Chance and Violence (Le Hasard et la Violence)

BEMINNEN, BEMIND WORDEN

DE AFWEZIGHEID VAN LIEFDE EEN ZOEKTOCHT NAAR DE LIEFDE

We hebben allemaal liefde nodig.

We willen beminnen, bemind worden.

We zitten gevangen in onze eenzaamheid.

Met dezelfde behoefte aan liefde.

De enige emotie die in staat is de tijd die ons nog rest te transformeren.

Beminnen. Bemind worden.

We hebben allemaal liefde nodig.

Sorry, maar het is niet helemaal wat ik zoek.

Sorry, maar het is niet helemaal wat ik zoek.

U zoekt het onmogelijke.

Vertel eens, waar bent u naar op zoek in het leven?

Wat doe je hier?

Ik maak spiegels stuk. Als ik een spiegel zie, maak ik hem stuk.

Morgen kan u meer huizen laten zien. Zal ik u ophalen bij het hotel?

TOILET

Heeft iemand weleens gezegd dat u een klootzak bent?

Ja, hoor.

Zo vaak.

Goedenavond.

Kom je?

Is uw bloeddruk altijd zo hoog?

Ja, een constante druk.

U boft maar.

U kunt met spanning leven.

Ik ben uitgeput.

Ik kan niet meer.

- Mag ik? - Natuurlijk, dokter.

Weet u wat ik denk?

Geweld, zinloos geweld…

…verspreidt zich als een virus door de stad.

Goed…

Uw naam komt me bekend voor. Ik weet wie u bent.

Mijn zoon heeft een foto van u op zijn kamer.

Ik dacht dat niemand mijn boek nog las.

Jawel. Sommige studenten zijn nog altijd zeer geïnteresseerd in uw theorieën.

Ik daarentegen ben geen voorstander van uw ideeën, meneer Bermann.

De portier weet me te vinden mocht uw hand pijn doen.

Ik heb erover nagedacht.

Als je spiegels stuk wilt maken, heb je daar alle recht toe.

Weet u wat ik denk?

Geweld, zinloos geweld…

…verspreidt zich als een virus door de stad.

- Gaat het, pap? - Nee, Gilbert.

Je moet dokter Weber vragen voor me in te vallen.

Gisterenavond heb ik iemand geholpen die jij bewondert.

De enige man van wie je een foto op je kamer hebt hangen.

Bermann? Dat meen je niet.

Die man is gek. Hij had u wel kunnen vermoorden.

- Gaat u aangifte doen? - Zou u dat gedaan hebben?

- Meestal doet men dat wel. - Meestal wel, ja.

Kapitein Müller, oorlogsveteraan.

Kapitein Müller, oorlogsveteraan. Kapitein Müller…

LAURENT BERMANN TOEVAL EN GEWELD.

Rechercheur Tanner. Kan ik u even spreken?

Ja, prima.

Een vriendin belde me over uw ongeluk. Ik wil u er graag over spreken.

Ik heb niets te zeggen. Zulke dingen gebeuren nu éénmaal.

Dit was niet de eerste keer. We zijn voor hem gewaarschuwd.

Uw verhaal kan me helpen hem op te sporen.

Zoals u wenst, meneer Bermann, maar ik had meer medewerking verwacht.

Luister, ik bestudeer geweld, ik onderdruk het niet.

Het heeft geen zin om het te verwerpen. Het hoort bij het leven.

Hebt u een papiertje?

Zo te zien wel.

- Mag ik? - Moment.

Bel me op dit nummer als u zich bedenkt.

Zegt u maar tegen de charmante jongedame die u ingelicht heeft…

…dat ik haar of haar kantoor niet langer nodig heb.

Wat ben ik toch een sukkel.

Een lafaard.

Goed, meneer Bermann.

Centrale? Kunt u mij doorverbinden met dokter Morgan?

"Men moet kunnen inzien dat iets hopeloos is…

…en toch vastbesloten zijn het te veranderen." F. Scott Fitzgerald.

