Tootsie

Tootsie (1982) OCR 23.976 fps runtime 01:56:20

เยี่ยม อย่าหยุด

มองไปเรื่อยๆ

รู้สึกไม่ค่อยดี ใช่ไหมล่ะ

เห็นไหม ระบายมันออกมา

ฉันรู้สึกเหมือนปัญญาอ่อน

อย่าเร็วแบบนั้น ช้าๆ หน่อย

ช้าๆ หน่อย

ดี

ออกท่าให้ชัดเจน

ปากยังเกร็งไปนิดนะ

ดี

ให้เธอใช้มุมปาก

ไมเคิล...

ดอร์ซี่ย์ใช่ไหม

ครับ ใช่แล้ว

คุณดอร์ซี่ย์ กรุณาเปิดหน้า 23 ครับ

คุณคงหมายถึงฉากแรก...

เอ๊ย...ฉากสอง บทแรกสิ

นั่นแหละ เริ่มเลยเมื่อคุณพร้อม

ครับ แน่นอน

ที่รัก รู้ไหมว่ารู้สึกยังไง ที่ได้ตื่นขึ้นมาที่ปารีส...

มองเห็นหมอนที่ว่างเปล่า...

เดี๋ยวก่อน ปิดหน้าอกซะ เควินอยู่ข้างล่าง เป็นอะไรน่ะ

ฉันก็เป็นผู้หญิงน่ะซิ ไม่ใช่แม่เฟลิเชีย ไม่ใช่ภรรยาของเควิน

ขอบคุณมาก แต่เราต้องการคนที่แก่กว่านี้

แม่ พ่อ ลุงพีท มาเร็วๆ เข้า

ผมคิดว่าบิสกิตตายแล้ว

เราต้องการคนที่เด็กกว่านี้

พวกเขาทานข้าวเย็น... ขอเริ่มใหม่ได้ไหม

อ่านดีแล้ว แต่ความสูงไม่ใช่

ผมสูงกว่านี้ก็ได้นะครับ

เราต้องการคนที่เตี้ยกว่านี้

ผมไม่ต้องสูงเท่านี้ก็ได้

ผมเสริมส้น ผมเตี้ยกว่านี้ได้

เรามองหาคนแบบอื่น

ผมเป็นแบบอื่นได้นะ

เราต้องการคนอื่น

มีอะไรที่สำคัญกว่างานอีกหรือ

งานสำคัญที่สุด แต่บางครั้งความรักก็ด้วย

เวลาแสดง เราก็เหมือนนักเขียน เวลาที่คนเขียนบท...

เขาเป็นคนตัดสินว่าจะให้ อารมณ์ขึ้นหรือลงตรงไหน ลองซิ

พวกเธออาจจะไม่ขึ้นตามบท

อาจจะไม่ลงอย่างในบท

อาจจะขึ้นตรงคำว่า "แต่" อาจจะขึ้นตรงคำว่า "และ"

แน่นอน พวกเขาทำเพื่อเงิน...

เหมือนๆ กับคนอื่นๆ

แต่คำถามสำคัญก็คือ

พวกเขาทำอะไรเพื่อเงิน

เรากำลังไปได้สวยกับ อาชีพที่ไร้กฎเกณฑ์

เมื่อพวกเยอรมันขาดแคลนสบู่...

และคิดว่า "ช่างปะไร ฆ่ายิวกันดีกว่า"...

แล้วคุณคิดว่าใครล่ะที่หยุดพวกเขา

ผมมาขัดจังหวะคุณคุยกันรึเปล่า

อย่าเล่นบทที่เข้าไม่ถึง

อย่าพูดว่าเขาหรือเธอเหมือนบท "คิตตี้" เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว

ในเรื่อง "เวลาแห่งชีวิตของคุณ"

ถ้าเข้าไม่ถึงบท ก็เล่นไม่ได้

ซาช่า

เร็วเข้า ไปตามพระมา

ไม่ซาช่า ไม่ต้อง

- ท่านกำลังจะตาย ท่านเคาท์โทลส์ตอย - ฉันรู้

ในนามของพระธิดา พระบุตรและจิตวิญญาณ...

ข้ามอบวิญญาณเจ้าให้พระเจ้า

- สหายทั้งหลาย - เยี่ยมมาก ไมเคิล

แต่ช่วยเขยิบไปกลางเวที แล้วค่อยตายได้ไหม

ทำไมล่ะ

ด้านซ้ายจะมองไม่เห็นคุณน่ะซิ

คุณจะให้ผมเดินไปกลางเวที...

