Οι πρώτες 200 γραμμές.
สมีกอล
ได้แล้ว
ข้าได้ปลาแล้ว...สมีกอล
ดึงเข้า...ดึงเข้ามา...
ดีกอล
ดีกอล?
ดีกอล
ให้เรานะ ดีกอลที่รัก
ทำไมต้องให้?
เพราะว่า...
วันนี้วันเกิดข้า ข้าอยากได้
ของรักข้า
พวกนั้นอัปเปหิเรา
ฆาตกร
พวกเขาว่าเราเป็นฆาตกร
รุมประณามเรา ขับไล่เรา
กอลลั่ม
แล้วเราร้องไห้...
ร้องไห้ตามลำพัง...
ว้าเหว่เอกา...
ลุยน้ำจับปลาหากินทุกวัน...
ปลาสดๆรสหวานนุ่ม
แล้วเราก็ลืมรสชาติขนมปัง...
เสียงต้นไม้ไหวลู่...
ลืมสายลมอ่อนๆ...
ลืมกระทั่งชื่อตัวเอง
ของรักของข้า
ตื่น
ตื่นเร็ว
ตื่นซะทีคนขี้เซา
เราต้องไปต่อ ใช่...
ไปกันเลย
นอนไม่หลับเลยรึ โฟรโด?
ข้านอนมากไป
นี่คงสายมากแล้ว
ไม่...
ไม่สาย
ยังไม่เที่ยงเลย
กลางวันยิ่งมืดขึ้นทุกที
เร็ว
รีบไป ไม่มีเวลาแล้ว
ต้องให้โฟรโดกินอะไรก่อน
ไม่มีเวลาแล้ว เจ้าโง่
เอ้านี่
แล้วเจ้าล่ะ?
ข้าไม่หิว ยิ่งเป็นขนมปังเลมบาสด้วย
เเซม...
ก็ได้
เสบียงเราเหลือน้อยเต็มที
ต้องอดออมถนอมใช้
กินซะโฟรโด
ข้าจัดสรรไว้แล้ว
สำรองไว้ส่วนหนึ่ง
เก็บไว้ทำไม?
เดินทางกลับบ้าน
มาเลย ฮอบบิท
ใกล้ถึงแล้ว
ใกล้ถึงมอร์ดอร์
แถวนี้ไม่ปลอดภัย
ต้องรีบ
มหาสงครามชิงพิภพ
สุดยอด
มาจากไชร์แน่นอน
ใบยาลองบอททอม
รู้สึกเหมือนอยู่ในโรงเตี๊ยมมังกรเขียว
- มังกรเขียว - มีเหยือกเหล้าเอลอยู่ในมือ
หลังทำงานหนักมาทั้งวัน
แต่เจ้าไม่เคยทำงานหนักทั้งวันนี่นา
ยินดีต้อนรับ...
สู่ไอเซนการ์ด
เจ้าตัวยุ่ง...เราตามหาซะแทบแย่
ที่แท้ก็มานั่งสูบบ้องถองสุราอยู่นี่เอง
เรากำลังนั่งฉลองชัย...
ในสมรภูมิที่ยึดมากับมือ
หมูเค็มที่นี่ชั้นหนึ่งเลยนะ
หมูเค็มเรอะ?
- พวกฮอบบิท - เรารับคำสั่งจากทรีเบียร์ด...
ซึ่งขณะนี้ได้เข้าควบคุมไอเซนการ์ด
หนุ่มน้อยแกนดัลฟ์
ข้าดีใจที่เจ้ามา
เรื่องต้นไม้สายน้ำก้อนหิน ข้าพอไหว
แต่ต้องจัดการกับพ่อมดนี่สิ...
ตอนนี้เขาถูกขังอยู่ในหอคอย
ออกมา
ระวังด้วย
แม้จะถูกพิชิต แต่ซารูแมนก็ยังคงร้ายกาจ
งั้นจับมันตัดหัวซะเลยก็สิ้นเรื่อง
ไม่
ยังฆ่าไม่ได้
เราต้องให้เขาพูด
สู้ศึกมามากครั้ง สังหารผู้คนมาเยอะ เธโอเด็น
จากนั้นค่อยสร้างสันติ
เราจะไม่ลองหารือกัน เหมือนที่เคยทำรึ สหายเก่า
ท่านกับข้ายังจะสงบศึกกันได้มั้ย
สงบศึกได้แน่
สันติจะเกิด...
เมื่อเจ้าชดใช้กรรมต่อแผ่นดินตะวันตก
และผู้คนที่ล้มตายที่นั่น
สันติจะเกิด เมื่อชีวิตของเหล่าทหารหาญ...
ซึ่งร่างกายถูกสับเป็นชิ้นๆ
กองหน้าประตูฮอร์นเบิร์ก ได้รับการแก้แค้น
เมื่อร่างไร้วิญญาณของเจ้า ถูกแขวนบนตะแลงแกงแล้ว
สันติจึงจะเกิด
ตะเเลงเเกง?