Daarom heb ik besloten…

Blijf staan alstublieft.

Zoals u wilt.

Ik heb u een keer eerder gezien. Op het station.

Zou kunnen.

Maar niet zo.

Zou kunnen.

Wie bent u?

- Mag ik alweer bewegen? - Het spijt me.

Ik ben dokter Weber.

Ik val in voor dokter Morgan, die er gisteren was. Hij is erg ziek.

- Doet dat pijn? - Een beetje.

Maak een vuist.

Ik denk niet dat het gebroken is.

Het zal wel pijn doen.

Ik zal u een novocaïne-injectie geven.

Dat is voor mij.

Hallo? Spreekt u mee.

Goed gedaan. Ik kom eraan.

Sorry, ik moet gaan.

Ik kom later nog wel terug.

Wat is er, Constance? zit je iets dwars?

- Dokter Morgan is vanmorgen overleden. - Morgan?

De arts voor wie ik weleens inviel.

Kende je hem goed?

Nee, niet echt.

Het was een bijzondere man.

Gerard, wil je een groot glas citroensap voor me halen?

Ik zal nooit wennen aan de dood.

Wat heeft ze, papa? Is ze boos?

Nee, lieverd, ze is niet boos. Maar je weet dat ze arts is.

Natuurlijk weet ik dat.

Nou, artsen zijn aan het einde van de dag heel erg moe.

Soms wordt het ze even te veel.

- Begrijp je? - Natuurlijk begrijp ik dat.

Je hoeft het alleen maar uit te leggen.

Waar blijft mijn citroensap?

Gerard, het spijt me.

GEVANGENIS

DIRECTEUR J. PELIKAN

Het is een eer om zo'n belangrijke criminoloog te mogen ontvangen.

Maar wat ik kan voor u doen?

Weet u, dit is geen modelgevangenis.

We passen de oude methodes toe en de gebouwen stammen uit…

Luister, het is eenvoudig.

Sinds ik hier ben, nu bijna 40 jaar…

- …is er niets veranderd. - Dat weet ik.

Ik weet het.

Meer dan 42 gevangenen in dit land hebben zelfmoord gepleegd, in één jaar.

Maar ik ben hier niet voor mijn werk.

Ik ben eigenlijk op een soort van bedevaart.

Mag ik uw dossiers van 1945 inzien?

Ja, ik heb hier zelf ook gezeten.

Een spijtige rechterlijke dwaling.

Dat is de reden dat ik mijn leven ben gaan wijden…

…aan de studie van geweld en de onderdrukking ervan.

Ik heb wereldwijd veel gevangenissen bezocht.

Ze ruiken allemaal hetzelfde.

Mag ik mijn oude cel zien? Nummer acht.

Die rechterlijke dwaling heeft me tien jaar van mijn leven gekost.

Ik dacht dat ik gek werd.

Een jaar later werd ik vrijgelaten. Ze hadden de dader gepakt.

Maar ik was hier sowieso niet gebleven.

- Ik had mijn ontsnapping voorbereid. - Uiteraard.

Constance Weber.

- Ik ben er weer. - Goedenavond. U hebt me laten wachten.

Ik had een goede reden.

Kom naar boven. Ik hoop dat u dit keer langer blijft.

Waar waren we gebleven?

U had geprikt, maar geen verband aangebracht. Dat moest ik zelf doen.

Wat hebt u in de tussentijd gedaan?

Herinneringen opgehaald.

En u?

Ik kom elke dag in aanraking met pijn en de dood, maar ik wen er nooit aan.

Dat is waarom ik liefde nodig heb.

Ik ben geen professioneel schrijver…

…ondanks mijn liefde voor lege vellen papier, inkt en pennen.

Maar een paar jaar terug heb ik een essay over geweld geschreven…

…en het zelf uitgegeven.

Als je mijn voorstel niets vindt, moet je het zeggen.

Ik wil graag zo eerlijk mogelijk blijven.

We gaan terug naar mijn hotelkamer…