The Burned Barns (Les Granges brûlées)

Wie is daar?

Ah, jij bent het.

Is je machine opnieuw kapot?

Nee, deze keer niet.

Hallo, mevrouw.

Hallo.

We vonden een lichaam op de kruising bij het passeren van de sneeuwschuiver.

- Dood? - Ja, dood.

Heb je het gehoord?

Ja. Hallo.

Maar hoe?

Nou, het is een vrouwenlichaam in de sneeuw, met bloedvlekken op haar kleren.

Je weet niet wie ze is?

Nou nee...daar staat een Mercedes geparkeerd...

Was het een ongeluk?

Nou, we hebben niets gezien. Ze ligt daar in de sneeuw.

- Ik kleed me aan. - Ik ook.

- We gaan naar het kruispunt. - Oké.

Wat een schande!

Wat is er aan de hand?

Luister, Paul,

als je zo veel moet drinken, stop de kurk er weer op,

en zet de fles terug.

Neem nu wat koffie.

En ga je aankleden.

Kom niet aan de auto.

Laten we naar huis gaan.

Kom naar het huis als je klaar bent.

Het is een schande dat de sneeuwschuiver het lijk heeft gevonden.

Als je iemand wilt helpen, denk je niet aan die dingen.

Ja.

Maar het opperhoofd is het niet gelukkig.

De sneeuw heeft de eerste sporen bedekt en nu...

Het is voorbij.

Kom op, je hoeft niet zo serieus te handelen.

Slechts twee van hen verlieten het huis. Vraag wat ze gedaan hebben.

Het is routine.

Juist.

Cato, Louis.

Naam van de vader...

Oh, Emil.

Ik schrijf het op mijn kantoor.

Oke, Louis.

Ik was bij Ricco thuis.

Je weet wel, de timmerman van Jills.

Hij gaat altijd met hem kaarten.

Ik kwam terug met de bovenste weg. Het was de enige zonder sneeuw.

Ik kon moeilijk terugkomen. Ik kon geen tien meter zien vanwege de mist.

Hoe laat?

Rond 1.

En jij?

Ik was bij Raoul thuis.

Raoul wie?

Raoul Renevier.

We keken tv en toen ging ik naar huis.

Rond hoe laat, weet je dat?

Ik hoorde hem om elf uur het huis binnenkomen.

Ik heb later nog meer vragen.

Drink je je drankje niet op?

Jawel.

Ik zal met je mee gaan.

Dag, Emil.

Dag, Roos. Ik zie je later.

Het heeft geen zin om terug naar bed te gaan.

Ik ken ze al twintig jaar, meneer de aanklager.

Het zijn vreedzame mensen.

Naar mijn mening zijn er twee oplossingen,

of de moordenaar zat in de auto,

of het was iemand die het meisje op het kruispunt ontmoette.

Ik denk niet dat iemand in de regio zo'n misdaad zou kunnen plegen.

Nou, dokter?

- Ze werd tussen 10 en 12 uur 's nachts vermoord.

Ik zou nauwkeuriger kunnen zijn na de autopsie.

- Heb je de foto's gemaakt? - Ja, kapitein.

Stop.

Stop.

Hoe laat ben je gisteren thuisgekomen, Paul?

Je weet wanneer. Je zei het zelf.

Ik zei wat je wilde dat ik zei.

Laat dat.

Wanneer ben je thuisgekomen?

Ik kwam terug na het nieuws.

En wanneer was dat?

Nou, ik weet het niet. Na het nieuws.

En toen ging ik meteen naar huis.

Vijf minuten?

Ja, vijf minuten.

Is dat het?

Ja, vanmorgen. Ze hebben net het lijk weggehaald.

Dan is het afgesproken. We ontmoeten elkaar in Pontarlier.

Heel goed.

Zal ik je begeleiden?

Wie is dat?

Een regionale journalist.

Ik zie je later, meneer de aanklager.

Tot ziens.

Goedenavond.

- Goedeavond. - Ik zou een kamer willen.

