A Moment to Remember (Nae meorisokui jiwoogae) (내 머리 속의 지우개)

นำเสนอ ซีเจ เอ็นเตอร์เทนเมนต์

จัดสร้างโดย Sidus Pictures Production

'ผมจะเป็นความทรงจำให้คุณเอง..ที่รัก' A Moment to Remember (2004) Director's Cut

นี่..เจ้าหนุ่ม

ขอไฟต่อบุหรี่หน่อยสิ

ไม่ใช่ ไฟแช็คน่ะมีมะ

ว่ากันว่า เมื่อความทรงจำเลือนหายไป..

เราก็ไร้ซึ่งจิตวิญญาณ

อ้อ ความทรงจำ!

เมื่อความทรงจำหายไป เราก็เหมือนไม่มีวิญญาณ

ก็แค่ว่าต่อๆ กันมาน่ะ

นี่เจ้าหนุ่ม ฉันจะบอกเรื่อง ความทรงจำให้อย่างนะ

ตอนที่นายเดินมาทางฉันเนี่ย

ฉันเห็นนายสูบบุหรี่อยู่

นั่นล่ะความทรงจำของฉันล่ะ

รู้อะไรมะ ว่าฉันมานั่งรออะไรอยู่นี่

ไม่ใช่เพราะไฟต่อบุหรี่หรอกนะ

ฉันน่ะกำลังรอแสงสว่างอยู่ต่างหาก

การได้แบ่งปันไฟต่อบุหรี่ ก็เหมือนกับได้แบ่งปันแสงสว่างแหละน่า

เพราะงั้น..

นี่เจ๊..

มีไฟแช็คมะ

เมื่อไร ฉันจะได้ดูดวะเนี่ย

รถไฟขบวนต่อไปกำลังจะเทียบชาญชาลา

กรุณายืนรอหลังเส้นเหลือง

70 เซนต์ครับ

รับมา 1 เหรียญนะครับ

บ้าเอ๊ย อีกแล้วเหรอเนี่ย

นี่ครับ

เร็วสิคุณ

เอ้า เร็วเข้าสิ!

ท่าทางคุณคงรีบน่าดูนะครับ

งั้นพี่ก็เลิกกับเค้าแล้วจริงๆ น่ะสิ

ก็บอกแล้วใช่มั้ยเล่า

เห็นมะ ว่าแล้วเชียว

ลูกกินอะไรมารึยัง หิวมั้ยลูก

พ่อต้องฆ่าพี่แน่ๆ

นั่นใช่หล่อนมั้ย

หน้าตาก็ไม่ได้ใสซื่อเลยซักนิด

ดูสายตาหล่อนเข้าสิ

เจ้าเล่ห์ชัดๆ

- ชอบโต๊ะทำงานมั้ยครับ - ค่ะ

ยินดีต้อนรับเข้าสู่ทีมของเรานะ เริ่มงานวันแรกในชั้นนี้เป็นไงบ้างครับ

ท่าทางคุณเป็นผู้ยิ้งผู้หญิง แล้วก็บอบบางขนาดนี้...

จะทำเสื้อผ้าผู้ชายได้เหรอครับ

ช่วยชี้แนะด้วยนะคะ ฉันจะพยายามค่ะ

ฉันมั่นใจว่าคุณทำได้แน่

ท่าทางเหมาะกับงานออก

ฉัน แอนนาจัง ค่ะ

ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ฉัน คิม ซูจิน

ได้ฟังเรื่องคุณมา ก็มากโขอยู่

จากยองมินน่ะค่ะ ภรรยาของแฟนเก่าคุณไง

เราสองคนเป็นเพื่อนกันสมัยมหาวิทยาลัยน่ะค่ะ

อ้อ แล้วเค้าสองคนก็ ไม่ได้เป็นสามีภรรยากันอีกต่อไปแล้วล่ะ

แค่นี้พอมั้ยคะ

สั้นลงอีกค่ะ

แค่นี้ล่ะ

แน่ใจเหรอคะ

ไม่เห็นจะเข้าใจเลย

ไอ้การตัดผมสั้นเนี่ย ไม่ได้ช่วยให้ลืมอดีตซักหน่อย

เดี๋ยวก่อนค่ะ!

แค่นี้ก็พอค่ะ

อย่าไปยึดติดนักเลยค่ะ

เวลาจะช่วยเยียวยาทุกอย่างเอง

ได้ออกมาข้างนอกกับลูกสาวตัวน้อยทั้งที พ่อรู้สึกดีชะมัดเลย

พ่อไม่เกลียดหนูเหรอคะ

หนูทำให้เสื่อมเสียชื่อเสียง วงศ์ตระกูลนะคะ

พ่อต้องขึ้นโรงพักตั้งหลายหน ก็เพราะหนู...

