Οι πρώτες 200 γραμμές.
DE MISDADIGER
"VOYOU": een Parijse uitdrukking voor gangster. LE LITTRE.
- Wil je iets drinken? - Een biertje.
Zonder schuim!
Dank je.
Heb je honger?
Ja.
- Wat doe jij hier? - Een omelet maken.
Nee, ik bedoel in Parijs.
Ik werk als secretaresse. En jij?
Heb je de gewoonte om de telefoon uit de muur te rukken?
Als ik de mensen niet ken.
Wil je wat wijn?
Ik neem nog liever een biertje.
Het is fijn om te weten dat je me vertrouwt.
- Eet je niet? - Nee, ik heb al gegeten.
Ga je veel naar de film?
Dacht je lang te blijven?
Waarschijnlijk een overnachting.
- Wanneer vertrek je naar je werk? - Ik vertrek hier om acht uur.
Dat is het allerlaatste dat ik iets doe voor jou.
Iemand nog een sleutel?
- Alleen de schoonmaakster. - Komt ze elke dag?
Elke andere dag.
Waarom zoeken ze jou?
Heb je iets te roken?
- Waarom ben je zo nerveus? - Ik kan niet rustiger zijn.
Je hebt niet veel bezoekers.
Kijk, ik heb een auto... Ik ben bereid je overal naartoe te voeren.
Morgen ga je niet werken.
Ze zullen willen weten waarom ik er niet ben.
En aangezien mijn telefoon het niet doet, gaan ze het onderzoeken.
Je zult ziek zijn.
- Ik ben al 10 jaar niet ziek geweest. - Dan moet je dat nu maar doen.
- Komt de schoonmaakster morgen? - Ja.
Zeg haar dat je haar niet nodig zult hebben.
Licht haar baas in.
- En laat haar de kranten brengen. - Waarvoor in hemelsnaam?
Omdat je ziek wordt.
Zeg eens... ben je van plan om veel langer te blijven?
Je kunt maar beter aardig tegen me zijn, want ik heb een erg moeilijke dag gehad.
Zijn we hier dan niet goed?
Zij is erg mooi.
Jij ook.
- Mag ik haar een kus geven? - Françoise!
De heer wil je een kus geven.
Dank je.
Goed nu, ga met je vriendin spelen.
- Hoe heb je me kunnen vinden? - Ik zal het je later uitleggen.
Heeft de politie je ondervraagd?
Ja, ze kwamen naar ons huis direct nadat je uit de gevangenis ontsnapte.
Ik zei dat ik niets anders wist dan de waarheid.
- Jouw echtgenoot? - Hij nam het goed op.
Hij was bang omdat hij dacht dat je zou bellen.
Voor wat ziet hij mij feitelijk?
Waar ben je de afgelopen 15 dagen geweest?
- Met een dame dat ik ken. - Ken ik haar?
Nee.
De nacht dat ik ontsnapte, kwam ik haar per ongeluk tegen.
- En ze verbergt je. - Ja.
- Ze heeft je 15 dagen verborgen? - Eerst dwong ik haar, toen werkte ze mee.
- Is ze een oude vriendin? - Helemaal niet.
Weet je zeker dat je niet gevolgd wordt?
Ze lijken te denken dat ik het land heb verlaten.
Je bent niet veel afgevallen.
De dame bij wie ik logeer, kookt enorm goed.
Ik wil je zo graag kussen.
Hoor je wat ik zei?
Mijn dochter is erg mooi.
- Wat ga je nu doen? - Nu ga ik echt het land uit.
- Waarom ben je niet eerder weggegaan? - Ik wilde haar nog eens zien.
- Heb je geld nodig? - Misschien.
- Naar welk land ga je? - Ik weet het nog niet.
- Heb je een auto? - Ja.
Geef je me een lift? Er is iemand die ik moet zien.
Ja, maar ik moet haar eerst naar huis brengen.
Françoise, heb je jezelf pijn gedaan?
Hoe heb je hem leren kennen?
We ontmoetten elkaar niet lang nadat Françoise was geboren, aan de Rivièra.
Heeft hij zoveel tarwe, zoals ze zeggen?
Je zou nooit geloven hoeveel yoghurt mensen eten.
Heb je hem alles verteld?
Na je proces wist het hele land van jou en mij.
- Is hij goed geweest met Françoise? - Ja, geweldig.
Ik neem aan dat je nu een yoghurtfan bent?
Weet je wat het meest verbazingwekkende is om uit de gevangenis te komen?
Het zijn de kleding en de prijs van bioscoopkaartjes.
Wat ben je aan het doen, Françoise?
Ze doet toch niets verkeerds?
Is het hier?
Het is wat verder de straat op, maar ik parkeer liever niet dichtbij.
Geef de aardige man een kus, Françoise.
Tot ziens, lieverd. Je bent een goed meisje.
Kom op lieverd. Ik zal niet lang wegblijven.
Zo vind ik je leuker.
Ik was lange tijd boos op je.
Maar uiteindelijk zag ik jouw kant van het verhaal.
Ik dacht dat je beter af was...
met een getrouwd iemand: rijk, knap, jong, eerlijk...
Is hij echt eerlijk?
Wat ik nooit helemaal zal begrijpen, is waarom hij met je trouwde.
- Denk je dat ze iets zal zeggen? - Ik ga het hem hoe dan ook vertellen.
