Silo

นั่นยัยคนแย่งอาหาร

เธอมาจากไหน

ไม่รู้ ฉันได้ยินคนวิ่งลงไป

- นึกว่าเป็นไอ้ฆาตกร - ไม่ใช่

ไม่ได้แปลว่าเราปลอดภัย เราไม่รู้ว่าเธอเป็นใคร

เราถามเธอก็ได้

- แค่เสนอไอเดีย - ไม่ใช่หน้าที่คุณที่จะเสนอไอเดีย

เอาไงดี

จับตาดูเธอและตรวจดูอาวุธเราด้วย

โอเค

ไม่อยากเชื่อเลย ริค คุณคิดอะไรของคุณ

ฉันอุตส่าห์จัดการทุกอย่างได้แล้ว

คุณทําแบบนั้นเพื่อ

- ผมแค่... ผม... - พูดมาสิ!

เพราะเธอกําลังจะตายน่ะสิ

เออ ก็กะให้เป็นงั้นไงเล่า ริค

ฉันตัดเชือก

- คุณ... - เธอจะไปฝ่ายไอที

คุณน่าจะบอกผมสิ

อะไรน่ะ

- เธออยู่ไหน - กลับเข้าไปข้างใน

อย่าเพิ่งไป!

ผมดูแย่เหรอ

- เปล่าๆ ไม่ใช่ ฉัน... - นั่นใช่...

ฉันแค่... ฉันนึกว่าคุณจะดูต่างไปจากนี้

นั่นใช่ไอ้ฆาตกรไหม

เฮ้ หยุดก่อน ฉันทําคุณเจ็บเหรอ คุณโอเคไหม

- ไม่! โอ! โอก็ได้ - เหรอ โอเค ไหน

- เราต้องฆ่ามัน - ขอโทษที

ไม่ใช่ความผิดคุณ

ไม่เป็นไร

โอเค

ทําไมไม่ลงมือ

มันพาเราเข้าไปในห้องนิรภัยได้

- บ้าชิบ - มันยังหายใจอยู่

- ฉันจัดการเอง - ไม่ๆ

มันเอาอาหารมาให้เราไม่ได้ ถ้ามันตายแล้ว

เราต้องไปจากตรงนี้

เร็วเข้า

ไปเอาขวานมา ถ้าเธอขึ้นมาแล้วบอกเราด้วย

เฮ้ มันว่าไงบ้าง

ว่าแล้วเชียว มันไม่ยอมบอกรหัสผ่าน

- เปล่า ก็แค่... - ฉันบอกให้เอาขวานมาด้วย

เธอขึ้นมาจากน้ําแล้ว และกําลังขึ้นมาชั้นบน

เธอต้องเห็นเลือดแน่ๆ แม่งเอ๊ย!

ไม่ ฉันเพิ่มเลือดไปอีก

เพิ่มเลือดเหรอ

ใช่ เลือดฉันเอง เธอจะได้ไปไกลๆ

ถ้าเธอเจอเรา เราก็หลอกใช้เธอได้

เผื่อเธอตกอยู่ในอันตรายแล้วมันอาจให้รหัสผ่าน

ไม่ มันไม่คุ้มเสี่ยง

ถ้าเธอเข้าใกล้เกินไป เราจะไล่เธอซะ

แล้วเราก็ฆ่ามันอย่างที่ตกลงกันไว้

และทิ้งศพมันไว้ เธอจะได้รู้ว่าควรอยู่ห่างๆ

- ถ้าเราลองทําอย่างอื่นล่ะ ถ้า... - ไม่มีใครอยากฟังไอเดียคุณ

จบนะ

แค่คอยจับตาดูและบอกเราว่าเธอโผล่มารึเปล่า

ออดรีย์ เดี๋ยวก่อน

หยุด!

เฮ้ย!

ฉันยิงธนูปักไหล่คุณไปดอกนึงแล้ว

ขืนขยับอีก ดอกนี้จะปักตรงๆ ที่หัวใจ

ฟังก่อน คนที่คุณเอาตัวไปมีของของฉัน

ฉันอยากได้คืน ก็แค่นั้น

บอกแล้วไงว่ามันตายแล้ว

ถ้าตายจริง คุณคงทิ้งศพไว้

และคุณคงยิงฉันทันทีที่ฉันเข้าใกล้

นี่ เราแลกเปลี่ยนกันได้

คุณปล่อยตัวเขา ฉันจะปล่อยตัวเธอ

เธอจะเป็นห่าเหวยังไงเราไม่สน

ฉันจะไปจากที่นี่ ฉันขอของของฉัน

ฉันต้องเจอเขาก่อน ฉันต้องคุยกับเขา เขามีของ...

