A French Village

A French Village (Un village français)

Elŝuti Spanish Subtekston

Sezono 2

Eldonaj informoj

Un Village Français S02E02 FRENCH WEBRiP v3 ES
Komentaĵo de FMS2025

Etikedoj

other
Publikigita je: 2026-06-22
Elŝutoj: 13
Aŭdhandikapuloj: No

Antaŭrigardo de Spanish subtekstoj

La unuaj 200 linioj.

Parece que no te faltan cigarrillos.

Con todo lo que confiscamos podrías abrir un estanco.

- ¿Puedo? - Por supuesto, señor subprefecto.

Por favor.

Nos faltan simplemente sus ventajas en la administración.

Firmamos, pero no confiscamos nada.

Por supuesto.

Normalmente nunca tengo que esperar así.

Pero en el terreno también es emocionante.

La transacción está cerrada. El señor André está con otros dos...

- ¿Has visto la mercancía? - Sí, pieles, seda y foie gras, creo.

Un caso perfecto de contrabando en flagrante delito, justo lo que necesitamos.

André sale primero. Yo lo atrapo, vosotros os ocupáis del resto.

- Sí. ¿Vienes? - ¡Vamos!

- ¿Qué debo hacer? - Quédate aquí, te divertirás.

Chevrier se queda contigo.

El prefecto sabe de la operación. He mencionado tu nombre. Eso es bueno para ti.

Y bueno para mí también.

Mantente al margen.

¡Policía! Control de identidad.

¿Qué hay en esta bolsa? ¿Eres sordo?

¡Suéltame!

Llevo un tiempo siguiéndote, señor André.

¿Qué tenemos?

Medias de seda, algo de piel. Te he pillado en flagrante delito de contrabando.

No, yo te he pillado a ti en flagrante delito. En algo que no te incumbe.

¡Policía alemana!

¡Imbécil!

¡Has arruinado una operación en la que he trabajado tres semanas!

Informaré a mis superiores de que he sido atacado por un policía francés.

No sé si lo apreciarán.

¡Imbécil!

UN PUEBLO FRANCÉS: Temporada 2 - Episodio 2 LA IMPLICACIÓN.

¡Golpear a un policía alemán! ¿Entiendes lo que has hecho?

No sabía que era alemán.

Deberías haberte informado mejor antes de golpear.

Sí, bueno, quiero decir...

Al parecer ha enviado un informe a Besanzón.

Dime entonces

¿por qué no nos avisaron?

Porque han ganado la guerra y hacen lo que quieren. ¿Lo entiendes?

¿No deberían respetar el armisticio?

- ¿Y entonces? - ¿Y entonces?

¿Montar una red de contrabando a nuestras espaldas no es nada?

Estás completamente equivocado, Marchetti.

Una vez más: En la zona ocupada hacen lo que quieren.

Bien. ¿Riesga una sanción?

Dentro de una semana pedirán su dimisión, y no veo cómo podríamos negarnos.

Me voy. El prefecto me espera para regañarme también.

Qué imbécil.

No. Tiene razón. Debería haber sabido que André era alemán.

- Ah, no te culpes demasiado. - ¡Acabo de arruinar mi carrera!

No, vas demasiado rápido, Marchetti. Haré un informe que te apoye.

Eso sería muy amable, pero no servirá de nada.

- Solo las pruebas contra el señor André ayudan. - ¿Pruebas de qué?

Estoy seguro de que guarda parte de la mercancía.

Eso también es ilegal para un policía alemán.

- ¿Tienes indicios? - Quizá sí.

Dada la naturaleza del contrabando, pieles, medias de seda

estoy seguro de que algo ha acabado en casa de Madame Berthe.

- ¿En casa de Madame Berthe? - Sí.

Lo creo, pero hay que probarlo.

- ¿Qué pasa? - Oh, nada.

Ya no lo quieres desde hace semanas.

- ¿Tienes una amante? - Vamos, no digas tonterías.

Me gusta decir tonterías. Antes te gustaba, te hacía reír.

Cada día estoy con personas sin casa, trabajo ni dinero.

- Sin noticias de sus seres queridos. - Lo entiendo, pero ¿qué puedes hacer?

Nada, exactamente.

Es lo insoportable.

¿Por qué no intentas escapar de todo eso conmigo?

No lo sé.

- Me supera. - ¡Vamos!

No, escucha. Tengo que levantarme...

Marcel será liberado a las 11. Tenemos que preparar a Gustave.

¿Has avisado a la escuela de que hoy no va?

Es jueves.

Ah, sí.

Daniel, ¿estás seguro de que aún me quieres?

Qué pregunta. Claro que te quiero. Solo que a veces eres un poco tonta.

Lo sé.

Inspector Marchetti.

Solange te echa de menos.

Es halagador. Pero no estoy aquí por eso.

Estoy aquí por esto.

Un regalo de un admirador, supongo.

- No. Lleva mucho tiempo en la familia. - ¿Has notado la nueva etiqueta?

Viene del mercado negro.

Pero realmente no sabía de dónde venía.

Pero si no lo sabías, no habrías mentido.

Bien. ¿Qué quieres?

Quiero saber quién te lo vendió o te lo dio.

En tu lugar no indagaría. Ha dejado claro que es alemán.

¿De verdad?

- ¿Monsieur André, quizá? - Entonces, ¿lo conoces?

Escuche, Madame Berthe, si no quiere que este

caso se cierre, dígame todo lo que sepa sobre él.

Pero no sé nada.

Excepto que asusta a todos, incluyéndome.

Te da miedo. No solo te asusta.

