The Little Nyonya

ฉันเคยอ่านเจอมาจากสักที่ ว่าถ้าเราไม่รู้อดีตของตัวเอง

เราก็เหมือนใบไม้ ที่ไม่รู้จักแต่ละส่วนของต้นไม้

ฉันไม่เคยเข้าใจคำพวกนั้น จนฉันได้เจออาม่าเป็นครั้งสุดท้าย

ฉันถึงได้เข้าใจความหมาย ของคำพวกนั้นอย่างถ่องแท้

ต้องลงจากเครื่องแล้วเหรอ

พูดอะไร นี่ถึงมะละกาแล้วนะ

ไปอาคารสตัดธิวส์ค่ะ

ดูรู้ทางดีจังนะ

ฉันเคยมาที่นี่กับครอบครัว สมัยวันเกิดอาม่า

อาม่าฉันเป็นคนรอบรู้มาก

มองแวบเดียวท่านก็รู้เลย ว่าคนนั้นไว้ใจได้หรือไม่ได้

เจ๋งจัง

ถ้าท่านไม่ชอบนาย ท่านไล่ตะเพิดนายแน่

ขอให้โชคดี

ถนนพวกนี้มีอายุนับร้อยปี

ที่นี่เป็นที่ที่เศรษฐีเปอรานากันเคยอยู่

บ้านบรรพบุรุษเราก็เคยอยู่ที่นี่

อาม่าฉันเข้มงวดมาก

ถ้านายทำผิดกฎท่านแม้แต่ข้อเดียว ท่านจะไม่ให้นายเข้าบ้าน

ฉันเตรียมตัวมาแล้วล่ะ

บิบิ สวัสดีครับ

ใครน่ะ

ผมโจนาธานครับ เป็นเพื่อนกับแองเจล่า หลานคุณ

เรียกว่าซิ่วเหวินก็ได้ เราเพิ่งกลับมาจากแคนาดาเมื่อวาน

ว่าไงนะ

ผมเป็นเพื่อนหลานสาวคุณครับ

ฉันไม่มีหลานหรอก

ฉันอายุจะ 90 แล้ว

ยังไม่เคยแต่งงาน จะไปมีหลานได้ยังไง

อันฉี

นี่บ้านอาม่าเธอจริงเหรอ

อี๊เถา!

จำหนูได้มั้ย

ฉันไม่ได้ตาบอดหรือแก่ขนาดนั้นนะ จำได้อยู่แล้วสิ

ขึ้นข้างบนเถอะค่ะ

สมกับเป็น "บิบิ" แต่นายห้ามเรียกเธอแบบนั้นนะ

ตำราว่าไว้อย่างนั้นนี่

ตามตำรา เราจะเรียกหญิงสาว ชาวปารากันว่า "ย่าหยา"

และเรียกผู้หญิงที่แก่กว่าว่า "บิบิ"

อี๊เถาเป็นคน "มาจี"

