάρα έχει διαφορετική γεύση!

Ζάρα, δεν μου έφερες το μπολ με τη ζάχαρη.

Μα έχεις πολλή ζάχαρη!

Αυτή ανήκει στο τζαμί.

Μας την εμπιστεύτηκαν, δεν μπορούμε να την πάρουμε.

Πάρε μερικές καραμέλες από το δοχείο.

Μας τέλειωσε η ζάχαρη;

Έχω κουπόνια...

αλλά ο μπακάλης δεν έχει μάθει να δίνει ζάχαρη μ' αυτά.

Άσε τον μπακάλι.

Ποτέ δεν παρακολουθεί τα νέα.

Την δίνει όποτε αποφασίσει αυτός.

Καλύτερα να δώσεις τα κουπόνια σ' εμένα.

- Θα πάρω ζάχαρη από το κατάστημα του γραφείου. - Είναι κάτω από το χαλί.

Τι είναι καλή μου;

"Τι θα κάνω αύριο, Αλί;"

"Δεν μπορώ να πάω στο σχολείο χωρίς τα παπούτσια."

"Η δασκάλα μου, εμένα θα κατηγορήσει."

Πήγαινε στο κατάστημα αύριο.

Φέρε γάλα σε σκόνη για το μωρό, εντάξει;

Μην ανησυχείς.

Η γυναίκα του κ. Ραχίμ υπέφερε από δισκοπάθεια.

Η εγχείριση την έκανε χειρότερα.

Πρέπει να μάθεις να ζεις με αυτή.

Τι περιμένεις να κάνω; Να κάθομαι όλη μέρα;

"Μπορείς να βάλεις τις παντόφλες σου. Τι ανόητη που είσαι!"

"Αλί, εσύ έχασες τα παπούτσια μου."

"Θα το πω στον μπαμπα."

"Αν του το πεις, θα μας δείρει και τους δυο..."

"γιατί δεν έχει λεφτά να σου αγοράσει παπούτσια."

"Και τότε, τι θα κάνω;"

"Μπορείς να φορέσεις τα αθλητικά μου."

"Θα τα φορέσω..."

"όταν γυρίσεις από το σχολείο."

Αυτό είναι για σένα.

Αλάτι! Ανταλλάσω αλάτι για ψωμί.

Ανταλλάσω αλάτι για πλαστικές σακούλες, για παλιές παντόφλες!

Η επόμενη.

Εσύ τώρα Νιλουφάρ.

Είσαι καλά; Έλα εδώ.

Ακούστε παιδιά.

Η Μαρία δεν μπορεί να πηδήξει καλά, εξαιτίας των παπουτσιών.

Σας έχω πει πολλές φορές...

ότι τα κατάλληλα παπούτσια είναι τα αθλητικά.

Και δυστυχώς παρατήρησα, ότι μερικές από εσάς δεν φοράτε.

Όμως μερικές τα φοράτε.

Η σειρά σου τώρα Μπαχάρ.

Η επόμενη.

Έλα!

Βιάσου!

- Γιατί άργησες; - Δεν άργησα. Έτρεχα σε όλη την διαδρομή.

Βγάλε τα παπούτσια, θα αργήσω στο σχολείο!

Έφτασες εγκαίρως στο σχολείο;

Όχι, έφτασα αφότου ξεκίνησε το μάθημα.

Έφυγα αμέσως μετά το μάθημα.

- Δεν το είπες στη μαμά, έτσι; - Υποσχέθηκα ότι δεν θα το πω.

Τα παπούτσια σου είναι πολύ βρώμικα.

- Ντρέπομαι να τα φοράω. - Αυτό είναι δικαιολογία.

Όχι, είναι αλήθεια. Είναι πολύ βρώμικα.

Τότε, να τα πλύνουμε!

- Πάμε Αλί, έχουμε προπόνηση. - Έχω δουλειά.

- Έλα. - Δεν μπορώ.

- Δεν θα κρτήσει πολύ. - Η μητέρα μου είναι άρρωστη.

Καλά, ξέχνα το!

- Σήμερα, το καλό μου κοριτσάκι έκανε όλες τις δουλειές...

και ο Αλί τη βοήθησε.

Αγόρασα ψωμί και λαχανικά.

Εγώ σκούπισα το πάτωμα, έπλυνα τα λαχανικά, καθάρισα τις πατάτες.

Μπράβο καλό μου κορίτσι!

Θα σου αγοράσω κάτι όμρφο όταν πάρω αύξηση.

Τώρα δείχνεις πολύ καλύτερα.

Μετά από λίγες μέρες ξεκούρασης...

αν δεν χρησιμοποιείς τις σκάλες, θα έχεις αναρρώσει πλήρως.

- Τι συμβαίνει; - Αλί, βρέχει.

Τα παπούτσια θα γίνουν μούσκεμα! Φοβάμαι να βγω έξω.

Με συγχωρείτε κυρία. Τι ώρα είναι;

Έχετε ακόμα χρόνο γαι το διαγώνισμα. Συνεχίστε.

Συγγνώμη κυρία, μπορώ να φύγω τώρα;

Γιατί τόση βιασύνη;

Μπορείς να πηγαίνεις.

Τι έπαθες καλή μου; Γιατί κάθεσαι εδώ;

Έπεσε το παπούτσι μου στο νερό. Σκάλωσε κάτω από το γεφυράκι.

Εντάξει, μην κλαις. Θα σου το φέρω εγώ.

Τρέξε να το πιάσεις!

Πιάσε το παπούτσι άνθρωπέ μου! Πίασε το παπούτσι!

Που ήσουν;

Γιατί άργησες;

- Γιατί είναι βρεγμένο; - Δεν θα τα φορέσω ξανά.

- Γιατί είναι βρεγμένο; - Έπεσε στο αυλάκι με το νερό.

Τώρα πως θα πάω σχολείο με βρεγμένο παπούτσι;

- Είναι πολύ μεγάλα και μου βγαίνουν. - Αυτό είναι δικαιολογία!

Εσύ φταις. Εσύ έχασες τα παπούτσια μου!

Αν δεν τα βρεις θα το πω στον μπαμπά!

Δε με νοιάζει να φάω ξύλο!

Ο μπαμπάς δεν θα έχει λέφτά μέχρι το τέλος το μήνα,

και έτσι πρέπει να δανειστεί!

Νόμιζα πως το είχες καταλάβει αυτό.

Περίμενε ένα λεπτό.

Έλα κάτω!

Που ήσουν; Γιατί άργησες τόσο;

Το σπίτι μου είναι πολύ μακριά, κύριε.

Μήπως χαζολογούσες στο δρόμο;

Και χθες άργησες!

Την επόμενη φορά που θα αργήσεις δεν θα σε αφήσω να μπεις.

Μάλιστα κύριε.

Γιατί είναι βρεγμένο το παπούτσι σου;

Έπεσε στο αυλάκι κύριε.

Και γιατί το παντελόνι σου είναι στεγνό;

Ήταν ρηχό το αυλάκι, κύριε.

Ωστε ήταν ρηχό το αυλάκι;

Και γιατί είναι στεγνές οι κάλτσες σου;

Να μην ξανασυμβεί αυτό!