Las primeras 200 líneas.
Welkom bij de reünie van het eerste seizoen van Love is Blind Polska.
We hebben een seizoen vol emoties, hoop, eerlijke gesprekken…
…en moeilijke beslissingen gehad die hun leven veranderden.
Heel fijn jullie te zien.
Hallo.
Hoi.
Het is bijna een jaar nadat het experiment begon.
Vandaag horen we jullie verhalen. -We zien hoe je leven er nu uitziet.
Wie heeft zijn belofte waargemaakt?
Wie is van gedachten veranderd? En wie vond de ware liefde?
Er komen eerlijke gesprekken, soms zelfs ongemakkelijke.
Maar we krijgen nu antwoord op alle brandende vragen.
We laten ook nog niet uitgezonden beelden zien.
Mooi.
Jullie hoopten hier de liefde te vinden.
Je ging de pods met open vizier binnen. Dat was al heel erg dapper.
Vijf verloofde stellen kregen de kans om te zien of hun gevoelens blijvend waren.
Niet iedereen haalde het eind van deze reis.
Een koppel ging al snel uit elkaar.
Vier stellen stonden bij het altaar, en twee zeiden 'ja, ik wil'.
Helaas konden Marta en Damian vandaag niet bij ons zijn.
Maar ze hebben een video gestuurd om te laten zien hoe het verder ging.
Mooi. -Dat wil ik zien.
Wie slaapt langer?
Hallo vanaf de ochtendwandeling met de hondjes.
Ik laat ze altijd als eerste uit.
Hoi.
Dat is Freddie.
We zijn hier twee weken na onze bruiloft gaan wonen.
We willen jullie laten zien hoe ons leven er het afgelopen jaar uit zag.
Poot.
Poot. Goed zo.
EERSTE STEEN VOOR ONS HUIS
Dit is de werkplek van mijn man.
We zijn het nog niet eens of het opgeruimd moet zijn als gedeelde werkplek…
…of dat het Damians hoekje blijft. Zeggen jullie het maar.
Het is prachtig.
Als ik ondeugend ben, elke dag, dus…
…moet ik een paar dagen naar boven.
Je bent elke dag ondeugend.
Dan krijg ik eindelijk rust.
Rust is het belangrijkste in een huwelijk, hè?
Dag.
Marta's gevoel voor humor lijkt wat scherper te zijn geworden.
En Damian is wat zachter. -Een goede balans.
Hij is wat rustiger. -Hebben jullie nog contact?
Ja. -Freddie is nog steeds zo wild.
En Lola? -Rustiger.
We sturen ze veel liefde en onze hartelijke groeten.
Precies. -Uiteraard.
Awoo? Een kleine 'awoo'.
Om op te warmen. -Een mini-'awoo'.
Marta en Damian zeiden niet als enige 'ja ik wil'.
Daria en Filip. -Hallo.
Ondanks jullie twijfels zijn jullie ook getrouwd binnen dit experiment.
De grote vraag: Zijn jullie nog samen?
Jazeker.
Bravo.
Hoe is het? 'Waar ben ik in godsnaam aan begonnen'?
Ik ben nu heel netjes. -Geen gevloek meer.
Nee.
Ik ben netter geworden. Het gaat de goede kant op.
Denk je nog steeds: 'Wat maf eigenlijk'?
Een beetje, maar met een prachtig resultaat.
Hoe ging het na de bruiloft?
Begin jij maar.
Intens, dat was het zeker. Filip trok direct bij me in.
We wachtten niet of zo.
Hij begon gelijk spullen bij mij thuis weg te zetten.
We moesten ons nog aanpassen, al hadden we al even samengewoond.
Maar het gaat geweldig.
We hebben samen vier landen bezocht, het doel was om te reizen.
Geweldig.
In nog geen jaar vind ik dat best veel.
Het waren geweldige reizen. We hebben enorm genoten.
Ik heb mijn belofte gehouden. -Inderdaad.
We kijken terug op jullie jaar, want we hebben beelden.
Prima.
Ik wil iets doorgeven aan de jongens uit de pods.
Respect dat je meedeed, maar ik heb gewonnen.
We hebben enorm genoten, prachtige reizen gemaakt.
We hebben elkaar leren kennen, gingen direct samenwonen. Geweldig.
Je gooit steeds harder.
Maar dit jaar was het soms ook pittig. Er waren hobbels onderweg.
Ik kreeg gezondheidsklachten en mijn man was er voor me.
Toen ik in paniek raakte, bleef hij bij me bij de dokter…
…en zijn humor hielp echt.
Ik had zelf problemen op het werk.
En je weet dat die ook effect hebben op het leven thuis.
Het belangrijkste is dat je iemand hebt die je steunt…
…en er op zo'n moment voor je is.
We doen er moeite voor, want liefde alleen is niet voldoende.
Liefde is werken.
Schat, waarom kijk je die kant op? -Je bent aan het dansen.
Schaam je je? -Nee, totaal niet.
Er waren breekpunten, maar die lieten ons zien…
…dat we voorbestemd zijn.
We geloven dat we alleen samen sterker worden.
Als er iemand valt, rapen we elkaar op.
Jongens.
Daria, hopelijk ben je nu weer helemaal beter.
Ja, ik raakte in paniek. Er zijn onderzoeken gedaan.
Ik ging uit van het ergste, maar hij stond aan mijn zij.
Ze belde al bijna de uitvaartondernemer, maar ik was er voor haar.
Die steun was geweldig. Hij dacht er geen seconde over na.
Hij kwam meteen en wachtte met me. Dat betekende veel.
Dat is ook een goede test. -Ja.