Ik wil dat je rijdt. Het is te riskant op deze manier.
- Wil je me niet kussen? - Ik wil dat je rijdt.
- Hoeveel kost deze? - Tweeduizend.
Het is een mooi stuk, doe maar.
- En deze? - Het is minder.
Maar het probleem is om haar geladen te houden. Het is een vreemd kaliber.
Waar ga je naar toe?
Ik wil deze.
Mooie balans.
- Hoeveel? - Tweeduizend.
Geef mij dan ook wat kogels erbij.
Weet je, ik dacht dat je het land was uitgevlucht.
Nou, blijf het maar geloven.
- Ik heb een baan als je wilt. - Ik werk alleen, dat weet je.
- Heb je Martine gezien? - Ze wacht in de auto op mij.
Als ik jou was, zou ik haar niet zo aardig behandelen.
Als je mij was, maar dat ben je niet.
Wat ga je met deze plek doen?
Ik dacht dat ik een kleine club zou openen voor speciale smaken.
- Ik zie dat je je haar hebt laten groeien. - Is het niet goed?
- Toch wel. - Nou, ik zal je laten.
Ik moet nog spullen opbergen. Je weet de weg naar buiten.
Welke zal het zijn?
Deze.
Nou, intellectueel.
- Zijn je papieren nog van de prefectuur? - Ja, tuurlijk.
De klootzakken blijven de prijs verhogen. Weet je wat een volledige set nu kost?
5.000 francs.
- Heb je Martine gezien? - Ze wacht buiten.
Je weet wat je doet. Hoe gaat het met Charles?
- Geweldig, eet nog steeds als een paard. - Goede oude Charles.
Goed. Welke naam zal ik deze keer voor je opschrijven?
Edouard Faurés. Gespeld met een "S".
FAURE
- Altijd namen van ministers? - Dat maakt indruk op de politie.
Met een "S", zei ik.
Ik wil het niet aannemen voor nabootsing...
- Heb je zin om vanavond poker te spelen? - Nee, liever niet.
Ik denk dat je gelijk hebt.
- Hoeveel rijbewijzen moet ik maken? - Twee, één met snor en één zonder.
Ik gooide een vaccinatiebewijs in.
Je bent voor alles ingeënt: pokken, cholera, de werken.
Bedankt, dokter.
- Mag ik je auto lenen? - Ja, natuurlijk.
Over een tweetal dagen zal de auto terug vinden aan de grens.
Pas goed op jezelf, le Suisse.
- Je ontsnapping was geweldig. - Bedankt.
We gaan nu onze koffie drinken.
- Weet je wat dit is? - Het is een yoghurt.
- Het allereerste yoghurt in een blikje. - Ik heb Simon gezien.
Ik zal eens gaan kijken naar Françoise. Neem me niet kwalijk.
Volgens de kranten moet hij het land hebben verlaten.
Het is verbazingwekkend hoe fout ze kunnen zijn.
- Ik zag hem vanmiddag in het park. - Was Françoise bij je?
Na het behalen van mijn diploma heb ik een advocatenpraktijk opgezet.
Het is waar, en mijn eerste klant was een heel aardige heer, hij
stelde zich zo voor, hij zei tegen mij: "Hallo meneer, hallo meester".
"Ik sta bekend als de Al Capone van Frankrijk", zei hij.
"Ik ben een gangster en ik word de Al Capone van Frankrijk genoemd."
"Nu, aangezien u een jonge advocaat bent, heb ik een voorstel voor u."
"Om je per jaar aan te nemen. Je krijgt"
"best veel betaald, zolang ik maar vrij ben."
"Zodra ik naar de gevangenis ga, krijg je niets meer betaald."
- Het is waar. Wat, je gelooft me niet? - Het is ongelooflijk.
Toen zei hij tegen mij: "Jij wordt mijn adviseur..."
"En elke keer als ik besluit een deal te sluiten,"
"kun je me vooraf juridisch advies geven."
Nou, de eerste job die hij mij gaf was zo mooi.
Ik kon het niet helpen te zeggen: "Meneer, als
u het niet erg vindt, zal ik met u samenwerken."
- Goedenavond. - Politie.
- Ik wil mevrouw Zimmer spreken. - Ik zal kijken of ze aanwezig is.
Er zijn 2 heren van de politie.
Wil je wat meer couscous?
Het is goed. Vind je het niet leuk? Je klinkt niet zo.
De laatste keer dat ik het at, was ik in Kiruna,
op een plek die zich richtte op Eskimo's.
Nu lach je me uit.
In de kranten noemen ze je "de Zwitser" ofwel "Simon de Zwitser."
Waarom?
Het komt door mijn precisie.
En ook omdat... ik de reputatie heb om alleen te werken.
Wil je de televisie aan? Een mooi programma is erop.
Ik vertrek vanavond.
Dank je.
Ik doe het wel.
- Bent u alleen? - Mijn vrouw is hier.
Roep haar.
Kom op, roep haar.
- Popje. - Ja?
- Ja, wat is er? - Kom hier.
- Is er nog iemand? - De meid.
Waar is ze?
- Waar? - In de keuken.
- Heb je een hond? - Ja.
Roep hem.
- Othello. - Nee, harder.
- Hij is nog maar een kleine puppy. - Ga naar het raam.
No comments yet. Be the first to leave one.