Οι πρώτες 200 γραμμές.
Brad's Status (2017) OCR 23.976 fps runtime 01:41:57
คืนก่อนพวกเราเดินทาง ผมนอนไม่หลับ
ผมคิดถึงคริส คานิว
ตอนเขาลาออก และคำพูดทุกคำของเขา
แบรด ผมยินดีมากที่ได้ร่วมงานกับคุณ
และได้เรียนรู้อะไรหลายอย่างจากคุณ
แต่งานนี้ทำให้ผมรู้สึกหดหู่
ผมคิดเรื่องที่ผมสอนเขาทุกอย่างที่ผมรู้
และเขาก็เป็นลูกจ้าง เพียงคนเดียวของผม
มันน่าสมเพชจริงๆ
ใจผมนึกไปถึงปาร์ตี้มื้อค่ำ
และ "อาร์คคิเทคเชอรัล ไดเจสต์"
"นิตยสาร อาร์คคิเทคเชอรัล ไดเจสต์"
ถ้าพูดเรื่องเปลี่ยน คุณต้องลองนี่
มันเลียนแบบกงฟีต์
จริงเหรอ
นี่เพื่อนคุณสมัยมหาวิทยาลัยหรือเปล่า
ผมรู้ว่านิกร่ำรวย และประสบความสำเร็จ แต่...
ผมก็รู้สึกจุก
ผมรู้สึกเหมือนโลก กำลังคอยตอกย้ำผม
เพื่อนๆ สมัยมหาวิทยาลัย พากันประสบความสำเร็จ
นิก ปาสกาล เป็นผู้กำกับหนังชื่อดังในฮอลลีวู้ด
มีชีวิตเลิศหรู สุดเหวี่ยง
เจสัน แฮตฟิลด์ มีกองทุนบริหารความเสี่ยงของตัวเอง
ร่ำรวยแบบฉาวโฉ่
มีบ้าน 3 หลัง
ช่างใจบุญสุนทาน
บิลลี เวอร์สเลอร์ ขายบริษัทเทคโนโลยี ของเขาตอนอายุ 40
เลิกทำงานแล้ว
ใช้ชีวิตพักผ่อนอยู่ที่เกาะเมาวี
เครก ฟิชเชอร์ ทำงานให้ทำเนียบขาว
เขาเขียนหนังสือติดอันดับขายดี
ออกทีวีบ่อยๆ
มันงี่เง่าที่คอยเปรียบเทียบชีวิตคนอื่น
แต่พอผมทำแบบนั้น
ผมก็รู้สึกล้มเหลว
ยิ่งเวลาผ่านไป ยิ่งรู้สึกแย่
- แบรด - บ้าเอ้ย
- ให้ตายสิ - ผมขอโทษ
เป็นอะไรหรือเปล่า
เป็นบ้าอะไร คุณเพิ่งต่อยหน้าฉันเต็มๆ
- ผมขอโทษ - ค่ะ ไม่เป็นไร
ผมนอนไม่หลับ
คิดว่าบ้านของพ่อแม่คุณราคาเท่าไร
บ้านพ่อแม่ฉันเหรอ
ไม่รู้สิ
สัก 2 ล้าน
2 ล้าน 5 ไหม
ไม่แน่ใจ
คุณไม่เคยคิดถึงมันเลยเหรอ
ทำไมต้องคิดล่ะ
คุณจะได้บ้านหลังนั้นไหม ตอนพวกท่านตาย
ตอนพวกท่านตายงั้นเหรอ
ฉันว่าพวกท่านคงจะยกให้หลานๆ
- หมายความว่าไง - ก็แบ่งทรัพย์สินทุกอย่างในหมู่หลานๆ ไง
อะไรนะ สตีฟมีลูก 3 คน
แล้วเขาก็รวยอยู่แล้วด้วย เรามีลูกแค่คนเดียว จะยุติธรรมได้ไง
มันไม่ได้อยู่ที่ฉันนี่
พวกท่านเคยเปรยๆ ว่าจะยกให้การกุศล ไม่แน่หรอก
พูดจริงเหรอ
เสียสติชัดๆ
นั่นโหดนะ
คุณเองก็ทำงานให้องค์กรไม่แสวงหาผลกำไร ยังคิดว่านั่นเสียสติเหรอ
ใช่ ผมทำงานให้องค์กรไม่แสวงหาผลกำไร ส่วนคุณทำงานให้รัฐบาล
เราต้องการเงิน
ฟังนะ ฉันคงจะเศร้ามาก ตอนพวกท่านตาย
ฉันคงไม่ได้สนใจ เรื่องเงินบ้าบอนี่หรอก
จริงเหรอ
ไม่เลยเหรอ
ผมว่าคุณต้องคิด
แล้วพ่อคุณล่ะ