ทั้งๆ ที่กำลังจะตายเนี่ยนะ

ผมรู้ว่ามันไม่ค่อยเข้าท่า แต่เราต้องทำ

- ทำไม - ผมบอกให้ทำน่ะซิ

เพราะคุณสั่งเหรอ

ใช่แล้วที่รัก

แต่ไม่ใช่กับผมในนามของโทลส์ตอย

คุณต้องทำงาน

ไม่มีข้อแก้ตัวที่จะไม่ทำงาน

ไม่มีข้อแก้ตัว ถึงจะไม่ค่อยมีงาน

ตอนฉันเริ่มอาชีพแสดง งานก็ไม่ค่อยมี

และก็ยังไม่เปลี่ยนไป

มีคนว่างงาน 90-95 % และนั่นจะไม่มีวันเปลี่ยน

คุณเป็นนักแสดง ในนิวยอร์คซิตี้

ไม่มีงาน แต่คุณต้องหาทางทำงาน

ทอร์เทลลินี่ 2 กาสปาโชกับสลัด 2 ที่

เนื้อลูกวัวย่าง ปลาแล้วก็ไก่

ขอปลาดิบๆ สุกๆ นะ

- อะไรอีก - มันฝรั่งอบ

- เป็นไงมั่ง - แย่

- นายเขียนฉากสุดท้ายใหม่รึเปล่า - ฉากเน็คไท

เป็นไงบ้าง

มันคงเปลี่ยนละครไปเลย

ถึงบ้านแล้วฉันจะลงมือ

นั่นมันปลาฉัน

- นั่นปลาฉัน - ขี้ขโมย

- ขอปลาหนึ่งที่... - นั่นสำหรับลูกค้า

ฉันกินเพราะเวลาลูกค้าบ่น...

จะได้บอกว่า "ผมชิมดูแล้ว"

นายเขียนฉากเน็คไทใหม่ ดีเลย

- ไม่มีเน็คไท - มีเน็คไท

- มีเน็คไทหรือ - ใช่ มีเน็คไท

เน็คไทนั่นละที่ไม่ดี เอาเน็คไทออก ใช้ได้เลย

- นายเป็นอะไรไป - ฉันเหรอ

หดหู่เวลาที่มีคนไม่เห็นด้วยไง

หดหู่เหรอ

วันนี้เป็นวันเกิดนาย ไม่เห็นนายพูดถึงเลย

อย่าเริ่มน่า ฉันมันนักแสดง อายุไม่สำคัญ

- ดีมาก - คนไม่หดหู่ได้ยังไงนะ

แทนที่จะเป็นไมเคิล ดอร์ซี่ย์ นักแสดงหรือยอดนักเสิร์ฟ...

ทำไมนายไม่เป็นแค่ไมเคิล ดอร์ซี่ย์ล่ะ

ฉันคือไมเคิล ดอร์ซี่ย์ แล้วดียังไง

- พูดอย่างจริงใจซิ - ฉันคือไมเคิล ดอร์ซี่ย์ โอเคไหม

ไชโย

พูดหน่อย

เดี๋ยวก่อน

ต้องดื่มก่อน

แด่ไมเคิล ดอร์ซี่ย์คนที่ทำให้ พวกคุณรู้ว่าการแสดงคืออะไร

การตกงาน

แด่ไมเคิล...

ผู้ซึ่งเป็นเพื่อนฉันมา 6 ปี

นานขนาดนั้นเชียว

และโค้ชของฉัน และเขาเยี่ยมมาก

เขาเป็นโค้ชและนักแสดงที่วิเศษ และคนที่เยี่ยม...

ฉันพูดพล่ามจริงๆ เมากันเถอะ

สุขสันต์วันเกิด

- สวัสดี ผมไมเคิล - ฉันแพ็ตตี้

คุณเป็นนักแสดงเหรอ หน้าสวย กระโปรงสวย คุณมากับใคร

ฉันไม่ต้องการให้ที่นั่งเต็ม ที่โรงละครวินเทอร์ การ์เด้น

ฉันต้องการคนแค่ 90 คน ที่หลบพายุฝนเข้ามา

คนพวกนี้คือคนจริงๆ...

จนกระทั่งพวกเขาตัวแห้ง

ฉันอยากจะมีโรงละคร ที่เปิดเฉพาะเวลาที่ฝนตก

สตราสเบิร์กพูดไว้ว่า คนสร้างโอกาสให้ตัวเอง

- ยูตะพูด - ใช่

ประเด็นคือแซนดี้และผมหาเงิน 8,000 เพื่อจะทำละครของเจฟที่ซีราคิวส์

เราจะทำมัน พวกคุณก็ทำได้

เอมิลี่ ดูซิว่าใครมา

เล่นในโพโคโนส์

คุณมัวนั่งพร่ำว่า "ฉันทำงานไม่ได้" ต้องหาโอกาส...

