House at the End of the Street

House At The End Of The Street (2012) 23.976 fps OCR runtime 01:41:46

ได้ยินเสียงอะไรมั้ย

- ลูกตื่นอีกแล้วเหรอ - ค่ะ

ฉันไปดูเอง

แครี แอน กลับไปนอนได้แล้ว

อย่า! อย่า!

4 ปีต่อมา

- เฮ้ กี่โมงแล้ว - บ่าย 2 ครึ่ง

จะบ้าตาย นัดหมอนั่นไว้บ่ายโมงแท้ๆ

- ทำไงได้ นอกจากรอต่อไป - น่าหงุดหงิดชะมัด...

ให้ขับรถกลับชิคาโก้ คงไม่ไหว...

ดูสิ ใครเพิ่งเสด็จมา

- กว่าจะมาได้... - หวัดดีครับ!

- ครอบครัวแคสซิดี้ใช่มั้ย - ใช่ค่ะ

- ผม แดน - หวัดดีค่ะ แดน

- แดน กิลฟอร์ด - สบายดีมั้ย

โทษที ผมลืมมือถือไว้ออฟฟิศ คุณคงโทรตาม

- ใช่ค่ะ 15 ครั้ง - ต้องขอโทษจริงๆ

- มาดูบ้านใหม่ของคุณกันดีกว่า - ดีค่ะ

กุญแจอยู่นี่แล้ว

เดินทางเป็นไงบ้าง

เราขับรถมา 2 วัน อยากย้ายเข้าจะแย่

ผมว่าคุณจะอยู่ที่นี่ ได้สบายหายห่วง

ละแวกบ้านก็น่าอยู่

- ว้าว... - เกือบลืมไป...

กว้างดีจัง...

- ถ้ามีปัญหาอะไรก็โทรหาผมได้ - เยี่ยมเลย... ขอบคุณค่ะ

แล้วเจอกัเนที่งานปาร์ตี้

- แม่ วิวสวยมากแลย - ทั้งหมดนั่นเป็นพื้นที่อุทยาน

เหลือเชื่อใช่มั้ย มีสนามหลังบ้านแบบนี้

นั่นใช่บ้านของผัวเมีย ที่ถูกฆ่าตายหรือเปล่า

ไม่คิดว่าจะอยู่ใกล้กัเนขนาดนี้

- ไม่มีคนอยู่ใช่มั้ยคะ - ใช่

บ้านร้างน่ะ

รู้มั้ย มันทำให้เรา มีปัญญาเช่าบ้านหลังนี้

- เหรอคะ - ใช่

คดีฆ่า 2 ศพถือเป็นคำสาป ในแวดวงอสังหาริมทรัพย์

ทีคนยิงกันตายแถวบ้านเรา ค่าเช่าไม่เห็นลด

- มาช่วยแม่รื้อของดีกว่า - ค่ะ

- ขอหนูไปสำรวจรอบๆ ดูก่อน - ก็ได้

ขอบใจสำหรับอาหาร

ต้องขอบคุณพ่อที่สอนหนูทำ

แค่ต้มน้ำ ใส่เส้นสปาเก็ตตี้...

แล้วเปิดขวดซอสเนี่ยนะ ว้าว

สุดยอดคุณพ่อตัวจริง

ไม่เหมือนแม่หรอก ที่พกไฟแช็กติดตัว เพราะนึกอยากกลับไปสูบบุหรี่อีก

บางทีแม่ก็คิดถึงพ่อนะ

แม้กระทั่งตอนเรา ยังแต่งงานกัน

เขาต้องเดินทางปีละ 9 เดือน

แม่ว่าการย้ายมาอยู่ที่นี่ จะดีกับเรา

คงต้องใช้เวลากว่าหนูจะชิน ที่ต้องอยู่กับแม่

ยกห้องนอนใหญ่ให้แล้วนี่ น่าจะช่วยให้ทำใจ ได้ง่ายขึ้นนะ

3:04 น.

ทุกคนนี่ ซาราห์ แคสซิดี้ กับลูกสาวเอลิสซา

- เพื่อนบ้านใหม่ของเรา - หวัดดีครับ

พวกเขาเช่าบ้านของรีส

- ยินดีต้อนรับ - ขอบคุณค่ะ

- ฉันทำสลัดมันฝรั่งมา - เยี่ยมเลย

เอลิสซา หนูชอบว่ายน้ำมั้ย

สระว่ายน้ำอยู่ทางนี้...

- หวัดดี - หวัดดีค่ะ....

