La unuaj 200 linioj.
1 juli 1955.
Ik was jong, gelukkig
verliefd op een danseres
die ook van mij hield.
Elke nacht vlamde mijn lichaam op het hare.
Voor haar had ik maar twee of drie avonturen gehad.
Dankzij haar werd ik een man.
Ik vond het fijn om haar op de toppen van haar borsten te kussen
zelfs in de bioscoop.
Lange rokken en kort haar blijven in de mode.
Gebeurtenissen in Noord-Afrika...
De bevolking van het Aurès-gebergte
hebben de veilige zones terugveroverd
gemaakt om hen tegen de Fellaga te beschermen.
Verdachten in het gebied gearresteerd
worden naar verzamelcentra gebracht.
Fellaga-troepen naderden de Franse linies.
Onder deze mannen
bevindt zich een beruchte leider
van de Algerijnse opstand, Aidouche, die rekenschap zal moeten afleggen voor zijn misdaden.
Dit zijn de sombere beelden die Algerije ons vandaag toont.
Geconfronteerd met deze gebeurtenissen
bevestigde de regering opnieuw haar wens
een einde te maken aan het terrorisme en de tegenstand biedende gewelddadige krachten.
Ze was prachtig, haar naam was Tania, en ik was klaar om met haar te trouwen.
Maar ik had mijn militaire dienst nog niet gedaan.
Ik had geen vaste baan.
Waarom je leven verspillen door zo jong te trouwen, zei mijn vader.
In plaats van een vrouw, maak plezier! Waarom op jouw leeftijd trouwen?
Ik hou van haar.
En? Je houdt van je oma.
Alsjeblieft, pap.
Er zijn genoeg vrouwen,
maar je zou moeten zoeken om een moeder als de jouwe te vinden.
Doe je militaire dienst, word rijk en dan zien we wel.
Ik kwam elke ochtend bij zonsopgang thuis, op mijn scooter
trots dat ik zo'n goede minnaar was geweest.
Later besefte ik dat mijn gretigheid om haar meerdere keren te nemen
had helemaal niets te maken met het genot dat zij verdiende.
Maar ze was zo blij om mij haar zo sterk te laten verlangen
met het plezier dat ik had
dat het haar weinig uitmaakte wat zij ervan kreeg.
Ze hield echt van me.
Op een ochtend toen ik thuiskwam van mijn liefste...
Daar is het!
Dit is het!
Ik was geschikt voor dienst.
Dat kan niet waar zijn…
Berginfanterie in Bourg-Saint-Maurice, Haute-Savoie.
Je moeder heeft me gezegd dat je bij de luchtmacht zou moeten gaan.
Ik dacht dat je connecties had!
Ik ook.
De beschermeling Aangepast en verbeterd door BuStEl, 2026.
Ik vraag je niet waar je bent geweest.
Is het voorbij met die danseres?
Eén verloren, tien gevonden.
Voor één keer heb je als een man gesproken.
Waarom is het voorbij?
Arlette! Drink je koffie. Je komt te laat.
Jij weet niets van liefde.
Ik zal je laten zien wat ik van liefde weet!
Hallo, Gerard? Met Claude.
Zo veel voor je connecties...!
ik ben opgeroepen voor de berginfanterie.
Nog gisteren bevestigde hij dat hij gedaan had wat nodig was.
Het moet een grap zijn.
Kom mijn oproepingsbevel lezen, dan zie je het!
Ik beloof dat ik het zal regelen... Het moet een vergissing zijn.
Een goed voorbeeld voor je zus.
Ik heb andere dingen aan mijn hoofd.
Wat? Denk eerst aan je dienst.
Geloof me, ik denk erover na.
Hoe was het mogelijk dat ik, Claude Langmann
zoon van Hirsch Langmann en Ava Beila Berkou...
Hoe was het mogelijk dat een brave jongen als ik
over 6 dagen ver van zijn familie zou staan
weg van degene van wie hij hield, weg van alles
zijn militaire dienst te doen
en daarbovenop, op ski's?
Maak je geen zorgen, het komt goed.
Alsjeblieft, Arlette, laat me met rust.
Je houdt van haar, hè?
Als je van plan bent om om twaalf uur te eten, kun je komen helpen.
Ik kom eraan.
En ik wacht erop om Jean Marais te vervangen.
In die tijd
was ik acteur en pettenmaker.
Een zeldzame combinatie.
Mijn ambitie was om filmster te worden.
Maar intussen kon ik, zonder mezelf te schande te maken
meehelpen in het pettenbedrijf.
