A French Village (Un village français)

150.000 frank. - Een nieuw leven begint.

10 januari 1941 Leve de Nationale Loterij.

Efficiënter dan de revolutie met dezelfde naam.

Als agenten nu al de loterij winnen, waar stopt het dan?

Is Natacha vrij? - Ik snap niet wat ze met Natacha hebben.

Ja.

En jij, wie kies jij? - Eh, ik neem...

nog een cognac, alstublieft.

Je drinkt te veel, Henri. Dat loopt slecht af.

Ah ja. Leve de nationale feestdag. - Plezier is het belangrijkste.

Hebben jullie hier een Natacha? - Ja.

Ze heet Odile, maar ze maakt geen indruk.

Zeg eens, hebben jullie echt 150.000 frank gewonnen?

Ja hoor! Eigenlijk 75.000 elk.

Dat is om aan het pensioen te denken. - U maakt een grapje.

Boh, wacht maar...

Flik zijn is al een hondenjob, nu des te meer voor een Duitse herder.

Help! Mevrouw Berthe!

Mevrouw Berthe, kom snel. Meneer Alfred beweegt niet meer.

Alfred, Alfred, Alfred!

Haal een dokter om het overlijden vast te stellen. Schiet op.

Verdomme, verdomme, verdomme, verdomme...

Is hij plotseling zomaar omgevallen? - Ineens.

Kende u hem goed?

Ja.

Ja, ik kende hem.

Veertig jaar geleden stalen we samen melk.

En vandaag hadden we gewonnen met de loterij.

Nationale Loterij.

Dokter Moret is er binnen tien minuten. - Waar is zijn portefeuille?

Waar is die?

Ik... ik weet het niet. - Waar heb je hem gelaten, hè, trut?

Ik heb zijn portefeuille niet gepakt. - Is hier nog iemand anders geweest?

Nee. - Dan moet jij het wel genomen hebben.

Ik was het niet. Ik zweer het. - Ik neem je mee naar het commissariaat.

Stilte!

Stilte. En jij, ga je omkleden. Schiet op.

Seizoen 2 - Aflevering 1 DE LOTERIJ.

Waar was u toen het gebeurde? - Bij Berthe.

Bij Berthe?

Ja, natuurlijk. Hij wilde de loterij vieren, dus...

Luister, Henri, 't kan me echt niks schelen dat je naar Berthe gaat.

Dat meisje in de cel is trouwens een van haar meiden.

Zij heeft zeker zijn portefeuille en loterijbriefje gestolen.

Had hij familie? - Ja.

Een vrouw, twee kinderen, in Dijon. - Ah nee!

Ik moet ze trouwens inlichten.

Ik moet een manier vinden om uit te leggen wat er gebeurd is.

Begin ik met de leegstand of de vorderingen?

Maakt niet uit.

Hallo Judith. - Hallo.

Ik heb de kamer van het meisje doorzocht...

Geen portefeuille. Helemaal niets.

Behalve dit dan. Gevonden in haar prullenmand.

Ah, dat is het handschrift van Alfred.

Lieve verleidster, sublieme storm... Onbekende, stralende, nutteloze Natacha...

Uniek, onwerkelijk, tragisch... Wat is dit voor onzin?

Dat zat in de prullenmand van de hoer?

Voor hem was ze duidelijk meer dan een hoer.

Nee. Dat kan niet. Ik kende Alfred goed. Nee.

Je kent mensen nooit zo goed als je denkt.

Waarom mag ik niet met je mee?

Omdat kinderen de gevangenis niet mogen bezoeken.

Zelfs niet als hun papa daar zit? - Zelfs niet als hun papa daar zit.

Zelfs dan is het niet eerlijk.

Mensen zullen zich afvragen waarom je niet naar de mis komt.

Ze gaan me vragen waar je bent.

Ik kan toch niet zeggen dat je je broer bent gaan opzoeken in de gevangenis?

En dan? Ze weten toch dat mijn broer in de gevangenis zit?

Ja. Maar meestal vergeten ze dat weer.

Als de februari-tickets aankomen, breng ze dan meteen naar het gemeentehuis,

zonder fout.

Kan dat niet wachten tot je terug bent? Want Te Quiero...

Nee, je moet het doen. Ik heb het beloofd.

Sorry, ik was gisteren de hele dag met vertegenwoordigers

van slecht gehuisveste mensen. Hun situatie is ondraaglijk.

Ik heb beloofd dat ik hen de overschot aan tickets zou geven.

Hou eens op me voor de gek te houden, oké?

U doet me pijn. - Luister goed, Odile,

Geen hoer zit me dwars, zeker geen die m'n beste vriend komt bestelen. Duidelijk?

Dus. Wat voor relatie had je met Alfred Camélion?

We hebben dit nu al vijf keer overgedaan. - Nou, dan doen we het nog tien keer, goed?

Ik spreidde mijn benen, hij deed de rest. Is dat goed voor u?

Nee. Een klant schrijft geen gedichten aan een hoer.

En al helemaal Alfred niet.

Je was zijn minnares, hè? Sinds wanneer?

Ik kende hem nauwelijks. Klanten die onzin schrijven, is niet mijn schuld.

Ah, oké. Dus je hebt het gedicht gelezen?

Nee. - Nee?

Hoe weet je dat het onzin was? - Omdat ik het zag en weggooide.

Wanneer heb je het ontvangen?

Hè? - Wie heeft het gebracht?

Hij gaf het je niet zelf. Je zou het niet voor z'n neus hebben verkreukeld. Nou?

Het was een fietser.

Een fietser heeft het me gistermiddag gebracht.

