The Girl with the Dragon Tattoo

Simply ReleaseS Toppers Simply The Best

Proudly Presents THE GIRL WITH THE DRAGON TATTOO

Vertaald door Simply ReleaseS Toppers Tokke, Depositair, Markow87 en Suurtje

Welke is het? - Ik weet het niet.

Wit?

De envelop? - Donker.

Poststempel? - Dezelfde als de vorige keer.

En geen brief. - Nee.

Het spijt me, Henrik.

Is het hier de mediagebeurtenis van het jaar?

Bagatelliseer het niet. - Blaas het dan niet op. Dat werkt ook niet.

Ga je in beroep?

Ik zal tegen jou in beroep gaan, Viggo.

Mr Blomkvist speelde vandaag de dappere journalist die het opneemt tegen de schurk.

Kan kwaad opzet niet bewezen worden? Hij noemt de man een crimineel...

en niets om dat te bewijzen.

Blomkvist houdt van publiciteit. - Niet dit soort.

Er is geen grotere schande voor een journalist dan laster.

Was vandaag schuldig bevonden aan 16 gevallen van ernstige smaad.

Mag ik een sandwich en een zwarte koffie.

In een artikel eerder dit jaar...

klaagt Blomkvist Wennerström, Directeur van de Wennerström Group, aan...

voor criminele activiteiten in industriële ontwikkelingen in Polen...

en een wapendeal in het Kroatische Ustasha.

Ik heb niets tegen de heer Blomkvist.

Hij is een goede journalist, en heeft geen kwade bedoelingen.

Maar hij schreef onjuistheden. En onjuistheden worden gecorrigeerd.

Alle journalisten moeten, net als wij, accepteren...

dat acties gevolgen hebben.

Blomkvist moet 600.000 Zweedse Kronen betalen en alle proceskosten.

Mag ik een pakje Marlboro rood en een aansteker?

Ja.

Waar ben je geweest? - Rondgelopen en nagedacht.

Rook je? - Eentje maar.

TV4 belde. Ik heb gezegd dat we geen commentaar hebben voordat we de veroordeling hebben gehoord.

Dat heb ik. Nog anderen? - Iedereen die graag zouden zien je vernederd.

De hele morgen aan de telefoon gehangen? - Ik heb hier net zo veel schuld aan.

Heb je het geschreven? - Ik heb het gepubliceerd.

Dat is niet hetzelfde. - Onze geloofwaardigheid is nog niet verpest.

De mijne wel.

Ik ben moe.

Ik ga naar huis en een week slapen.

Ik bel Greger en zeg dat ik niet naar huis kom. - Bedankt.

Het is mogelijk dat we hier moeten blijven wachten.

Je hebt haar toch gesproken? - Dat betekent niet echt veel.

Niemand hier vindt haar echt leuk.

Ze kan het beste van huis uit werken. - Je hebt gezegd dat ik haar wilde ontmoeten?

Ik heb haar vaker gezegd, dat ik niet wilde dat ze klanten zou ontmoeten.

Mag jij haar graag? - Ja, heel graag.

Ze is een van onze beste onderzoekers, zoals je aan haar rapport kon zien.

Maar? - Ik ben bang dat jij haar niet aardig vindt.

Ze is anders. - In welk opzicht?

In elk opzicht.

Miss Salander is hier.

Lisbeth, Mr Dirch Frode. - Hoe maakt u het?

Was er iets mis met het rapport? - Nee, het was grondig.

Maar ik ben ook geïnteresseerd in wat er is weggelaten.

Niets is weggelaten. - Uw mening over hem staat er niet in.

Mijn mening is niet toegestaan. - U heeft dus geen mening?

Naar mijn mening is hij zuiver. - Bedoelt u, hygiënisch?

Zo doet hij zich voor. In zijn vak is dat een pluspunt.

Dat pluspunt is verminderd na zijn veroordeling van vandaag.

Ja, hij heeft zich voor schut gezet. Als het echt zo gebeurd is.

Suggereert u nu dat dit een valstrik was? - Dat maakte geen deel van mijn opdracht uit.

U heeft gelijk. Professioneel gezien heeft hij zich belachelijk gemaakt.

Hoeveel schade heeft hem dat financieel gezien berokkend?

