Babies Galore (Bébés à gogo)

BABY'S IN OVERVLOED

Nederlandse ondertitels door: BuStEl 2022-2024

Deze draaimolen heeft geen andere reden om u kennis

te laten maken met de kleinburgerlijke familie.

De oma met het tedere oog van een grootmoeder,

kijkt hoe haar kleintjes draaien.

Eén, twee, drie, vier, vijf, zes...

De moeder kijkt naar haar prachtige kinderen terwijl de

o-zo-lieve en gewetensvolle juffrouw de baby verzorgt.

Wat betreft het achtste kind...

Een achtste kind, je kunt je voorstellen, ik ben opgetogen, maar hij is het...

Hoe zal hij reageren? - Ik slaap niet meer.

Kunnen we gewoon nog een beetje wachten?

Waarom zou je wachten? Hij moet het toch te weten komen.

Liever dat jij het zegt dan iemand anders.

Dat wel. - Ik weet het wel.

Besef je wel wat je je vader aanricht?

Het spijt me, mama.

Vader is gewoon ouderwets, ik kan daar niet voor opdraaien.

Mammy, mammy... - Ja...

Deze keer werkt het wel.

Dat is niets, ik weet hoe het komt.

Je vader is al terug.

Stephane? Stephane...

Wat doen jullie allebei daar?

Je ziet het toch? Ik vermaak het, er is een slecht contact.

Speel je weer? - Ik speel niet, ik vermaak.

Moest je niet op je bureau zijn? - Ik kan niet alles doen.

Kom maar snel terug want de kinderen en ik hebben honger.

Heb je het gehoord Janet? - Ja, mevrouw.

De zekeringen zijn al vijf keer gesprongen, ik moest zelfs de kaars vasthouden.

Ondertussen kan ik niet verder. - Doe dan maar conserven open.

Geef dit maar aan mij. Je neemt het als een eend dan kan je evengoed leren breien.

En hoe wil je dat ze respect opbrengen voor mij?

Moeten we jou ook al respecteren?

Is het een lekkere sinaasappel?

Ja? - Roland, eet nu verder.

Roland, wil je nu verder eten?

Had je geen rommel gegeten zoals snoep dan had je meer trek.

Ze hebben tegen mij gezegd dat in die rommel vol vitamines zitten.

Mijn excuses mevrouw, maar ik zie mezelf genoodzaakt om alle verantwoordelijkheid

voor de opvoeding van kinderen in een dergelijke toestand af te wijzen.

Proficiat.

Kom, we zullen slapen.

"De opvoeding van kinderen in dergelijke omstandigheden."

Het is nogal overdreven. - Alstublieft...

ze is "au pair".

Dag papa... - Goede avond kindjes...

Dag moeder. - Goede avond, mijn kleine Hubert.

Dag schatje. Goede avond juffrouw. - Goede avond meneer.

Avond. - Avond!

Weeral conserveblikken. - Technisch incident...

Ik vertel het later wel. - Het valt wel mee, schatje.

Je moet aansterken. - Ja.

Geef Patrick wat eten. - Nee, ik heb ook geen honger.

Het is wat je heel graag lust. - Ik heb waarschijnlijk griep.

De griep? Gaan jullie allemaal maar naar jullie kamers.

Zeg goeie nacht tegen papy maar vanuit de verte.

Je zal de kindjes toch niet besmetten?

Ik werd besmet met rodehond door hen.

Dat is aanstellerij.

Wat ben je daar aan het doen? - De microben doden.

Ik heb nu volledig geen trek meer. - Waar ga jij nu heen?

Ik ga een bad nemen en gaan slapen. - Een bad na de maaltijd?

Ik heb toch niet veel binnen? Denk je dat het gevaarlijk kan zijn?

Dat kan ik maar zeggen wanneer je in bad bent geweest.

Je moet het maar proberen. - Je vindt het leven fijn.

Je kan ermee lachen. Ik neem het toch.

