Diary of a Chambermaid (Le journal d'une femme de chambre)

Από δω!

Για το μοναστήρι;

Είναι μακριά;

Θα δεις...Ανέβα...

Η εξοχή είναι πάντα θλιβερή.

Οι άνθρωποι εδώ πρέπει να πλήττουν.

Δεν έχεις άλλα παπούτσια;

Τι λες;...Δεν καταλαβαίνω.

Μην κάνεις την ανήξερη...

-Πώς ονομάζεσαι; -Ζοζέφ.

Το τέλειο όνομα...

-Τι κάνεις εσύ εδώ; -Τίποτα.

Πώς πάει το κυνήγι;

'Ετυχε να τη δω και της αγόρασα αυτό.

-Εσύ το έφτιαξες αυτό; Ωραίο! -'Οχι, η μαμά μου.

Είσαι λίγο βρώμικη... 'Ελα, φύσηξε τη μύτη σου...

Πιο δυνατά.

Φύγε τώρα.

Δε σε βλέπω περιποιημένο... Γιατί είσαι αξύριστος;

Ξύπνησα στις 4 το πρωί, κι έκανα δέκα χιλιόμετρα στο δάσος.

-Τι σκότωσες σήμερα; -'Οχι πολλά πράγματα.

Μη μου δείχνεις. Τα ζώα είναι πιο όμορφα ζωντανά παρά νεκρά.

Το κυνήγι είναι κυνήγι.

Πρόσεξε, είναι πολύ εύθραυστο. Κι ο πατέρας το αγαπάει πολύ.

-Είσαι ζημιάρα; -Καθόλου, Μαντάμ.

'Ετσι λέτε όλες, αλλά σας διαψεύδουν τα γεγονότα.

Βγάλε τα παπούτσια. Ο πατέρας είναι πολύ αυστηρός.

Είναι πανάκριβο κινέζικο χαλί.

Βρωμίζουμε τα πόδια μας στον κήπο.

'Ολοι βγάζουμε τα παπούτσια... εκτός απ'τον πατέρα.

Να προσέχεις αυτό. Αξίζει μια περιουσία.

Και ξεκολλάνε εύκολα το φίλντισι και το ελεφαντόδοντο.

Είσαι πολύ καθαρή;

Είμαι πολύ απαιτητική στο θέμα της καθαριότητας.

Κι έχεις καλή μνήμη;

Αυτά δεν τα πειράζεις. Τα έχω αναλάβει εγώ.

Είσαι απ'το Παρίσι, βλέπω. Δεν είσαι ντυμένη για εξοχή.

Θα είσαι στην υπηρεσία του πατέρα μου.

Εγώ σε προσέλαβα, αλλά πρέπει να σε εγκρίνει κι εκείνος.

Ο πατέρας είναι ένας σπάνιος, εξαίρετος άνθρωπος.

'Εχει κάποιες ιδιοτροπίες... κατανοητές για την ηλικία του.

-Να είσαι ευγενική μαζί του. -Θα προσπαθήσω, Μαντάμ.

Πήγαινε ν'αλλάξεις φόρεμα.

Να είστε χαλαρός... Κρατήστε την αναπνοή σας...

Μην τραβήξετε πολύ δυνατά... Εμπρός, τι περιμένετε;

-Δεν έχετε ξαναπυροβολήσει; -Δε νομίζω.

-Αγαπάτε τις πεταλούδες, νομίζω. -Τις αγαπώ. Μακάρι ν'αστοχούσα!

'Αντε να ξυριστείς τώρα! Είσαι απαίσιος μ'αυτά τα γένια!

Τι ωραίο επιστολόχαρτο!... Κορώνα είναι αυτό;

Απ'τη Δούκισσα.

'Εβαλε τ'όνομά σου στη φωτογραφία!

Κι αυτός στο άλογο;

Ο Γουίλιαμ. Κέρδισε το γκραν-πρι στο Λανσάν.

-Είναι 'Αγγλος; -Κάθε άλλο.

'Εχεις γνωρίσει καλό κόσμο!

Εδώ πώς είναι;

Ο πατέρας της κυρίας είναι καλός.

Κι εκείνη;... Στρίγγλα, είναι φανερό.

Μετράει ως και τους κύβους ζάχαρης!

'Οπως όλες οι άλλες... Και ο κύριος;

Ευχαριστώ για την ενημέρωση.

Είσαι αληθινή Παριζιάνα! 'Εχεις τόσο όμορφα πράγματα!

Επιθυμείτε κάτι, κύριε;

-Ποια είσαι; -Η νέα καμαριέρα, κύριε.

Πέρνα μέσα.

Θα ήθελα τη ρόμπα μου... Την άφησα στο κρεβάτι μου...

Πες μου τ'όνομά σου.

Σελεστίν, κύριε.

Ωραίο όνομα...Πολύ ωραίο...

-Σου αρέσει εδώ; -Μόλις το πρωί ήρθα, κύριε.

Με συγχωρείτε... Πού είναι το δωμάτιό σας;

-Γιατί ρωτάς, Σελεστίν; -Για να φέρω τη ρόμπα σας.