Het oordeel kost hem al zijn spaargeld. Kan ik gaan?

Er mist nog iets in uw rapport. Zijn privéleven.

Heeft u daar nog dingen niet over vermeld?

Niets wat er in zou horen te staan. - Betekent dat 'ja of nee'?

Ik denk dat Miss Salander bedoelt, en ik ga daar mee akkoord...

dat iedereen recht heeft op privacy, zelfs als ze worden onderzocht.

In dit geval niet. Ik moet weten of er dingen over hem zijn...

die ik bezwaarlijk zou vinden, ook al vindt zij van niet.

Hij heeft al lang een seksuele relatie met zijn mederedacteur van de krant.

Het vernietigde zijn huwelijk, maar niet dat van haar.

Soms geeft hij de voorkeur aan orale seks. Naar mijn mening, niet vaak genoeg.

U heeft gelijk om dat uit te sluiten. - Dat weet ik.

VANGER INDUSTRIES DIRCH FRODE

Welkom, Mikael Blomkvist.

BENT U BESCHIKBAAR VOOR EEN INTERVIEUW BETREFFENDE HET WENNERSTRÖM VONNIS?

NEEM ZO SPOEDIG MOGELIJK CONTACT OP.

WENNERSTRÖM VANGER INDUSTRIES.

HANS-ERIK WENNERSTRÖM, VANGER INDUSTRIES. FINANCIËLE DIVISIE, 1971-1972.

Je had een betere advocaat nodig gehad. Je had je zuster nodig gehad.

Dat bood ze aan. - Hij weigerde.

Dat hoopte ze. - Hou werk en familie altijd gescheiden.

Ik had hoe dan ook verloren. - Het ging niet eens over Michael.

Wennerström stuurde een boodschap aan de pers en de FSA zei: 'Stel geen vragen'.

Kijk eens wat vrolijker.

Vader. - Nilla.

Maak je geen zorgen over mij. - Mama maakt zich zorgen.

Om mij? - Om het geld.

Nilla, wat doe je?

Niets. - Meen je dat echt?

Ik wil er niet over praten, omdat ik weet dat je er tegen bent.

'Het licht van het leven'. - Het licht van wat?

Mr Blomkvist. Sorry dat ik uw Kerst verstoor. Ik ben Dirch Frode.

Ik ben Henrik Vanger's advocaat. Heeft u over hem gehoord?

Ja. - Hij wil een privézaak met u bespreken.

Dit komt nu niet goed uit.

Sorry, ik wil ook net aanschuiven bij het kerstdiner.

Dat bedoelde ik niet. - U hebt het over uw problemen met de rechtszaak.

Dat heeft ons nogal vermaakt. - Sorry?

Mr Vanger kan Mr Wennerström ook niet uitstaan. - Laat hem mij bellen.

Hij zou graag persoonlijk met u praten. In het noorden. Hedestad.

Dat is niet mogelijk. - Mr Blomkvist is te oud...

om naar Stockholm te reizen. Denkt u er alstublieft over na.

Hedestad is mooi in de winter.

Ik bel u terug op dit nummer. Goed?

Meestal word ik 's morgens thuis in een koud bed wakker.

Sorry. - Wat doe je?

Wat doe je? - Een persbericht.

Waar over?

Jij neemt de uitgeverij over...

het spijt me voor de overlast die Mr Wennerström veroorzaakt heeft...

ik geef geen commentaar. - Geef je op?

Ik stap opzij. - Daar word ik ziek van.

De eerste keer in Hedestad? - En de laatste.

Zeg dat niet. Het is hier mooi in het voorjaar.

U zei dat het mooi was in de winter.

Het weer is nu ongewoon.

Ik neem de trein van 16:30 terug naar Stockholm.

Tenzij we insneeuwen.

Ik maak maar een grapje. U kunt vanavond naar huis. Als u dat wilt.

Welkom. Kom binnen.

Daar is het warm. - Hoe maakt u het?

Wat weet je over mij?

U heeft een van de grootste bedrijven in het land gehad.

Heeft. Dat klopt. - Ik wilde niet onbeleefd zijn.

Mijn grootvader maakte de rails waarmee de trein van 16.30 u naar huis brengt.