บ้าแล้ว
เจ้าต้องการอะไรแกนดัลฟ์ เกรย์เฮม
ให้ข้าทาย กุญแจแห่งออร์แธงค์
หรือกุญแจแห่งบาร้าดดูร์ใช่มั้ย
พร้อมด้วยมงกุฎแห่งราชาทั้ง 7 และคทาแห่ง 5 พ่อมดสินะ
ความคดของเจ้าได้คร่าไปมากชีวิตแล้ว
อีกนับพันยังอยู่ในอันตราย
แต่เจ้าช่วยพวกเขาได้ ซารูแมน
เพราะเจ้าคือที่ปรึกษาของศัตรู
ก็แปลว่าเจ้ามานี่เพื่อหาข้อมูล
ข้ามีให้อยู่แล้ว
บางอย่างกำลังเกิด ในใจกลางของมัชฌิมโลก
บางอย่างซึ่งเจ้ามองไม่เห็น
แต่นัยน์ตาได้เห็นจนหมดสิ้น
และกำลังดำเนินตามแผนอยู่
เขาจะโจมตีในไม่ช้า
พวกเจ้าทุกคนจะต้องตาย
แต่เจ้ารู้ไม่ใช่รึ แกนดัลฟ์
อย่าได้หวังเลยว่าเจ้าคนจร จะได้ครอบครองบัลลังก์แห่งกอนดอร์
เสนียดซึ่งคลานออกจากเงามืด จะไม่มีวันได้เป็นราชา
แกนดัลฟ์ไม่ลังเลที่จะจับคนใกล้ชิด ไปบูชายัญหรอก
คนที่เขาอ้างว่ารัก
บอกซิ เกลี้ยกล่อมอีท่าไหน ก่อนที่จะส่งเจ้ากึ่งมนุษย์นั่น...
ไปสู่ความตายได้
เส้นทางที่เจ้าส่งเขาไปนั่น มีแต่ตายสถานเดียว
ข้าเบื่อฟังแล้ว
ยิงธนูกรอกปากมันซะเลยเป็นไร
ไม่
ลงมา ซารูแมน
- แล้วเราจะไว้ชีวิตเจ้า - เก็บความเวทนาของเจ้าไว้เถอะ
ข้าไม่ต้องการมันหรอก
ซารูแมน
พลังของเจ้าน่ะหมดแล้ว
กริม่า เจ้าอย่าได้ภักดีเขา
แต่ก่อนเจ้าไม่ใช่แบบนี้
ครั้งนึงเจ้าเคยเป็นเลือดเนื้อของโรฮาน
ลงมา
เลือดเนื้อโรฮานเหรอ
โรฮานคืออะไร
มันก็เป็นแค่โรงนา ของพวกต่ำสถุลที่สุมหัวกันเมา
แล้วทิ้งลูกเต้าไว้ในกองอาจม รึไม่ใช่
ชัยชนะที่เฮล์มส์ ดีพมันไม่ใช่ของเจ้า เธโอเด็นเอ๋ย
เจ้าด้อยกว่าบรรพบุรุษของเจ้าเยอะ
กริม่า
ลงมา
ให้อิสระตัวเองซะ
- เขาไม่มีวันเป็นอิสระหรอก - ไม่
ลงไป เจ้าโง่
ซารูแมน
เจ้าเป็นถึงที่ปรึกษาของศัตรู
บอกสิ่งที่รู้มาเถอะ
ถอนคนของเจ้าออกไป แล้วข้าจะบอกว่าพวกเจ้าต้องตายที่ไหน
ข้าไม่มีวันยอมเป็นเชลยพวกเจ้าแน่
ส่งข่าวถึงพันธมิตรของเรา
และทุกหัวระแหง ในมัชฌิมโลกที่ยังเป็นอิสระ
ศัตรูเริ่มบุกแล้ว เราต้องรู้ว่ามันจะเริ่มจากจุดไหน
เหล่าสมุนเขา...
ได้ถูกกำจัดไปหมดแล้ว
มวลรุกขชาติจะกลับมาอยู่ที่นี่
ไม้รุ่นใหม่
- ไม้ป่า... - พิพพิน!
รุกขเทวดาช่วยด้วย
เพเรกริน ทุค
ส่งมาให้ข้า
เดี๋ยวนี้
เรามารำลึกถึงผู้หลั่งเลือดพิทักษ์แผ่นดินนี้
แด่วีรชนผู้พลีชีพ
ห้ามพัก
- ห้ามหก - แล้วก็ห้ามอ้วกทิ้งด้วย
ตกลงนี่แข่งดื่มเหรอ
ใครไม่ฟุบ คนนั้นชนะ
ดื่มให้อะไรดี ดื่มให้ชัยชนะดีกว่า
ชัยชนะ
ข้าดีใจกับเจ้าด้วย
เขาเป็นคนดีมีคุณธรรม
เช่นเดียวกับท่าน
แต่เธโอเด็นก็มิใช่ผู้นำชัยให้ประชา
อย่าใส่ใจกับข้าเลย
เจ้ายังเยาว์วัย
ราตรีนี้เป็นของพวกเจ้า
คนแคระนี่แหละ ที่ไปว่ายน้ำกับผู้หญิงขนดก
ข้ารู้สึกบางอย่าง
ที่ปลายนิ้ว
สงสัยเบียร์ทำพิษข้าแน่ๆ
บอกแล้วเห็นมั้ย
เขากินของเมาไม่ได้
จบเกมใช่มั้ย
จะเดินทางดั้นด้นไปหนไหน ร่ำเมรัยลิ้มรสมาหมดสิ้น
ไม่เหมือนแม้นน้ำตาลเมาบ้านเรากิน
ยังติดลิ้นหวานสด รสบ้านเรา
สุราดีกี่ไหไม่เทียบขั้น...
จอกที่กลั่นเพื่อนักสู้ผู้อาจหาญ
พิพพิน
จอกที่กลั่นเพื่อนักสู้ผู้อาจหาญ
ต้นตำรับมังกรเขียวเราเชี่ยวชาญ...
ขอบคุณ...
No comments yet. Be the first to leave one.