James May's Cars of the People

In de begindagen van de auto geloofde men dat de verspreiding van deze nieuwe

autorage zou worden beperkt door ons vermogen om chauffeurs op te leiden

en leveren leer voor de bekleding.

Alleen de rijken zouden auto's hebben.

De rest van ons liep gewoon door.

Maar wij, de schuifelende massa, hadden de auto's gezien.

En we zagen dat ze goed waren.

Dit is het verhaal van hoe autorijden tot de massa kwam...

hoe dictaturen?

en democratieën streefden de droom na van auto's voor iedereen...

..van rode haringen, hier te zien in het groen, en doodlopende autowegen,

van verbrijzelde dromen

en de val van de machtigen.

Zo werden we verliefd op onze wielen.

Ook dit gebeurt.

'Deze week, totalitair transport -

'de volksauto's van de staat'

'en hoe sommigen meer gelijk waren dan anderen.'

Oh!

'Maar eerst is het tijd om een ​​heilige koe te slachten.'

De term 'auto van het volk' is een zeer emotionele term onder autohistorici,

en de meesten van hen zouden je vertellen dat het allemaal begon

hiermee is de Ford Model T.

Maar dan opnieuw,

was het niet Henry Ford die zei: "Geschiedenis is min of meer stapelbed"?

En ik ben het met hem eens.

Adolf Hitler was geen ingenieur.

Hij was meer een natuurliefhebber.

"Je hoeft alleen maar naar de natuur te kijken",

hij zou hebben gezegd, "om te zien wat stroomlijnen is."

Herr Hitler zei dat mijn auto eruit moest zien als een kever.

Meneer Hitler zei: mijn auto moet op een kever lijken.

Voor mij is de Kever waar het waargebeurde verhaal van de auto van het volk begint,

en omdat het een sociaal initiatief was, geen zakelijk initiatief.

Tegenwoordig is de Kever de meest herkenbare auto ter wereld.

Er werden meer dan 21 miljoen gemaakt,

en het is de enige auto met een eigen Hollywood-filmfranchise.

Maar de Love Bug heeft een donkere kant.

Het begin van de Kever was verwikkeld in schandaal, bedrog, diefstal

en, laten we hier niet om de oren draaien, misdaden tegen de menselijkheid.

En als geen andere auto in de geschiedenis,

de kever speelde een unieke politieke rol bij het vergroten van

controle van een dictator over het leven van zijn volk.

Om te beginnen werd de Kever niet eens Volkswagen genoemd.

Het heette de kracht door vreugde durven -

de kracht door vreugde auto.

Kracht door Vreugde

was Hitler's ministerie van gezinsactiviteiten.

Het is gemaakt om de geneugten van het leven onder een nazi-regime te promoten.

De KdF opereerde op grote schaal.

Het bouwde cruiseschepen van Titanic-formaat...

..uitgestrekte vakantiecomplexen,

en gratis uitstapjes gemaakt voor de eerlijke Duitse familie.

Er waren zelfs landelijke keep-fit ​​clubs.

Een beetje ochtendgymnastiek

met slechts een subtiele hint van gors.

Hitler vond dat er ook een auto moest zijn.

Dat zou de staat tot in het hart van het alledaagse brengen

gezinsleven.

De man aan wie het ontwerp is toevertrouwd,

legendarische ingenieur Dr. Ferdinand Porsche.

Hij is degene met de tache.

De KdF-auto zou worden gebouwd in een enorme nieuwe fabriek -

het Volkswagenwerk in Saksen,

en moet vooral

betaalbaar zijn voor de gemiddelde Duitse werknemer.

En dit is wat hij bedacht -

de oorspronkelijke kracht door vreugde durven.

En als ik zeg origineel, bedoel ik ook heel origineel.

Dit is de oudste lopende kever ter wereld.

Het is prototype nummer zes,

en het werd gebouwd door Dr. Porsche in zijn werkplaats in Stuttgart

dus strikt genomen,

aangezien de Volkswagen-fabriek nog niet klaar was,

dit is een Porsche.

Als je naar een origineel prototype als dit kijkt,

je kunt precies zien waar Hitler het over had.

Het zou op een kever moeten lijken en dat is het ook,

het lijkt wel een kever.

Bedien de semafoorindicatoren.

Het is duidelijk niet snel, het is eigenlijk nogal luidruchtig,

de besturing is een beetje eigenzinnig,

als er iemand voorbij komt in een Audi op 150, voel ik het zeker.

Maar in die tijd was de KdF-Wagen nogal wat,

vooral als je nog nooit in een auto hebt gezeten.

Het geharde Duitse publiek

waren volkomen verleid door de belofte om hun eigen auto te bezitten.

De Kever was immers goed genoeg voor de partijbazen,

die, voorspelbaar, de eersten kreeg.

Deze echte KdF-Wagen waarin ik rijd

werd de persoonlijke auto van Dr. Robert Ley

die aan het hoofd stond van de Kraft durch Freude-beweging.

En in wezen was hij de minister voor de lol.

Robert Ley was een van de eerste aanhangers van Hitler

en zijn KdF speelde een belangrijke rol bij het behouden van de Duitse arbeider

zoet met het nazi-regime.

Maar toen hij zijn enorme imperium van cruiseschepen niet bestuurde?

en vakantiekampen, was hij betrokken bij kampen van een heel ander soort.

Zijn slavenarbeid activiteiten resulteerden in de dood van duizenden.

