Ballad of a Soldier (Баллада о солдате)

MOSFILM

Scenario - Vo. JEHOVA, Go. TSJOEVASJIË.

Regie - Rigor TSJOEVASJIË.

Camera - Vo.NIKOLAJ, E.SAVELBERG.

Decors - B. TSJETSJEEN.

Muziek - TSJETSJEEN.TSJETSJEEN Geluid -Vo. KIRSCHENBAUM.

Nederlandse ondertiteling Kirill Brattsev Met dank aan: Nina Tarkhan Mouravi.

Rolverdeling:

Aljosja - Volodja IVASJOV Sjoera -Zjanna PROCHORENKO.

Aljosja's moeder - Antonina MAKSIMOVA.

De generaal - Nikolaj KRUTSJKOV De oorlogsinvalide - Jevgeni OERBANSKI.

Een Mosfilm (Lenin orde) - productie 19359.

Dit is de weg naar de stad.

Mensen die ons dorp verlaten

en mensen die terugkeren naar hun geboorteplaats

gaan en komen over deze weg.

Zij wacht op niemand.

Haar zoon Aljosja is niet teruggekeerd van het oorlogsfront.

Hij ligt begraven ver van de plaats waar hij geboren werd,

bij een dorp met een niet-Russische naam.

Vreemden brengen bloemen naar zijn graf.

Zij noemen hem een Russische soldaat,

een held die de bevrijding bracht.

Maar voor haar was hij gewoon haar zoon

van wie ze alles afwist vanaf zijn geboorte

tot de dag toen hij naar het front ging.

Hij was onze vriend

en we vertellen een verhaal over hem

dat zelfs zijn moeder niet kent.

DE BALLADE VAN EEN SOLDAAT

- We zijn erbij! 'Tis met ons gedaan! - En melden?

Uit het hiernamaals soms? Wegwezen!

Arend! Tanks in zicht!

Arend! Waar blijf je nou?!

Arend! Hier de Vink!

Hier Vink! Arend!

Hier Vink! Geef antwoord!

Ja, hier Vink! Tanks in zicht! Vier stuks!

Rijden recht op mij af.

Geen infanterie, zeker weten. Begrepen, terugtrekken!

Dit vind je niet fijn he...

Skvortsov naar de generaal.

Skvortsov naar de generaal!

Hier is hij, meneer.

Soldaat Skvortsov meldt zich.

Wel, held, kom eens hier.

Vertel eens, hoe dat allemaal in zijn werk is gegaan?

- Zat je op de observatiepost? - Ja, meneer.

Wel, hoe is het gegaan?

Eerlijk gezegd, meneer, ik kneep 'm...

Zij lagen veel te dicht bij me...

Je hebt dus uit angst twee tanks stukgeschoten?

Zie je wel? Als iedereen op deze manier de schrik te pakken kreeg!

Misschien was het iemand anders die ze trof, en niet jij.

Dat was ik wel degelijk.

Knap gedaan hoor! Je krijgt er een onderscheiding voor.

- Zet Skvortsov op de lijst. - Ja, meneer.

Let wel op...

Meneer, kan ik misschien in plaats van een onderscheiding

voor een dagje naar mijn moeder?

- Hoe oud ben je? - Negentien meneer.

Toen ik naar het front vertrok heb ik geen afscheid van haar genomen.

Maar nu schrijven ze van het dorp dat het dak lek is.

Laat me gaan, meneer.

Geen gek idee, maar je mag het front niet verlaten.

Het is immers oorlog. En wij zijn soldaten.

Aan het front zou ik dit niet hebben gevraagd,

maar we trekken ons sowieso voor een pauze terug...

Het is maar voor een dagje.

Ik zou het dak maken en dan meteen terug.

Zullen we inderdaad Skvortsov met verlof laten gaan?

Laat hij het dak repareren.

Maar je moet wel op tijd terug zijn!

Wel... meneer... Ik zet alles op alles!

Ga zitten. Wat ben jij een geluksvogel, Skvortsov.

Waar moet je naar toe?

Georgevsk, gemeente Sosnovka. Ik ben daar binnen een dag.

Zoals de zaken er nu voorstaan, lukt dat niet.

Ik geef je twee dagen heen en twee dagen terug.

En twee dagen voor het dak.

Tevreden?

Meneer...

- Mag ik gaan? - Ga maar!

- Wel op tijd terug hoor. - Jawel, meneer.

Jongens! Help es even een handje!

- Geluk ermee'! - Bedankt hoor, jongens!

- Geniet ook voor ons van je verlof! - Bedankt!

Soldaat! Wacht even!

- Ben jij het die met verlof gaat? - Ja, hoezo?

- Naar Georgevsk? - Ja.

We zijn streekgenoten, ik kom uit Oezlovaja... Ga naar dit adres.

Kan niet, geen tijd!

Maar je stapt over in Oezlovaja!

Tsjechovstraat! Niet ver van het station.

- Ga daar even kijken, vrind. - Wat moet ik zeggen?

- Zeg tegen Liza, mijn vrouw. - Je man Serjozjka leeft nog.

Dat heb je toch zelf gezien.

Zeg dat hij dag en nacht aan haar loopt te denken.

