The Lady Eve

"Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΕΙΡΑΣΜΟΣ"

Μια φορά την ημέρα αρκεί. Λίγες μύγες, λίγο γάλα...

και ίσως ένα αυγό περιστεριού τις Κυριακές.

Εντάξει, καθηγητά.

Να την κρατήσεις ζεστή όσο είσαι βόρεια...

και μερικές φορές να τη βγάζεις να παίζει.

Εντάξει, καθηγητά.

Πες του δόκτορα Μάρσντιτς πως την ονόμασα προς τιμήν του...

Colubrina Marsditsia.

Και αυτό είναι μόνο η αρχή. Θα βγάλω κι άλλα έξω.

Θα το κάνω. Και θέλω να πω σε όλους σας...

πόσο απόλαυσα που πήρα μέρος σε αυτή την αποστολή.

Αν ήταν στο χέρι μου, έτσι θα ήθελα να περνάω όλη τη ζωή μου.

Συντροφιά με άντρες σαν εσάς αναζητώντας τη γνώση.

Αντίο, Χούλα, θα σου στείλω καρτ ποστάλ.

Αντίο, Τσάρλι.

Αν ποτέ επιστρέψεις, εδώ θα είμαστε.

Δώσε χαιρετισμούς στον πατέρα σου...

και ευχαρίστησε το που έκανε την Αποστολή Πάικ πραγματικότητα.

- Θα το κάνω, καθηγητά. - Αντίο, αγόρι μου.

- Αντίο, Μάγκσυ. - Γεια χαρά.

Πρόσεχε να μη σε ξεγελάσουν!

- Αντίο, Τσάρλι. - Αντίο, παιδιά.

- Αντίο. - Αντίο, μάγκες.

Να προσέχεις το μποτιλιάρισμα, έχεις καιρό να το δεις.

Φυλάξου από τις γκόμενες, δεν έχεις ασχοληθεί με δαύτες εδώ και καιρό.

Με ξέρεις, Μακ, μόνο τα ερπετά θέλω.

Αντίο.

Νάτος!

Νόμιζα πως κάποιος πλούσιος θα είχε μεγαλύτερο γιοτ.

Δεν είναι γιοτ, είναι βάρκα.

- Είπα Παμπστ. - Λέγεται Πάικ.

- Και λοιπόν; - Να φορέσεις το σορτσάκι σου.

- Μαμά, μου φέρνει αναγούλα. - Αναγούλα;

- Όχι, Πάικ. - Να φορέσεις κάτι μάλλινο.

- Κατέβα και γρήγορα. - Μάλιστα, κύριε.

Ελπίζω να είναι πλούσιος. Ελπίζω να νομίζει πως είναι μάγος με τη τράπουλα.

Από το στόμα σου και στου Θεού τ' αυτί.

Και χοντρή γυναίκα ώστε να μην χρειαστεί να χορέψω μαζί του.

- Ένα κορόιδο πάντα σου πατά τα πόδια. - Ένα κορόιδο είναι παντού κορόιδο.

Γιατί πρέπει να κάνω εγώ όλη τη βρώμικη δουλειά;

Υπάρχουν πολλές πλούσιες γκόμενες για να προωθήσεις.

Αν μου τις βρεις, θα το κάνω.

Θα μου άρεσε να σ' έβλεπα να προσφέρεις ικανοποίηση σε καμιά γριά γκόμενα!

Μη γίνεσαι χυδαία, Τζιν. Είμαστε απατεώνες αλλά όχι κοινότοποι.

- Είναι πλούσιος; - Όπως είπε ο αρχιφροντιστής,

- κολυμπάει στο χρήμα. - Φυσικά, αφού σταμάτησε το πλοίο.

- Του ανήκει η Κορυφή του Πάικ; - Όχι, η Μπύρα του Πάικ.

"Ο Ζύθος που κέρδισε το Γέιλ."

Αναρωτιέμαι αν θα πετύχαινα το κεφάλι του μ' αυτό.

Έι!

- Δύο μπύρες Πάικ. - Ένα λεπτό.

Έξι μπύρες Πάικ ακόμα. Και γρήγορα.

Μας τελείωσαν οι Πάικ. Δώσ' τους τίποτα άλλο.

Δεν θέλουν άλλο. Θέλουν το ζύθο που κέρδισε το Γέιλ.

Να τους πεις να πάνε στο Χάρβαρντ.

- Έλα. - Πόσες φορές να στο πω;

- Τέσσερις μπύρες Πάικ. - Άκου...

- Δεν είναι καλές. - Τι;

Δεν είναι αρκετά καλές γι' αυτόν.

Όλες οι κοπέλες στο δωμάτιο του την πέφτουν αλλά μάταια.

Επιστρέφει στο βιβλίο του. Είναι απορροφημένος.

Δεν βλέπει τίποτα εκτός...

Κοίτα πως γυρνά το κεφάλι του όταν περνά εκείνο το παιδί.

Δεν του κάνεις, είναι βιβλιοφάγος.

