Psychomania

Zo, die hebben we beet.

Laten we hem gaan? - Nee. Leer hem een lesje.

Ja. Sloop z'n kop.

Ja. - Abby?

Doe je mee? - Waarom niet?

Hallo, kleine groene vriend.

Rustig maar.

Ik zal je geen pijn doen. - Tom, wat doe je?

Gaat het met je?

Tom, je bent onmenselijk!

Sorry, maar...

Maar soms begrijp ik je gewoon niet!

Eerst wil je met me vrijen, en dan besta ik ineens niet meer!

Dan maak je me gewoon bang. - Ik maak je niet bang.

Dat doet de wereld.

Laten we eruit stappen, Abby.

Laten we oversteken.

Naar de andere kant. - Hoe moet dat dan?

We doden onszelf.

Oh, Tom. Niet dat weer. - Jawel.

Sorry, maar dat kan ik niet. - Waarom niet?

Nou, ik heb beloofd...

morgenochtend met mijn moeder te gaan winkelen.

Bovendien...

zouden we dit allemaal moeten missen.

Maar we komen terug.

Het wordt zelfs nog beter.

Je moet niet huilen, mam.

Nee schat, het spijt me. Ik zal het proberen.

Ik vind het hier leuk. Natuurlijk mis ik jullie allemaal...

Maar mama, je moet niet verdrietig over me zijn.

Het is zo mooi.

Gelukkiger kan ik niet zijn.

Mogen we haar vragen...

Meer dan 100 jaar oud.

Maximus Leopardus, toch?

Ja, de boomklimmende variant.

Ze zijn tegenwoordig erg zeldzaam.

Meestal zijn ze alleen te vinden op begraafplaatsen.

Precies.

Wie een Maximus Leopardus vangt op een begraafplaats,

is wellicht roekeloos of stom.

Je zegt altijd dat ik roekeloos ben.

Maar ik ben niet stom, Shadwell.

Behalve in bepaalde dingen.

Drie dingen. Dus geef antwoord.

Waarom stierf mijn vader in die afgesloten kamer?

Waarom word je nooit ouder Shadwell?

En wat is het geheim van de levende doden?

Waarom vraag je mij dit allemaal?

Je wilt je moeder al een antwoord afdwingen vanavond.

Ik moet nu gaan.

Tot ziens, mama. - Dag lieverd.

Papa. - Tot ziens, Susie.

Oma. - Tot ziens, liefje.

Grootvader. - Tot ziens schat.

Tot ziens. - Dag.

Vaarwel.

Gaat het, mevrouw Latham?

Mag ik even?

Ontspan.

Ontspan en haal diep adem.

Ontspan...

en val in een fijne, diepe slaap.

Een diepe, diepe slaap.

Was zij niet geweldig?

Kunnen we al gaan, of moeten we nog blijven?

Ik vraag het even.

Ik heb begrepen dat mevrouw Latham nooit geld accepteert.

Nee, we zijn slechts boodschappers van een hogere macht.

We willen haar een cadeau geven. - Nee, dank u.

Het is al generaties lang in onze familie.

Nee, dank u.

Alstublieft. - Nee!

Ik sta erop... - Ga... ga weg, iedereen!

Het spijt me, we wilden niet... - Ga gewoon weg.

Hierin, kleine groene vriend.

Hallo, lieverd.

Goedenavond, moeder.

Ik hoorde dat het vanavond heel goed ging.

Ja, inderdaad.

Alles, op één ding na.

Ik werd gebeld door de politie.

Het woord, moeder, is 'smeris'.

Ik weet niet wat jij en je criminele bende van plan zijn,

maar als je weer in de problemen komt, word je gearresteerd.

Het woord, moeder, is 'gepakt'.

Oh, Tom...

Je voert iets in je schild hè?

ledereen gaat dood, toch?

Maar sommigen komen terug. Is dat niet zo?