Pero eso no tiene nada que ver. Si uno...

Pero no habla. Nunca dice nada.

Por otro lado, conozco a alguien que lo conoce bien.

- Bien. ¿Quién? - El alcalde.

Espere, ¿dice que el doctor Larcher conoce a André?

Escuche. La semana pasada salimos a cenar... fuimos a casa de los Larcher...

Me dejó esperando en el coche, pero vi que se conocían.

Estuvieron unos veinte minutos a puerta cerrada.

- Conoce bien a Larcher, pregúntele. - Sí.

Bien. Muy bien. Gracias.

- Disculpe. - ¿Quiere que toquemos más despacio?

No, solo tengo frío, tengo los dedos entumecidos.

- La calefacción no funciona bien. - Hay que arreglarla también.

Ya no tenemos madera, y si mañana hace tanto frío, no puedo dar clase.

Tocas muy bien. Será una pena cuando vuelva Gunther.

Toco como una carraca.

- ¿Carraca? - Eso significa que toco muy mal.

Qué gracioso. Es lo mismo en la escuela de mi hermano en Saarbrücken...

- Será igual en todas partes. - ¿Cómo se escribe “carraca”?

Así.

Así es.

- Carraca. - Carraca.

Me gustan esos bloques. Puedes crear palabras nuevas con ellos.

Como por arte de magia.

- ¿Vamos a ver la calefacción? - Sí.

¿Sabes dónde está la luz?

La luz está allí.

¡Ah, ahí estás!

Bien, perfecto. Esto se arregla en un instante. Ya le dediqué una hora esta mañana...

Entonces debiste decirlo.

Sí, pero no. Ustedes estaban...

En cualquier caso... vuestro cuarteto es muy bonito.

No entiendo mucho, pero suena agradable. Mozart estaría satisfecho.

- ¿Sabes algo de calefacción? - Un poco, sí.

Hay que cambiar al menos una pieza.

Imposible. ¿Encontrar una pieza ahora? Imposible.

“Imposible” no existe, señor Bériot, sobre todo para el ejército alemán.

Es gracioso.

- Ah, esto merece una copa de vino. - ¿A esta hora?

Para los valientes no hay mal momento.

Señor feldwebel, ¿toma una copa con nosotros?

Pero está prohibido.

A veces hay que hacer cosas prohibidas, si no...

- ¡Yo nunca bebo! - Mejor aún.

¡A la colaboración!

- ¿Y Cocotte? La conseguí. - No sabía que el jueves era día de pollo.

¿Ha pasado Marchetti?

¿Por qué te metes en el mercado negro?

Las tiendas están vacías. Es inevitable.

- Absolutamente. ¿Natasha está libre? - ¡Entonces esto es amor verdadero!

¿Y por qué no?

- ¿Vas a hacer crujir la cama? - No, soy demasiado perezoso.

Por cierto, ahora es “gran amor” entre nosotros.

Cuando se hace el amor, primero se habla, ¿no?

Oh no, ¿para qué perder tiempo?

- ¿Marchetti vino a interrogarte? - No.

Interrogó a nuestra jefa sobre el mercado negro.

Mejor aún. Mejor aún, porque si Marchetti sospecha...

- Von Ritter vino a verme anoche. - Ah bien. ¿Aquí?

No, no, no. Siempre lo vemos en una habitación con entrada separada.

Sí. No quiere ser visto en un burdel francés.

- Bien, ¿y entonces? - He reunido mucha información.

Van a triplicar las patrullas en la línea de demarcación

día y noche, y también se habla de maniobras en Besanzón

dentro de un mes.

Y...

Hice un resumen del francés, y algunas partes en alemán, todo lo que pude.

- Bien. ¿En código? - No. En claro.

No vi ningún código.

¿Cómo consigues toda esa información?

En realidad rebusco en su maletín cuando ronca.

- Bien. - ¿Puedes ayudarme?

- Ata el nudo abajo. - Claro.

Tengo que llevar esa información a la Zona Libre.

En autobús puedo llevarlo hasta Essarts

pero desde allí la “línea” ha sido desmantelada recientemente. Voilà.

- Tenemos que encontrar a alguien en Essarts. - Sí.

¿Cuándo sale?

Pronto.

Pero luego todos comemos en casa, ¿prometido?

Sí, absolutamente. María ha conseguido un pollo.

- ¿En el mercado negro? - ¿Sabes qué es el mercado negro?

Sí. Son cosas que compras de noche porque está oscuro.

Sí, es casi eso.

En cualquier caso es seguro, comemos todos juntos, ¿eh?

- ¿Pero si papá no quiere? - Querrá. No te preocupes.

- ¿Puedo ir a verlo? - Claro.

Eh. Pero estás bien arreglado. Y has crecido.

- ¿Tía Hortense te ha consentido? - No. Solo ha crecido.

A su edad, tres meses cuentan mucho.

Contento de que estés de nuevo fuera.

- ¿Has firmado en mi lugar? - Estás loco.

Porque estoy malditamente sorprendido de que me hayan liberado tan rápido.

¿No estás contento de estar fuera?

- Sí. - Bueno entonces...

Vamos, vamos a almorzar. Vamos.

PIENSO EN TI.

En Navidad había un enorme árbol de Navidad frente al

ayuntamiento, tan grande que nunca había visto uno así.

- ¿También tuvieron uno en la cárcel? - Sabes, en las cárceles

More Spanish subtitles for A French Village

Komentoj

No comments yet. Be the first to leave one.

Keep it about this subtitle — sync, quality, typos.500 characters left