Madman at War (Scemo di guerra)

ΗΛΙΘΙΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ Υπότιτλοι από τον BuStEl, 2026.

Πώς σε λένε; - U2 Fisio.

Είσαι Σαρδηνός;

Μάλιστα, κύριε.

Και είσαι βοσκός; - Ναι.

Πόσα αδέλφια έχεις; - Έντεκα.

Αδελφές; - Πέντε.

Πρόβατα; - Τρία πρόβατα.

Είχα ξεκινήσει από τη Βεγγάζη, προορισμός η Όαση της Σόρμα, έδρα του 31ου υγειονομικού τμήματος.

Ήταν ένα ταξίδι όπου ανακατεύονταν η χαρά της περιπέτειας και ο φόβος του άγνωστου.

Μα καθώς διέσχιζα εκείνους τους μεγάλους άδειους χώρους, σκεφτόμουν πως η δική μου,

τελικά, θα μπορούσε να ήταν και ευχάριστες διακοπές.

Μα δεν βρέχει ποτέ εδώ;

Πέρσι έβρεξε μία φορά, τα Χριστούγεννα.

Γιατί το κορνάρεις; - Ε, ποτέ δεν ξέρεις.

Έξω από δω. Εγώ Ιταλός αξιωματικός.

Εντάξει, μην εκνευρίζεσαι.

Πήγαινε.

Όχι, μην μου τραγουδάς, έλα.

Τι, νεκρός στον πόλεμο; Άντε, σε παρακαλώ. Φτάνει, φτάνει έτσι, φτάνει, φτάνει.

Ε, νεκρός στον πόλεμο.

Ο άντρας πάνω στην καμήλα και η γυναίκα με τα πόδια, όπως κι εμείς.

Μα πότε θα φτάσουμε; - Όταν θα φύγει ο ήλιος.

Μα εδώ φεύγει ο ήλιος; - Μάλιστα, κύριε.

- Αχ, ξυπνήσαμε τον τσακάλι. - Έχει τσακάλια εδώ; Πού είναι;

Ναι, ένα υπάρχει.

- Εκεί είναι η καλύβα διοίκησης. - Ναι.

Να παρουσιαστείτε στον διοικητή, ταγματάρχη Μπελούτσι. Είναι ακόμα ξύπνιος.

Μπελούτσι, ε; - Ναι, Μπελούτσι.

Εμπρός.

Επιτρέπεται;

Υπολοχαγός Λούπι Μαρτσέλλο, στις διαταγές σας, κύριε ταγματάρχα.

Καλώς ήρθατε στο στρατόπεδο. Κάνατε καλό ταξίδι;

Ναι, ευχαριστώ. Ορίστε η άδεια διέλευσης.

Τι είναι αυτή η γενειάδα;

Α, ναι, γιατί έρχομαι από την Κουνένσε όπου επιτρέπεται. Μάλιστα, μπορώ να την κρατήσω;

Σε τι ειδικεύεστε;

Προσπαθώ να ειδικευτώ στην ψυχιατρική.

Έχω μαζί μου τα βιβλία και τις σημειώσεις. Με την άδειά σας

θα ήθελα να έχω χρόνο να συνεχίσω το διάβασμα.

Θα το δούμε.

Αυτή είναι η γυναίκα μου.

Αύριο, υπολοχαγέ. Καληνύχτα.

- Καληνύχτα, κύριε ταγματάρχα. - Μου κάνατε να χάσω τον ειρμό μου.

- Ζητώ συγγνώμη. - Καληνύχτα.

Καληνύχτα.

Κύριε υπολοχαγέ, τις αποσκευές τις έβαλα στη σκηνή.

- Ευχαριστώ, Πούργκο. - Στοιχηματίζω πως έγραφε.

Ναι, έγραφε. Κάθε μέρα γράφει στη γυναίκα του, κάθε μέρα.

- Όλοι οι γραφιάδες είναι εδώ. - Κι εσύ;

- Εγώ όχι. - Γιατί, δεν έχεις κανέναν;

Ε, εγώ δεν ξέρω να γράφω. Η σκηνή είναι αυτή.

