The Kentuckian

- Hoeveel dagen nog, pa? - We zijn net vertrokken.

- Zijn er hier ook herrieschoppers? - Zit nou maar niet in over die Fromesen.

We zijn toch niet echt voor ze op de vlucht?

Wij? Wij slenteren hier gewoon wat.

We hebben andere dingen te doen. We moeten naar Texas.

Ik kan niet wachten. Weet je zeker dat we niet lang in Humility blijven?

Lang genoeg om oom Zack en tante Sophie te begroeten.

Mag ik het geld nog eens tellen?

- Weet je zeker dat 't genoeg is? - Heel zeker.

Genoeg voor de stoomboot en voor wat zaad.

Tien plus tien is twintig, plus twintig is veertig.

Moet je die oude Faro eens horen zingen.

- Wat is twintig plus 115. - 135.

Stil nou. Faro maakt muziek.

De vos heeft een bocht gemaakt.

Net als de vorige keer: 215.

Dacht je dat het meer werd? Geef eens, dan roepen we de hond terug.

Laat mij 't nog eens proberen.

Als je erop kunt blazen, ben je volwassen.

- Hij heeft je gehoord. - Natuurlijk.

Gabriël wil deze hoorn vast lenen voor het Laatste Oordeel.

Ga maar liggen, anders vraagt je ma zich af waarom ik je niet naar bed stuur.

Vertel me nog eens iets over Texas.

Het is echt een plek voor ons. Niet zo veel mensen om je heen.

Alleen wild om op te schieten.

En de lucht smaakt er schoon, alsof niemand hem ooit heeft gebruikt.

Mooi gezongen, Faro.

Zo is Texas, zeggen ze, en dat is precies wat wij zoeken.

Niet dat we niet van mensen houden, maar we hebben graag de ruimte.

Lopen waar nog nooit iemand heeft gelopen.

In Kentucky kun je geen stap verzetten zonder tegen iemand op te botsen.

Voet, Faro.

Pak hem.

- Roep je hond terug. - Hij is niet begonnen.

Straks arresteer ik je wegens weerstand bieden aan een agent.

- Ze kunnen komen eten. - Kun je niet even wachten?

- Wat doe je in Prideville? - Ik ben op doorreis.

- Hoe heet je? - Elias Wakefield.

Jullie Wakefields hebben Mose Fromes net gedood.

Ik niet.

Dan wil je vast wel de bak in tot we dat weten.

- Ga je rustig mee? - Ik ga niet mee.

Pak hem. Jullie vallen voor me in.

Eet nou wat. Dat zou je vader willen.

Hij eet zelf vast ook.

We zouden naar Texas.

Dat is een eind. Ik kan me haast niet voorstellen dat het bestaat.

Er zijn daar buffels.

- Echt waar? - Een boel. En ook herten.

- En vossen voor jullie hond? - Hartstikke veel ongedierte.

De lucht smaakt er schoon en het is er niet zo druk.

Er zijn vast ook geen dienstbodes.

En geen vrouwen alleen.

- Wat is er, Hannah? - Niks. Ik droomde maar wat.

Ik ben ook ooit vrij geweest.

Ik heb de honden horen zingen en de hoorn horen afgaan.

En geweten dat er alleen een vrij, wild wezen in de buurt was.

Dat was Texas.

Eet nou maar wat.

Hou op met dat getreuzel en breng het eten.

- Wie zei dat hij mocht eten? - Hij is maar een jongen.

Dat doe je maar als je tijd om is.

Je vergeet dat je nog bij mij onder contract staat.

Breng dat eten naar binnen.

En nu eten.

Zodra het kan, brengen we je pa een bord.

Geef hem van mij een drankje.

Waar is hij?

Fijn dat jullie er zijn. Ik kende jullie opa bijna.

Die werd vermoord en de familievete veroorzaakte.

Huil maar, jonge geliefden, als het schieten door de vete begint.

En ween, eenzame weduwen, als een Wakefield een Fromes ontmoet.

Hij vroeg waar hij was.

Hij is hier. Ik heb hem veilig vastzitten.

- Jullie kunnen hem terugpakken. - Zit hij in de bak?

- Waar anders? - Daar kun je hem niet pakken.

Dan is het geen zelfverdediging. Denk aan mijn positie.

Niet zo haastig, jongens. Laten we wat drinken en praten.

Bedankt voor het eten en voor het zorgen voor m'n zoon.

Maak je geen zorgen, Eli. We missen die boot niet.

Ze heet Hannah, pa.

- Kan een vrouw alleen naar Texas? - Als ze mans genoeg is. Hoezo?

Ik bedoel haar. Met ons mee.

Nee, we kletsten maar wat.

- Ik heb niets tegen u, maar hij vergeet... - Ik zou niet eens weg kunnen.

- Nu we vrienden zijn... - Zijn we dat?

Een agent verdient maar weinig.

- Hij wil geld. - Een kleinigheidje.

- Laat hem eruit, vriend. - Anders wachten we voor de deur.

- We zijn goed in wachten. - Op 'n Wakefield.

Geen waardering. Dat was de laatste dienst die ik ze bewijs.

Geen drankje, geen bed. Ze wachten alleen maar.

We hadden je te pakken, Hannah.

Goedemorgen.

Het is Faro.

Pa zei al dat je zo snel mogelijk naar ons toe zou komen.

Blijf staan.