Eerst een zoen, je weet maar nooit. - Dit is niet grappig.

Goede avond iedereen. - Tot nooit meer.

Mijn kleine mama. - Wat scheelt er?

Je wilt niet aardig zijn, echt aardig.

Wat wil je van me? - Zeg jij het tegen hem.

Wat dan? - De achtste.

Nee, het zal weeral een heel gedoe zijn.

Herinner je nog hoe hij deed bij de zevende?

Je bent zo goed...

Oké dan, ik zal het aankondigen.

Ik zal het mogen horen. - Je moet hem een stap voor zijn...

zeg het hem in zijn bureau. Hij zal zich inhouden.

Dat is een perfect idee.

Dat is erover!

Meneer, kan je de deur toedoen?

Waarom sluit je de deur niet?

Dat gaat erover, ik heb dit nog nooit meegemaakt.

Wat is er nu weer? - Het is gewoon het toppunt.

Mevrouw neemt een bad. Gisterenavond de hond en deze ochtend mevrouw.

Wacht nou even... - Hoezo "wacht even"?

Stop met roepen, welke dag is het? - Vrijdag.

Wacht even, vrijdag, dat is toch logisch?

Mevrouw neemt dinsdag en vrijdag een bad.

Tweemaal per week, dat is toch niet overdreven?

Mevrouw mag haar bad nemen terwijl ik voor de deur sta te wachten.

Je overdrijft. En je bent dan verbaasd dat er stakingen zijn.

Je moet toch geen rondjes doen... Heb gewoon geduld zoals een normale vader.

Ik ben zeer geduldig.

Luister, je moet je niet wassen, toch? Je hebt al eens 3 weken niet gewassen.

Je leeft toch nog?

Isabelle, het is de waterdruppel die de vaas doet overlopen.

Je lult maar wat.

De kinderen mogen hier alles, de hond krijgt alles. En ik besta hier niet meer.

Ik voel mij hier niet meer thuis. Ik heb niets meer van mijn eigen.

Ben je iets kwijt? - Mijn tandenborstel.

Wat hebben ze ermee gedaan? Ze eten ze gewoon op, ongelooflijk.

Wacht even.

Sophie? - Mijn schatje...

Ze maakt je schoenen proper. En met schoensmeer, wrijf maar goed.

Ze is zo schattig. - Schattig? Ongelooflijk is het.

Met schoensmeer...

Zie je wat je deed, en dat allemaal voor een stomme tandenborstel.

En dat allemaal voor een tandenborstel.

Mijn arme schat, hier is je tandenborstel.

Ik koop er wel een nieuwe. Hoe doe je nu tegen de kinderen?

Het is maar een kind.

Hubert, is het niet teveel gevraagd om je eigen kinderen naar school te brengen?

Ik? Ik denk er nog niet aan. De lessen beginnen om 08:30 uur.

Er is maar één plaats beschikbaar. - Ik heb een groot gezin.

Stap maar op. De bus is volzet.

HOOFDBOEKHOUDER

Binnen.

Wat is dat nu weer?

Uw vrouw heeft gevraagd om dit mee te brengen.

Ze zullen ervan smullen. - Ja, ik ook.

Dag. - Jij, hier?

Er is toch geen kindje ziek? - Nee.

Ik heb goed nieuws. - Daar gaan we weer.

Hoezo? Je weet niet eens over wat het gaat.

Als het goed nieuws was had je het mij al gezegd. Begin er maar aan.

Ze verwacht terug een baby. - Wat zei je?

Ja, tof hé? - Weeral?

Dat wordt precies vanzelfsprekend. Ieder jaar van hetzelfde.

Het valt net als Sainte Catherine of de "galette des rois".

Ik vind die losbandigheid volledig onzin.

Wat wil je eraan doen? Het is nu zo.

Het arm schaap. Ze krijgt kinderen zoals iemand die een zonneslag heeft.

