Sunshine

Αυτό το αγόρι, ο προπάππους μου,

ο Εμάνουελ Ζόνανσαϊν, ήταν μόλις 12 χρονών...

όταν άφησε το χωριό του στην Αυστρο-Ουγγρική αυτοκρατορία.

Έπρεπε να βρει δουλειά για να στηρίξει τη μάνα του και τον αδελφό του...

γιατί ο πατέρας του, ο ταβερνιάρης του χωριού,

σκοτώθηκε σε μια έκρηξη στο αποστακτήριό του.

Σάμυ! Εμάνουελ;

Ο ταβερνιάρης ήταν πολύ αγαπητός στο χωριό.

Το τονωτικό του, απόσταγμα από τοπικά βότανα,

βοήθησε πολλούς απ' τους γείτονές του, να ξαναβρούν την υγεία τους.

Η μυστική συνταγή για το τονωτικό...

γραμμένη σ' ένα μαύρο, πανόδετο βιβλίο...

βρέθηκε ανάμεσα στα χαλάσματα.

Tο μαύρο σημειωματάριο, κρυμμένο στη φόδρα του παλτό του...

ήταν το κληροδότημα του προπάππου μου.

Ο Εμάνουελ βρήκε δουλειά σ' ένα αποστακτήριο στη Βουδαπέστη...

όπου δούλευε ατέλειωτες ώρες.

Στα 25 του, είχε χτίσει το δικό του σπίτι και αποστακτήριο.

Παρασκεύαζε τονωτικό από βότανα, με συνταγή του πατέρα του.

Το ονόμασε Γεύση της Λιακάδας, χρησιμοποιώντας το επίθετό μας.

Το Ζόνανσαϊν σημαίνει λιακάδα.

Ο Εμάνουελ σύντομα παντρεύτηκε τη Ρόουζ Ντόιτς.

Έκαναν δυο αγόρια: Το μεγάλο θείο μου Γκούσταβ και τον Ίγκνατζ, τον παππού μου.

Η Γεύση της Λιακάδας είχε μια ακαριαία επιτυχία.

Όταν πέθανε ο νεότερος αδελφός του Εμάνουελ,

ο Εμάνουελ και η Ρόουζ υιοθέτησαν την ορφανή θυγατέρα του θανόντος αδελφού του,

τη Βάλερυ,

τη γιαγιά μου.

Καληνύχτα, αγάπες μου. Όνειρα γλυκά.

Θα ξυπνήσετε το πρωί ευτυχείς, υγιείς και γελαστοί.

Ο Θεός να σας ευλογεί. Καληνύχτα.

Ένα, δυο, τρία.

Γκούσταβ!

Ένα, δυο, τρία.

Η γιαγιά μου η Βάλερυ μεγάλωσε...

σαν να ήταν του Ίγκνατζ και του Γκούσταβ αδελφή.

Η Βάλερυ ανέπτυξε πάθος,

για το πλέον πρόσφατο θαύμα του κόσμου: Τη φωτογραφία.

Ο Ίγκνατζ αποφάσισε να σπουδάσει νομικά, Ο Γκούσταβ, ιατρική.

Κανένα παιδί του Εμάνουελ δεν είχε ενδιαφέρον,

να αναλάβει την οικογενειακή επιχείρηση.

Η προγιαγιά μου δεν νοιαζόταν.

Ήταν υπερήφανη για τα παιδιά της και τις φιλοδοξίες τους.

Εδώ, όλοι.

Δοκίμασε ν' απομακρυνθείς απ' το δέντρο.

Περίμενε...πάνω...προχώρα. Λίγο προς τα πίσω.

Προς τα πίσω.

Λίγο πιο μακριά.

Τώρα προς τα δεξιά. Λίγο μόνο.

Ωραία, σταμάτα.

Μην κουνιέσαι.

Αδελφούλα μου...

Σ' αγαπώ πολύ.

Κι εγώ σ' αγαπώ πολύ.

Σ' αγαπάω μ' έναν άλλο τρόπο...

απ' αυτόν που αγαπώ τον Γκούσταβ και τον μπαμπά και τη μαμά.

Κι εγώ διαφορετικά σ' αγαπάω.

Της λείπεις της αδελφούλας σου όταν βρίσκεσαι στο σχολείο.

Είμαι λοιπόν χαρούμενη που είσαι σπίτι.

Πρέπει να επιστρέψω στη Βιέννη σύντομα.

- Πάρε με μαζί σου. - Θα σε πάρω.

Δεν τα φύτεψες; Έτσι άνθισαν από μόνα τους;

Ναι, έτσι.

Σήμερα το πρωί.

Κε Ζόνανσαϊν, αυτό είναι ένα θαύμα!

Μπορεί, σας παρακαλώ, κάποιος να μετακινήσει αυτήν την καρέκλα;

Που είναι;

Πιθανόν κάπου και θα φιλιούνται.

- Γκούσταβ! - Τι λες;

Πρότεινα να δουν τους κήπους του Μουσείου.

Θα πήγαν προς τα 'κεί.

