Martha

Ja papa, ik kom al.

Sorry, maar...

Nee, ik sta nog onder de douche. Ja, weet ik. Ik kom zo beneden.

M'n kamer uit. Vooruit.

Voor ik de portier bel.

Maar paps, je begrijpt toch geen woord van die krant?

Eindelijk.

Ik moet altijd op je wachten, Martha. M'n hele leven al, op jou en je moeder.

Klets niet, papa. - Ik klets niet.

Dan overdrijf je.

Je maakt er altijd een hele discussie van als je merkt dat je ongelijk hebt.

Het spijt me. - En dat zeg je om me stil te krijgen.

Wil je nu die taxi bellen?

Jawel, meneer.

Ik doe het meteen.

Trouwens, ik heb die Nubiër naar uw kamer gestuurd naar wie u knipoogde.

Was het naar wens?

Naar wie had ik geknipoogd? - Die zwarte. Gisteren.

Ik zit al twintig jaar in het vak en...

Ik heb naar niemand geknipoogd. Nog nooit.

Dat is niet mijn stijl. - Neem me niet kwalijk, ik dacht...

Die taxi. Vergeet u de taxi niet.

Papa, ik wil mama nog een kaartje sturen.

Doe wat je niet laten kunt.

Mama, met mij gaat het goed het weer is hier prima

Rome is schitterend en papa is erg aardig voor me

Uw taxi. - Alleen de postzegel nog.

Kom nu toch eindelijk eens. - Maar...

Is het gelukt?

Dat zoiets toegestaan is, op zo'n plek.

Ja, dat is opmerkelijk. Kom.

Voel je je niet lekker? Is het te vermoeiend?

Het is alleen die rottrap. Er komt geen eind aan.

Het is heel vermoeiend.

Pak m'n arm maar vast als je wilt.

Je wilt me altijd maar aanraken, Martha.

Papa...

...zeg iets.

Papa. Alsjeblieft.

Zeg in vredesnaam wat.

Laat me...

...alsjeblieft los, Martha.

Mijn tasje.

Mijn tasje is gestolen.

Taxi.

Mama...

...probeer alsjeblieft kalm te blijven.

Ik moet je iets afschuwelijks zeggen. Ik weet niet...

Nee, mama.

Papa is vandaag gestorven.

Hij is op de Spaanse Trappen in elkaar gezakt.

En toen... Niemand kon meer iets doen.

En toen is ook nog m'n handtasje gestolen.

Metal mijn geld.

Papa heeft niet geleden. Het ging allemaal heel snel.

Je moet niet huilen, mama.

Je weet dat hij heel sterk in God geloofde.

Dus dan is het niet zo erg voor hem.

Ja, daarom ben ik nu op de ambassade. Vanwege het geld.

Dat moeten we meteen afhandelen. Over tien minuten sluiten we.

Prima, vraag maar. Ik hoor u wel.

Nee mama, dat was hier.

Naam? - Martha Heyer.

Ik moet nu vragen beantwoorden. Ze helpen me. Ik ben alles kwijt.

Papa had al het geld aan mij gegeven. Hij wou nooit geld op zak hebben.

Leeftijd? -31.

De laatste dagen was hij zo gelukkig, zo opgewekt.

En op de Sint-Pieter had hij zich al jaren verheugd.

Getrouwd? - Nee, ongehuwd.

En hij zei altijd dat hij de paus wou zien.

Dat was natuurlijk niet echt serieus. Maar hij liep altijd wel met dat idee.

Uw volledige adres? - Konstanz. Douglas-Sirk-Strasse 21.

Ik ben in Konstanz geboren en getogen. Ik ben nu bibliothecaresse.

Ik heb altijd wat met boeken gehad.

Niet te snel. Ik moet u kunnen bijhouden.

Natuurlijk. Het zal door de zenuwen komen.

Door de hele toestand.

Toe mama, ga nou niet huilen.

Papa houdt er niet van als je huilt. Dat weet je toch?

Hij wilde nooit dat we...

Hij wilde nooit dat we huilden, m'n moeder of ik.

Nu heb ik opgehangen. Dat was helemaal niet de bedoeling.

Het gebeurde gewoon. Ik...

Ik kan er ook niets aan doen.

Helpt u me toch. Ik ben weggelopen en heb m'n vader daar laten liggen.

Ik had geen idee wat ik moest doen.

Hebt u misschien een sigaret voor me?

Dank u wel.

Helpt u me?

Natuurlijk helpen we u, Fräulein Heyer.

Dat had ik u toch al beloofd?

Weet u, dit is mijn allereerste sigaret.

Ik mocht van m'n vader niet roken.

Zou u zo vriendelijk willen zijn om m'n moeder nogmaals te bellen?

Sorry, maar we werden onderbroken.

Hé, weet je dat ik een sigaret zit te roken?

Ik rook voor het eerst.

Iedereen is hier heel aardig. Ze helpen ook papa's lichaam over te brengen.

Kom, mama.

Ga even zitten.

Wat heb je nou gedaan, dat papa zich zo druk moest maken?

Hij wond zich altijd op over jou.

Ga zitten. Ga zitten, Martha.

Waarom ben je niet als iedereen?

Papa was altijd maar met jou bezig. Je slokte al z'n energie op.