เธอทำงานให้ตระกูลฉันมาชั่วชีวิต

พ่อฉันบอกว่า มาจีทุกคน ต้องกล่าวปฏิญาณตนละเว้นจากการร่วมเพศ

ที่นี่เหมือนพิพิธภัณฑ์เลย

สวยจัง

นั่น "โจ่ว โจ่ว" ฉันเอง

"โจ่ว โจ่ว" เหรอ

โจ่ว โจ่วคือเหล่าม่าน่ะ

เหล่าม่าเธอสวยมาก

เหล่าม่าเธอสวยมาก

อาม่าฉันก็สวยเหมือนกัน

อี๊เถาบอกว่าพวกท่านสองคน เหมือนขนมอังกู๊จากแม่พิมพ์เดียวกัน

ขนมอังกู๊คืออะไร

อาม่าหนูเย็บมือให้เลยนะ

อาม่าเย็บไว้ทำไมคะ

เป็นชุดเจ้าสาวของหนูยังไงล่ะ

ใครบอกว่าหนูจะแต่งงาน

งั้นนั่นใคร

แค่เพื่อนค่ะ

หนูไม่แต่งงานก่อน 30 หรอก

30 เลยเหรอ

สมัยก่อน อายุปูนนั้นก็เตรียมเป็นอาม่าแล้ว

นั่นก็เกินไปค่ะ

ไม่เกินไปหรอก

ถ้าเธอแต่งงานตอนอายุ 15 มีลูกตอนอายุ 16

อายุ 31 ก็เตรียมตัวเป็นอาม่าได้แล้ว

ดีนะหนูไม่ได้เกิดยุคนั้น

งานฝีมืออาม่าสวยจังเลย

ไม่ต้องพูดเลย

สมัยนั้นน่ะ ย่าหยาได้รับการเลี้ยงดูอย่างดี

เรียนเย็บปักถักร้อยกันตั้งแต่เด็ก จนตัดเย็บชุดตัวเองได้

ยิ่งเจ้าสาวตัดเย็บกับร้อยรองเท้าปักลาย เยอะมากแค่ไหน...

มันก็ยิ่งสะท้อนถึงการเลี้ยงดูที่ดีตามนั้น

งั้นหนูคงได้ครองตัวเป็นโสดไปจนแก่แล้วล่ะ

มันสวยจนไม่กล้าใส่เลย

อาม่าอยู่ไหนนะ

นี่ ทำอะไรน่ะ

อย่ามาแตะต้องรูปคุณหนูของฉันนะ

ขอโทษครับ อี๊เถา

เธอเป็นใครมาเรียกฉันแบบนี้

ถ้าอาม่าของเสี่ยวฉียังไม่ยอมรับ เธอก็เป็นแค่คนนอก

รถรออยู่ด้านนอก ไปได้แล้ว

ป้าแม่บ้านแก่ๆ ยังเพี้ยนขนาดนี้ อาม่าคงไม่เหลือ

ฉันเตือนแล้วไง

อาม่าฉันอ่านใจคนได้

อาม่าคะ

อาม่า

อาม่าคะ

อาม่า

เสี่ยวฉี

อาม่า!

โตเป็นสาวเชียว

โตเป็นสาวแล้วนะ

โตแล้วสิ จะจบมหาลัยแล้วนะ

ได้ข่าวว่าพาเพื่อนมาหาฉันด้วยนี่ อยู่ไหนล่ะ

อี๊เถานี่ข่าวไวจริงๆ

เพื่อนอยู่ไหนล่ะ

สวัสดีครับ ผมโจนาธาน หลี่ ซิ่วเหวิน

หล่อนะ

อาม่าบอกว่านายขี้เหร่

นี่หลานฉันป้ายสีให้ฉันดูใจยักษ์ใจมารเหรอ

เปล่านะคะ อาม่า

หนูบอกว่าอาม่าน่ารัก เป็นกันเองและใจดีด้วย

ปากพล่อยนะเรา

พ่อหนุ่ม อย่าไปฟังเธอเลย

ฉันไม่ได้ใจร้ายใจดำ

อันฉี

"เหยี่ยนเต๋า" แปลว่าอะไร

"พี่สาว"

