White Sun of the Desert (Beloe solntse pustyni)

Πρέπει να σου πω και κάτι άλλο, αγαπητή μου Κατερίνα Matveyevna:

εμφανίζεσαι σε μένα ως ο αγνότερος κύκνος,

που σου αρέσει να κολυμπάς οπουδήποτε χρειάζεται να πάς, ή όπου εσύ θέλεις …

μόνο αυτό κρατάει την ανάσα μου, τόσο ευτυχής αισθάνομαι,

σαν να πυροβολήθηκα εξ επαφής από πυροβόλο.

Επιμέλεια Υποτιτλισμού: ~ dkalt ~

Ο ΛΕΥΚΟΣ ΗΛΙΟΣ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ

Σενάριο: VALENTIN EZHOV RUSTAN IBRAGIMBEKOV

Σκηνοθεσία: VLADIMIR MOTYL

Διεύθυνση Φωτογραφίας: E. ROZOVSKY

Μουσική: I. SHVARTS

Ηθοποιοί: Sukhov - A. KUZNETSOV Vereschagin - P. LUSPEKAYEV

Sayid - S. MISHULIN Abdullah - K. KAVSADZE

Nastasya - R. KURKINA, Petrukha - N. GODOVIKOV, Gyulchatai - T. FEDOTOVA

Rakhimov - M. DUDAYEV, Lebedev - N. BADYEV, Semyon - V. KADOCHNIKOV

Production Manager - Yu. KHOKHLOV

Πρέπει να ξέρεις, αγαπητή μου Κατερίνα Matveyevna,

ότι μέχρι σήμερα, οι ταξικοί αγώνες έχουν ολοκληρωθεί σε γενικές γραμμές,

και δεν θα αργήσει νάρθει η μέρα της παγκόσμιας απελευθέρωσης.

Έτσι, τώρα είναι καιρός για μένα να επιστρέψω στο σπίτι...

και να φτιάξω μια νέα ζωή...

στη γενέτειρα πατρίδα μου, που την έχω μέσα στην καρδιά μου.

Δύο η ώρα.

Είσαι εδώ πολύ ώρα;

Είναι ακριβώς η τύχη μου!

Πίσω στο νοσοκομείο είχα ορκιστεί στον εαυτό μου: μόλις θα έχω απολυθεί, ...

Θα πάω κατευθείαν σπίτι, και δεν θα μπλέξω σε μπελάδες.

Έχω ξεθάψει μέχρι τώρα δύο σαν εσένα, και τίποτα δεν συνέβη…

Αλλά ο τρίτος…

Τον τράβηξα έξω, και με άρπαξε από το λαιμό μου. Ένας ληστής ήταν.

Δηλαδή πως πετάχτηκε έξω. Θαμμένος από τους δικούς του. Μετά βίας τον απώθησα μακριά.

Τώρα θα σε ξεθάψω, και αντίο.

ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΒΡΑΔΙΑΖΕΙ

Κάτω τα χέρια!

Ένα πραγματικό κτήνος… αυτό είναι ο μαύρος Abdullah.

Δεν δείχνει οίκτο σε κανέναν.

Εάν ερχόμασταν εδώ λίγο αργότερα, θα τις είχε σκοτώσει όλες.

Γιατί το έκανε αυτό, διοικητά; Για ποιο λόγο;

Είναι ένας ληστοσυμμορίτης!

Όταν φτάσαμε τελικά σ' αυτά τα μέρη, ο Abdullah αποφάσισε να πάει στα ξένα...

και πυροβόλησε το χαρέμι του… έτσι ώστε να μην το έχει κανένας άλλος.

Όχι, με τις γυναίκες, δεν μπορούμε να προφθάσουμε τον Abdullah.

Γι' αυτό θέλησε να τις ξεφορτωθεί, επειδή τον εμπόδιζαν.

Ωστόσο δεν μπορούμε να τις εγκαταλείψουμε.

Να ορίστε, μερικά ξερά ψωμιά και κριθάρι για το ταξίδι σας.

Είμαι αργοπορημένος. Απολύθηκα πριν έξι μήνες, και ακόμα περιφέρομαι μεσ' τους άμμους.

Δεν έχω σπίτι εδώ και χρόνια.

Εκεί που πηγαίνεις. Θα σου φτουρήσει για ένα διάστημα.

Θα πάρεις κάτι άλλο στο Pedzhent, αλλά δεν μπορώ να σου δώσω κάτι επιπλέον, λυπάμαι.

Έχω ήδη αρκετά λοξοδρομήσει, τώρα θα προχωρώ μόνο ίσια εμπρός.

Άπαξ και φθάσω μέχρι το Βόλγα, η Σαμάρα θα είναι σε απόσταση αναπνοής.

Δεν θα 'χω καμιά ησυχία όσο ο Dzhavdet είναι ζωντανός. Γιατί με ξέθαψες;

Σίγουρα, ένας νεκρός άντρας δεν χρειάζεται να ανησυχεί για τίποτα, ...

αλλά είναι τόσο βαρετό.

Τι συμβαίνει μεταξύ εσένα και του Dzhavdet;

Σκότωσε τον πατέρα μου ...

