Revenge of Others (3인칭 복수)

Ale niespodzianka!

Co powiesz na taki ocean w środku zimy?

Czy ukoi choć trochę twoją zepsutą duszę?

Plaża o tej porze roku? Umieram z zazdrości.

Nie masz dziś meczu?

Myśl, zanim coś powiesz, dobra?

- Ceremonia otwarcia jest jutro. - Weź.

Trochę szacunku. Gadasz ze starszym.

Może tym razem wygrasz złoto

i powiesisz na szyi brata?

Wonseok.

No?

Chyba po twoim trupie.

Jesteś starszy o całe dziesięć minut.

Oczywiście.

Starszy brat na zawsze.

Dobra!

Starszy bracie.

Starszy bracie.

Starszy bracie!

Zadowolony?

Jutro ferie zimowe. Będę w Pusan w niedzielę.

- Muszę ci coś powiedzieć. - Tak? Co takiego?

Osobiście.

No co? Powiedz!

Nic więcej nie zdradzisz? Daj wskazówkę.

O co chodzi?

Zaczekaj chwilę.

Co jest?

Co to takiego?

OK CHANKYU

W SZALE ZEMSTY

LICEUM YONGTAN

- Ej! - Co się dzieje?

SZKOLNY ŁOWCA

Pierwsza seria. Załadować broń.

Uwaga.

Stop. Rozładować.

Ok Chanmi z liceum Suyeong w Pusan prowadzi z pięcioma trafieniami.

Na drugim miejscu Lee Yoonsun z liceum Haegil.

Dzieli ich różnica jednego trafienia.

Kolejna seria. Załadować broń.

Uwaga.

Gdy byłam małą dziewczynką,

mojego bliźniaka i mnie porzucono w Jinhae,

gdzie odbywał się festiwal kwitnącej wiśni.

Gdy tylko słyszałam o psach porzucanych przy atrakcjach turystycznych,

- myślałam o sobie. - Stop.

Podium rozstrzygnięte.

Brązowy medal trafia do Ok Chanmi z liceum Suyeong.

Gratulacje.

SUYEONG PO ZŁOTO

Ja przynajmniej miałam brata, gdy nas porzucono.

Byliśmy we dwoje...

bardzo sobie bliscy.

Brązowa medalistka z liceum Suyeong w Pusan, Ok Chanmi.

Srebrna medalistka, Ha Sungmin...

Trzecie miejsce w pistolecie na 25 metrów.

Mogłam wygrać, ale popełniłam durny błąd.

Złoty medal otrzymuje...

W trakcie strzelania

wspominałam ostatnią rozmowę z bratem bliźniakiem.

Sportowców prosi się o ukłon.

Gratulacje.

Właśnie tak. Raz, dwa, trzy.

DRUŻYNA STRZELECKA LICEUM SUYEONG

Chanmi, co robisz?

Mogę przysiąc, że miałam trzy rzeczy, a teraz jednej mi brak.

A co masz na ramieniu?

Boże, a skąd on tutaj?

Widzę wyraźne oznaki wczesnej demencji.

- Dzień dobry. - Świeża ryba.

- Smacznego. - Dziękujemy.

Napijmy się.

Abonent czasowo...

Co jest? Od trzech dni nie dzwoni.

KRĘGIELNIA KING KONG

Proszę.

Mówcie, jeśli nie pasują.

- Bawcie się dobrze. - Dzięki.

Czy mógłbym wyjść o czwartej?

Jest sobota. Miałbym cię wypuścić tak wcześnie?

Prosiłem pana tydzień temu i nie miał pan nic przeciwko.

Ktoś musi cię zastąpić.

Kyungseok dziś nie przyszedł. Co się z nim dzieje?

Patrz, ktoś rozlał napój przy torze siódmym. Leć tam.

Przepraszam.

To nic. Nie oblałyście się?

- Nie. - Nic nam nie jest.

Będziemy uważać.

Dziękujemy.

Trenerze, to pilne. Może mnie trener zastąpić na kręgielni?

Ale tak teraz.

TRENER WYBACZ, NIE MOGĘ

Sooheon! Kręgiel się zablokował na piątce!