Θα είστε με τον υπολοχαγό Μπόντα. Μπόντα Τζοβάνι.

Άναψα και τη λάμπα πετρελαίου.

Καληνύχτα, κύριε υπολοχαγέ.

- Καλό ύπνο. - Καληνύχτα, Πούργκο, και ευχαριστώ.

Να, τσίμπα με όρεξη, άσχημο κτήνος.

Μπράβο. Ξύπνησες το τσακάλι, ε;

Συγγνώμη. Είμαι ο υπολοχαγός Λούπι Μαρτσέλλο.

Τις συστάσεις θα τις κάνουμε αύριο, ε;

Τώρα πήγαινε στο κρεβάτι σου και άφησέ με να κοιμηθώ.

- Καληνύχτα. - Καληνύχτα.

Τα παπούτσια βάλ’ τα έξω από τη σκηνή. Και κλείσε καλά, για να μην μπουν τα κουνούπια.

Ε, τι κάνεις εκεί;

Κοιτάζω εκείνον. Δες τι κάνει.

Είναι γυμνός. Μα τι κάνει; Ανατολή του ήλιου.

Τι είναι, κανένας άγιος; - Έλα, έλα, φύγε. Άσ’ το.

Σε δέκα λεπτά είμαι στην εγερτήρια. Είμαστε υπηρεσία.

Άνετα, άνετα. Συγγνώμη.

- Κύριε ταγματάρχα, στις διαταγές σας. - Τσεριόνι, αυτός είναι ο καινούριος.

- Α, μπράβο. - Υπολοχαγός Λούπι Μαρτσέλλο.

Τσεριόνι Τζιάνι, αναισθησιολόγος. Μου τον δείχνεις;

- Πάρε. - Αιτιολογία της σχιζοφρένειας.

- Α, δίνω το χέρι σε όλους. - Καπετάνιε.

- Α, ο νεοφερμένος. - Υπολοχαγός Λούπι Μαρτσέλλο.

- Με λένε Νίττι, καλώς ήρθες. - Ευχαριστώ.

Δες αν σου κάνει αυτό, ε;

Λοιπόν, τι νέα υπάρχουν από την Ιταλία, αγαπητέ συνάδελφε;

Τίποτα το ιδιαίτερο, καπετάνιε. Σφίγγουμε το ζωνάρι.

Φανταστείτε, στη Γένοβα κάνουν λαθρεμπόριο καστινιάτσο.

Ε, δεν μου φαίνεται καινούρια είδηση. Μάλιστα, εγώ θα σου δώσω μια καινούρια.

Ξέρεις εκείνον τον επιστήμονα που παρουσιάστηκε μπροστά στον ντούτσε

λέγοντας ότι είχε ανακαλύψει τη φόρμουλα για τη μετατροπή της σκατά σε βούτυρο;

- Νίττι, Νίττι, σε παρακαλώ. - Έλα, με αυτά τα ανέκδοτα.

Και αυτή δεν την ξέρετε. Και αν δεν την ξέρετε, πρέπει να την ακούσετε με σεβασμό.

Λοιπόν, τότε ο ντούτσε χρηματοδότησε την ανακάλυψη.

Μια μέρα καλεί στο Παλάτσο Βενέτσια τον επιστήμονα και λέει.

Λοιπόν, πώς πάει η διαδικασία μετατροπής της σκατά σε βούτυρο;

Α, πολύ καλά, ντούτσε, λέει ο επιστήμονας. Τη φέραμε να γίνει άσπρη.

Μπορεί να αλειφθεί και στο ψωμί. Όμως, λέει, έχω ένα μόνο ελάττωμα.

Μυρίζει ακόμα σκατά;

- Εσύ την ήξερες. - Ε, καλά.

- Όχι, εσύ την ήξερες. - Όχι, όχι, όχι, όχι.

Ε, τέλος πάντων, ένας κατώτερος δεν επιτρέπεται να τελειώνει τα ανέκδοτα των ανωτέρων του.