Wij hebben dit land aaneen gesloten.

We hebben het staal gemaakt, bewerkte het hout waar het moderne Zweden mee gemaakt is.

En wat is nu ons meest winstgevende product? Mest.

Ik ben niet geobsedeerd door de afnemende gezondheid van het bedrijf.

Maar ik ben bezig een oude schuld te vereffenen.

En de klok tikt. Jij moet me helpen.

Waarmee? - Officieel, om mijn memoires te schrijven.

Maar wat je echt zou doen is...

het oplossen van een mysterie, door te doen waar je zo goed in bent.

Ondanks dat gedoe met dat gerechtelijke voorval.

Je zult dieven moeten onderzoeken, vrekken, tirannen...

het meest verachtelijke soort mensen die je ooit zult ontmoeten.

Mijn familie.

Wil je zitten? Ik kan zo nodig ruimte maken.

Heb je het gehaald? - Heb je iets voor mij?

Ik leef van de Sociale Dienst. Dit is niet genoeg.

Bedankt.

Dit is Harriet.

De kleindochter van mijn broer Richard.

Richard was een Nazi eersteklas.

Ging op zijn zeventiende bij de Nationaal-Socialistische Vrijheidspartij.

Is het niet interessant dat Fascisten het woord 'vrijheid' altijd stelen?

Die van 16.30. Ik weet het.

Richard stierf als martelaar, in dienst bij de Nazi's in 1940.

Hij miste al de echte opwinding.

Maar niet de mogelijkheid om zijn vrouw, Margareta, regelmatig te slaan.

En hun zoon Gottfried.

Gottfried, Harriet's vader was zoals we hen toen noemde, een goede charlatan.

Zo noemen ze hen nog steeds. - Is dat zo?

Hij hield van de dames en was een dronkenlap. Hij was een geboren verkoper.

Hij reisde veel voor de firma en nam klanten mee uit eten.

Ja, dat moet iemand doen. - Dat klopt.

In ieder geval, hij stierf in 1965.

Hij was dronken en verdronk. Hier op het eiland.

Zijn vrouw, Isabella, die nooit een goede ouder was geweest...

werd nog erger na zijn dood. Toen ging ik voor de kinderen zorgen.

Martin. Hij leidt Vanger Industries nu ik met pensioen ben.

Ik heb hem opgezocht op Google. - En Harriet.

Ze was pienter en nieuwsgierig.

In ieder persoon een winnende combinatie.

En mooi. - Ja.

Is haar iets overkomen?

Iemand van de familie heeft Harriet vermoord.

Gedurende de afgelopen 40 jaar maakt me dat gek.

Het was 24 september 1966. Een zaterdag.

Harriet was 16.

Mijn broers, hun vrouwen, kinderen en kleinkinderen waren hier allemaal bij elkaar.

Voor onze vreselijke jaarlijkse bestuursvergadering en diner.

Op diezelfde dag hield de jachtvereniging ook zijn jaarlijkse parade.

Harriet ging met een paar schoolvriendinnen naar de stad om er naar te kijken.

Even na twee uur was ze weer thuis.

Ze kwam naar de salon en vroeg of ze me kon spreken.

Ik weet niet meer wat ik deed, waarvan ik dacht dat het belangrijker was...

maar ik zei dat ze heel even moest wachten.

Gedurende die paar minuten gebeurde er nog iets anders.

Het ongeval had niets met Harriet van doen.

En toch alles.

Het was een chaos. Iedereen legde alles neer waar ze mee bezig waren.

Politie, ambulances, brandweerwagens...

journalisten, fotografen en mensen kwamen uit de stad naar hier.

Wij hier op het eiland, de familie haaste zich naar de brug aan onze kant.

Een chauffeur van de auto, genaamd Aronsson...

zat vast en was zwaargewond.

We hebben geprobeerd om hem los te krijgen met onze handen.

Omdat er misschien vonken zouden ontstaan uit het metalen gereedschap.

Een uur na het ongeval was Harriet in de keuken.

Anna heeft haar zelf gezien.

Uiteindelijk kregen we arme Aronsson uit de auto en hij ging naar het ziekenhuis.

En wij aan onze kant gingen langzaam weer terug naar huis.