Już.

Sooheon.

Co? Czemu wszyscy...

Trenerze, mówiłeś, że nie możesz.

Będziesz mi winien przysługę za przysługę, dobra?

Partnerze, wolne popołudnie?

„Partnerze”?

Jak ty nazywasz naszego gospodarza?

Muszę spłacić dług Sooheonowi.

Uczy mnie tańczyć.

Jasne.

Pan oficer Park.

- Zignorował pan moją wiadomość. - Przecież przyszedłem, nie?

- Ale nie za dużo nas? - Co teraz?

Nie wiem. Wymyślcie coś we trzech.

Przepraszam i dziękuję!

- Ej! - Sooheon!

Poszedł sobie?

- Dzień dobry. - Jak leci, Sooheon?

Proszę.

Miałeś nic nie przynosić

- Jak z moją mamą? - Wszystko dobrze.

Przepraszam, że to mówię,

ale rachunki się piętrzą.

Przepraszam. Wpłacę pieniądze jak najszybciej.

Przepraszam.

Zarząd mówi, żeby wypuścić twoją mamę...

Przepraszam. Prześlę pieniądze od razu.

Pójdę po twoją mamę.

- Cześć, synku. - Mamo.

Przyszedłeś.

Jak się masz?

Dobrze.

Mamo, ładnie dziś wyglądasz.

Ty też, przystojniaku.

Zawsze byłem przystojny, mamo.

Dobrze ci idzie w szkole?

Pewnie, że dobrze.

- A ty dobrze sypiasz w nocy? - Tak.

Nie musisz mnie już tak często odwiedzać. Skup się na nauce.

Nie mogę się skupić, jeśli nie wiem, czy ci dobrze.

Dostaniesz się w przyszłym roku na jakiś dobry uniwersytet?

W przyszłym?

Oczywiście. Za rok się dostanę.

Nie martw się, mamo.

Dzwoń po karetkę!

- Co z nim? - Ludzie.

Nie dotykajcie go!

Człowieku, żyjesz? O nie.

- Co jest? - Halo, słyszysz?

Halo!

DOM DZIECKA HANSUNG

Proszę.

Macie.

Ale superaśne!

Czadowe!

Dziękujemy, Chanmi!

Daję wam po jednej, żebyście się nie kłóciły.

Dobrze.

- Już późno, lećcie spać. - Dobranoc.

- Dobranoc. - Dobranoc wam.

Co to takiego?

Ręce na ramiona.

Tak z boku. Właśnie.

Już robię. Uśmiech.

Raz, dwa, trzy.

Przechylcie trochę głowy. Właśnie tak.

Uśmiech. Ależ ślicznie wyglądacie!

Raz, dwa, trzy.

Może szerszy uśmiech?

Tak, głowy razem. Właśnie tak...

Szeroki uśmiech. Raz, dwa, trzy!

Chankyu, Chanmi, obejmijcie się. Dobrze, a teraz uśmiech.

Ostatnie zdjęcie. Może szerszy uśmiech? Raz, dwa, trzy.

Dobrze.

Jesteście gotowi się pożegnać?

Chankyu.

Na razie.

Cześć, Chanmi.

Jesteś chłopakiem. Czemu tak się smucisz?

Obiecaliśmy, że nie będziemy się smucić.

Nie smucę się.

Spotkamy się w wojsku, jak podrośniemy.

Tak. Do zobaczenia w wojsku.

Chankyu, chodźmy.

Dziękuję.

Wonseok...

Chodźmy, Wonseok.

- Chanmi. - Tak?

Pomożesz mi wybrać?

To jest najlepsze.

To?

A jak wy myślicie?

- Podoba mi się. - Mnie też.

Dobra. Włożymy do ramki tak ładnej jak Chanmi.

Dziękujemy.

Czadowo!

Interesujący duet.

Poprosiły o zdjęcie zupełnie jak ty z bratem.

Macie jakąś nić porozumienia bliźniaków?

Jiwon, jutro jadę do Seulu.

Jedziesz się spotkać z Chankyu?

- Tak. - Dobra.

LICEUM YONGTAN

Przepraszam.