- แดน.... - ครับ

บ้านเจคอบสัน มีคนอยู่เหรอคะ

เพราะเมื่อคืนตอนกลางดึก ฉันเห็นไฟเปิดอยู่

อ้อ คงเป็นลูกชายชื่อ ไรอัน เจคอบสัน

จริงสิ? ไหนคุณบอกว่าไม่มีใครอยู่

ไม่นะ ไรอันพักอยู่ที่นั่น เป็นไรรึเปล่า

ไม่เป็นไร

ดีครับ เพราะเราเซ็นสัญญาเช่ากันแล้ว

เครื่องดื่มครับ

- ขอบคุณค่ะ - ขอบคุณ

อยู่ไหน!

อยู่นี่!

- อยู่ไหน! - อยู่นี่!

นั่นลูกชายฉัน ไทเลอร์

ติดเกียรตินิยม และเป็นสมาชิกสภานักเรียน

ปีก่อนเขากับเพื่อน ตั้งกลุ่มบรรเทาทุพภิกขภัย

เรี่ยรายเงินได้ 1 พันเหรียญ สำหรับแอฟริกา

หรือทิเบตนี่ล่ะ พวกประเทศยากจนสักที่น่ะ

หนูน่าจะเข้าร่วมด้วย ไทเลอร์...

- มารู้จักกับเอลิสซา ขอให้สนุกนะ - ค่ะ

- เฮ้ - หวัดดี

โทษทีนะ แม่เอาฉันมาขายอีกแล้วสิ

พวกแม่ๆ ก็งี้ ถึงไงนายก็ดูขี้แพ้อยู่แล้ว

- ว่ายน้ำกันมั้ย - ไม่ล่ะ ขอนั่งดูดีกว่า

ก็ได้

- บ้านใหม่เป็นไง - ก็ดีค่ะ

เจอเพื่อนข้างบ้าน ไรอัน เจคอบสัน รึยัง

ยังเลย เขาจะมามั้ย

ไม่หรอก เขาชอบเก็บตัว

- ดีแล้ว เราควรเผาบ้านหลังนั้นซะ - เจนนี

อะไร ฉันไม่ได้ให้เผาไรอันไปด้วยซะหน่อย

ทำไมเขาถึงไม่ย้ายออกก็ไม่รู้

เขาทำให้บ้านของเราทุกคน ราคาตก

เทศบาลก็อยากรื้อถอน แล้วมอบที่ดินให้อุทยาน

เกิดอะไรขึ้นที่นั่นคะ

แม่เคยเล่าให้ฟังแล้วนี่

ลูกสาว แครี แอน ฆ่าพ่อแม่ตัวเองตาย

อันนั้นรู้แล้ว แต่ไรอันอยู่ที่ไหนตอนเกิดเหตุ

เขาอยู่กับป้าที่รัฐทางตอนเหนือ

เกิดอะไรขึ้นกับ แครี แอน หลังจากนั้น

มีการออกตามหาครั้งใหญ่ เธอจมน้ำตายในเขื่อน

แต่ไม่พบศพ บางคนเชื่อว่าเธอยังอยู่ในป่า

หา!

ไทเลอร์... อย่าไปฟังเขา

- มันก็แค่ตำนานหลอกเด็ก - งั้นเหรอ แม่ไม่เชื่องั้นสิ

- ใช่... - พนันได้เลยว่าเธอยังอยู่ในป่านั่น

กลัวเรื่องที่พวกเขาเล่าหรือเปล่า

ค่ะ เพื่อนบ้านเรามีแต่คนป่าเถื่อน

- ไปจุดไฟเผาบ้านกัน คิดได้ประเสริฐแท้ - นั่นสิ...

แต่แม่ว่าไทเลอร์ก็ดูโอเคนะ

งั้นมั้ง คงต้องดูกันไป

แม่ว่าจะมีใครอยู่รอดในป่าได้มั้ย

ไม่หรอก ไม่มีทาง

เฮ้ ตามมาเร็ว

คงจะดีไม่น้อย...

ถ้าเธอรักฉัน...

เหมือนที่ฉันรักเธอ

มันไม่ยากอะไร...

แค่เธอปล่อยใจไปกับความรัก...

แค่เธอปล่อยใจไปกับความรัก...

- แค่เธอปล่อยใจไปกับความรัก.. - หวัดดี

หวัดดี

- ของเล่นเจ๋งดีนี่ - ขอบใจ

แค่อยากให้เพื่อนรู้ว่า ฉันยังไม่คิดผูกคอตาย

ถ้าเธออยากทำอะไร ที่หดหู่น้อยลงหน่อย..