คุณก็ได้มรดกจากท่านนี่
ท่านทำงานด้านการศึกษา
คงจะได้สัก 2 แสนมั้ง
ก็พอค่าเทอมของทรอยนะ
เรื่องนี้ทำให้คุณกังวลเรื่องเงินเหรอ
ไม่ต้องห่วงหรอกน่า
เดี๋ยวเราก็หาทางได้เอง
เราคงไม่ได้ทำงานหนักขนาดนี้ เพื่อตายในห้องรูหนูหรอกนะ
คุณทำให้ฉันสติแตกนะ
ผมแค่รู้สึกว่าเวลามันเหลือน้อยเต็มที
ไม่มีความน่าจะเป็นอะไรได้อีกแล้ว
แค่นี้
พวกเราคงถึงจุดอิ่มตัวแล้ว
มันคงไม่มีลาภลอย
ที่อยู่ๆ จะมาเปลี่ยนสถานการณ์ของเรา
พวกเราไม่ได้จนนะ แบรด
ในบางวงสังคมน่ะใช่
วงที่มีแค่หนึ่งเปอร์เซ็นต์น่ะเหรอ
ชีวิตพวกเราดีแล้วนะ
นอนเถอะ
ผมว่าคุณควรคุยกับพ่อแม่ จะได้ชัดเจน
- ผมกับคุณจบเห่แล้ว - ฉันรักคุณ
ได้โปรดหุบปากซะ
ทรอย
ทรอย ลูกตื่นหรือยัง
ว่าไง
แกชื่ออะไร
ฉันรู้นะ
ลูกมีเวลา 10 นาที
ครับ ขอใส่เสื้อผ้าก่อนนะ
ขอเวลาเดี๋ยวได้ไหม
เอ่อ ตอนนี้ลูกโตเป็นหนุ่มแล้วนะ
พ่อช่วยไม่ทำตัวแปลกๆ ได้ไหม ผมเครียด
รู้แล้ว
ช่วยปิดประตูห้องผมด้วย
ได้สิ
ปิดประตูด้วยครับ
ได้
แจ๋วเลย เอาเสื้อแจ็คเก็ตมาหรือเปล่า
- ครับแม่ - อืม ค่อยยังชั่ว
- ใช่ - พวกเธอต้องชอบแน่ๆ
คงไปได้สวย
ระหว่างทางไปสนามบิน
ผมได้แต่คิดถึงสิ่งที่คริส คานิว พูด
เดี๋ยวนะ นายจะไปทำงานธนาคารเหรอ
แบรด ผมเชื่อว่า จะทำความดีได้มากกว่า
โดยทำงานหาเงินได้เยอะๆ แล้วบริจาค
แทนที่จะคอยขอคนอื่นให้บริจาคเงิน
คุณเข้าใจใช่ไหม
- ลูกมีข้อมูลโรงแรมแล้วใช่ไหม - ครับแม่ อยู่ในโทรศัพท์
ช่วยส่งต่อให้พ่อเขาด้วยนะ แม่ว่าเขาไม่รู้ตารางเลย
ใช่ไหม แบรด แม่ว่าพ่อเขาไม่รู้หรอก
- ลูกต้องรับผิดชอบแล้วล่ะ - โอเค
บางครั้งคุณก็รู้สึกว่า สิ่งที่ทำมาทั้งชีวิตมันช่างตลกสิ้นดี
ไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันสักอย่าง
"สวรรค์บนดิน"
พวกผู้ชายบางคน มีอาณาจักรของตัวเอง
ผมมีอะไร
ผมอาศัยอยู่ที่ซาคราเมนโต้ เมืองนอกสายตา
ห้อมล้อมด้วยมนุษย์จืดชืด และพวกผู้ชายแถวสอง
บทสัมภาษณ์ เทอร์รี่ โกรส จาก "ออล ติง คอนซิเดอร์" เหรอ
แต่คุณเคยพูดถึงผู้ชายที่อยู่ในคุก
- คนที่กินมังสวิรัติใช่ไหม - ใช่
ในคุกเอกชนที่จอร์เจีย
ทุกจานมีเนื้อสัตว์
ผู้ชายคนนี้พูดว่า "ผมจะไม่ยอมกินมัน"
เขาโดนจับมัด บังคับให้กินทางสายยาง
เขาพูดว่า "ผัก มังสวิรัติ" ไม่หยุดปาก
ผมมาอยู่จุดนี้ได้ไง
ไม่ใช่ชีวิตที่ผมจินตนาการไว้
ลูกจ๋า มันต้องเยี่ยมมากแน่เลย
แม่ ผมว่าจะไปทางถนนโอลริเวอร์
เพื่อความปลอดภัยของท่าน...