Je staat weer onder arrest en deze keer niet voor niets.

- Waarvoor dan? - Het meelokken van 'n dienstbode.

Ik ben vrijwillig meegegaan.

- Dat bepaalt de rechter. - Dat zal je leren.

Je dacht dat je slim was, Wakefield. Maar dat was ik.

Ik wist dat die hond je zou volgen. De Fromesen niet.

- Ze zaten achter je aan. - Ik wou geen vechtpartij riskeren.

- Kom mee. - Wacht even.

Achteruit.

Valt er niet wat te regelen?

Als je geld op zak had, kon je haar vrijkopen.

- Hoeveel zou dat kosten? - Meer dan jij hebt.

- 200 dollar. - En mijn kosten. Lopen.

Dat is ons geld voor Texas.

Ik zal hard werken. Hou je geld voor Texas maar, Eli.

Jouw mening telt ook. Ik wil niet dat ze naar hem teruggaat.

Ben je het met me eens?

Ik ben het met je eens.

Je bent uitgeput.

Het lijkt wel of ik steeds dingen wil achterlaten.

We blijven hier vannacht.

- Over een dag of wat zijn we veilig. - Weet je dat zeker?

Bergvolk als de Fromesen blijft dicht bij huis.

Ik zit er wel mee dat ik op de vlucht ben.

Ik zou het geen vluchten noemen, ook zonder Texas.

De kleine Eli heeft alleen Faro en mij.

Hij is z'n hele leven al een halve wees. Vandaar.

Hij mag geen hele wees worden.

Je bent een goed mens, Eli Wakefield.

Laat daar geen verandering in komen.

TABAKSBEDRIJF WAKEFIELD

Dat is je oom Zack.

Ik ga uitzoeken waar hij woont.

Pardon.

- Mis. - Ik zou je levend moeten villen.

- Ik wou alleen vragen... - Dat kan wel wachten.

Heb je er genoeg van?

Wat moet je?

Pardon, kunt u me vertellen waar Zack Wakefield woont?

Is dat je vrouw?

Zoek je werk?

Wakefield neemt geen vrouwen aan, maar ik kan er hier wel een gebruiken.

Ze zoekt geen werk. Ik vroeg u beleefd iets.

Gaat u me vertellen waar Zack Wakefield woont?

Wakefield is erg kieskeurig.

Het heeft geen zin door te vragen. Dank u.

Het tweede huis links. Als hij je binnenlaat.

Hallo, Zack. We zijn er.

De hemel zij geprezen. Wat ben ik blij je te zien.

- Is dit je zoon? - We zijn met z'n drieën.

Kom binnen.

- Sophie, Elias is er. - Ik kom er aan.

Je kent je oom Zack niet meer. Geef hem een hand.

- Hoe is het, jongen? - Dit is Hannah.

We hebben iets meegebracht, voor de inwendige mens.

Dat is heel aardig van je.

Je zou geen geld moeten uitgeven aan luxe dingen.

Doe je jas uit en ga zitten.

En daar hebben we de kleine Eli, al bijna volwassen.

Mooi haar voor een meisje. Jullie zijn zeker jullie schaar kwijt.

Dit is Hannah, Sophie.

Ze is met ons meegekomen.

Wat was haar achternaam?

Pa heeft haar vrijgekocht met het geld voor Texas. 200 dollar.

Een dienstbode?

- We gaan naar Texas. - Juist.

Je moet de dingen nemen zoals ze zijn.

- Jammer dat je hem niet hebt opgevoed. - Dat was niet nodig.

Hij is slimmer dan een vos geboren. Ja toch, pa?

Kom eraf, Faro. Voet.

Hannah en Eli zijn doodop. Heb je een bed voor ze of niet?

Word nou niet meteen boos.

We hebben een hut voor het meisje en jullie kunnen hier slapen.

Bedankt, maar ik ga. Ik wil geen problemen veroorzaken.

Je kunt niet weggaan.

We gaan allemaal.

Toe nou.

- Ik blijf vannacht. - Heel verstandig.

- Laat haar de hut zien, Sophie. - Ik vind hem zelf wel.

We hoeven hier niet te blijven. Zack is m'n broer en...

Ik blijf vannacht en dan ga ik werken.

- Waar dan? - Het café. Hij kon me gebruiken.

Ik moet die man niet. We gaan nu meteen.

Waarheen?

Hoe kom je aan geld voor Texas als je niet voor je broer werkt?

Ik vind wel iets.

Wees nou verstandig.

Als we allebei werken,

kunnen we de boot betalen voor jou en de kleine Eli.

Ja pa komt nooit in Texas als hij z'n kop niet gebruikt.

Welterusten.

- Dus hij heeft z'n geld uitgegeven. - Hij kan verdienen.

Maar niet voor de stoomboot afvaart.

Ik laat hem op mosselen vissen en in het pakhuis helpen.

Maar hij mag niet genoeg verdienen en we zeggen niks.

Ik weet wat goed voor hem is. Hij wordt nog wel een zakenman.

Ik laat hem zich te pletter werken voor mij.

Hij is mijn kleine broertje.

Hoe weten we wanneer de stoomboot er is?

- Ik denk dat je hem wel zult zien. - En als het nou nacht is?

De meeste stoomboten hebben een fluit. Daar letten we op.

Kijk, pa.

Wel heb ik ooit. Het lijkt wel een parel.