Sunday Encounter (Un drôle de dimanche)

EEN GRAPPIGE ZONDAG Aangepast en verbeterd door BuStEl

Publiparis, ik luister? Nee, hij is er niet.

Als men naar mij vraagt, ben ik bij de president.

Goed, meneer Brévent. Publiparis, ik luister? Blijf aan de lijn.

Weet u waar Brévent is? We wachten op hem voor de projectie.

Meneer Brévent is bij u, meneer de president.

- Bij mij? - Ja, meneer de president.

Mijne heren, het schijnt dat Brévent hier is.

Maar waar verstopt hij zich?

- Meneer Brévent, alstublieft... - Ik heb geen tijd.

- Ah, u bent er al? - We wachten al een tijdje op u.

Te vroeg is te vroeg; te laat is te laat!

- Het is niet langer het uur! - Maar ik werk, ik!

- Wat je allemaal moet aanhoren! - Mijn oude vriend,

- De kerkhoven liggen vol met onmisbaren. - Denkt u dat u grappig bent?

"Wie melancholie voortbrengt, jaagt tevergeefs God na".

- Belachelijk! - Sint-Augustinus!

Genoeg, haal de kerkvaders er niet bij!

Mag ik u eraan herinneren dat we hier zijn om uw film te bekijken

over de kleding van Galbard, niet uw puntige formules?

Maar laten we dan kijken!

Start!

Hier is de titel. Hij is uiteraard nog niet gemaakt.

Ah, ik moet u waarschuwen.

Het is een beetje een bijzonder idee.

Ik ben afgeweken van de eeuwige: «neem Flic aan», «glimlach Floc»,

"was witter met dat".

Het gaat niet om zeep, maar om de kleding van Galbard!

Goed goed, ik zwijg. Het wordt een verrassing.

Maar wat gebeurt er toch met die ongelukkigen?

- Ze zijn wanhopig. - Waarom?

Door Galbard!

Onmogelijk. Hoe bedoelt u?

- Het zijn vrouwen. - En dan?

Wel, Galbard kleedt alleen mannen.

Natuurlijk zijn de vrouwen niet tevreden.

Ze huilen.

En dan?

En u, mijn jongen, wat vindt u ervan?

Ik begrijp het niet zo goed, maar ik ben er dol op.

- En u, Chartier? - Het lijkt me een beetje vertrouwelijk.

Het idee is amusant, maar het is niet erg voor het grote publiek.

Ze is te negatief, niet pakkend genoeg.

Het is "vertrouwelijk", "niet publiek",

"negatief" en "niet pakkend".

Kortom, het bevalt u niet echt.

Men had gezegd alles te richten op "Galbard kleedt de sterren".

Maar ik heb me geïnformeerd. Galbard kleedt geen sterren.

- Hebt u de slogan gevonden? - Ja, verbaast u dat?

- Dat maakt me sprakeloos. - Ik vind hem best aangenaam,

hoewel een beetje alledaags. Hier is hij:

"Ik heb 2 grote ossen in mijn stal,

en 2 Galbards in mijn kleerkast!"

Maar nee, mijn oude vriend!

Een slogan is gebaseerd op de klankovereenkomst!

"Een meubelstuk met de handtekening Rataplan is gegarandeerd voor lange tijd!"

"-an" en "-en", dat is goed!

Voor "Galbard", denk aan "-ard".

"Een Galbard-kledingstuk, tinani, tinanarre".

Tinani, tinanarre? Dank u.

Dat zal me enorm helpen.

Hij is onmogelijk.

Af en toe heeft hij een sensationeel idee!

- Een keer per jaar. - Dat is beter dan nooit.

Een goed idee is goud waard!

Brévent heeft ons zeer grote contracten bezorgd.

Hij heeft een mindere periode. Dat overkomt zeer goede mensen.

En bovendien gaat het alleen mij aan.

Laat ons de film over de spoorwegen zien.

Tinani, tinanarre!

Dat is niet handig!

Rijmwoorden op "-ar"...

Eens kijken...

"Met Galbard, pak... vrolijk... flamboyant... roekeloos..."

We moeten iets kunnen maken...

Idioot!

Ik ben de koning van de idioten, ik kleed me bij Galbard!

Het rijmt, maar ze zullen het niet leuk vinden.

- Dus... eh hallo? - Hallo?

- De kantine? - Ja, meneer.

Hier Brévent. Ik heb honger.

Breng me iets naar mijn kantoor.

- Wat, meneer? - Wat u maar wilt.

Kreeft, steak tartaar, een grote wijn, een kleine sigaar, alles vlugvlug zoals Galbard!

Ik zal hem toch maar een hotdog brengen.

Galbards kleedt de tsaren.

Het is te laat.

Verdomme, ik moet iets vinden!

Kom binnen!

Om zich bij Galbard te kleden, heb je geen miljard nodig. Bevalt het u?

- Dat is kinderachtig. - Kinderachtig?

- Wat brengt u mij daar? - Ik heb de bestelling niet goed begrepen.

Dat geeft niet. U bent toch aardig.

Ik heb ergens aan gedacht, meneer Brévent.

Mooi zoals u bent, u denkt?!

Mijn charmante kind, probeer niet na te denken.

Het is een vak en dat leer je. Trouwens...

Men denkt altijd minder dan men denkt.

Men denkt dat men denkt, en men droomt.

Ik heb een sloganidee: "bravo, Galbard!"

