Phantom Thread

Reynolds uppfyllti draum minn.

Og ég hef launað honum með því sem hann þráir mest.

Og hvað er það?

Hvern hluta af mér.

Hann er mjög krefjandi maður, ekki satt?

Hlýtur að vera snúið að vera með honum.

Já.

Hann er kannski snúnasti maðurinn.

Daginn, dömur.

-Daginn. -Daginn, frú.

Daginn, dömur.

-Daginn, Biddy. -Daginn, hr. Woodcock.

-Daginn, Nana. -Daginn, hr. Woodcock.

-Pippa. -Daginn, herra.

Prófaðu þessa.

Reynolds, þeir eru gómsætir.

Manstu hvað ég sagði, Johanna...

Ekkert meira þungmelt.

Ég vissi það ekki.

Kannski sagðirðu einhverjum öðrum.

-Daginn. -Daginn, gamla mín.

Hvert fórstu, Reynolds?

Það er ekkert sem ég get sagt til að fá athygli þína á ný.

Er það?

Ég get ekki byrjað daginn minn með átökum.

Ég á að afhenda kjólinn í dag.

Og ég hef ekkert þol fyrir átökum.

Ég hef einfaldlega ekki tíma fyrir átök.

-Góðan daginn, greifynja. -Góðan daginn, Cyril.

Góðan daginn, Peter.

Hver er þessi fallega aðkomukona?

Ég þarf að hitta þig oftar, Henrietta.

-Ég er mjög spennt. -Ég líka. Komdu inn.

Dásamlegur.

Já?

Prófum að ganga í honum.

Vel gert, dömur.

- Takk kærlega. -Takk.

Hann er fallegur, Reynolds.

Erfiðisins virði.

Mér finnst hann gefa mér hugrekki.

-Kvöldið, Stephen. Er hún hér? -Já, herra.

Hvað viltu gera í Johönnu?

Hún er indæl, en það er komið að því.

Og hún er að fitna,

þar sem hún situr og bíður þess að þú elskir hana aftur.

Ég gef henni októberkjólinn.

Ef það er í lagi.

Ég er með óþægilega tilfinningu

sem byggir á

engu sem ég fæ fest á hendur.

Bara fiðrildi.

Hef upplifað sterkar minningar frá mömmu undanfarið,

Í draumum mínum,

finn lyktina af henni.

Sterka tilfinningu um

að hún sé nærri okkur.

Teygi sig til okkar.

Ég vona að hún hafi séð kjólinn í kvöld. Ertu ekki sammála?

Jú.

Það felst huggun í að hin látnu vaki yfir þeim lifandi.

Mér finnst það ekki skrítið.

Af hverju ferðu ekki út á landi í kvöld?

Ég elti á morgun.

Góð hugmynd.

Mér finnst það mjög góð hugmynd.

Mín gamla.

PÓSTHÚSIÐ

Hr. Hansford?

-Hr. Hansford? -Halló?

-Góðan daginn. -Daginn.

-Fylltu hann, takk. -Geri það.

Kíktu á olíuna og dekkin. Flott. Takk fyrir.

-Þetta er kaldur morgun. -Já, það er kalt. Hann bítur.

Gætum við fengið meira ristað brauð?

Já.

-Gerðu svo vel. -Takk.

-Góðan daginn. -Daginn.

Hvað viltu panta?

Velskan ostarétt,

með léttsteiktu eggi ofan á, takk.

Ekki of fljótandi.

Og beikon,

skonsur,

smjör, rjóma,

Sultu,

ekki jarðarberja.

Nei.

Hindberja?

Hvað annað?

Kaffi eða te?

Áttu kryddte?

Pott af kryddtei, takk.

Vel valið.

Og pylsur.

Og pylsur.

Sýndu mér.

Muntu muna eftir því?

Já.

Ég held þessu.

Og núna?

Viltu borða með mér?

Já.