- ตรงนี้ดีไหม - จ้า
โทรหาแม่ด้วยนะ แม่อยากรู้ทุกตอน ตื่นเต้นจัง
- ครับ ขอบคุณครับแม่ - รักลูกจ้ะ
ครับ ไม่ต้องห่วง
- ไม่อยากเชื่อเลย เป็นช่วงเวลาที่สำคัญจริงๆ - ผมรู้
อิจฉาจัง ทำไมฉันต้องไป งานประชุมน่าเบื่อนี่ด้วย
เอาล่ะ ข้อมูลเที่ยวบินกับโรงแรม อยู่ในโทรศัพท์แล้วนะ
- ค่ะ มีความสุขเข้าไว้ อยู่กับปัจจุบันนะคะ - อืม รักคุณนะ
- รักคุณนะ - เหมือนกันนะ
ถ่ายรูปมาเยอะๆ นะ
- รักพวกเธอนะ - เหมือนกันครับ
ทางเข้าสำหรับชั้นประหยัด อยู่ตรงนั้นครับ
แต่ผมมีบัตรซิลเวอร์ฟลายเออร์
ต้องเป็นโกลด์กับแพลตินั่ม เท่านั้นครับ
ท่านต่อไปครับ
ขอให้สนุกนะครับ
รู้ไหมพ่อคิดอะไรอยู่
ลองอัพเกรดที่นั่งดีกว่า
ทำไมครับ
เรากำลังไปหาที่เรียนให้ลูกกัน
ไม่รู้ว่าพ่อกับลูก จะมีโอกาสแบบนี้อีกเมื่อไร
บินชั้นธุรกิจกันเถอะ ดีไหม
- เอางั้นเหรอครับ - งั้นสิ
เจ๋งเลยครับ
ผมไม่เคยบินชั้นธุรกิจเลย
มาทำให้ทริปนี้มันโคตรพิเศษกัน
ได้เลยครับ
ข่าวดีค่ะ
มีที่นั่งว่าง 2 ที่ ในชั้นธุรกิจ
- ขอตั๋วค่ะ - เยี่ยมเลย
นี่ครับ
- ขอบคุณค่ะ - ครับ
ผมคิดว่า มันน่าจะใช้ไมล์แลกได้
ผมมีไมล์เหลือเยอะเลย
ขอโทษด้วยค่ะ เที่ยวบินนี้ใช้ไมล์แลกไม่ได้ค่ะ
ราคาสำหรับอัพเกรดที่นั่ง เป็นชั้นธุรกิจ เป็นเงิน 829 ดอลลาร์ต่อที่นั่งค่ะ
ราคารวมเป็น 1,642 ดอลลาร์ค่ะ
1,642 ดอลลาร์
- สำหรับเที่ยวบินในประเทศเนี่ยนะ - ใช่ค่ะ
1,642 ดอลลาร์
ต้องการทำรายการต่อ และซื้อตั๋วไหมคะ
เอ่อ ครับ ซื้อครับ
เดี๋ยวผมใช้บัตรเอเมกซ์
เอ่อ เดี๋ยวครับ ขอเปลี่ยนเป็นบัตรมาสเตอร์การ์ด
- ขอบคุณค่ะ - เอเมกซ์ดีกว่า
โทษทีครับ
เดี๋ยวทำรายการสักครู่นะคะ
ครับ ครั้งหนึ่งในชีวิต
คุณสโลนคะ เราไม่สามารถ อัพเกรดเป็นชั้นธุรกิจให้คุณได้
- ขออภัยจริงๆ ค่ะ - ว่าไงนะครับ ทำไม
ดูเหมือนว่า คุณซื้อตั๋วนี้ จากเว็บไซต์ลดราคา
และตั๋วแบบนี้ เราจะไม่สามารถอัพเกรดให้ได้ค่ะ
เอ่อ จ่าย 1,600 ดอลลาร์ ก็ไม่ได้เหรอครับ
ไม่ว่าจ่ายเท่าไร ก็อัพเกรดไม่ได้ค่ะ
ขออภัยจริงๆ ค่ะ รับบริการอะไรเพิ่มไหมคะ
ไม่ครับ
No comments yet. Be the first to leave one.