น่ารักนะ

เขารักเด็กมาก

คุณจะต้องทำได้

ผมมองคุณอยู่ คุณหน้าสวยมาก คุณเป็นนักแสดงรึเปล่า

- บางครั้ง - คุณเล่น "สตรีที่ทะเล"

- คุณไปดูเหรอ - เล่นดีมาก

คุณร้องเพลงเพราะมาก

ผมรู้สึกเหมือนมีรัศมี ระหว่างเราตอนที่ดูด้วย

จริงนะ ผมรู้สึกเหมือนรู้จักคุณเลย

ผมบอกเรื่องคุณยังได้ คุณชอบวิ่งเท้าเปล่าที่ชายหาด

- คุณนี่เพี้ยนนะ - ก็มันวันเกิดผม แล้วผมก็ตกงาน

แค่นั้นเหรอ

ผมเจ็บปวดมาก คุณอยู่ เป็นคนสุดท้ายสิ เราจะได้คุยกัน

ก็ได้

ได้ไหม จริงนะ

ขอกอดหน่อย

ขอบคุณที่ชอบผม

ผมไม่ชอบใจเลยเวลาที่มีคนพูดว่า

"ผมเข้าใจลึกซึ้งเลย"

หรือว่า "ผมชอบละครคุณ ผมร้องไห้ด้วย"

รู้มั้ย

ผมชอบเวลาที่คนมาหา...

วันรุ่งขึ้น...

หรืออีกสัปดาห์ต่อมาและพูดว่า...

"ผมดูละครของคุณ

มันเกิดอะไรขึ้นเหรอ"

ทุกอย่างเรียบร้อย ฉันจะกลับไป เลี้ยงแมวที่บ้านแล้วกลับมาใน 1ชม.

คงไม่ได้ เพื่อนร่วมห้องผม อยากทำงาน

- ไม่ได้เหรอ - เขาอยากทำงาน

- เอาเบอร์โทรศัพท์มาละกัน - ฉันให้ไปแล้ว

- นึกว่าคุณเปลี่ยน - จากชม.ที่แล้วเนี่ยนะ

จริงสินะ ผมคุยกับเขาก่อน แล้วจะโทรไป

- มีใครได้ยินฉันไหม - ไม่มีนะ

ฉันติดอยู่ในนั้นครึ่งชม.แล้ว

นี่ปาร์ตี้แบบไหนกันนะ

สนุกกันใหญ่เลยสิ

ขอโทษ

ฉันต้องจำไว้เผื่อได้เล่นบท ที่ต้องติดอยู่ในห้อง

- เพราะมาก ไมเคิล - ขอบใจ

ใครกันน่ะ

- มัลโลรี่ เธอแต่งงานกับจอห์น - อ๋อ

ฉันเคยทำละครเรื่องการฆ่าตัวตาย ของอินเดียนแดง...

ไม่มีใครสน ไม่มีคนมาดู

อินเดียนแดงก็คือคนอเมริกัน

เหมือนกับจอห์นกับเอเธิล แบร์รี่มอร์...

เหมือนดอนนี่กับมารี ออสมอนด์

เป็นเรื่องเศร้านะ...

แต่ทุกวันนี้เมื่อคนเราฝัน...

พวกเขาไม่ฝันในประเทศตัวเองอีกแล้ว

น่าสะอิดสะเอียน

ก็สนุกดีนะ แต่รู้จักคนไม่ถึงครึ่ง

ก็มันดึก แล้วฉันอยากให้นายแปลกใจ

ฉันเชิญคนมา 10 คน แต่ละคนก็เชิญมาอีก 10

นายเลยเจอคนใหม่ๆ 40 คน ทุกคนชอบนายนะ

คนพูดถึงนายแต่ในแง่ดี

- ขอบใจนะเจฟ - ราตรีสวัสดิ์

- สุขสันต์วันเกิด - ขอบคุณนะ

- หนึ่งในห้าคนที่ฉันรู้จัก - งานเลี้ยงวิเศษมาก

ขอบคุณ

ขอโทษนะครับคุณไรท์...

ราตรีสวัสดิ์นะ งานเลี้ยงสนุกมาก

คู่นัดของฉันกลับไปกับคนอื่น ฉันสนุกมาก มียาระงับประสาทไหม