The Assassination (L'Attentat)

Oké, doe maar.

Sadiel.

Ik herken hem, Mr. Pearson.

Deze film werd 3 dagen geleden opgenomen door een van onze agenten.

Sadiel keerde terug van een conferentie in Caïro.

Sadiel keerde terug naar Genève voor een belangrijk interview.

Zie je de tweede auto ?

Het is de Zwitserse federale politie. Hij is goed beschermd.

Het is de tweede keer deze maand...

dat hij een afgezant uit zijn land ontmoette.

Stop.

Kijk goed naar deze man.

Het is de neef van het staatshoofd.

Ik heb gisteren een rapport ontvangen.

Mijn agenten zijn ervan overtuigd dat het interview beslissend was.

Lichten, alstublieft.

Luister, Lestienne...

We hebben nog maar een paar weken om te handelen.

Een paar weken ?

Het rapport laat er geen twijfel over.

Sadiel's ballingschap is voorbij.

Er is in principe een overeenkomst vastgesteld tussen Sadiel en het staatshoofd.

Via die neef.

Cognac ?

Dat mag.

Waarom zou het staatshoofd, een man zo gevaarlijk als Sadiel, terug laten komen ?

Vooral nadat hij hem, bij verstek, ter dood heeft veroordeeld.

Sadiel is erg populair.

Door hem te laten terugkeren, hopen ze waarschijnlijk...

de onrust weg te nemen.

En vergeet niet...

voordat Sadiel uit de gratie was...

was hij de meest invloedrijke raadgever van het staatshoofd.

En om terug te keren, heeft Sadiel dan geen enkele voorwaarde gesteld ?

Zeker, Sadiel had vereisten.

Er zijn onder andere 2 punten van deze overeenkomst...

die voor de Verenigde Staten onaanvaardbaar zijn.

Ten eerste...

Kolonel Kassar zou niet langer minister van Binnenlandse Zaken mogen zijn.

En zelfs volledig uit de overheid moeten verdwijnen.

En ook... we mogen onszelf niet voor de gek houden.

Van zodra Sadiel terug is, wordt gedacht dat hij zijn land uit de Amerikaanse invloedssfeer zal halen.

En dat kunnen we onder geen enkele omstandigheid toestaan.

En daarom wordt het behoorlijk dringend...

om een ontmoeting te regelen tussen Sadiel en kolonel Kassar.

Wij... zullen uiteraard achter de schermen blijven.

Heeft u een oplossing ?

We kunnen het niet in Zwitserland doen. Sadiel is te goed beschermd.

Ik heb ook iets om je te laten zien.

Sadiel-Kassar, wanneer was dat ?

Kort na de onafhankelijkheid. Ze werkten allebei samen met het staatshoofd.

Je vraagt ​​of ik een plan heb om Sadiel terug naar Parijs te brengen ?

Ik denk dat ik de man heb die we nodig hebben.

Darien.

François Darien.

En wat doet deze Darien ?

Van alles en nog wat, een geboren verliezer.

Heeft altijd grote plannen, maar dromen die nooit uitkomen.

Hoe ontmoette hij Sadiel ?

Tijdens de Algerijnse oorlog was Darien in de problemen.

Hij zocht zijn toevlucht in Milaan, en daar ontmoetten ze elkaar.

Sadiel had een echte genegenheid voor Darien.

Toen hij voorzitter was van de raadgevende zitting...

haalde hij Darien erbij om met hem samen te werken.

Hebben we een dossier van die Darien ?

Kunnen we druk op hem uitoefenen ?

We kunnen op iedereen druk uitoefenen.

Ik denk dat het bijna voorbij is, ik ga eruit.

Ik blijf nog even.

Pas op. Dit is waar het gevaarlijk wordt.

Ik zal oppassen, "Mam".

Dwaas.

Ik kijk naar wat er aan de hand is en dan kom ik.

Tot vanavond.

Meekomen !

Hou je mond !

Laat hem, die is voor ons.

Ik ben hier om te werken. - Ja, ja, dat zullen we zien.

Kom op !

Maar laat me toch los !

Dat bespreken we straks.

Rijden.

Ik ben geprovoceerd.

2 vreemden hebben me geprovoceerd.

Je zegt altijd hetzelfde.

Ik ? - Ja, jij, je medemensen.

De nieuwsgierigen.

De toeschouwers die soldaatje spelen.

De demonstranten zodra ze zich hier bevinden.

Je werd opgepakt in een gevecht.

Je bood weerstand aan de openbare orde.

Smaad, rebellie, geweldpleging. Op heterdaad betrapt.

Dat is onmogelijk. Er moet een misverstand zijn.

Je bent geen onbekende voor onze diensten... Darien.

François Darien.

Zat je in het Nationaal Bevrijdingsfront... tijdens de Algerijnse oorlog ?

Ik kreeg amnestie.

In 1960 verliet je Frankrijk in het geheim. Waarom ?