We dachten dat je blij zou zijn.

Natuurlijk, subiet krijg ik nog een bult. Ik kan niet stil roepen.

Jullie willen mijn dood. - Wat zeg je nou?

Maar jawel, uw schoonzoon doe het met voorbedachte rade.

Stéphane!

Ik weet dat het een goede toon is voor de geboorte, dan verlicht

zijn gezicht, waarbij hij mij lentillons gaf op 14 juli.

Het is toch geen waar? Stel je voor... Bravo, gefeliciteeerd.

Dat is natuurlijk correct, het is orthodox zoals je roept: "leve het leger".

Je ziet het defile van de militairen. Wat is er?

Niets...

Ik zou mijn lampionetjes ook kunnen aansteken.

Maar op zo'n manier gaat dit niet.

De huidige omstandigheid?

De manier waarop de man ons uitbuit sinds hun huwelijk.

Trouwen zonder job, zonder appartement, bij ons komen wonen, slapen, eten krijgen.

Het lenen van mijn stropdas en sieraden, mijn overhemd,

je jurken, mijn auto, het is toch uitbuiting, of niet?

Wees eerlijk, hij betaalt al twee jaar pensioen.

We zijn ver gevorderd. Uw schoonzoon eet meer dan voorheen, het is precies of

hij zijn geld terug wil krijgen, lopen we het risico een maagzweer op te lopen.

Dat is niet mooi. - Ik ben mij ervan bewust.

Een enorme eetlust, neem maar veel af mijn schatje.

Hij denkt aan zijn toekomstige kinderen.

Hij eet zo gulzig dat hij gedwongen werd bloed

te doneren om zijn excessen op te gebruiken.

Hij is geen egoïst. - Zwijg maar snel.

Het is een gulzigaard met deze bonussen.

Hij denkt na over de toekomst.

Hij is nog een student.

De tijd die hij nodig heeft om het te leren, moet hij verplicht opnieuw

leren wat hij al gezien heeft, om te leren wat hij al geleerd heeft.

Een beetje geduld, Steph. Ieder zijn beurt.

De kinderen worden groot en jij krimpt.

Dat is het leven. - Krimp ik?

Dag mamy, dag papy.

Je moet het niet steeds vragen. - Het maakt niets uit.

Er zijn er... acht.

Ik zou graag een grap uithalen met papy, maar weet de welke.

Ik weet het al.

Dus, je vindt al die kinderen niet erg?

Natuurlijk wel, maar het maakt mij nog gelukkiger.

Al de kindjes die ik niet heb gekregen via jou gaat nu via mijn schoonzoon.

Ik bedoel via mijn dochter. Voor mij is het als een tweedegraads moederschap.

Ieder jaar zo 'n mooi geschenk.

Het is zoals een bestelling, het komt en dat weet ik.

En tegenwoordig is het zo zeldzaam.

Hier een luier. - Daar zijn ze.

Ja, ik herken de delicate manier van Hubert om de deur dicht te doen.

Dag Hubert. - Dag moeder.

Goede avond. - Goede avond, Hubert.

Je hebt een manier om me aan te spreken of liever gezegd om me niet aan te spreken.

"Bonsoir", het is niet echt plezierig. - Moet ik zeggen "papa"?

Ik heb al een dochter, dat volstaat.

Moet ik zeggen Stéphane? - Zoals een vriend.

Dag Stéphane, op zijn Amerikaans. - Ben je gek geworden?

Weet ik veel.

Wat moet ik dan zeggen? Weet ik veel.

"Hello Steph", wat een generatie.

De bandieten, de smeerlapjes. - Op wie zit je te schelden?

Ze willen mij echt dood. - Nee, toch?

Kijk zelf. - Een soldaatje.

Met zijn geweer. - Jij komt het steeds tegen.

Ja, lach maar, zo krijg je wel een paronychia.

Daar toch niet? Wil je wat mercurochrome?