Bravo, kleine eend!

Wat een sukkel, zeg!

En te bedenken dat ze misschien gelijk heeft!

- Hallo? - Blijf aan de lijn.

Voor u, meneer Brévent. Van mevrouw Armier.

Wat is er met u aan de hand?

Niets, het is de mosterd.

Mevrouw Armier? Geef haar aan mij. Verdorie, mijn worst!

Ah, bent u het, Juliette? Neem me niet kwalijk.

Ik was aan het praten met een medewerker.

Hallo, mijn kleine Jean, luister naar me. Heel belangrijk.

Caroline staat onder de douche, ik maak er gebruik van. Dus:

ze wil met een trompettist trouwen.

- Een trompettist? Een zwarte? - Nee, hij is blank.

Om precieser te zijn, hij is groen.

Je kunt je voorstellen, hij speelt de hele nacht in de Rode Olifant!

Ik zie het verband niet.

Daar komen mijn leerlingen aan.

Wacht even. Ik ga naar uw kamer.

- Blijf aan de lijn. - Ik blijf aan de lijn.

- Marie-France! - Ja, mevrouw?

Je zult ophangen zodra ik in de kamer van meneer Brévent heb opgenomen.

Goed, mevrouw.

- En luister niet! - Oh, mevrouw!

Begin met repeteren, kinderen. Wacht niet op mij.

- Je kunt ophangen, kleintje! - Goed, mevrouw.

Zo, we hebben opgehangen.

Hallo? Bent u er nog, Jean?

- Ah, mijn worst! - Luistert u naar me, ja?!

Ja, ik luister naar u. En dan?

U kent Caroline, ze is nog maar een kind. En niet erg snugger.

Hè? Oh

U moet absoluut met haar praten als u thuiskomt.

Mama, je maakt misbruik van mijn douche! Je speelt vals! Ik was me niet meer!

Wat zal dat voor verschil maken!

Jean, luister niet naar haar. Ze speelt vals.

- Laat dat apparaat los! - Ik wil met hem praten!

- Laat me afmaken! - Meteen!

Om de beurt!

Ik wil niet dat ze met een trompettist trouwt!

Het is een geweldige jongen! Mama heeft burgerlijke vooroordelen!

Ik, burgerlijke vooroordelen? Dat is wel heel sterk!

Begrijp me goed, Jean. Op mijn veertiende was ik bij de Folies-Bergère.

Op mijn achttiende, bij de Comédie française.

Ik heb de Sahara op de rug van een kameel gedaan met de zoon van de pasja.

Ik heb in Hamburg gezongen.

Ik heb een vreemd cv!

Maar toen ik moest trouwen, ben ik toch met een prefect getrouwd.

Nou, ik zal een trompettist nemen!

- Bravo, Caroline! - Zijn jullie gek?!

Heb tenminste een mening!

Het gaat om de situatie van Caroline. Het is heel ernstig.

- Goedenavond, Brévent. - Neem me niet kwalijk, baas.

Stel het debat uit tot mijn terugkeer.

Ik beveel het! Ik ben de geestelijke vader van Caroline, ja of nee?

Goed, Jean.

Dat is mevrouw Armier, mijn hospita.

Mevrouw Armier, de actrice?

- Hallo, meneer Brévent. - Hallo, juffrouw. Ze verhuurt mij een kamer.

Wanneer besluit u een appartement te nemen?

Ik? Nooit, baas. Bij mevrouw Armier is het vrolijk, levendig.

Ik verveel me alleen in het leven.

Mag ik je vragen een minuutje naast me te wachten?

Een dringend probleem om op te lossen.

Wij tweeën. Wat doet u hier nog steeds?

- Ik werk, baas! - Oh ja, ik zie het.

Op dit moment, ziet u,

barst ik van de energie!

Als u de clown uithangt, gaat het niet goed met u.

Ik ken u al te lang. Dus wat is er, Jean?

Als alle mannen die door hun vrouw verlaten zijn hun verstand verloren,

zou 90% van de zaken failliet zijn.

Ja, uw vrouw gaat weg, maar Galbard blijft!

Doe niet zo dom, mijn oude vriend!

Is dat een bevel, mijn kolonel?

Het is lang geleden dat ik nog uw kolonel ben, maar ik blijf uw vriend.

Nou, ik geef toe, ik hou nog steeds van mijn vrouw.

Catherine... Ze was een engel, weet u?

U verveelt me met Catherine. Kom in beweging, verdorie!

Zoek een mooie meid en laten we er niet meer over praten!

Maar ik praat er nooit over.

U denkt er voortdurend aan. Dat helpt niets.

- Wat moet ik zeggen? - Zeg niets meer, mijn kolonel.

- Laat me werken. - Dat is genoeg voor vandaag.

Kom, we sluiten. Het is laat.

Het is nooit te laat om Galbard te zeggen.

Goed, kom.

- Uw auto is toch wel goed. - Heel aardig.

- En werkt hij? - Op benzine, ja.

Ik heb liever de mijne.

Ik wacht op de kleine met de kranten. Dag, oude vriend.

Tot ziens, baas.

Catherine!

Catherine...

Laat me erdoor!

- Ik heb voorrang! - Stop!

- Afgevaardigde! - Schaamt u zich niet?!

Een notitieboekje.

- Hoeveel kaartjes? - Houd alles.

- Jij? - Ja, ik, waarom?