Εκεί, στο βάθος του διαδρόμου.

Σελεστίν, πού πας;

Ο κύριος ζήτησε τη ρόμπα του.

Η ρόμπα του είναι στο μπάνιο.

Εδώ ήταν η ρόμπα! Την έχω!

Με την ευκαιρία...Πρέπει να προσέχεις πολύ αυτή τη λάμπα.

Αν σπάσει το γυαλί, μόνο στην Αγγλία μπορούμε να βρούμε άλλο.

Εντάξει, πήγαινε.

-Θα βγει τώρα! -Είναι στη γωνία!

-'Εφυγε! -Το βρωμόζωο!

Θα δεις πολλούς ακόμα!

Πρέπει να προσέχεις πολύ αυτή τη λάμπα.

Αν σπάσει το γυαλί, μόνο στην Αγγλία μπορούμε να βρούμε άλλο.

Κι αν σπάσει το καθίκι της; Απ'την Αγγλία θα φέρει άλλο;

Δε θ'αντέξω πάνω από τρεις μέρες εδώ μέσα!

'Ετσι λες τώρα, αλλά θα μείνεις.

Νομίζω ότι η κυρία δε νοιάζεται το σεξ...

-'Εχει κανέναν εραστή; -'Οχι βέβαια!

-Γιατί όχι; -Φαίνεται ότι δε μπορεί να...

'Εχει κάποια αρρώστια... Πολύ οδυνηρό...

-Και ο κύριος; -Είναι ένα μηδενικό.

Πάει για κυνήγι μόνο!

Είναι η θέση του Ζοζέφ.

Πάρε αυτή τη λάμπα. Με ενοχλεί.

-Η κυρία θα χαρεί πολύ! -Δε φταίω εγώ.

-Ούτε εγώ φταίω. -Σκασίλα μου!

Θα πάω στην Αγγλία να φέρω καινούργιο γυαλί.

Χτες βράδυ έδειραν κάποιους μέτοικους στο Μονπαρνάς.

Κάτι είναι κι αυτό!

Ξέρω κι άλλους που θέλουν ξύλο. Και δεν είναι μέτοικοι.

-Πάλι τα ίδια! -Τι είναι οι μέτοικοι;

Κοίτα τη μούρη σου στον καθρέφτη και θα δεις έναν.

-Για ποιον είναι; -Για σένα.

'Ωρα για το τσάι του γέρου.

'Ακου αυτό...Υπάρχει κι άλλη μια δεξιά που τιμά το έθνος μας.

'Ομως θα σηκωθούν όλοι μαζί ν'αγωνιστούν ενωμένοι;

Μια στιγμή.

Εσύ είσαι η Σελεστίν;

Μου αρέσει πολύ αυτό το όνομα...Ειλικρινά.

Αλλά είναι λίγο μακρύ, νομίζω. Μάλλον πολύ μακρύ.

Αν δε σε πειράζει, θα σε λέω Μαρί...Ωραίο όνομα και σύντομο.

Εξάλλου, ''Μαρί'' αποκαλώ όλες τις καμαριέρες. Θέμα συνήθειας.

Και δεν αλλάζω εύκολα συνήθειες.

-Πόση ζάχαρη, κύριε; -Δύο.

Λοιπόν, δε σ'ενοχλεί που σε λέω Μαρί, έτσι;

Μπορώ ν'αποσυρθώ τώρα;

Περίμενε λίγο, μικρή μου Μαρί. 'Εχεις λίγο χρόνο;

Είμαι στη διάθεσή σας.

Πες μου, σου αρέσει το διάβασμα;

Ναι, αλλά δεν έχω πολύ χρόνο για διάβασμα.

'Ωστε ξέρεις να διαβάζεις!

Καμιά φορά το βράδυ, όταν είμαι κουρασμένος...

...μ'αρέσει να μου διαβάζει κάτι μια ωραία και ευχάριστη φωνή.

Αν θέλεις, μπορούμε να κάνουμε μια δοκιμή.

Ξέρεις τον Χ άισμαν;

Θαυμάσιος συγγραφέας, τον αγαπώ πολύ.

Κάθισε και διάβασέ μου λίγες αράδες, έτσι στην τύχη.

Εμπρός, διάβασε.

Στην εποχή μας, δεν υπάρχουν πια πλήρεις ουσίες.

Το κρασί που πίνεις, η ελευθερία που κηρύττεις είναι νοθευμένα.

Χρειάζεσαι μεγάλη δόση καλής θέλησης για να πιστέψεις...

...ότι οι ηγέτες είναι σεβαστοί κι οι υπηρέτες άξιοι συμπάθειας.

Μαρί, θα σε πείραζε αν άγγιζα τη γάμπα σου;

Μη φοβάσαι. Δεν έχεις τίποτα να φοβηθείς από μένα.

Αλήθεια, δε σε πειράζει, ε;

Συνέχισε.

Το ματωμένο κεφάλι στις φλόγες, με ξεραμένο αίμα στα γένια...