Serjozja, je kan beter een cadeautje voor haar meegeven.

Alles wat hij heeft, is hem toch toegewezen.

Hou op met praten!

Zeg brigges, geef aan Sergej een stuk zeep mee.

Hij laat het bij zijn vrouw bezorgen.

- Hem komt een achtste toe. - Geef hem maar een heel stuk.

Ik heb slechts twee stukken voor de hele ploeg.

- Geef er maar een. - Mag niet!

Wees niet zo krenterig, brigges!

Doe open!

Wat zal die blij zijn.

- Zeep is dun gezaaid tegenwoordig. - Schaars bedoel je, sukkel.

Toch nog prettig voor zijn vrouw.

- Hier met het tweede stuk. - Hij heeft gelijk.

Sergeant-majoor...

Het maakt me eigenlijk niet uit. Hier, pak aan!

Dichtdoen!

- Tsjechovstraat, zeven... - Vind ik wel!

Zal ik je even helpen?

- Waar ga je naar toe? - Naar Gorisov.

Net als ik. Ik stap daar over. Naar huis?

Ja, voor mij is de oorlog afgelopen.

Ik ga ook naar huis! Met verlof! Ik heb het goed getroffen.

Dus, samen tot Gorisov?

Ja.. Bedankt, maat.

- Ik help je ook in Gorisov wel. - Ik word daar afgehaald.

- Door je vrouw? - Door mijn vrouw.

Pas je even op de koffer, ik ga een telegram sturen.

Waar blijf je?! De trein is er.

- Wat wil je? - Wat? We moeten verder reizen.

Reis maar alleen.

- Wat is er? - Wat moet je van mij? Hoepel op!

Ik sta daar met zijn koffer... Goed, ik ga.

Wacht. Wees niet boos, maat, het zit me niet lekker.

Ik heb mijn vrouw geschreven dat ik niet kom.

- Waarom niet? - Dat moet zo.

Het wilde ook voor de oorlog niet boteren tussen ons, maar nu...

Hou je mond! Ik wil het zelf niet. Begrepen?

Zij is Mooi en jong! Zij vindt haar geluk wel.

Ik zou het niet weten.

Zij vindt het wel!

- En jij dan? - Wat ik?

Aar ga jij naar toe>?

Plaats genoeg in Rusland.

Wat gemeen!

Het is een slechte gedachte. Men wacht op je, maar wat doe je?

Je staat te liegen! Dat is gemeen!

Steken we er een op?

- Kun je een vloeitje missen? - Asjeblieft.

- Geef es wat, vrind! - Heb je wat te roken.

Sla de vijand dood. Lees zelf en geef door.

Hoe staat het met de tabak bij jullie aan het front?

- Tabak genoeg. - Genoeg! Flinke vent!

Weet je hoe een soldaat aan een huisvrouw iets te drinken vroeg.

'Tante, heb je wat water voor me,

ik heb namelijk zo'n erge honger dat ik nergens kan overnachten...

Precies! Net zoals jij te werk gaat.

Een prachtvrouw! Onvergetelijk!

Waarom vergeten?

Als de oorlog afgelopen is ga er heen en trouw met haar.

Maar ze heeft al een man.

- Ook pokdalig? - Nee, gaaf.

Waarom heeft ze zo'n gave voor jou, pokdalige, verwisseld.

Misschien had hij wel iets anders.

- Ben je van de begeleiding? - Nee, ik reis alleen.

Een dienstreis?

- Naar je afdeling?>? - Ook niet!

- Waar dan heen? - Naar huis! Met verlof!

Je kun me nog meer vertellen.

Echt waar! Ik heb twee tanks stukgeschoten.

Dat ik van de verbindingstroepen ben hoeft niets te betekenen.

Zoiets komt wel vaker voor bij de verbindingstroepen.

Waarmee heb je ze stukgeschoten?

Met een telefoonhoorn. Die heeft immers twee lopen.

Weet je, hoe het bij de verbindingstroepen gaat?

Loopt me zo'n eentje aan het front, ziet een tank. Pats,

pats nog een, geregeld.

Ik meen het! Toen de generaal mij liet komen...

- Ja, maak het helemaal! - Je bent nog een groentje...

Een groentje! Geef eens hier!

Ik zal het bewijzen.

- Wat heb je? - Wat?

Kijk!

Een schot in de roos is dat.

Waarom moest zo'n krant er aan geloven?

Ik heb er nog een!

Trek je er niets van aan. Het komt goed.

Ik kan het niet.

Mijn dochter is pas getrouwd en intussen is ze al weduwe.

- Ga jij maar. Bedankt. - Ja, nog eventjes.

Laten we gaan.

Vasja!

Je bent terug... Levend...

Zie je wel...

We blijven nu bij elkaar.

Ik heb me zo gehaast. De bussen rijden niet meer.

IJzerkrullen. Ik werk namelijk in een fabriek.

Het is een bijzonder taai soort staal.

Mevrouwtje, rijdt u met de wagen?

Ja, meteen. Vasja, dit is de chauffeur. Waar zijn je spullen?

Hier.

- Waar is die knaap nou weer? - Wie?