Je probeerde vandaag in de afgesloten kamer te komen, hè?

Hoe komen de doden terug, moeder? Wat is het geheim?

Oh Tom, niet aandringen. Je weet niet genoeg.

Die kamer is al 18 jaar op slot.

En mijn vader is al 18 jaar dood.

Weet je waarom de smeris belde, moeder?

We hebben iemands kop gesloopt.

Het was geweldig. Je had erbij moeten zijn.

Hij ging dwars door de voorruit.

Het was erg leuk.

En je wilt niet weten wat we morgenavond van plan zijn.

Je bedreigt me, hè?

Wil je dat ik me gedraag, moeder? Vertel me dan het geheim.

We moesten hem de sleutel maar geven.

Dat kunnen we niet doen.

Die kamer kan hem vernietigen.

Niet met deze bescherming.

Geeft de kamer mij duidelijkheid? - Misschien.

Dat ligt aan jou.

Van wat je bent.

Als je bang bent, ben je niet minder voor ons.

Ik krabbel niet terug, Shadwell.

Shadwell!

Moeder!

Oh, mijn jongen.

Trage hartslag, maar dat is normaal bij shock.

Oh nee.

De bril van zijn vader.

Had hij maar meer moed.

Als hij moediger was geweest, zou hij nu bij je zijn.

Ik waarschuwde hem.

Ik zei: "Charles, probeer het niet.

"Steek niet over.

"Je hebt niet het geloof om terug te komen."

Op het laatste moment moet hij hebben getwijfeld.

Ik zei: "Als je sterft, moet je geloven dat je terugkomt.

"Je moet het geloven, met heel je wezen."

Bedankt moeder.

Heel erg bedankt.

Wat gaan we nu doen? - Geen idee.

Wat was het snelste dat iemand op de snelweg reed?

150? - En toen werd je wakker?

Je hebt gedroomd of je bent gestoord.

Vandaag doen we de ton.

En we gaan ervoor. - Maar dat is zelfmoord.

En?

Verdorie, je moet toch eens gaan.

Waarheen, Tom?

Eerst naar de stad.

Uit de weg!

Daar, agent!

En wat gaat u nou doen aan mijn...

Tom, dat is zelfmoord.

Dat ga ik proberen. Vanaf de brug.

Tom, alsjeblieft, niet doen!

Ik ga! Zie je later!

Oh, kijk.

Ik ben Abby Holman.

Mevrouw Latham verwacht u.

Juffrouw Abby Holman, mevrouw.

Dus, jij bent Tom's vriendin?

Ik hoop dat u het niet erg vindt dat ik langskom.

Wil je niet gaan zitten?

Je bent helemaal niet wat ik... had verwacht.

Ik bedoel, je draagt een jurk.

U vraagt zich waarschijnlijk af waarom ik hier ben.

Je was erbij toen het gebeurde, toch? - Ja.

Zeg eens, was het een ongeluk?

Weet je het niet, of... wil je het mij niet vertellen?

Het was geen ongeluk.

Hij heeft zelfmoord gepleegd. - Ja.

Mevrouw Latham, waarom wilde Tom zichzelf doden?

Sherry? - Nee, dank u.

Bedankt, Shadwell.

Nu, waar wilde je me over spreken, Abby?

Dit klinkt misschien wat vreemd,

maar we willen Tom in onze eigen stijl begraven.

Wat vind jij, Shadwell? - Het is wat ongebruikelijk, mevrouw.

maar ik denk dat Tom het zo wilde.

Goed dan.

Waar willen jullie hem begraven? - Bij de zeven heksen.

Oh. Goed.

Ken je de legende?

Ja, sommige heksen zouden in steen veranderd zijn, toch?

Ja, ze verbraken een pact dat ze hadden gesloten met een hogere macht.

Ze moesten gestraft worden.

Goedendag, juffrouw Holman.

Hij komt terug hè?

Ja...

Wil je hem terug?

Ja, God weet het.