Het was dankzij de petten dat we aten.
Heb je gezien, de pet, de pet.
De pet van vader Bugeaud.
- Hij was het. - Zij is het.
Het was mijn maat.
We hadden een afspraak met de touwtjesnijder...
Alles was geregeld.
Ik blijf niet lang weg.
Ze zal hem gek maken.
Wat als hij wel van haar houdt?
Dat is geen reden om te trouwen!
Hallo, majoor?
Mijn groeten. Ik heb hier, voor me
mijn jonge protegé.
Claude…
Langsman.
Nee, Langmann.
Langmann. L-A-N-G-M-A-N-N.
Nee, Landmann. L-A-N-D-M-A-N-N.
Nee, Langmann.
L-A-N-G-A-M...
M-A-N-N.
Nee, ik zat weer fout.
Het is Lang, L-A-N-G,
zoals… George,
M-A-N-N.
De majoor zal u ontvangen.
Dank u, meneer.
Het komt goed. Hij heeft me in twee weken een telefoon bezorgd.
Zijn relaties hebben hem geholpen.
Rustig aan, vertrouw me.
Bent u niet getrouwd? Geen kind?
Bent u niet de oudste van negen kinderen?
Bent u iemand verloren in de oorlog? Waar klaagt u dan over?
Ga skiën in Marokko of Algerije!
Hallo, Bertrand?
Bonnefoy, majoor hier... In de houding!
Heeft u in uw sociale dossiers een Langmann?
L-A-N-G-M-A-N-N.
Dank u.
Ik zie zoveel sociale gevallen
dat ik me niet herinner of we die van u hebben bestudeerd.
Bent u kunstenaar?
Ja, majoor.
Kent u Brigitte Bardot?
B.B.? Ja, majoor.
Ja?
Longman?
L-O-N-G-M-A-N-N.
Claude.
40b, rue du Faubourg-Poissonnière, bent u dat?
Claude, dat ben ik,
40b, rue du Faubourg-Poissonnière, dat ben ik.
Maar niet Longmann. Ik ben Langmann.
L-A-N…
Breng me het blad.
Dus zo, u kent Brigitte Bardot? B.B.?
Ja, majoor.
Kom binnen. Rustig.
Groeten, majoor.
We hebben uw dossier grondig onderzocht, maar met een typefout.
Er staat een aantekening van “Onbekend”.
Antwoord van de burgerlijke stand.
Maar het is geen groot probleem...
Als u Brigitte Bardot kent, komt het goed.
Ik zie dat u de luchtmacht wilde, gestationeerd in Balard.
Vast vanwege de directe metro.
- Station Faubourg-Poissonnière? - Goed nieuws, majoor.
Charenton-Balard is de lijn.
Voor de luchtmacht is het te laat.
Maar als de luchtafweerartillerie bij Porte des Lilas u bevalt
kunnen we dat regelen.
De metro gaat niet rechtstreeks, u moet overstappen op...
U moet overstappen…
U moet overstappen op… Invalides!
Eh… République!
Luchtafweerartillerie is het tegenovergestelde van de luchtvaart,
maar dat of de Alpeninfanterie.
- Dus, veel geluk. - Dank u, majoor.
- Vaarwel. - Vaarwel, jongen.
En doe B.B. de groeten! Tot de volgende keer…
- Kent u Bardot? - Nee, een vriendin van mij.
Jean Louis.
Claude! Claude!
Nog een!
Nog een!
Porte des Lilas!
Het werkte met je regelaar.
Zeg eens, Claude...
Zou je iets voor mijn kleinzoon kunnen doen?
Hij zit in Sidi Bel Abbes.
Ik neem een kamer bij Porte des Lilas.
Achttien maanden zullen snel voorbijgaan.
Kijk hoe lang we elkaar al kennen.
Een maand.
Dus, heb je de tijd opgemerkt? Nee.
18 maanden, dat is 18 keer 1 maand. Dat is niets.
Peanuts.
Dan trouwen we. Of zelfs tijdens het.
Zo weet je zeker dat je Algerije vermijdt.
Getrouwde mannen sturen ze niet.
Het beste zou zijn dat ze me naar de Maghreb sturen.
Ken je Marrakech niet? Het is prachtig.
Ja?
Heb je geen honger? Eet je je couscous niet?
Voor ik vertrok, heb ik de laatste dagen met Tania geslapen.
Ik zat erdoorheen.
Mijn ouders, bang voor mijn vertrek, zelfs voor Porte des Lilas
accepteerden volledig dat ik geen zin had om te werken.
No comments yet. Be the first to leave one.