พ่อเคยด้วยเหรอ

การลืมอะไรง่ายๆ เนี่ยมันเป็นพรอย่างนึงนะ

ลืมอดีตที่ผิดพลาดไปเถอะลูก

มาเริ่มต้นกันใหม่ให้สดใสดีกว่า

พ่อไปไม่นานหรอก จะลงมาด้วยกันมั้ย

พ่อไปเถอะค่ะ

ฝุ่นน๊าหนา!

ด้วยสายลมแห่งฤดูใบไม้ผลิอันชวนฝัน รอบๆ ข้างคุณ

นี่คือเพลงที่จะปลุกคุณจากภวังค์

แล้วพบกันใหม่วันพรุ่งนี้ และนี่คือเพลงสุดท้ายของวันนี้

La Paloma

แกเป็นบ้าอะไรของแกเนี่ย

ถ้าเราไม่รีบทำให้เสร็จๆ ซะตั้งแต่ตอนนี้ แกจะทำยังไงกัน ฮ๊ะ

นี่ฉันกำลังพูดกับกำแพงอยู่เหรอเนี่ย

พูดไปก็วกกลับมาที่เก่า อย่ามาทำให้ผมเสียเวลาน่า!

- แกมันไอ้.. - มีอะไรกันเหรอ

ท่านครับ!

รถขนซีเมนต์มาถึงนี่หมดแล้ว

แต่ไอ้เวรเนี่ยมันไม่ยอมให้ พวกเค้าลงมือซักที

แกไม่รู้รึไงว่ามันจะเสียหายขนาดไหน ถ้าต้องส่งพวกเค้ากลับไป

ได้ งั้นก็เชิญเลย เทให้ท่วมไปเลยนะ ไม่ใช่ปัญหาอะไรของผมอยู่แล้ว

แล้วอย่ามาคร่ำครวญทีหลังล่ะ เวรเอ๊ย!

แก.. นี่มันคิดว่ามันใหญ่โตมาจากไหนกัน

เดี๋ยวสิ... นายเป็นหัวหน้างานใช่มั้ย

ชื่ออะไรล่ะเรา

นี่คุณถามผมรอบที่ 30 แล้วนะครับ! ชอย ชุลซู ไงครับผม

ขอโทษที คุณชอย

มีปัญหาอะไรกัน

ปัญหาอะไรน่ะเหรอ

ก็ไอ้ซากเนี่ย มันไม่แข็งแรงพอ ที่จะรองรับคอนกรีตน่ะสิครับ

- บ้าจริง! - ฝนตกฟ้าแทบถล่มอาทิตย์ก่อน

แล้วแม้แต่นั่งร้าน เราก็ยังทำไม่เสร็จด้วยซ้ำไป

ถ้าเกิดมันพังลงมา หลังจากคนย้ายเข้าไปอยู่แล้วล่ะ

พังงั้นเหรอ อย่าทำตัว เป็นตัวซวยหน่อยเลย ไอ้หนู!

เอาล่ะ คุณชอย ไหนพาฉันไปดูหน่อยซิ

ไม่มีทางที่เราจะทำเสร็จ ภายในพรุ่งนี้เช้าหรอกครับ

ไว้มะรืนค่อยทำเถอะ เพื่อผลประโยชน์ของตัวคุณเอง

แกไม่รู้ตัวว่ากำลังพูดอะไรออกมาหรอก

แกมันก็แค่ช่างทาสีกระจอกๆ!

ฟังนะ ผมกำลังบอกคุณ จากประสบการณ์ของผมนะ

ถ้าทำวันนี้ มันพังแน่

อยากเป็นข่าวพาดหัวรึไง

อารมณ์ร้อนอะไรขนาดนี้นะ!

ใครเหรอคะ

ไปหาอะไรกินกันดีกว่า

ฉันคิดว่าป่านนี้คงจะซ่อมเสร็จเรียบร้อยแล้วซะอีก

ผมซวยแน่เลย!

เค้าต้องไล่ผมออกแน่ๆ

ผมให้เพื่อนทำโปรเจคนี้ แต่เค้าฉกเงินหนีไปแล้ว

ซวยจริงๆ จ่ายตังค์ให้เค้าไปหมดแล้วด้วย

พระเจ้า

เดี๋ยวฉันจะลองดูว่าจะช่วยอะไรได้บ้าง

มันต้องมีทางสิน่า

จริงเหรอครับ

ยังไงกัน

ฉันพอจะรู้จักคนอยู่บ้างนะ

จริงเหรอคะ พ่อ

แน่นอน! พ่อเป็นกำลังเสริม คนโปรดของลูกไม่ใช่เหรอ

ไม่ใช่ซักหน่อยค่ะ! พ่อเป็นคริสต์มาสของหนูต่างหาก!