Εσύ πρέπει να γελάσεις και τέλος.

Έτσι έμεινες εσύ με τη σκατά, ε;

Κύριε ταγματάρχα, υπάρχει μήνυμα από τη διοίκηση μεραρχίας.

Μακάρι

να είναι καλά νέα.

Από τις 12 του τρέχοντος, η λόχος σας θεωρείται σε εμπόλεμη ζώνη.

Επιτέλους θα έχουμε το περίφημο επίδομα. Ο Μπαραμπί.

Ναι, που θα μας επιτρέψει να αγοράζουμε δύο τσιγάρα παραπάνω την εβδομάδα,

τρεις παραμάνες, δύο κουμπιά, ένα ζευγάρι κορδόνια.

Η φτηνή σου ηττοπάθεια δεν κάνει κανέναν να γελάει. Τουλάχιστον με μένα, άφησέ την.

Εμένα με κάνει να γελάω.

- Μη γράψεις στη γυναίκα σου. - Α, είσαι ο καινούργιος.

- Ναι, Μαρτσέλο Λούπι. - Αυτός είναι ο παθολόγος μας.

- Κι αυτός ο μεταφορέας. - Αγαπητοί μου.

- Όχι, όχι, να τον. - Για το καλό που θέλω στον εαυτό μου.

- Ο λοχαγός. - Όχι, ο Σκαρπίνι. Και για σένα επίσης, αγαπητέ.

Εσύ είσαι ο καινούργιος, ε; - Μάλιστα, κύριε λοχαγέ.

Ανθυπολοχαγός Μαρτσέλο Λούπι.

Τι είναι αυτά;

Είναι τα Zeiss.

Τελευταίο μοντέλο.

Ωραία, ε; - Δεν είναι λίγο εκτός κανονισμού;

Κύριοι, μόλις έμαθα ότι το μέτωπο πλησιάζει.

Η Ιταλία σύντομα θα μας χρειαστεί.

Άλλωστε ήταν καιρός, γιατί εδώ τεμπελιάζουμε.

Νίτι, για το καλό που σου θέλω, δώσε δουλειά σε αυτούς τους λουφαδόρους.

Θα είναι δύσκολο, αλλά θα προσπαθήσω.

Τώρα μπορείτε να τον τακτοποιήσετε.

Μα εδώ δεν υπάρχει κανένας άρρωστος;

Δηλαδή, στέκεστε εκεί ακίνητοι.

Εδώ υπάρχει κάποιος που ανατέλλει τον ήλιο, σφραγίζει τους νεοαφιχθέντες συναδέλφους

κι εσείς στέκεστε εκεί και δεν λέτε τίποτα.

- Αυτό είναι μόνο η αρχή. - Όλοι έχουμε σφραγιστεί.

Ναι, αλλά δεν ενημέρωσες τον συγκάτοικό σου στη σκηνή;

- Όχι, δεν ήθελα να τον τραυματίσω αμέσως. - Α, ευχαριστώ πολύ.

Θα δεις.

- Τώρα αν το βγάλω, μπορεί και να θυμώσει. - Ναι, έτσι είναι.

- Έλα, όμορφε, έλα. - Πήγαινε, κάθισε εκεί.

Είδατε τα γυαλιά μου;

Άλλος ένας που δεν βρίσκει τα γυαλιά του.

Μπόντα, ποιος είναι αυτός;

Είναι ο ανώτερος σε βαθμό μετά τον ταγματάρχη Μπελούτσι.

Ναι, καλά, και λοιπόν; - Λοιπόν; Περίμενε και θα δεις.

Τι άλλο υπάρχει; - Κάνει έρωτα με τις μύγες.

Με τις μύγες;

Κοίτα, αφήνει ένα άνοιγμα στη σκηνή, οι μύγες μπαίνουν κατά σμήνη,

γδύνεται, πασπαλίζει το σώμα του με ζάχαρη

και απολαμβάνει αυτό το βουητό των φτερών πάνω στο δέρμα του.