Dag, Erna. - Dag, Fräulein Heyer.

Ik ben er weer.

Neemt u plaats.

Het was wel een beetje stilletjes zonder u.

Die vreselijke toestand met uw vader... Wat moet dat erg voor u zijn geweest.

En nog wel zo'n ontwikkeld man. Wat een verlies.

Maar was hij al langer ziek?

Ja. Hij had als kind al een zwak hart.

Dat maakt het dan iets draaglijker.

Fräulein Heyer... - Ja?

U zou me na uw vakantie een antwoord op mijn voorstel geven.

Ik wil zeker niet trouwen, Herr Meister.

Nog niet.

U kunt zich vast indenken hoe dringend m'n moeder me nu nodig heeft. En...

Het is allemaal zo moeilijk.

Dat is heel droevig. Voor mij, Fräulein Heyer.

Maar ik moet me bij uw besluit neerleggen.

Bedankt.

Is het een beetje gelukt, Erna, zo in je eentje?

Jawel, hoor. Ik kon niet altijd alles meteen vinden...

Fräulein von Scratch? - Ja?

Komt u even?

Hij wil met me trouwen.

Je hebt geen idee hoe gelukkig ik ben, hoe fijn we het zullen hebben.

Hij heeft een heerlijk huis, en het is zo'n goed mens.

M'n moeder is enigszins hersteld. Ze wou vandaag naar de dokter.

Het heeft haar toch zwaar aangegrepen. - Logisch.

Ze heeft de halve stad opgebeld, zelfs mensen uitgescholden. Mij ook.

Maar ik denk dat ze tamelijk dronken was.

Dronken?

Dat lijkt me niet, Marianne. Dat had m'n vader nooit toegestaan, alcohol in huis.

Ik weet het niet zeker. Ik kreeg alleen die indruk.

Misschien dronk ze stilletjes en hebben jullie er nooit iets van gemerkt.

Moeder?

Misschien heb je gelijk.

Je hebt geen idee wat er in huwelijken gebeurt.

Ik had altijd discussies met Edgar.

Dat is ook heel gewoon. - Juist niet.

Ik heb geleerd m'n man altijd en overal gelijk te geven.

Maar als het erop aankomt, gebeurt er wat ik wil.

Edgar merkt het niet eens. - Maar dat is toch...

Oneerlijk? Nou best, dat zal dan wel.

Maar het is wel veel rustiger en het scheelt kalmeringstabletten.

En...

...je scheiding dan? - Dat is al lang niet meer zo dringend.

Er is veel gebeurd de laatste weken. Er is veel veranderd.

Wie is dat?

Dr. Salomon. Die ken je toch wel? Hij heeft Ilse een aanzoek gedaan.

Ze heeft ja gezegd. Ze is ook niet dom.

Ik moet meteen weer door, lieverds. Sorry, er is wat tussen gekomen.

Meister had het vandaag weer over trouwen.

Ik...

Het is vanwege m'n moeder. Ze heeft me nodig.

Heb je daarom nee gezegd?

Dom, hoor. Dat is echt een goede partij.

Hij gaat nu met Erna trouwen. - Welke Erna?

Erna von Scratch, dat collegaatje van me.

Dat was te verwachten. Maar wel interessant.

Is het al zo laat? Neem me niet kwalijk, ik moet weg.

Anders wordt Edgar ongerust.

Tot ziens dan maar.

Mama.

Komt de jongedame ook eindelijk eens thuis?

Sorry, ik had moeten bellen.

Sta op.

Sinds wanneer drink je?

Vroeger dronk je nooit.

Dom wicht. Ik drink al twintig jaar.

Al twintig jaar. Hoor je?

Je moet iets eten, mama.

Ben je nog bij de dokter geweest?

Die achterlijke vent. Die heeft echt geen enkel benul.

Ik was gezond, zei hij. Ik?

Het waren alleen maar zenuwen. Ik heb last van zwakke zenuwen.

Nee, toch? Die rotzak.

Geen van jullie neemt me serieus. Niemand neemt me serieus.

Hij heeft me Valium voorgeschreven. - Heb je dus toch wat gekregen.

Ik laat me door jou niet commanderen. Ik denk er niet aan.

Wat is dit?

Dat is mijn man.

Daarmee mag ik doen wat ik wil. - Natuurlijk, mama.

Trouwens, Meister heeft me weer ten huwelijk gevraagd.

En? - Ik heb natuurlijk nee gezegd.

Hou op met lachen.

Hou op, nu meteen.

Ik lach wanneer ik wil, ik drink wanneer ik wil, ik doe lekker wat ik wil.

Je bent een walgelijke ouwe vrijster. Ik word niet goed van je.

Wie denkt er nu aan doodgaan, en nog wel op een bruiloft?

Dan denk je aan leven, Frau Heyer, aan vitaliteit, aan kinderen.

Willen jullie kinderen? - Hans wil geen kinderen.

Maar Ilse, ik heb toch nooit gezegd dat ik geen kinderen wil?

Ik heb alleen gezegd dat ik opzie tegen het opvoeden.

Het is tegenwoordig allemaal zo moeilijk.

Kinderen hebben liefde nodig en een vaste hand, meer niet.

Volwassenen moeten gewoon hun eigen ervaringen doorgeven.