อะไรนะ

หนูหมายถึงซานตาคลอสน่ะค่ะ

พอๆ พ่อจะส่งคนไปละกัน

ให้คนของเราตกลงกับเค้าซะ

เข้าใจมั้ย

เค้าน่ะ...ขี้โวยวาย แล้วก็อารมณ์ร้ายมากๆ

อย่าไปวุ่นวายกับเค้านักล่ะ

ดีใจที่คุณมาถึงซะทีครับ!

เชิญดื่มกาแฟที่ห้องของผมก่อนครับ

งานที่จะต้องทำ อยู่ไหนล่ะ

ทางนี้ครับผม

แผนผังล่ะ อยู่ไหน

เราไม่มีหรอกครับ คนเก่าหอบหนีไปแล้ว

ทำไมวอลเปเปอร์ขาดลุ่ยแบบนี้ล่ะ

นี่คุณครับ! ขอโทษทีนะครับ

ได้โปรดอย่าทำเลยครับ! เราไม่มีเวลาเหลือแล้ว

นี่เค้าเรียกว่าทำแบบลวกๆ ต้องพังมันทิ้งให้หมด

เดินกลับบ้านเหรอ

ค่ะ..เอ้ย ไม่ใช่ค่ะ!

ฉันกำลังจะขึ้นรถม... ไม่ใช่สิ แท็กซ... ฉันจะขึ้นแท็กซี่น่ะค่ะ

เป็นอะไรรึเปล่า

ไม่ค่ะ

นี่คุณขายไอ้พวกนี้ ที่รถไฟใต้ดินรึไงเนี่ย

อ๋อ พวกนี้น่ะเหรอคะ คือฉันทำปากกาหายประจำน่ะค่ะ

ไม่เสียตังค์ซ่อมประตูบานเลยเหรอคะ

เข้าทางนี้ละกัน

เดี๋ยวค่ะ! เดี๋ยว!

จับนี่ไว้

ค่ะ

นั่งได้มั้ย

ไม้เบสบอลเอาไว้ทำอะไรเหรอคะ

นี่คุณพกเอาไว้ตีคนอื่นเหรอคะ

ทำไมต้องตีคนอื่นด้วยล่ะคะ

ฉันขอโทษนะคะ

เรื่องอะไร

ที่ดื่มโค้กคุณวันนั้นน่ะ

คือฉัน คุณก็รู้นะคะ.. ฉันน่ะ..คือ..

อ๋อ ขี้ลืมค่ะ!

แล้วไหง จำฉันได้ล่ะ

นี่ทางออกใช่มั้ยน่ะ

นี่ วันนี้เธอจะไปพบใครบางคนใช่มะ

กล้าดียังไงฉายเดี่ยวไปสอยผู้ชายมายะ

ผู้ชายเหรอ

พวกเธอเนี่ยน่า...

มองหาใครอยู่เหรอครับ

คือ เค้าอยู่ไหนนะ..

คนตัวสูงๆ ไว้หนวดน่ะเหรอ

เขามีงานเข้ามาน่ะ เลยมาไม่ได้

เห็นว่าได้มอบหมายงาน ให้คนอื่นทำแล้วล่ะ

ขอบคุณมากนะ ซูจิน

คุณพ่อคุณน่ะ เล่นกอล์ฟด้วยใช่มั้ย

เอาไว้ผมจะโทรไปนะครับ

- นั่นทำอะไรเจ๊ - อุ๊ย! ตายล่ะ!

อยู่ไหนกันล่ะยะ ไม่เห็นแม้แต่วิญญาณด้วยซ้ำ

ฉันปวดฉี่อะ!

- เขาต้องไปฉี่นะยะ! - เงียบก่อนน่า!

ไว้ใจฉันหน่อยเหอะน่า ป่ะเร็ว

ไอ้คุณปาร์คน่ะห่วยแตกสิ้นดี

ไม่เคยจ่ายตรงเวลาซักครั้ง

แกต้องเล่นแง่แล้วล่ะ ไม่งั้นน่ะพวกเราอดตายชัวร์

หนนี้เค้าจ่ายตรงเวลาเป๊ะแน่

ฉันไม่สนแนวของเค้าหรอกน่า

ไม่แคร์ด้วยว่าจะทำงานอะไรกันแน่

อุ๊ย นั่นที่เราจะไปกันใช่มั้ย

พวกแกไม่มีเงินเก็บเลยหรอไง

ไม่ใช้ตังค์ ก็ไม่ต้องเสียตังค์

แล้วก็ถึงเวลาแล้วด้วยที่แก ไอ้กิบงแต่งงานซะทีสินะ

เธอรู้จักพวกเค้าด้วยเหรอ

กิจการเป็นไงบ้างล่ะ

อะไรเหรอคะ

ที่ขายปากกาน่ะ

คือพวกเราบังเอิญผ่านมาทางนี้น่ะค่ะ

เรามีนัดกัน.. แล้วก็มาเจอคุณเนี่ยแหละ