Και οι μύγες τι κάνουν; Παθαίνουν οργασμούς;

- Δεν ξέρω. - Πώς αντιδρούν;

- Ρώτησέ τες. - Ήξερα κάποιον που το έκανε με

μυρμήγκια, γι’ αυτό λέγεται μυρμήγκιασμα.

- Άντε παράτα μας. - Ναι, πρέπει να σου το αποδείξω επιστημονικά.

Έλα, πάμε να εξομολογηθούμε τις δυσκολίες μας.

- Λίγο φως, Μάριο. - Ορίστε.

Ευχαριστημένος;

Ο χαρούμενος κουτσός.

Για μένα αυτός είναι ο ανθυπολοχαγός Τσεριόνι.

Όχι, κύριε υπολοχαγέ.

- Μικελίνι Οσβάλντο. - Παρών.

Ναταλούτσι Τζούλιο.

- Νεκρόνι Καετάνο. - Επιτέλους.

Όχι, για σένα δεν υπάρχει τίποτα.

Υπάρχει τίποτα για τον λοχαγό Σκαρπίλι; - Όχι, κύριε λοχαγέ.

Ποτέ δεν υπάρχει τίποτα για μένα.

- Ζανίν Τζουζέπε. - Εδώ είμαι.

- Κανείς δεν μου γράφει. - Ρομπέρτο με λένε.

Είναι δυνατόν να μην θυμάσαι ποτέ το όνομά μου; - Ορίστε.

Ο περιπετειώδης.

Η μικρή Λίντα στον μεγάλο Όσκαρ.

Κοίτα, κοίτα. Πόσα είναι, κοίτα.

Να τα Zeiss μου.

Κλέφτης γυαλιών.

Συλλέκτης από μπαλάκια γρασιδιού.

Μια μύγα.

Α, άντε γαμήσου, Πίλι.

Τι κάνεις εδώ; - Ε, εγώ...

Εγώ σε κάλεσα; - Ε, ναι, ναι.

Α, ναι.

Έκανα την καλή μου πράξη το πρωί. Πήγα να ταΐσω το κατσικάκι.

Με αγαπάει. Ξέρεις γιατί σε κάλεσα;

Μα πραγματικά πρέπει να μου το πείτε εσείς.

Ναι, βέβαια.

Άκου, ίσως για τίποτα.

Ή ίσως απλώς γιατί θέλω να σε γνωρίσω καλύτερα.

Ναι, ή ίσως για κάποιον άλλο λόγο, ποιος ξέρει. Έλα, κάθισε και μίλησέ μου για σένα.

- Μα εγώ είμαι... - Ξέρεις καλά ότι σε συμπαθώ, έτσι δεν είναι;

Και ξέρεις ότι έχω πραγματικά ανάγκη να μιλήσω σε έναν φίλο.

Εδώ είναι δύσκολο να βρεις κάποιον να μιλήσεις. Πολύ δύσκολο.

Και τον λόγο θα σου τον πω εγώ, αν θέλεις να τον μάθεις. Εγώ θα σου τον πω.

Οι συνάδελφοί σου με μισούν.

Με καταδιώκουν.

Θα με είχαν κάνει κομμάτια. Αν δεν υπήρχε εκείνος εκεί...

Ποιος;

Θέλεις καφέ; - Ευχαρίστως.

Ο διοικητής Μπελούτσι.

Αρκεί, ευχαριστώ.

Στην υγειά σου.

Είναι πατέρας για μένα. Ένας άγιος.

Ξέρεις γιατί; - Όχι.

Επειδή με γνωρίζει. Ξέρει πόσο αξίζω στο επάγγελμά μου.

Με έχει δει πολλές φορές να δουλεύω στο χειρουργείο.

Ε, καλά, κι εσύ θα έχεις ακούσει για μένα, έτσι δεν είναι;

Ναι, ναι, βέβαια. Έχω ακούσει για εσάς. Περισσότερες από μία φορές.

Και αυτό προκαλεί ζήλιες.

- Είσαι ψυχίατρος, απ’ ό,τι φαίνεται. - Ναι, σχεδόν.