Μήπως αυτή;

Θα την ήθελες για στολίδι του χριστουγεννιάτικου δέντρου;

Όχι; Ποια είναι η αδυναμία σου, αδερφέ;

Πού να πάρει! Έριξε το μαντήλι της.

Από τον καιρό της Λίλι Λάνγκτρι έχει να χρησιμοποιηθεί τέτοιο κόλπο.

Θα πρέπει να το σηκώσεις μόνη σου, δεν τον ενδιαφέρει η σάρκα.

Κοίτα το κορίτσι αριστερά του.

Κοίτα αριστερά σου, βιβλιοφάγε. Η κοπέλα σε γουστάρει.

Λίγο πιο κει. Ακόμα λίγο. Εκεί!

Δεν άξιζε να κοιτάξεις; Αυτά τα ωραία δόντια να σου χαμογελούν.

Σε αναγνώρισε! Σηκώθηκε! Έκατσε. Δεν μπορεί να αποφασίσει.

Σηκώθηκε πάλι, σε αναγνώρισε. Έρχεται να σου μιλήσει.

Η αγωνία με σκοτώνει. Δεν πήγαμε σχολείο μαζί στη Λούιβιλ;

Όχι; Σίγουρα του μοιάζετε, είναι εξαιρετική ομοιότητα.

Δεν πιστεύω να μη μου ζητήσετε να καθίσω;

Λυπάμαι, ελπίζω να μην σας έφερα σε αμηχανία, και τα λοιπά.

Αναρωτιέμαι αν η γραβάτα μου είναι δεμένη σωστά.

Σίγουρα τις αναστατώνω, έτσι;

Τώρα, ποια θα είναι η επόμενη;

Α! Η γυναίκα παλαιστής! Θα γέμιζε το σπίτι μου.

Α, ούτε αυτή σ' αρέσει;

Τι θα κάνεις γι' αυτό; Δεν το αντέχεις άλλο, φεύγεις.

Δε σε αφήνουν στην ησυχία σου. Τράβα στη καμπίνα σου.

Τράβα να βρέξεις το κεφάλι σου, πολύ που με νοιάζει.

Με συγχωρείτε, κύριε.

Δεν πειράζει.

- Γιατί δεν προσέχεις που πατάς; - Γιατί δεν προσέχω εγώ;

- Βγήκε το τακούνι από το παπούτσι μου. - Συγγνώμη.

Μπορείς να με πάρεις στην καμπίνα μου για να πάρω ένα άλλο ζευγάρι.

Φυσικά. Με την ευκαιρία, ονομάζομαι Πάικ.

Όλοι το ξέρουν αυτό. Αυτός είναι ο πατέρας μου, ο Συνταγματάρχης Χάρινγκτον.

Με λένε Τζιν. Υποκοριστικό του Γιουτζίνια. Πάμε.

- Περίεργο που συναντηθήκαμε έτσι, σωστά; - Ναι, σωστά.

- Ωραία καμπίνα. - Πολύ βολική, σωστά;

- Θεέ μου. - Τι συμβαίνει;

- Αυτό το άρωμα. - Τι έχει;

Είναι που ήμουν ένα χρόνο στον Αμαζόνιο...

- και εκεί δεν έχουν αρώματα. - Ω. Τα παπούτσια είναι εδώ.

Μια και είσαι ευγενικός, μπορείς να τα πάρεις και να μου τα φορέσεις.

Σπρώξε εδώ. Ορίστε.

- Θεούλη μου. - Είδες τίποτα καλό;

Τα βραδινά παπούτσια είναι εκεί.

Αυτά θέλετε;

Δεν μου φαίνεται δυνατόν να φοράει κάποιος τέτοιο νούμερο.

Ω, ωραίο αυτό!

Θα πρέπει να γονατίσεις.

Ε... ελπίζω να μην σας πόνεσα.

Και βέβαια όχι.

Δεν αισθάνεσαι καλά;

Ω, είμαι μια χαρά.

Τι έκανες στον Αμαζόνιο;

Έψαχνα για φίδια. Είμαι οφιολόγος.

- Νόμιζα πως ασχολούσουν με τις μπύρες. - Ζύθος!

- Ποια είναι η διαφορά; - Ανάμεσα στη μπύρα και το ζύθο;

Θα έσπαγαν τα αιμοφόρα αγγεία του πατέρα μου αν σας άκουγε.

Ο ζύθος ζυμώνεται από πάνω και η μπύρα από τον πάτο,

ή μήπως είναι το αντίστροφο.

Δεν υπάρχει καμιά ομοιότητα.

Το πρόβλημα με το να είσαι ο απόγονος ενός ζυθοποιού,

είναι ότι, ανεξάρτητα από το πριν από πόσο καιρό τη ζύμωσε,

πρέπει να ξέρεις τα πάντα για κάτι που δεν σου καίγεται καρφί.

Είναι αστείο να είμαι γονατιστός στα πόδια σου και να μιλάω για μπύρα.

Δεν μου αρέσει η μπύρα. Ούτε η μαύρη, ούτε η ξανθή, ούτε η αφράτη.