คุยได้ ถ้าพาเราไปเอาอาหาร ในห้องนิรภัยของมันก่อน

- ฉันไม่รู้รหัส - ก็ไปหามาสิ

ทําบ้าอะไรของคุณ

จะปล่อยให้เธอคลาดสายตาเรารึไง

ฉันไปกับเธอเอง

ก็ได้ ดีนี่

ถึงไงนี่ก็เป็นความผิดคุณอยู่แล้ว

ถ้าคิดจะทําอะไรละก็ เรารู้นะ

ฉันเพิ่งป้อนอาหารให้ลูก

และแกจะร้องอีกทีเมื่อหิว

ถ้าแกร้องไห้รอบหน้า แล้วยังเข้าไปในห้องนิรภัยไม่ได้...

โอเค

เราจะฆ่าเพื่อนคุณซะ

(อิงจากหนังสือชุดเรื่อง SILO โดย ฮิว ฮาววีย์)

เราคิดว่าเราคือผู้ที่ถูกเลือก...

แต่เราเป็นแค่ส่วนเล็กๆ

ผู้ก่อตั้งไม่ได้สร้างไซโลแค่แห่งเดียว

พวกเขาสร้างถึง 50 แห่ง

จริงๆ 51 แห่งต่างหาก

ทําไมกัน

เป็นคําถามที่ดี

ผมไม่รู้

จูเลียตต์ไปถึงไซโลแห่งอื่นรึเปล่า

ใช่ แต่ภาพจากหมวกเธอถูกตัดไป

แปลว่าเธออาจยังมีชีวิตอยู่เหรอ

เป็นไปได้ยาก

ไซโลแห่งนั้นร้างไปแล้ว

หัวหน้าฝ่ายไอทีทุกคนกับลูกมือของพวกเขา

รู้เรื่องไซโลแห่งอื่นๆ

นั่นไม่ใช่สิ่งที่ควินน์ต้องเข้ารหัสไว้

หาต่อไป

วันที่ผมเจอหนังสือ ผมรู้ว่าผมต้องทําลายมันทิ้ง

แต่มีบางอย่างในตัวผมที่ไม่ยอมทําตามนั้น

ทําไมการมีของแบบนี้ถึงผิดกฎหมาย

ผมไม่รู้

มันไม่ถูกต้อง พอล

ไม่ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่นี่คือโลกของเรา

เราสมควรได้รู้ว่าเรามาจากไหน ต่อให้กติกาสัญญาระบุไว้ว่าไงก็ช่าง

ฉันรู้ว่ามันทําให้คุณไม่สบายใจ...

แต่ฉันก็รู้ว่ามันคือเรื่องจริง

(เราคิดว่าเราคือผู้ที่ถูกเลือก แต่เราเป็นแค่ส่วนเล็กๆ)

รู้ไหม คุณลองกดเลขมั่วๆ ไปเรื่อยๆ ไม่ได้

- คุณกดได้แค่วันละสามครั้ง... - รู้แล้ว

นี่ ถ้าคุณรู้อะไรที่จะช่วยฉันได้จริงๆ งั้นก็มากับฉัน

ถ้าไม่ก็รอเฉยๆ

โอเคนะ ใช่ว่าฉันจะแอบออกไปทางอื่นได้ที่ไหนล่ะ

- คุณว่าจะออกไปข้างนอกเหรอ - ใช่ พยายามแล้ว แต่ทุกครั้ง...

ฉันไปด้วยได้ไหม

ไม่ได้ ฉันมีแค่ชุดเดียว

และถ้าฉันเข้าไปในห้องนิรภัยไม่ได้ ฉัน...