โรงแรมเราใกล้เปิดแล้วล่ะ

ฉันสั่งทำโคมไฟจากคุณฮง

เขาเป็นช่างทำโคมไฟชาวเปอรานากัน คนสุดท้ายในมะละกา

ผมเข้าใจว่าชาวเปอรานากันเคย แขวนโคมลอย

กับโคมตะเกียงไว้ที่ทางเข้าบ้าน

อันแรกไว้สำหรับขอพร ให้ครอบครัวอยู่ดีมีสุข

ส่วนอันที่สองไว้บ่งบอก สถานะและถิ่นกำเนิดของตระกูล

เธอไม่ใช่คนท้องถิ่นใช่มั้ย

พ่อแม่ผมเป็นคนฮ่องกง ผมโตที่แคนาดา

แสดงว่าทำการบ้านมาเยอะนะ

การบ้านอะไรกันคะ เขาอ่านแต่จากหนังสือเท่านั้นแหละ

ฉันตกหลุมรักวัฒนธรรมเปอรานากัน ผ่านหนังสือเลยนะ

ไม่ต้องมาประจบประแจง อาม่าฉันไม่ชอบ

เปล่าสักหน่อย ฉันพูดจริงๆ

เลิกใช้ฉันเป็นข้ออ้าง ในการแกล้งเพื่อนได้แล้ว

เขาตามหนูจากแคนาดามาถึงที่นี่ ก็สมควรแล้วนี่คะ

ภาระชัดๆ

อาม่า ทำงานเร็วจังเลยค่ะ

แป๊บเดียวก็เปลี่ยนอาคารร้าง เป็นโรงแรมสวยๆ ได้แล้ว

ฉันว่าไม่เร็วหรอก

ฉันรอมาตั้งเกือบ 50 ปี

50 ปีเลยเหรอ

ที่นี่เคยเป็นส่วนหนึ่ง ของบ้านบรรพบุรุษเรา

มันถูกขายไปหลังสงคราม

ผ่านไป 50 ปี ฉันก็ซื้อคืนมา

ตอนที่ฉันตัดสินใจเปลี่ยนมันเป็นโรงแรม

ฉันตั้งใจคงความเป็นเปอรานากันเอาไว้

อันฉี ดูสิ

นกนางแอ่น

นกนางแอ่นเคยมาทำรังที่นี่

ฉันบอกให้ช่างเก็บที่นี่เอาไว้

นกนางแอ่นต้องการรัง

เช่นเดียวกันกับที่เราต้องการบ้าน

เขาเป็นเด็กน่ารักนะ

มันทำไมเหรอ

เขาน่าจะรักหรือไม่ ก็ไม่เกี่ยวกับหนูนี่คะ

ก็นึกว่าพาว่าที่หลานเขยมาหาเสียอีก

ไม่ใช่นะคะ

น่ารำคาญจะตาย ไปไหนก็ตามไปทุกที่เลย

ฉันรู้แล้ว อันฉี

รู้อะไร

ฉันรู้แล้วว่าเหยี่ยนเต๋าคืออะไร

รู้แล้วทำไม ทำเป็นเรื่องใหญ่

ซิ่วเหวิน นั่งกินขนมก่อนสิ

ว้าว สวยมากเลยครับ ขนมเปอรานากัน

นี่ขนมอังกู๊

อืม อร่อยจัง

รอได้ชิมขนมฝีมืออาม่าฉันก่อนเถอะ อร่อยที่สุดในโลกแล้ว

เลิกยอฉันได้แล้ว

อาหาร ขนมเปอรานากัน ชุดกระโปรง กับรองเท้าปักลายฝีมืออาม่าดีที่สุดในโลกแล้ว

ถ้าเธอยังไม่หยุด

ฉันคงต้องหารูมุดหนีแล้วล่ะ

อันฉีบอกว่าอาม่ากับเหล่าม่า เหมือนอย่างกับขนมอังกู๊

ที่ออกมาจากแม่พิมพ์เดียวกัน

ใช่แล้วล่ะ

เราเหมือนขนมอังกู๊

สมัยฉันสาวๆ ฉันคือ ภาพซ้อนของหม่าม้าเลยล่ะ

"หม่าม้า" เหรอครับ

ฉันเรียกแม่ว่าหม่าม้าน่ะ

รูปนี้สวยมากเลยครับ ใครถ่ายเหรอ

ช่างภาพชาวญี่ปุ่นที่ชื่อ ยามาโมโตะ โยสุเกะน่ะ

ยิ้มไว้นะ

จะถ่ายแล้ว

ผมรู้สึกไม่ดีกับสถานการณ์ที่นี่เท่าไหร่

ผมจะส่งครอบครัวกลับบ้าน

ขอบคุณมากครับ

ไม่เป็นไรครับ ดูแลตัวเองดีๆ

หมี่เกี๊ยวจ้า!

หมี่เกี๊ยว!

หมี่เกี๊ยวจ้า!