Q: Into the Storm

Dit is hoe het verhaal gaat.

Een van de meest vertrouwde mensen van Donald

Trump met een veiligheidsmachtiging op Q-niveau

laat informatie anoniem online achter.

Q plaatst,

en dan zegt Trump iets soortgelijks,

en dan verbinden ze dat allemaal

samen in het bewijs dat Q bestaat.

QAnon is bijna een soort van ... een mega-complottheorie,

maar veel vager.

Om QAnon te begrijpen, moet je beginnen

op de plek waar Q berichten plaatst.

Dus ik stapte in het vliegtuig om rond te hangen met

de jongens achter de meest beruchte website op aarde.

Als iemand wist wie er achter Q zat, zouden het

degenen zijn die het dichtst bij de bron staan.

Op weg naar Manilla had ik een tussenstop in Hong Kong.

Het uitzicht vanuit mijn raam was

niet zo heel anders dan in Drop 130.

Op dat moment had Q iets meer dan een jaar gepost.

Manila was de thuisbasis van het team achter

8chan, de plek waar Q berichten plaatst.

En ik was van plan om de maker van de site te ontmoeten,

Fred Brennan, voor het eerst persoonlijk.

Ik had gemerkt dat sociale mediaplatforms bepaalde

soorten spraak online steeds meer beperkten,

en ik was benieuwd in hoeverre Q en 8chan,

een site die niet verontschuldigend was

over het toestaan van bijna elk type

spraak, speelde een rol in dat debat.

Ik neem aan dat ze daarom hebben afgesproken om mij te ontmoeten.

Het was echt een dobbelsteenworp, of deze reis zijn vruchten af zou werpen of niet.

Fred had geen adres opgegeven,

of zelfs een exacte tijd om af te spreken,

maar de ochtend dat we samen zouden filmen,

Fred liet zijn coördinaten vallen.

Vanaf het begin,

Fred was verrast door hoe minimalistisch mijn opstelling was:

alleen ik en een filmschoolstudent die ik lokaal had ingehuurd.

Hij woonde in een high-rise gated community,

en ondanks alle mantel en dolk...

Uh, deze kant op.

... Fred zei dat hij binnenkort zou verhuizen,

dus het was oké om het terrein te filmen.

Fred had jaren besteed aan het cultiveren van

de wildste inhoud die internet te bieden had.

Ik vroeg me af of hij ook een rol had

gespeeld bij het vormgeven van Q?

... kaas hamburger

Kipnuggets, de tafel?

-Ja. -Ik weet niet of iemand het wil,

maar als je nog steeds honger hebt, kun je het eten. Zo...

Het zou je verbazen hoeveel mensen

hier helemaal naar me toe komen.

Ze willen me gewoon ontmoeten.

Het beeld in hun hoofd past niet bij mijn werkelijkheid.

Ze denken dat ik een geweldige kerel ben

die deze geweldige website heeft gemaakt en ik heb de wereld veranderd.

En ik zie mezelf als iemand die op

het juiste moment op de juiste plek was.

Ja.

Ik denk dat de meesten van hen teleurgesteld

weggaan, maar ze mogen tenminste curryrijst eten

tijdens hun teleurstelling.

Ik ben opgegroeid met gewoon onbelemmerde toegang tot internet.

En ik ben opgegroeid ook gehandicapt, dus

ik kon niet naar buiten rennen en spelen

met de buurtkinderen,

dus mijn hele leven

bijna al mijn vrienden zijn online vrienden.

Zoals, vanaf het begin.

Klaar?

Ik heb osteogenesis imperfecta.

Het wordt veroorzaakt door een enkele

mutatie in een gen dat collageen maakt.

Dus de botten vormen zich niet correct,

dus worden ze erg broos, zoals glas.

Ik was altijd erg zelfbewust over mijn handicap.

Ik heb veel gevochten met mijn beide ouders over,

je weet wel: "Waarom had je kinderen? Je wist dat dit zou gebeuren.

U heeft erfelijkheidsadvies gekregen. Wat is er mis met jou?"

En het veroorzaakte ook veel tienerangst.

Mijn uitdagingen op het gebied van mobiliteit

maakten me intellectueel nieuwsgieriger, omdat

er was niet veel meer dat ik kon doen.

Het internet bracht het speelveld gelijk.

Fred bracht dus bijna al zijn tijd online door, wat betekende

dat zijn digitale zelf in hoog tempo volwassen werd.

Zo erg zelfs dat hij op 12-jarige leeftijd al

enkele van de meest schokkende inhoud tegenkwam

dat internet te bieden had.

Toen ik 4chan voor het eerst vond,

Ik zag net wat veel mensen zeiden, en ik had er zin in

Ik had eindelijk ontdekt wat mensen echt dachten.

Zeggen dingen als, weet je,

'Gas alle kreupele mensen.' Je weet wel,

'Ik haat Downies. Gooi ze van een brug.'

Ik had het gevoel dat ik een venster zag in de verborgen gedachten

van mensen die ze niet zeiden, omdat het sociaal niet acceptabel was.

Maar dit is wat iedereen echt denkt...

als ze naar me kijken. Je weet wel,

'Wauw. Kijk eens naar deze kreupele achterlijk.'