มาประชุมกลุ่มบรรเทาทุกข์ หลังเลิกเรียนสิ

ขากลับ ฉันจะขับรถมาส่งเธอเอง

คงไม่ได้ ฉันต้องไปดูหนังกับแม่

น่าเสียดาย

รอเดี๋ยวนะ

- หวัดดีค่ะ - หวัดดีจ้ะลูก โรงเรียนเป็นไง

- สติสตังยังอยู่ครบดีนะ - ประมาณนั้น แล้วแม่ล่ะ

ก็โอเค

- แต่โดนมอบหมายให้เข้าเวรกะดึก - จริงสิ?

เพิ่งเริ่มงานวันแรก เลยเล่นแง่มากไม่ได้

กว่าแม่จะถึงบ้าน คงเป็นหลัง 4 ทุ่ม

ไม่เป็นไรค่ะ ไทเลอร์ ชวนหนูไป... ชุมนุมกลุ่มบรรเทาทุพภิกขภัย...

- ไว้เจอกันที่บ้านค่ะ - ดีแล้ว

อย่าทำตัวเถลไถลล่ะ

- บายค่ะ - บายจ้ะ

- ฉันไปได้แล้ว - แจ๋ว

- เฮ้ - ไทเลอร์ ว่าไงเพื่อน!

- เนี่ยเหรอกลุ่มบรรเทาทุพภิกขภัย - ใช่

ปีก่อนเราบริจาค 1200 เหรียญให้แอฟริกา

รูดปื้ดจากบัตรเครดิตของพ่อฉัน

แทนการไปยืนขอเศษเงิน ตามลานจอดรถ

เอาไว้ใส่เป็นเครดิต ในใบสมัครเข้ามหาลัย

ว้าว เป็นความฉลาดแกมโกงที่น่าทึ่ง

มีใครอยู่มั้ย

อ้าว ขอโทษ

เธอไม่เป็นไรนะ

ฉันแค่อยากงีบ...

งั้นฉันรอก็ได้...

อยู่นี่เอง

- หวัดดี - หวัดดี

- เธอสวยจัง - นายเมาแล้ว

แถมหงี่แบบสุดๆ

อะไร แค่พูดเล่นน่า...

- มานี่สิ เถอะน่า... - ไม่

- ไทเลอร์ หยุด - ไม่เอาน่า

ไทเลอร์ บอกให้หยุด! หลบไป

จะเล่นตัวอะไรนักหนา

ไอ้ทุเรศ

ตอนนี้ซาราห์ไม่อยู่บ้าน กรุณาฝากข้อความ

เฮ้ ติดรถไปมั้ย

ไม่เป็นไร บ้านฉันอยู่ข้างหน้านี่เอง

ใช่ที่ไหน ผมเห็นคุณย้ายมา ที่ ซิกคามอร์ เลน

บ้านผมอยู่ติดกับบ้านคุณ

ฝนทำท่าจะตกแล้ว

- ให้ผมไปส่งเถอะ - ไม่เป็นไร...ฉันเดินกลับเองได้

16 กิโลเมตรเลยนะ ให้ผมไปส่งเถอะ

อย่าเลย ไม่เป็นไรหรอก ฉันรอแม่มารับ

ก็ได้

พ่อแม่คุณถูกฆ่าตาย...

ขอโทษ...ใครๆ ก็พูดถึง ฉันไม่ควร... ฉันจะเงียบแล้ว

ไม่เป็นไร

คุณแค่พูดสิ่งที่คุณคิด

มันเป็นสิ่งเดียว ที่ทุกคนคิดเวลาเจอผม

และนึกสงสัยว่า ทำไมผมยังอยู่บ้านหลังนั้น

นั่นสิ ทำไมคุณยังอยู่ ในบ้านที่พ่อแม่ถูกฆ่าตาย

พ่อกับแม่ส่งผมไปอยู่ที่อื่น ตอนอายุ 7 ขวบ

บ้านหลังนั้นเป็นสิ่งเดียว ที่ผมเหลืออยู่

แต่จริงๆ การอยู่ที่นั่น ก็เป็นเรื่องทำใจลำบาก

ผมตั้งใจจะซ่อมแซมบ้านแล้วขายต่อ

เมื่อเช้า ผมได้ยินเสียงคุณร้องเพลง

เสียงฉันดังไปถึงบ้านคุณเลยเหรอ

เพราะดีนะ

- คุณอยู่ในวงดนตรีใช่มั้ย - ใช่ ที่ชิคาโก้

พ่อฉันอยู่วงร็อค

มีอะไรดีๆ มั้ย

ยังใช้เทปอยู่เลย

หัดฟังเพลงใหม่ๆ ได้แล้ว

ใช่

ฉันก็เคยมีพวงกุญแจแบบนี้

มันเป็นของพ่อผม

รถคันนี้ก็ด้วย

คุณกับแม่วางแผน จะลงหลักปักฐานที่นี่มั้ย

ก็หวังเช่นนั้น

แถวนี้เงียบชะมัดเลย