Ik had er genoeg van. Ik wilde opnieuw beginnen.

Opnieuw beginnen.

Op 18 mei 1960 kwam u aan in Milaan met een vals paspoort.

Met de naam Chapart. Raoul Chapart.

15 dagen voor deze reis vond er een zoekopdracht plaats...

in het 16e arrondissement, Rue des Vignes.

In deze operatie werd een jonge vrouw gearresteerd.

Aan de andere kant wist een man uit het appartement te vluchten.

Door zich een weg te banen... met een pistool.

Niet waar. Geen van ons was gewapend.

Politieagent Chanu werd neergeschoten en raakte gewond tijdens deze actie.

Met zeer ernstige verwondingen.

Hij raakte... gedeeltelijk verlamd.

Invalide.

Rue des Vignes, ik was daar. Je weet het perfect.

Ja, dossiers liggen onder het stof. Verdwijnen.

Maar op een dag duiken ze weer op tijdens een routineonderzoek.

Hop, hop, hop, ze komen weer boven.

We hadden een overeenkomst bereikt.

Ik bedoel...

Begrijp me...

Jij zou het geval van Rue des Vignes vergeten, en ik...

U werkt met ons samen ?

Nou ja, dat is het.

Maar het is een oud verhaal, dat.

Vandaag, volgens mijn informatie...

heb je ons niet veel te bieden.

Heb je een advocaat ?

Ja.

We gaan, François.

Ze stonden ons toe dit verhaal kalm te behandelen.

Zonder haast.

Maar hou je rustig. Doe geen domme dingen.

Ze zullen deze zaak opnieuw klasseren.

Ik weet het zeker, maar...

je zult hen een bot moeten geven om aan te knagen.

Wat kunnen we ze bieden ?

Je pikt wat interessante tips op... in linkse kringen.

Nee, dat doe ik niet meer. - Luister, François, het is niet vandaag...

Het was in 1960 noodzakelijk om moedig te zijn.

Nu ben je gemerkt.

Hoe dan ook, we hebben tijd.

We kunnen denken.

Ze beloofden zich niet te haasten.

Dus je verlaat uw man, uw zoon, uw huis...

om sociale geneeskunde te doen in sloppenwijken...

en met deze mislukkeling te gaan leven.

Hij is helemaal geen mislukkeling.

Nou, ik vind het zielig.

Hij heeft mij nodig. - Zal wel.

Waarom ben je zo gemeen, Henri ?

Ik ben niet gemeen.

Ik ben jaloers.

Ze hebben me aangehouden.

Wat heb ik je verteld ?

Goedenavond.

Ik stond op het punt te vertrekken...

toen ik een groep jonge kerels opmerkte...

die met veel tumult een meisje op de grond mishandelen.

Iemand moest toch iets doen, toch ?

Dus daarom hielden ze me vast. - Maar niet voor de nacht ?

Nee, toch niet. Ze hebben me geen nachtje vastgehouden.

De volgende keer ga ik naar het ziekenhuis, om je een plezier te doen.

Grappig.

Ik heb je tapes gehoord. Ze zijn goed, echt goed.

Dat zeg je omdat er niks van over blijft in uw burgerijkrant.

Nou, dan, tot ziens. - Tot ziens.

Ik bel u morgen in het ziekenhuis. - Goed.

Lees jij deze shit ?

Ik lees alle shit.

Goed gedaan.

Tot ziens.

Ga je een klacht indienen ? Protesteren ?

Protesteren, een klacht indienen, petities ondertekenen.

Het heeft toch allemaal geen zin.

De politie is de politie. Ze kloppen erop, het is hun taak.

Je schaft het af of je laat op je kloppen. Huilen helpt niet.

Weet je dat je me amuseert ?

Ik dacht dat je wilde werken ?

Ik heb vier uur aan beeldmateriaal.

Ik heb alle zwarte Afrikanen en alle Portugezen geïnterviewd die naar de apotheek kwamen.

Dit alles maakt me kwaad.

Armoede maakt me kwaad, weldoeners maken me kwaad.

Het is waar, deze Portugezen worden onheus...

Dat is genoeg, Francois. Je begint me echt te irriteren.

Jij irriteert me ook.

Het redden van arme mensen windt u op.

Als je het zo wilt...

Geef...acht !

Presenteer...wapen !

Het zijn twee dossiers, die over de organisatie...

en die van de verkoop van apparatuur.

Excuseert. - Natuurlijk.

Waar zijn we, meester ?

Ik vond de man die ons als contact zal dienen.

Hij is klaar om ons te helpen.

Hoe dan ook, hij kan niet anders.

We stellen onszelf echter een vraag, meneer de minister.

Was het alleen om te onderhandelen over Sadiels deelname aan je volgende regering...

dat je me vroeg het interview met hem te regelen ?

Alleen daarvoor.

Iedereen weet dat Sadiel weigert met u te onderhandelen.