Hij zou worden berecht voor oorlogsmisdaden

samen met de rest, maar hij slaagde erin zichzelf op te hangen in zijn cel

voordat Albert Pierrepoint het werk voor hem kon doen.

Dit is oprecht verontrustend.

Ik heb in veel vreemde auto's gereden

maar ik ben nog nooit in een instrument geweest dat een echt instrument van het kwaad is.

Behalve de G-Wiz.

Ik wil even duidelijk maken dat ik erg geïnteresseerd ben in zijn auto,

maar ik deel geen enkele politieke mening met dr. Robert Ley.

En de reden waarom ik niet anders kan dan de auto leuk vinden

is omdat het prachtig goed doordacht is.

De motor, zoals we die kennen van die grap over de non

die dacht dat de hare was gestolen - zit achterin.

Dat betekent dat al het lawaai en alle dampen die het produceert

zijn achtergebleven.

En omdat er geen motor voorin zat,

de neus kon worden afgerond.

De hele auto benaderde het ideaal gestroomlijnd

de helft van een traanvorm,

en stroomlijnen was in de jaren dertig een rage.

Maar de KdF-Wagen is niet ontworpen om door een eenzame te worden bewoond

Duitse officier.

Veel beter.

Dit is waar Hitler zijn Kever voor bouwde -

de langdurige nazi-gezinsvakantie.

Het was niet alleen de auto zelf,

maar de hele levensstijl eromheen die Hitler en de KdF voor ogen hadden.

De Arische familie zou zoveel mogelijk kinderen krijgen

dus de auto zou geschikt zijn voor een gezin van vijf.

Ze zouden comfortabel met 100 km/u langs de Autobahn rijden

gedurende vier uur tussen stops

totdat ze een van de vooraf bepaalde KdF-resorts bereikten.

Wat kan beter zijn?

De vakantiesfeer begon zodra je aan boord klom.

Dit is Prora,

een vakantiekamp met 20.000 bedden op het Baltische eiland Rugen.

De nazi's kregen het idee van Butlins...

..inclusief de gemeenschappelijke douches.

Door een paar pfennigs per week opzij te zetten,

je zou kunnen verblijven in je goed ingerichte KdF-appartement aan zee

uitgerust met uw eigen KdF-radio.

En door wat meer weg te leggen,

ook jij zou daar kunnen aankomen in de helm van Darth Vader.

Stijlvol, betaalbaar, totalitair.

De auto kostte 990 Reichsmark.

Het typisch werkende Duitse gezin verdiende ongeveer 32 mark per week.

Dus de regel was -

Als u met uw eigen auto wilt rijden, moet u vijf mark per week sparen.

"Vijf mark per week moet je opzij zetten,

"als u in uw eigen auto wilt rijden."

Dus, spaarders kochten deze zegels van vijf mark

en stak ze in deze Sparkarte, een spaarkaart.

Als de kaart vol was, kon je je auto hebben.

Maar als u slechts één van deze wekelijkse betalingen in gebreke blijft,

de hele zaak was verbeurd.

Maar echt, vijf mark per week was makkelijk.

Zelfs kinderen kunnen bijdragen aan de gezinsauto

met een van deze KdF-Wagen spaarblikken.

Kijk naar dit ding.

Het is best mooi, niet?

Het spaarplan en de uitbundige marketing die het drijft

onweerstaanbaar gebleken.

In 1938, toen de gigantische Volkswagen-fabriek eindelijk online kwam,

miljoenen Duitsers vulden plichtsgetrouw de KdF-koffers

en de nazi's hadden een klap in hun handen.

Het hele plan was nogal briljant.

Een auto, een radio, een vakantie.

Welke onschuldige Duitse burger,

herinnerend aan alle hyperinflatie van de jaren twintig,

zou het niet hebben gekocht?

Ik zou me erin hebben verdiept.

Er was alleen een klein probleempje.

Het hele Beetle-spaarplan was een gigantische oplichterij.

Hitler was stiekem aan het sparen voor iets heel anders.

De oorlog veranderde alles.

Het vakantiekamp Prora is nooit geopend.

Als er een klachtenlijn van KdF-klanten was geweest,

het zou een langere wachtrij hebben gehad dan die van Virgin Broadband.

Niemand kreeg een Kever -

geen van de families die die enorme Volkswagenwerkfabriek hadden gefinancierd

met al hun geknoei en sparen.

Als de Duitsers echt kippers hadden gegeten,

je zou kunnen zeggen dat ze als één geheel waren dichtgenaaid.

De grote fabriek werd een machinekamer van de oorlogsinspanning.

Het veelzijdige, innovatieve chassis van de Kever

werd aangepast om twee Duitse oorlogsvoertuigen te maken -

de stoere all-terrain Kubelwagen

en de amfibische Schwimmwagen.

Maar het bleef niet bij voertuigen.

Russische en Joodse slavenarbeid

werden ook gedwongen om Hitlers geheime wapen te maken - de V-1 vliegende bom.

Dus, onbewust,

dat eerlijke hardwerkende Duitse volk van het midden van de jaren dertig,

met hun felgekleurde geldblikken en hun spaarzegels,

hielp bij het slopen van een rij huizen

ongeveer anderhalve kilometer van waar ik nu woon in Londen.

Maar laten we positief zijn, het was in ieder geval niet de frituur.

De geallieerden identificeerden de fabriek al snel

als de thuisbasis van Hitlers vliegende bom en blies de plaats aan stukken.

En toen de oprukkende geallieerde grondtroepen de fabriek innamen

in april 1945,