... με έθαψε,

... έκλεψε τέσσερα πρόβατα μου,

... αυτά ήταν όλα τα υπάρχοντά μου.

Αυτός… ποιο είναι το όνομά του… Dzhavdet,

...είναι με το Μαύρο Abdullah ή όχι;

Μισούν ο ένας τον άλλον. Ο Dzhavdet είναι ένας δειλός.

Ο Abdullah είναι ένας πολεμιστής.

Καλά, Sayid… Τόσο πολύ!

Κοίτα, Διοικητά.

Στο παλιό φρούριο, θά 'πρεπε να τον είχατε πιάσει μέσα στην καμινάδα.

Μέσα από την καμινάδα;

Sukhov, μας δίνει ένα χέρι. Με σένα, θα τον αποτελειώσουμε στο άψε σβήσε.

Μόνος σου αξίζεις μια ολόκληρη διμοιρία, για να μην πω ένα λόχο.

Η ανατολή είναι ένα ευαίσθητο θέμα.

- Πώς και είσαι εδώ; - Πυροβολούσαν.

Κοίτα, τουλάχιστον πάρε τις γυναίκες.

Φαντάσου, έχω καθίσει τρεις μέρες δρόμο από το παλιό φρούριο, χώρια τον ύπνο.

Περίμενα τον Abdullah να επιστρέψει για το χαρέμι του. Με έδεσαν χειροπόδαρα!

Rakhimov!

- Πηγαίνω στο σπίτι. - Πάρτες, και εμείς θα συλλάβουμε τον Abdullah.

Αυτός είναι στην ξηρή άνοιξη τώρα.

Τις παίρνεις μαζί σου ακριβώς μέχρι το Pedzhent, θα είναι πιο ασφαλείς εκεί.

Και θα σου δώσω επιπλέον ένα άντρα, ένα άλογο, και κάμποσα δημητριακά…

Τι λες, Sukhov;

Sukhov...

Ναι, υποθέτω ότι τώρα δεν υπάρχει κανένας απ' τους άνδρες μας σε απόσταση μέχρι 300 βέρστια από δω.

- Αυτό είναι σωστό. - Τότε συμφωνούμε.

Mount!

Σύντροφοι γυναίκες! Μην φοβάστε!

Θα αποτελειώσουμε τον εκμεταλλευτή σύζυγός σας, ...

αλλά από τώρα και στο εξής, θα είστε υπό τις διαταγές του συντρόφου Sukhov.

Θα σας ταΐζει και θα σας προστατεύει … είναι καλός άνθρωπος.

Στάσου!

Περίμενε!

Σταμάτα!

Ανάθεμα!

Να περιπλανιέμαι εγώ σ' αυτήν την έρημο, για το υπόλοιπο της ζωής μου;

Σηκωθείτε!

Μην πηγαίνετε στο Pedzhent.

Ο Abdullah θά ‘ρθει εκεί.

Θα περιμένουμε να δούμε.

Δώστου το άλογο.

Εδώ είναι ο κατάλογος, σύντροφε Sukhov.

Zarina,

Djamilya,

Giuzel,

Sayida,

Khafiza,

Zukhra,

Leyla,

Zulfia,

Gyulchatai.

Gyulchatai!

Στρίψτε δεξιά ...

Ακολουθήστε με, νεαρές κυρίες μου.

Πολυαγαπημένη μου Κατερίνα Matveyevna, η καρδιά μου έχει μια λαχτάρα για σένα, ...

όπως ένας γερανός νιώθει λαχτάρα για τον ουρανό.

Εντούτοις, υπάρχει ένα εμπόδιο.

Σκέφτομαι ότι θα με καθυστερήσει για άλλες τρεις μέρες, όχι περισσότερο.

Ακριβώς, σαν στρατιώτης με ταξική συνείδηση, χρεώθηκα με το καθήκον, ...

να συνοδεύσω μια ομάδα συντρόφων από την αδελφική Ανατολή μας.

Οφείλω να ομολογήσω ότι τυχαίνει να είναι ευχάριστοι λαοί,

θα έλεγα ακόμη, πιο θερμοί, με ζωντάνια.

Έτσι τα πόδια μου τρέχουν τώρα πάνω από την καυτή άμμο προς την αντίθετη κατεύθυνση,

δεδομένου ότι είμαι υποχρεωμένος απ' το επαναστατικό μου καθήκον.

ΤΡΙΤΗ ΜΕΡΑ

Θα επιθυμούσα επίσης να σε ενημερώσω ότι η αποστολή μας συνεχίζεται ομαλά,

υπό το κλίμα της αδελφικής ενότητας και αρμονίας.

Πορευόμαστε έτσι απλά πάνω στην άμμο, μην αναστενάζοντας για τίποτα,

εκτός από σένα, μοναδική μου και αλησμόνητη Κατερίνα Matveyevna.

Έτσι λοιπόν ας μην είμαστε θλιμμένοι.

Δεν κάνει καλό.

Σας ικετεύω! Όχι στο μουσείο! Έχουμε τα πιο πολύτιμα πράγματα εδώ.