Als alles goed gaat, is het makkelijk. Maar als er problemen zijn…
Goed dat Filip er was, alles liep goed af.
Mijn opa, die zo mooi op de beelden staat…
…werd helaas ineens heel ziek en herkent ons nu niet altijd meer.
Filip was er toen ook voor me. Hij ging mee op bezoek.
Hij maakte het ook door.
Ik had ook een kleine crisis. Nou ja, niet klein, ik deal er nog mee.
Mijn vriend is drie maanden geleden in India verongelukt.
We trainden samen voor ons werk, we waren erg hecht.
Zulke momenten laten me zien hoe mijn partner me steunt.
Op zulke momenten weet je of iemand echt naast je staat of niet.
Of die je kan opbeuren als je valt.
Wat hebben jullie het moeilijk gehad.
Gecondoleerd met je vriend, en beterschap voor je opa.
Daria, nog één ding. Een belangrijk deel van het experiment…
…was Filips familie. Je had ze nog niet ontmoet.
Heb je die nu wel leren kennen?
Ja, ik heb zijn moeder, oma en zijn broers ontmoet.
Vonden ze haar leuk? -Zeker weten. De hele familie.
Vooral mijn schoonzus. Zij heet ook Daria.
Het is goed dat zij nog haar meisjesnaam heeft, anders waren er twee Daria Lenzen.
Ze kunnen het goed vinden. Mijn moeder heeft ons haar zegen gegeven.
Ze hebben zelfs nummers uitgewisseld en praten over me achter mijn rug.
Hou je niet tegen.
Ze vroeg me zelfs of ik zin had om zonder Filip langs te komen.
Want ik hou van de Poolse kust. -Oké.
Ze vertrouwen je nu. -Ja.
We zijn samen. -Ze zien dat het serieus is.
Dat was het.
Ze geloofden het? -Dat het is gebeurd.
Ze geloofden dat iemand me wilde. -Ze zegt dat hij het niet moet verkloten.
Ja. 'Hou haar vast.'
Hoe voelt het om het weer te zien?
Ik schoot vol.
Het was geweldig. Het eerste stuk was het gemakkelijkste.
De pods en de reis. Het was een geweldig, uniek avontuur.
De emoties komen terug als je het ziet.
Ik vond het fijn haar vader te ontmoeten. Hij is echt breed.
Een grote gast, dat zie je zo.
Dus je sport om hem te evenaren. -Ik ben er al bijna, hoor.
De bruiloft…
Ik moest zo huilen.
Maar het was zo mooi, zo ontroerend.
Ik was ongelooflijk gelukkig, ik was er helemaal klaar voor.
En hij zat vol twijfels. Ik vroeg of hij dit echt wilde.
Maar ik weet ook dat hij in paniek kan raken van moeilijke situaties. Sorry.
We hebben het niet over de onthulling.
Ik probeerde hem te kalmeren. -Doe maar niet.
Ik zei: 'Je kunt dit.' -Ik moest huilen bij jouw woorden.
Ik ook. -Jemig, het was zo…
Ik stond versteld. Zo'n mooie toespraak.
Ik wist heel lang niet wat te zeggen. Het moest recht uit mijn hart komen.
Zodat hij zou horen, op dat moment, waar iedereen bij was…
…dat hij voldoende is en een geweldige man is.
Terug naar de onthulling.
Jeetje, ik begon erover. Sorry. -Je ging al snel te ver met aanraken.
Je zei veel over haar uiterlijk.
Zou je iets willen veranderen? Heb je spijt?
Of ik spijt heb? Ja, van alles.
Ik was zo gestrest. Het voelde of ik flauw zou vallen.
Dat zag ik. Misschien vatte ik het daarom zo slecht op en zei ik die dingen.
Want ik herkende Filip niet.
In de pods was hij vol zelfvertrouwen en ging het gesprek vanzelf.
Maar hij deed zulke andere dingen. Ik zag hem trillen. Hij was zo gestrest.
Ik dacht: Dit moment wist niet uit wat we hebben opgebouwd.
Ik geef het een kans.
Maar die opmerking… Ik zei meteen op vakantie:
'Dat kun je niet maken.' Hij putte zich uit in excuses.
Hij wist het zelf ook. -Ik zei steeds…
…dat die onthulling niet mijn beste moment was.
Dat zei ik vaak want het was ook echt zo.
Daria, hoe voel je je nu?
Je zei dat Filip niet precies het type was dat je eerder had gedatet.
Het was heel moeilijk om te zien. Want ik ben zo verliefd op deze man.
Ik vind hem zo aantrekkelijk. Fysiek en mentaal.
We hebben een geweldige chemie. -Dat zien we.
Wetende hoe het erna zou worden, was het best moeilijk.
Die eerste ontmoeting was belangrijk.
De ontmoeting van Marta en Damian was zo mooi.
Alle meiden in het experiment droomden van zo'n eerste ontmoeting.
Terwijl… Sorry, schat.
Bedankt. -Terwijl…
We weten wat je bedoelt. Het is heel veel stress.
Ja, en veel emoties. Maar ik bleef openstaan voor het experiment.
Ik gaf mezelf die kans. En nu heb ik een man en een geweldige relatie.
Ik was verstoken van mensen en telefoons.
Ook mijn moeder of vrienden sprak ik niet om even stoom af te blazen.
Ik bleef, gaf ons die kans, en daar ben ik heel blij om.
De stress veroorzaakte zoveel…
…dat Filip Coelho terugkwam en zei: 'Lekker kontje,hè?'
Het was vreselijk om te zien. En als ik eraan terugdenk…
Ja. -Niet doen.
Sla maar over.
No comments yet. Be the first to leave one.