- Συγνώμη, αργήσαμε. - Συγνώμη.

Πολύ αλάτι έχει αυτή η σούπα.

Θα 'ναι ερωτευμένη η μαγείρισα.

Τότε θα την έκανες εσύ τη σούπα.

Τι εννοείς μ' αυτό, Γκούσταβ;

Εσύ και ο Ίγκνατζ φιλιόσαστε στους κήπους του Μουσείου χθες,

- και την Πέμπτη. - Έχεις τρελλαθεί;

Σε παρακαλώ, μην κλαις Ρόουζ. Σε ικετεύω.

Έλα μαζί μου...τώρα.

Σου απαγορεύω.

Ο Παντοδύναμος Θεός είναι μεγάλος στη Φύση και στους νόμους της φύσης,

και αυτοί οι νόμοι απαγορεύουν το γάμο ανάμεσα σ' αδελφό και αδελφή.

Αλλά δεν είμαστε αδελφός και αδελφή. Είμαστε ξαδέλφια.

Εγώ...είχα μια ξαδέλφη που την αγάπησα.

Τη Σάρα Μπετλάιμ.

Ο παππούς μας, μας απαγόρευσε να παντρευτούμε.

Είπε ότι ήταν κατάρα ο γάμος...

ανάμεσα σ' ανθρώπους με το ίδιο αίμα.

Την αγαπώ τη Βάλερυ. Θέλω να την παντρευτώ.

"Θέλω" δεν είναι μια λέξη για μας, Ίγκνατζ.

Ο Θεός...θέλει. Εμείς...ευχόμαστε.

Πρέπει να υπακούμε σ' αυτά που ο Θεός θέλει από μας.

Αυτό έκανα.

Ο Θεός μας θέλει να ζούμε χωρίς δύναμη και λαγνεία,

τα δυο που μας κάνουν να καταστρέφουμε άλλους, και μετά τον εαυτό μας.

Και σε ανταπόδοση, μας δίνει γνώση,

τη δυνατότητα να διαβάζουμε και να ερμηνεύουμε...

και Αυτός μας δίνει την οικογενειακή αγάπη.

Σ' αγαπώ. Και θα σ' αγαπώ πάντα γιατί είσαι η αδελφή μου.

Δεν θα σ' εγκαταλείψω ποτέ, σαν αδελφός σου.

Μη μ' αγαπάς από καθήκον. Η μητέρα σου με μεγάλωσε εκτός καθήκοντος.

Ναι, αλλά θα παντρευτείς, και θα κάνεις παιδιά.

- Θα είμαστε φίλοι για πάντα. - Μη με κόβεις έτσι απότομα.

Ενέδωσες σ' αυτούς σαν μικρό παιδάκι.

Πρέπει να φύγω.

Θα σου γράψω.

Όχι, μη μου γράψεις, εκτός αν προτίθεσαι να μου πεις...

πώς αγαπάς εμένα, και όχι την αδελφή σου.

"Αλλά, αγάπη μου, είμαι σε φρικτή κατάσταση."

"Ακούω αυτά που μου 'πες."

"Όταν επέστρεψες στη Βιέννη, έκλαιγα όλο το απόγευμα."

"Δεν μπορώ να ξεπεράσω την αίσθηση ότι με βαρέθηκες,"

"ότι με βρίσκεις άσχημη και χαζή και..."

"Πρέπει να σε δω. Πρέπει να σου μιλήσω."

"Θέλω να ξέρω αν πράγματι σταμάτησες να μ' αγαπάς..."

"ή ότι απλώς υπάκουσες στους γονείς μας."

"Γιατί θα 'θελες να μ' αγαπάς σαν αδελφή;"

"Θα μπορούσα να κινήσω και τα βουνά για σένα."

"Είμαι ερωτευμένη μαζί σου."

Στη Βιέννη, ο Ίγκνατζ ξαναδιάβασε το γράμμα της Βάλερυ δεκάδες φορές,

αλλά κράτησε την υπόσχεση προς τον πατέρα του...

και δεν απάντησε ποτέ στην ξαδέλφη του.

ο Ίγκνατζ έπεσε με τα μούτρα στις σπουδές του,

αλλά έμενε ξάγρυπνος κάθε νύχτα ονειρευόμενος μόνο τη Βάλερυ.

Κε Ζόνανσαϊν, κάποια δις Ζόνανσαϊν είναι εδώ να σας δει.

Μπορείτε ν' αφήσετε την ομπρέλλα σας εδώ.

Όταν είμαι στην αγκαλιά σου, αισθάνομαι σαν να γύρισα σπίτι.

Σαν να γύρισα επιτέλους σπίτι.

Πρέπει να κατουρήσω.

Κι εγώ.

Όταν τελείωσε τις σπουδές,

ο Ίγκνατζ επέστρεψε στη Βουδαπέστη και στην οικογένειά του.

Για τον Εμάνουελ, ο παππούς μου Ίγκνατζ...

ήταν το μεγαλύτερο επίτευγμα της ζωής του.