Pierre Larcher.

Ja, onmiddellijk, rechercheur.

Laat me je vergezellen naar je kamer.

Ik zou graag eerst wat eten, als het mogelijk is.

Het is een beetje laat, meneer, maar ik kan iets regelen.

- De eetkamer bevindt zich aan de linkerkant. - Bedankt.

Wacht op onze gast.

U bent gewild aan de telefoon, meneer Larcher.

Bedankt.

Ja, het was een vermoeiende dag. Ik denk dat het moeilijk zal zijn.

Natuurlijk. En als mijn eerste baan geven ze me een zaak die niemand wilde.

Laten we kijken hoe ik het doe.

De kapitein lijkt een aardige vent.

De inspecteur stoort me. Hij maakt zijn bevindingen voor de hele wereld.

Nee, ik kan het je niet vertellen.

De boom?

Nou, het is een beetje vroeg om erover na te denken.

De telefoon?

Het is bezet.

De grootste die je kunt vinden. Zolang het op de grond past.

Ja...

Oké, lieverd...

Neem dit. Je zult beter horen.

Ik bel je morgen terug, ja, een knuffel.

Sorry.

Ze hebben dit van de Gendarmerie naar je toe gebracht.

Bedankt.

Mooi, is het niet?

Ja.

Goededag, mevrouw.

Goededag, meneer...

Pierre Larcher.

De rechercheur die de leiding heeft over de zaak.

- Leuk je te ontmoeten. - Mevrouw.

Kom je niet naar binnen?

Het is hier beter.

Kom binnen. Ga zitten.

Het is een hele grote boerderij.

O ja, het heeft honderdvijfentwintig acres, maar het is niet de onze.

Je houdt dieren?

Nee, boeren, en daar zijn ze,

acht hectaren die ook bij ons horen.

Het is de rechercheur die de misdaad onderzoekt.

Mijn man.

- Goededag - Goededag.

Veel mensen hebben hier gevochten voor de bevrijding, juist?

Ja, meneer.

Hij is blij daar levend uit te zijn gekomen.

Heb je gisteravond geschreeuw gehoord?

Nee.

Rond elf uur?

Nee.

Meneer en mevrouw

Meneer.

Pardon.

Haar identiteit is vastgesteld.

Goed.

Wie was ze?

Een vrouw uit Parijs.

Ze was zo jong...

Ik verontschuldig me, ik moet doorgaan met mijn werk.

Serveer de heren, Pierre.

Mevrouw...

Weet je zeker dat het elf uur was?

Natuurlijk.

Ik had net de televisie uitgezet.

Kom je even wat drinken?

Nee, ik drink nooit onder werktijd.

- Doei. - Tot ziens.

Tot ziens.

Het komt overeen.

Het duurt niet meer dan een paar minuten om terug te gaan naar het huis.

Wat me zorgen baart, is dat het meisje stierf terwijl de zoon weg was.

Ook moet worden opgemerkt,

dat het gebaseerd is op het getuigenis van de moeder.

Je verdenkt haar?

Ik merk het op. Ik vermoed het niet.

Dat is alles.

Hallo, Emil.

Hallo, kinderen.

Goedemiddag, Emil.

Goedemiddag.

Pardon, Roos, ik kom de Duitse Bajonet halen.

Juist.

Lucile, ga het halen.

Oke.

Ze willen alles controleren.

In dit geval zou je alle huizen in de regio moeten controleren,

omdat je 200 messen zoals deze kunt vinden.

Hier.

En verlies het niet, oké? Je kunt deze messen niet meer vinden.

Je was nog niet eens geboren toen Peter het bracht.

Pardon.

Goedemiddag.

Goedemiddag.

Ken je haar?

Ja, dat is Monique,

Roos haar schoondochter.

Paul's vrouw, ze werkt in het hotel.

Het is hier erg smerig. Ik moet het schoonmaken.

Nee, ik vind het leuk zoals het is.

Ik had het nooit mogen toestaan.