Als kind was ik erg beïnvloedbaar,

en ik voelde me gewoon wauw.

Ik ben mijn hele leven voorgelogen

door mensen die me vertellen,

"Oh, het is goed om anders te zijn."

Ik dacht dat omdat de sites zo actief leken,

je zegt: "Wauw, dit is een enorm aantal mensen

die gewoon helemaal de waarheid spreken. "

Of wat ik dacht dat de waarheid was.

Zo,

Ik heb het gevoel dat internet mijn perspectief echt heeft veranderd

van de wereld veel.

Rook niet, kinderen, anders word je zoals ik.

Ik ben bijna de dode baby.

Zoals, ik ben een stap achter de dode baby aan.

- Als de baby niet doodgaat... - Toen Fred 19 was,

hij werd beheerder van een site genaamd Wizardchan.

Het forum was een thuis voor mannelijke incels.

Dat wil zeggen, maagden die denken dat ze nooit seks

zullen hebben, en daarom over het algemeen vrouwen haten.

Maar nadat Fred wat drugs had gebruikt en met een

prostituee sliep, die, nou ja, twee fetisjen had...

Ze had een fetisj voor maagden,

mannelijke maagden en gehandicapten.

Dus ik was allebei.

Fred was niet langer een maagd, dus

nam hij ontslag als admin van Wizardchan.

Schaamte! Schaamte!

Terwijl hij op zijn digitale wandeling van schaamte was,

Fred begon op zoek te gaan naar een nieuw voordeel om over te heersen.

Hij was nog steeds een actieve gebruiker

op 4chan, maar hij kon geen bord maken

zonder toestemming van de eigenaar van de site.

Ondertussen stond Reddit, zijn meer reguliere

concurrent, iedereen toe om boards te maken,

maar was niet anoniem.

Ik zat net te denken, wauw, zou het niet geweldig

zijn als Reddit en 4chan een baby zouden krijgen,

en iedereen kon zijn eigen bord maken.

Dus voegde hij de gedemocratiseerde bordcreatie van Reddit

samen met de anonieme plaatsing van 4chan, en presto:

8chan was geboren.

Nu kan iedereen een bord maken en

kunnen berichten volledig anoniem zijn.

Maar toen ik 8chan oorspronkelijk in 2013 schreef,

Ik was niet echt van plan om succes te boeken.

Ik schreef het eerste deel ervan terwijl ik

van psychedelische paddenstoelen afkwam.

Zoals, weet je, ze noemen het de come-down, denk ik.

Het was niet de bedoeling om te schalen van 100

posts per dag naar bijvoorbeeld 10.000 posts per uur.

Deze maximalistische benadering van vrijheid van

meningsuiting had Fred een voorsprong gegeven,

maar hij had nu een ernstig moderatieprobleem,

omdat illegale inhoud, zoals kinderporno,

zou ook worden gedeeld.

Ik had geen idee dat de

hosting zo moeilijk zou worden.

Ik had geen idee hoe mijn betalingsverwerking werkte.

Ik was net op het "hopium" van vrije meningsuiting en zo.

Fred creëerde 8chan in 2013.

Hij was 19 jaar oud.

Met een massale toestroom van gebruikers had Fred hulp nodig.

Het leek erop dat hij ook een partner wilde vinden

die hem de site zou laten beheren als beheerder.

Ik begon veel e-mails te krijgen van mensen die

geïnteresseerd waren in het zelfstandig draaien van 8chan.

Van alle aanbiedingen die ik heb ontvangen,

Ik koos voor Jim Watkins en zijn zoon Ron, omdat

ik vond dat ze hier de meeste ervaring mee hadden.

Ik zou zeggen dat Jim over het algemeen een goede eigenaar is voor 8chan.

Ik zou zeggen dat Jim helemaal niet technisch onderlegd is.

Jim is veel meer het zakelijke brein en

Ron is veel meer een technisch brein.

Ik zou Ron eigenlijk omschrijven als een techbroer.

Hij is ook een getalenteerde programmeur.

In sommige opzichten meer getalenteerd dan ik.

Jim Watkins is een Amerikaanse zakenman

die opereert vanuit de Filippijnen.

Jim diende in Oost-Azië terwijl hij in het leger zat,

en ontdekte dat een dollar een lange weg aflegde.

Hij bood Fred aan om zich bij hen te

voegen, samen met een handvol extraatjes.

Dus het was een no-brainer voor mij om 8chan aan hen te verkopen,

en verhuizen naar de Filippijnen.

Ze boden me bijvoorbeeld een flat aan met de huur betaald.

Wanneer ben je voor het laatst gaan zwemmen?

- Acht jaar geleden. Ik was 12. Ja. Wauw.

En dan ook nog een verzorger.

- Laat gaan. Het is ok. - We kennen reanimatie.

Fred had zelfs een verloofde in de Filippijnen gevonden.

Hij had nu plannen om over een paar maanden te trouwen.

Door met Jim Watkins samen te werken,

kon hij dit nieuwe leven ondersteunen.

Ze hielden me nu als een werknemer aan,

omdat ik de beheerder was, niet de eigenaar.

Als beheerder

Fred had te maken met allerlei