Κυρίες και κύριοι, σας παραδίδω τον δρ Ίγκνατζ Ζόνανσαϊν,

διδάκτορα της νομικής στην Αυστρο-Ουγγρική αυτοκρατορία...

και στο βασίλειο της Ουγγαρίας, που επέστρεψε σπίτι για να ζήσει μαζί μας.

Βιάσου. Η μητέρα σου περιμένει.

Ζητάμε απ' τον Παντοδύναμο Θεό να αποθέσει τις ευλογίες Του επάνω σου, γιε μου.

Θυμόμαστε επίσης με ευγνωμοσύνη, τον αγαπημένο μου πατέρα...

που χάθηκε σε μια τραγική φωτιά,

αλλά μας άφησε τη γνώση, που έδωσε τη δυνατότητα στην οικογένεια Ζόνανσαϊν,

να προοδεύσει, και από ταβερνιάρηδες του χωριού, να γίνουν δικηγόροι στην πόλη.

Είμαστε ευγνώμονες στον Παντοδύναμο Θεό...

που μας γλύτωσε το βιβλίο με τη συνταγή του πατέρα μου...

για το τονωτικό του με βότανα.

Και τώρα, κα Ζόνανσαϊν,

εσείς πρώτη.

Χθες βράδυ ονειρεύτηκα ότι χάσαμε τη συνταγή.

- Τι συνέβη, πατέρα; - Απροσεξία μου.

Ήμουνα σε μια βάρκα που την έσερνε το κύμα.

Ήσαστε όλοι μαζί μου.

Η βάρκα άρχισε να ταράζεται από άκρη σε άκρη.

Έκατσα στο μέσον, έτσι...για να ισορροπήσει η βάρκα.

Ένα τεράστιο κύμα μας περιέλουσε...

και το βιβλίο με την οικογενειακή συνταγή χάθηκε.

Ήταν μόνο ένα όνειρο, μπαμπά.

Σε παρακαλούμε, Θεέ, ας συνεχίσουμε να τραγουδάμε.

Επικαλέστηκα το δικαίωμα για την πρώτη νύχτα.

Μην είσαι φοβισμένος.

Έχουμε ήδη βουτηχτεί στη κόλαση. Θα μπορούσαμε και να το ευχαριστηθούμε.

Η επιτυχία ήρθε για τον παππού μου.

Έγινε δικαστής, εκπληρώνοντας ένα παιδικό όνειρο.

Εις το όνομα του αυτοκράτορα, κηρύσω την έναρξη της δίκης.

Όταν απονέμεις δικαιοσύνη στους ανθρώπους,

ποτέ μην ξεχνάς ποιος είσαι.

Και για να σε βοηθήσω να θυμηθείς...

Αυτό ήταν το ρολόι του παππού σου.

Είναι το ρολόι ενός ταβερνιάρη του χωριού.

Τώρα είναι δικό σου.

Και αυτό... είναι για το γραφείο σου.

"Μην εμπιστεύεσαι τίποτα."

"Να τα βλέπεις όλα απ' τη δική σου σκοπιά. Αυτή είναι η συμβουλή του πατέρα σου."

- Τι; - Αναρωτιόμουν πώς γίνεται...

να κάνεις έρωτα με έναν περιφερειακό δικαστή.

Κρίνεις το δικαστή; Την ετυμηγορία σου, παρακαλώ.

Ο δικαστής είναι σκληρός.

Οι ποινές του είναι συχνά αυστηρές,

αλλά πάντα παθιασμένες.

Η ετυμηγορία είναι ισόβια κάθειρξη.

Πέρασε, Ζόνανσαϊν. Πέρασε.

Κάθισε.

- Πούρο; - Όχι, ευχαριστώ.

- Δεν καπνίζεις; - Βέβαια, καπνίζω.

Ε! Τότε πάρε ένα πούρο. Έλα, σε παρακαλώ.

Όλοι...μιλάνε με τα καλύτερα λόγια για σένα.

Λένε ότι είσαι αδιάφθορος και βαθύς γνώστης.

Σε προορίζουμε για το ανώτατο δικαστήριο.

Με τιμά η σκέψη, κύριε, αλλά, ίσως είμαι λίγο νέος.

Όχι, δε θα το 'λεγα.

Θα σου μιλήσω έξω απ' τα δόντια.

Ελπίζω ότι αυτά που θα σου πω, δε θα σε προσβάλουν.

Δεν μπορεί το ανώτατο δικαστήριο να έχει έναν προεδρεύοντα δικαστή...

που το όνομά του είναι Ζόνανσαϊν.

Θα θέλαμε να σου δώσουμε προαγωγή. Σ' εμπιστευόμαστε. Σε χρειαζόμαστε.

αλλά πρέπει ν' αλλάξεις τ' όνομά σου σε κάτι που θα ακούγεται λίγο πιο ουγγρικό.

- Καταλαβαίνω. - Φυσικά,

αυτή είναι απλά, μια φιλική συμβουλή, σαν άντρας σε άντρα.

Δεν έχει να κάνει με επίσημη απαίτηση.