Til svanga drengsins ég heiti Alma.

Fyrir svanga drenginn,

ég heiti Alma.

-Er ég seinn? -Nei.

Takk.

Hvað heldurðu?

Mér líkar pylsan.

Sinnep.

Hún er býsna góð.

Má ég, Alma?

Ég vil sjá þá sem ég tala við.

Hérna.

Gerðu svo vel. Þetta er betra.

Er mamma þín með brún augu?

Græn.

Ertu lík henni?

Veit ekki, held það.

Áttu mynd?

Já.

-Má ég sjá hana? -Ekki hér, heima.

Berðu hana á þér.

Berðu hana alltaf á þér.

Hvar er þín?

Mamma þín.

Hún er hérna í efninu.

Hvað meinarðu?

Það er hægt að sauma næstum hvað sem er innan í jakka.

Leyndarmál,

smámynt,

orð, lítil skilaboð.

Er ég var drengur byrjaði ég að fela hluti

í fóðri flíka,

hluti sem aðeins ég vissi af.

Og yfir brjóstið var ég með lokk úr hári móður minnar,

til að hafa hana alltaf nærri mér.

Hún var einstök kona.

Hún kenndi mér mína iðn.

Ég reyni því að vera aldrei án hennar.

Þú hlýtur að elska hana ákaft.

Halló.

Þetta er Alma. Heilsaðu Ölmu.

Halló.

Þetta er Alma. Heilsaðu Ölmu.

-Svona nú. -Halló.

Eigum við að sýna henni húsið?

Ég saumaði þennan kjól á hana er ég var 16 ára.

Hann er fallegur.

Það var fyrir annað brúðkaupið hennar.

Pabbi minn hafði dáið mörgum árum fyrr.

Barnfóstran okkar, hin illa fröken Blackwood...

Við kölluðum hana Svarta dauða.

Vegna hjátrúar neitaði hún að hjálpa mér við að sauma kjólinn,

þar sem hún taldi að það myndi færa sér ógæfu,

hafandi ekki verið brúður.

Ekki að nokkur hefði viljað hana.

Í okkar huga var hún forn, hef enga hugmynd um hve gömul hún var

og ógeðslega ljót.

Svo...

Ég vann ein mánuðum saman,

boginn,

saumaði og svitnaði og saumaði.

Og Svarti dauði giftist aldrei.

Eins og hún hefði getað hjálpað mér.

Að lokum kom systir mín, Cyril, mér til bjargar.

Það er ýmis hjátrú sem snýr að gerð brúðarkjóla.

Ungar stúlkur óttast að giftast aldrei, snerti þær hann.

Eða óttast að giftast sköllóttum mönnum ef þær klæðast einum.

Og hvar er kjóllinn núna?

Ég hef enga hugmynd hvað varð um hann.

Enga hugmynd.

Líklegast orðinn að ösku núna.

Dottinn í sundur.

Og systir þín?

Hvað?

Giftist hún einhvern tímann?

Nei.

Jæja, drengir, kveikjum eld.

Ef þú vilt fara í störukeppni við mig muntu tapa.

Þú ert mjög myndarlegur.

Þú hlýtur að umgangast margar fallegar konur.

Já.

Af hverju ertu þá ekki giftur?

Ég bý til kjóla.

Getur maður ekki gifst ef hann býr til kjóla?

Mér var aldrei ætlað að giftast.

Ég er dæmdur til að vera piparsveinn.

Ég er ólæknandi.

Hjónaband myndi gera mig svikulan og ég vil það ekki.

Þú virðist viss um hlutina.

Ég er viss um það.

Ég held að þú sért bara að þykjast vera sterkur.

Nei, ég er sterkur.

Fyrir hvern? Vonandi ekki mig.

Ég held að það séu væntingar og ályktanir annarra

sem valda hjartasári.

Værir þú til í að hjálpa mér?

-Já. -Komdu.