ให้ฉันช่วยสิ

ไม่ได้ยินรึไง มีแค่ชุดเดียว

โอเค ไปกันเถอะ

หลังจากโฮลสตันตาย พวกเขาก็มาหาผม จะให้ผมเป็นนายอําเภอแทน

นึกว่าพวกเขาเห็นผมเป็นผู้นําได้

ตอนนี้รู้แล้วว่าไม่ใช่

สิ่งที่พวกเขาเห็นจริงๆ คือคนที่จะยอมทําตามแผนการของพวกเขา

คนที่จะไม่ตั้งคําถาม

แต่พวกเขาตัดสินผมผิดไป

ผมมีคําถามมากมาย

และผมจะไม่ปล่อยให้มันถูกทิ้งไร้คําตอบ

ไม่อีกต่อไป

เพราะจูเลียตต์นั่นแหละ

เธอคือคนที่ทําให้ผมตาสว่าง

เริ่มตระหนักว่าถึงเวลาแล้ว

เรื่องโกหกต้องหยุดลงซะที

ปราศรัยกินใจดี

แต่คุณทําอะไรเพื่อเราได้บ้างล่ะ

คุณเป็นคนขอให้ผมช่วยนะ

ตอนนั้นฉันไม่รู้นี่ว่าจริงๆ แล้วไม่มีอะไรที่คุณทําได้

มีคนทรยศคนนึงที่เราต้องหาตัวให้เจอ

ใครสักคนปากโป้งเรื่องบุกฝ่ายพัสดุ

เขาจะช่วยเราได้ไง เขาไม่รู้จักคนชั้นล่าง

เขารู้จักคนชั้นบนไง

พอจะมีทางที่รองนายอําเภอคนอื่นๆ จะมาอยู่ข้างเราไหม

- ผมไม่รู้ - ทําไมล่ะ

ใช่สิ เพราะการสื่อสารทุกอย่างถูกตัดขาด คุณนั่นแหละตัวต้นเหตุ

- เชิร์ล - ฉันพูดผิดเหรอ

จะให้ผมทําไงได้

อย่าวิทยุบอกเบอร์นาร์ดสิ

ว่าคุณจะเริ่มสืบสวนเขากับซิมส์

ขอโทษที

ก็แค่... เราทํางานนี้กันเองไม่ได้

แต่เราไม่รู้ว่าใครอยู่ข้างเราบ้าง

มีอยู่คนนึง

ผู้หญิงที่ช่วยให้เราลงมาข้างล่างได้

อือ ฉันก็นึกถึงเธอเหมือนกัน

แต่ฉันไม่รู้เราจะติดต่อเธอได้ไง

พูดถึงใครเหรอ

คามิลล์ ซิมส์

อ่านออกไหม

อ่านหนังสือออกไหม

- ออก - โอเค ดีเลย

ช่วยหาอะไรที่เขียนว่า "รัสเซล" หรือ "หัวหน้าฝ่ายไอที" หน่อยสิ

ถ้าพวกเขาเขียนรหัสทิ้งไว้ คงมีคนเจอไปแล้ว

อือ ฉันไม่รู้ตอนนี้จะทําอะไรอีก

ถ้าคุณช่วยฉันหาอะไรได้ก็จะดีมาก

อือ

คนอีกห้องนึงที่ตายไปน่ะ คุณเห็นพวกเขาไหม

เห็น

เทสส์คือแม่ของริค ส่วนเชสคือพ่อของออดรีย์

พวกเขาคบกันหลังจากที่พ่อเขากับแม่เธอตาย แล้วก็มีเบ็นนี

ตอนแม่ฉันป่วย ท่านพาฉันไปหาพวกเขา

ท่านขอให้พวกเขารับฉันไปอยู่ด้วย

แล้วพวกเขาก็รับ ตอนท่านตาย

แต่ฉันเป็นแค่... ฉันเป็นแค่อีกปากที่ต้องป้อนข้าวป้อนน้ํา

พวกเขาถึงอยากเข้าไปในห้องนิรภัย

เพราะงี้พวกเขาถึงตาย

เราอยู่อย่างหิวโหย

คนอื่นๆ โทษฉัน

พวกเขาถึงเรียกฉันว่าคนแย่งอาหาร

ฉันเป็นแค่นั้นในสายตาพวกเขา

ฟังนะ ฉันเข้าใจ

มากกว่าที่คุณรู้ซะอีก

- โอเคไหม แต่ตอนนี้ฉันต้อง... - ฉันรู้ เราต้องหารหัส

ฉันแค่อยากเล่าให้ฟังเฉยๆ

เฮ้ ไอ้นี่ล่ะเป็นไง

- นี่... - นี่อะพาร์ตเมนต์เขา

(ชื่อ - รัสเซล คอนรอย ที่อยู่ - ฝ่ายพัสดุ)

- ที่อยู่ไม่เหมือนกัน - มีนัยอะไรไหม

เดี๋ยวก็รู้

คือสิ่งที่คุณต้องรู้ไว้

โอเคนะ หน้าหนังสือที่สามีคุณเก็บไว้น่ะ

มันแค่ขี้ปะติ๋ว

คุณไม่รู้หรอกว่าพวกมันไม่บอกอะไรเราบ้าง

พวกมันไม่บอกอะไรเราล่ะ

คุณอยู่ใกล้คอมพิวเตอร์ตอนนิโคลส์ถูกจับไหม

ไม่