Περίμενε.

- Ποιος είσαι εσύ; - Είμαι ο έφορος του μουσείου.

- Το όνομά μου είναι Lebedev. - Βλέπω.

- Πού είναι ο λαός; - Κρύφτηκαν. Φέρνοντας ένα χαρέμι εδώ!

Κοίταξε εδώ, Σύντροφε Έφορε,...

εκείνες οι εννέα απελευθερωμένες γυναίκες της Ανατολής είναι επίσης πολύ πολύτιμα πράγματα,…

Και μην διαφωνείς γι' αυτό. Τίποτα ερωτήσεις;

Καμία ερώτηση. Ακολουθήστε με!

Εντάξει, θα παραμείνουμε εδώ για μια μέρα.

Djamilya, Zarina, Giuzel,

Sayida, Khafiza, Zukhra,

Leyla, Zulfia, Gyulchatai.

Gyulchatai!

«ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΗΣ ΚΟΚΚΙΝΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ»

Αντίο, νεαρές κυρίες!

Σύντροφε Sukhov!

- Ίσως θα μπορούσαμε να μείνουμε για άλλη μια μέρα; - Πάρα πολύ για να ‘ναι καλό.

- Sukhov! - Μην φοβάσαι!

Αύριο όταν φθάσει ο Rakhimov, θα σας πάρει από εδώ.

Sayid, καλή τύχη σε σένα!

Μόλις κάνω λίγο κολύμπι στη θάλασσα, μετά έφυγα, πάω!

Πρόσεχε μην θαφτείς πάλι.

Τέρατα! Βάρβαροι!

Πως είσαι;

Ψηλά τα χέρια!

Να ο στρατιώτης Sukhov του Κόκκινου Στρατού.

Αυτοπροσώπως.

Από την ταξιαρχία του Διοικητή M.N. Kovun.

Ο Abdullah είχε έντεκα συζύγους. Τι έχετε κάνει στις άλλες δύο;

Περίμενε λίγο, θά 'ρθει ο Abdullah και θα σου ξεριζώσει τη γλώσσα.

- Γιατί δεν λες κάτι; - Φυλάω τη γλώσσα μου.

Να σε αποτελειώσω τώρα αμέσως ή θέλεις να υποβληθείς σε βασανιστήρια πρώτα;

Θα προτιμούσα μάλλον να βασανιστώ.

Semyon! Πήγαινε στον Abdullah!

Μη! Έλα, κουνήσου!

Πώς και βρέθηκες εδώ;

Πυροβολούσαν.

Ο Abdullah έχει πολλούς άνδρες.

Σωστά!

Σου γράφω για μια ακόμη φορά, αγαπητή μου Κατερίνα Matveyevna,...

τώρα που έχω λίγα λεπτά.

Ο ζεστός ήλιος με κάνει να ρονρονίζω,...

όπως κάνει ο αλητόγατός μας ο Vaska, όταν λιάζεται σκαρφαλωμένος στο φράκτη.

Καθόμαστε τώρα στην άμμο δίπλα στο βαθύ μπλε της θάλασσας,...

χωρίς να ενοχλούμαστε από τίποτα.

Ο ήλιος είναι τόσο φωτεινός εδώ που σε κάνει να τα βλέπεις όλα λευκά.

Σύντροφε Sukhov!

Εάν υποθέσουμε ότι ο Rakhimov καθυστερήσει; Έπειτα τι θα συμβεί σε μας;

Ο Abdullah θα μας σκοτώσει εξαιτίας τους.

Χαίρεται, πατέρες!

ΔΥΝΑΜΙΤΗΣ

Με συγχωρείτε.

Πού τα πήρατε αυτά;

Καθόμαστε εδώ για πολύ καιρό.

Petrukha!

- Πάρε το κιβώτιο. Μπορεί να μας χρησιμεύσει. - Μάλιστα.

Και πες στα κορίτσια ότι δεν θα υπάρξει κανένας Abdullah, το 'πιασες;

Το 'πιασα!

- Τι συμβαίνει; - Φύγετε μακριά! Ο Abdullah θα είναι εδώ αύριο.

Αλλά δεν μπορώ να φύγω τώρα. Βλέπεις πως εξελίχθηκαν τα πράγματα. Μείνε, Sayid.

Δεν υπάρχει κανένας Dzhavdet εδώ.

Αντίο, λοιπόν.

«ΚΟΙΤΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΛΕΥΘΕΡΩΜΕΝΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ»

- Πήραν τα πολυτιμότερα εκθέματα. - Τι εννοείς, εκθέματα;

- Τους είπα να πάρουν μόνο τα φθαρμένα χαλιά. - Αλλά αυτά είναι του 11ου αιώνα!

Όπως ήταν!

Μην φοβάστε. Είναι ο κύριός μας.

Αφέντη! Κανένας δεν πρέπει να δει τα πρόσωπά μας. Μόνο εσείς.

Είστε ο νέος μας σύζυγος. Πέστε στο άντρα σας να μην έρχεται εδώ.

Γυναίκες σύντροφοι!

Η επανάσταση σας έχει καταστήσει ελεύθερες.