Wil je me echt laten geloven dat een gewone klant die je nauwelijks kent...

je gedichten via een fietser laat bezorgen?

Goed.

Waarom heb je de portefeuille gepakt?

Ik heb hem niet gepakt. - Waar heb je hem gelegd?

Ik waarschuw u: ik ben von Ritters favoriet.

Als hij ontdekt wat u deed, wordt hij boos.

Luister goed, Odile. - Natacha.

Von Ritter kan me niets schelen. De moffen ook niet. Niets kan me schelen.

Er is maar één ding dat me interesseert: waar is de portefeuille?

Waar heb je hem gelaten?

Waar heb je hem verstopt?

Ik heb het...

onder een dakpan op het dak gelegd.

Waarom nam je de portefeuille en niet het geld?

Omdat...

Alfred en ik, wij waren ook... we waren...

In de portefeuille zaten gegevens die de Duitsers niet in handen mochten krijgen.

Meneer de burgemeester.

Goedemorgen. - Goedemorgen.

U kunt me nog steeds niet gewoon Daniel noemen, hè?

Nee, dat klopt.

Alles goed, jongen? - Nee.

Vooruit dan maar. Fijne zondag.

Geef hem mijn tekening.

Beloofd.

Tot vanavond.

Sterkte.

Weet u zeker dat u niets wilt eten? Met dit weer zou dat verstandig zijn.

Waarom eigenlijk niet. Ze hebben het u vast verteld?

Ik schenk u een kop koffie in. - Dank u wel.

Een boterham?

Nee. Alleen koffie is goed.

Neem je me mee naar de speelgoedmarkt, zoals beloofd?

Wel, nee. Ik kan niet. Ik zit vast door Te Quiero. Maria is bij haar moeder.

Waar is die rommelmarkt?

Naast het postkantoor. Het is het nationaal hulpcomité dat het organiseert.

Lucienne?

Ik denk dat ik u heb laten schrikken. - Nee. U hebt me alleen verrast.

Vreemd. U vult de inktpotjes op zondag bij. Er zijn geen kinderen op zondag.

Ik vul ze altijd de avond ervoor, zodat ik 's ochtends langer kan slapen.

Ik zal u helpen.

Nee, nee. Het... gaat wel. Dank u.

Ik doe het later wel.

Ah, bent u het die viool speelt?

Ik hoorde het al een paar keer en vroeg me af wie het was.

Mag ik hem zien? - Ja, natuurlijk.

Voorzichtig. Hij is wel kwetsbaar.

Er is een probleem met de kam, niet?

Ja. Ik moet hem straks naar de vioolbouwer brengen.

Is er een vioolbouwer in Villeneuve? - Nee, in Morsang, over de grens.

Omdat de grens sinds december bijna dicht is,

heb ik straks een afspraak met hem op de brug.

Ik moet mijn viool over het hek aan hem geven.

Vandaag is mijn eerste dag verlof sinds het begin van de oorlog... Al één jaar.

Gaat u terug naar Düsseldorf? - Nee. Ik heb maar 24 uur, te kort.

Inderdaad.

Fijn dat je mee kon gaan.

Ah, dat is normaal, ik woon toch bij jullie.

Maar zeg, waar komen die speelgoedjes op de braderie vandaan?

Tja, dat weet ik ook niet hoor.

Want kijk, er staat Roland op.

Ah ja zeg, dat had ik niet gezien.

Is die eend van Roland, denk je?

Oh nee, we hebben ervoor betaald. Hij is van jou.

Ik leg het wel uit. Tijdens de oorlog...

moesten ouders en kinderen soms vertrekken...

verhuizen en... wel ja, soms moesten ze hun spullen achterlaten. Begrijp je?

Maar op een dag komen ze die toch ophalen?

Niet per se. Sommigen zijn echt weg en komen niet terug.

Zonde om het niet te gebruiken.

Maar we weten toch niet zeker dat ze niet terugkomen?

Nee, we moeten ervan uitgaan van wel. En dat geld van vandaag voor jouw eendje...

dat is voor kindjes zonder thuis, die het moeilijk hebben.

Weet je dat zeker? - Ja hoor, ik weet het zeker.

De braderie is van het hulpcomité, het geld is voor kindjes met honger en zonder thuis.

Begrijp je het?

Waarom stop je?

Omdat mijn veter los is.

Zie je die dame met een pet? - Ja, ik zie haar.

Wel, ik ken haar niet! - Je kent haar niet?

Nee. Ik ken haar helemaal niet.

Helemaal niet.

Goed gedaan, kerel. Goed zo.

Hoe gaat het? - Waarom ben je gekomen?

Als het andersom was geweest, weet ik niet of ik was gekomen.

Ik heb twee papieren voor je. - Ik had liever sigaretten gehad.

Dat mag niet. - Eén sigaret maar!

Geen politiek, anders moet ik je pakje in beslag nemen.

Sorry. - Je had het over papieren?

Hij deed het gisteren. Expres, bedoel ik.

Hij wist dat ik zou komen.

Hij tekent vaak gevangenissen.

En hoe gaat het verder met hem? - Hij praat veel over zijn moeder.

En over jou natuurlijk.

Hij vraagt vaak: Wanneer komt papa vrij?

En wat zeg jij dan?

Ik heb gisteren met onderprefect Servier gegeten...

er zou een manier zijn om je snel vrij te krijgen.

Aangezien je administratief vastzit en...

Servier me gunstig gezind is...

moet je schriftelijk afstand doen van alle politiek.

En je vrouw?

En de baby? Alles goed? - Ja, alles goed.

Maak je het niet open? - Hoe kun je denken dat ik dat zou tekenen!