...ορατό μόνο απ'τη Σαλώμη που δεν κοίταξε θλιμμένα...

Μαρί, τι νούμερο φοράς;

Τι νούμερο παπούτσι;

-Τριάντα πέντε. -Μια στιγμή.

Αυτό είναι... το ρόδο των ανέμων.

Κάθε βράδυ, όταν έρχεσαι να με δεις να φοράς αυτά τα μποτίνια.

Μου ξυπνάει πολλές αναμνήσεις αυτό.

Δεν είναι ανάγκη να τα φοράς τη μέρα. Μόνο το βράδυ, παρακαλώ.

Μια στιγμή.

Σελεστίν, σου ζήτησα να είσαι ιδιαίτερα προσεκτική με...

-Δε φταίω. Να σας εξηγήσω... -Μη μου εξηγήσεις τίποτα!

-Περί τίνος πρόκειται; -Η αγγλική λάμπα. Την έσπασε.

Δεν είναι σπουδαίο... Ποτέ δε μου άρεσε αυτή η λάμπα.

Ελπίζω να είσαι πιο προσεκτική στο μέλλον.

Πάντα η ίδια ιστορία... Κάθε φορά όλη αυτή η κακία...

Μικρή Μαρί, φτάνει γι'απόψε. Μπορείς να πηγαίνεις. Ευχαριστώ.

'Ομορφη κοπέλα...και καλός χαρακτήρας...Πολύ ωραία.

Φτιάξε τα δωμάτια, αλλά όχι το μπάνιο μου. Μη μπεις στον κόπο.

Ζέστανε την κόλλα!

-Εσείς πετάτε πέτρες; -Γιατί; Σας ενοχλεί αυτό;

Μικρή μου, σε λυπάμαι!

Είσαι στην υπηρεσία ενός πολύ μεγάλου αγύρτη!

Επιτέλους σε βλέπω. Δε βγαίνεις συχνά έξω.

Φυσικά, είσαι απ'το Παρίσι, και σνομπάρεις εμάς τους ντόπιους!

-Μα τι λέτε, κυρία; -'Οχι, ''κυρία'', ''δεσποινίς''!

Η Ροζ δεν είναι απλώς υπηρέτριά μου. Είναι κάτι πολύ παραπάνω.

-Δε χωνεύετε τον κ.Ραμπούρ; -Τον γέρο Ραμπούρ; Κάθε άλλο!

Αδιαφορώ γι'αυτόν τον μπαλωματή!

Για τον γαμπρό του μιλάω, τον Μοντέιγ! Μεγάλο κάθαρμα!

Λέει φρικτά πράγματα για μας.

Επειδή τρώμε στο ίδιο τραπέζι με τη Ροζ! Τι τον νοιάζει αυτόν;

Και στο κρεβάτι μπορώ να την πάρω! Δεν έχω το δικαίωμα;

-Φυσικά! -'Ενας άντρας μόνος...

Μεγάλο κάθαρμα ο Μοντέιγ!

Σαν παιδί κάνει. Είναι πολύ νέος για την ηλικία του!

Είσαι πολύ όμορφη... Και πρέπει να προσέχεις.

Αρχίζουν να μιλάνε για σένα οι ντόπιοι.

Λένε για σένα και τον Μοντέιγ. Να προσέχεις πολύ.

Τις υπηρέτριες, ή τις διώχνει η κυρία ή τις γκαστρώνει αυτός.

Να θυμάσαι. Μια φορά πας μ'αυτόν και σίγουρα πιάνεις παιδί!

Μεγάλος κανάγιας!

Λοιπόν, Σελεστίν; Τελικά, συνήθισες;

Δεν ξέρω ακόμα.

Εσείς, κύριε; 'Εχετε συνηθίσει;

Πρέπει να συνηθίσεις, Σελεστίν!

Θα προσπαθήσω... με τη βοήθειά σας.

-Σίγουρα ήσουν ζωηρή στο Παρίσι! -Μα τι σκέφτεστε για μένα;

Μα τι είπα; Μια όμορφη κοπέλα σαν εσένα...

Μ'αρέσει να γλεντάω, Σελεστίν... Και να ερωτεύομαι!...Τρελά!

Θα το πω στην κυρία.

Δεν την αντέχω την κυρία! Ούτε να τη βλέπω δε θέλω!

Μα η κυρία είναι τόσο αξιαγάπητη!

'Ακουσέ με, Σελεστίν.

'Εχει καταστρέψει τη ζωή μου... 'Ολοι γελάνε με μένα...

Θες ένα μπισκότο;

Θέλω να είσαι ευτυχισμένη...

Δεν είσαι σαν τη γυναίκα μου... Είσαι τόσο καλή και γλυκιά...

-Αν ήθελες, Σελεστίν... -Τι, κύριε;

-Ξέρεις πολύ καλά. -Ν'απατήσετε την κυρία με μένα;

Μόνο αυτό έχω στο μυαλό, απ'τη στιγμή που ήρθες εδώ.

Δεν είμαι κανένα κτήνος! Δε θα σ'αφήσω έγκυο, τ'ορκίζομαι!