- Καθόλου; - Καθόλου, και ούτε μ' αρέσει ο ζύθος,

οποιασδήποτε ποικιλίας.

Μόνο που το σκέφτομαι μου 'ρχεται να ξεράσω.

Με συγχωρείς.

Σαν να μην έφτανε αυτό όλοι με φωνάζουν Χόπσι απ' όταν ήμουν έξι χρονών.

- Χόπσι Πάικ. - Γεια σου, Χόπσι!

Λέγε με Τσάρλι, εντάξει;

Εντάξει. Αλλά το Χόπσι είναι κάπως χαριτωμένο.

Όταν γεράσεις, θα σε λέω Πόπσι.

- Χόπσι Πόπσι. - Αυτό μου έλειπε.

Να μια δουλειά που δεν θα με πείραζε να έκανα.

- Τώρα βλέπω πόσο ωραία μπορεί να είναι. - Ευχαριστώ.

Καλύτερα να γυρίσουμε.

Ναι, μάλλον.

Εκεί που ήμουν, εννοώ στον Αμαζόνιο,

μερικές φορές ξεχνάς πως...

Όταν έχεις να δεις κοπέλα καιρό...

Εννοώ, ε, κάτι έχει αυτό το άρωμα...

Δε σου αρέσει το άρωμα μου;

Αν μου αρέσει; Με τρελαίνει.

Λοιπόν, Χόπσι.

Πρέπει να σε κλείσουν σε κλουβί.

Θράσος που έχουν μερικοί.

Ήρθες επιτέλους. Πολλή ώρα έκανες και δεν άλλαξες καν ρούχα.

Πάλι καλά που τα φοράω κι αυτά.

Ο κύριος Πάικ ζούσε κοντά σε ένα ποταμό για ένα χρόνο.

- Κοιτάξτε... - Μη δίνετε σημασία στο χιούμορ της.

Το έχουν όλες οι γυναίκες της οικογένειας μας.

Οι άντρες είναι όλοι ιεραπόστολοι, εκτός από μένα.

Θέλεις να πιεις μαζί μας;

Μόνο ένα μπράντι. Αλλά θα πιείτε μαζί μου.

Τρία μπράντι.

Το έχετε δει αυτό;

- Ω, κάνει κόλπα με τη τράπουλα! - Μικροπράγματα.

Για δες. Μπορείς να το ξανακάνεις;

Εκπληκτικό. Πώς το έκανες;

Με τη παλάμη. Το γραπώνεις με την παλάμη έτσι.

- Απλά θέλει πολλή εξάσκηση. - Το φαντάζομαι.

Απίθανο. Πάλι καλά που ξέρω ποιος είστε,

αλλιώς δε θα έπαιζα χαρτιά μαζί σας.

Κύριε;

Θυμίζουμε στους επιβάτες ότι οι επαγγελματίες χαρτοπαίκτες...

είναι συχνοί ταξιδιώτες και τους συνιστούμε να πάρουν προφυλάξεις.

Δεν πιστεύω να νομίζατε...

Και βέβαια όχι. Μοιάζετε εξίσου τίμιος με εμάς.

Τρία μπράντι.

Ο Ουάσιγκτον στο Βάλλεϋ Φορτζ.

- Ο Ντιούι στη Μανίλα. - Ο Ναπολέων και η Ιωσηφίνα.

Τι θα λέγατε για λίγο μπριτζ;

Είστε πολύ καλός για μας.

Δε θα παίξω όσο καλύτερα μπορώ.

Αλλά να παίξω με σας θα είναι ευχαρίστησή μου.

- Είσαι γλυκός. - Ποιον να πάρουμε για τέταρτο;

Δεν υπάρχει παιχνίδι για τρεις παίκτες;

Φυσικά! Θα είναι πιο άνετο.

- Ανακατεύετε; - Θα προσπαθήσω.

Ο καθένας για τον εαυτό του.

Εγώ, ε... Τι;

Ω, λοιπόν...

Να είμαι στον Αμαζόνιο για ένα χρόνο...

και έπειτα να επιστρέφω και να γνωρίζω εσένα...

Που να με πάρει.

- Τι συμβαίνει; - Μοίραζε.

Μήπως έχεις κάποια όμορφη κυρία να σε καρφώνει με το βλέμμα της;

- Αυτό συχνά το εξηγεί. - Πάμε.

- Νιώθω ένοχος γι' αυτό. - Μην ανησυχείς.

Πάλι καλά που δεν παίζουμε για λεφτά, αλλιώς θα σας είχα χρεοκοπήσει.

- Δεν παίζαμε με λεφτά; - Όχι! Ποτέ δεν παίζω για λεφτά.

Αλλά εμείς πάντα παίζουμε με λεφτά.

Διαφορετικά είναι σαν να κολυμπάς σε άδεια πισίνα.

Αλλά αν μετρήσετε αυτό το τελευταίο είναι....

Ανοησίες. Ας πούμε δέκα λεπτά ο πόντος;