Las primeras 200 líneas.
โซมุน
โซมุน นายพูดถูก
ในปีศาจตัวนั้น
มาจูซ็อกยังมีชีวิตอยู่
โซมุน เปลี่ยนแผน
เราจะไม่ฆ่ามัน
แต่เราจะเรียกมัน
ทุกคน
เรามีเวลาเหลือสี่นาที
พอใช่ไหม
พออยู่แล้วครับ
ต้องพอสิครับ
เพราะผมไม่เคย…
หมดหวังในตัวเขา…
มาตั้งแต่แรกแล้ว
จ็อกบง
เป็นอะไรไหม
ไปดูแลประธานชเวก่อน
ชังมุล
ชังมุล
โซมุน
เข้าไปในหัวมาจูซ็อกเลย
นายต้องตามหามาจูซ็อก เพื่อที่จะเรียกฮวังพิลกวัง
ผมทำไม่ได้
ผมต้องใช้พื้นที่เพื่อทำแบบนั้น แต่นั่นจะทำให้มันแข็งแกร่งขึ้น
มัวห่วงอะไรอยู่
คิดว่าเราคุ้มกันนายไม่ได้หรือไง
ไม่เชื่อใจเราหรือไง
เชื่อสิ ผมเชื่อใจครอบครัวผม
เราจะพยายามยื้อเวลาให้ได้มากที่สุด
แกคิดว่าจะรับมือได้เหรอ
ห่วงตัวเองเถอะ ไอ้ปีศาจ
ลุง
ลุงครับ
ลุง
ไปกินดีหมีหัวใจเสือมาจากไหนถึงได้กล้ามาที่นี่
เชื่อจริงๆ เหรอว่ามาจูซ็อกยังไม่ตาย
หุบปาก
น่าเสียดายนะ
สิ่งเดียวที่แกจะได้เจอก็คือความตายของแก
รวมถึงเพื่อนๆ ของแกด้วย
ฮานา
คุณฮานา
จ็อกบง
ฮานา
คุณชู
เป็นอะไรหรือเปล่าครับ
จ็อกบง
จ็อกบง
เฮ้ย ไอ้ขี้ขลาด ถ้าวัดกันด้วยหมัด แกสู้เราไม่ได้แน่
แกไม่มีทางแตะต้องโซมุนได้หรอก ไอ้สารเลว
ฉันจะส่งแกลงนรกเอง ไอ้ชั่ว
ใช่ ยิ้มได้ก็ยิ้มไป
เพราะแกจะได้ยิ้มเป็นครั้งสุดท้ายแล้ว
เดี๋ยวโซมุนก็จะเจอตัวมาจูซ็อกแล้ว
เขาทำได้แน่
เขาทำได้แน่นอน
เขาไม่เคยทำให้เราผิดหวัง
เราจะปกป้องโซมุนไว้ให้ได้
พูดจริงไหมเนี่ย
เข้ามาเลย ไอ้สารเลว มาสิ
ก็ได้
พวกแกจะได้ตายไปพร้อมกัน
ให้สมความปรารถนา
เราต้องสู้ต่อไป
เราต้องปกป้องโซมุนให้ได้
ลุง
ลุง ขอร้อง
ลุง
ไม่นะ
โซมุน…
โซมุน…
ขอร้องล่ะ ลุงจูซ็อก
ได้โปรดช่วยผมด้วย
ผมทำตัวคนเดียวไม่ได้
ลุงจะยอมแพ้ไม่ได้นะ
ได้โปรด
ออกมาทีเถอะ ลุง
ลุง
แม่งเอ๊ย
เฮ้ย
ลุง…
มาจูซ็อก ไอ้เวร
หยุดนะ มาจูซ็อก ไอ้เวรตะไล
แก…
ต้อง…
ไปกับฉัน
จะทำอะไรของแก
มาจูซ็อก…
แกทำแบบนี้ทำไม
ฮวังพิลกวัง
แกยังตายไม่ได้
ฉันจะเรียกแกเอง
ฉันเคยบอกแกว่าไงล่ะ
ฉันบอกแล้วว่าไม่มีที่ไหนต้อนรับแก
ฉันบอกแล้วว่าที่นี่ไม่ต้อนรับแก
ไม่นะ
ไม่นะ
เพราะงั้นถึงเวลาแล้ว
ลงนรกไปซะ
เราทำได้
เราทำได้แล้วครับ ลุง
ฮวังพิลกวังถูกเรียกแล้วค่ะ
อะไรนะ
แต่ร่างสิงสู่ยังอยู่ตรงนี้เลย
มันถูกเรียกแล้วจริงเหรอ
ยังไงล่ะ
โซมุนเรียก… จากข้างในค่ะ
สมเป็นโซมุน
เขาเก่งเรื่องสร้างปาฏิหาริย์ อย่างกับมันเป็นเรื่องง่ายๆ เลย
จริงสิ
เจ้าเด็กนี่ทำได้สบายๆ อยู่แล้ว
แปลว่าเขากลับมาเป็น
มาจูซ็อกแล้วหรือเปล่า
ใช่แล้ว
ปีศาจถูกเรียกแล้ว
- รักษาแผลให้เขาก่อนเถอะ - ครับ
แต่ทำไม…
ทำไมโซมุน
ถึงยังไม่ฟื้นล่ะคะ
ลุง
ลุงอยู่ที่ไหนครับ
ลุง
อะไรเยอะแยะเนี่ย
ยายผมอยากให้ลุงน่ะครับ
ฝากขอบคุณคุณยายด้วยนะ
ครับ
ที่นี่สวยมากเลย
ลุงจะย้ายไปอยู่ที่นี่เหรอครับ
ดูสิ
นี่
มีตั้งสามห้องนอนเลยเหรอครับ
ฉันก็ไม่ได้อะไรหรอกนะ แต่มินจีชอบน่ะสิ
- ลุงครับ - หือ
ลุงยิ้มแก้มแทบปริแล้วครับ
จริงเหรอ
(ประกาศนียบัตร มาจูซ็อก)
ลุง
มาทำอะไรอยู่ที่นี่คนเดียวครับ
มันจบแล้วครับ
ลุงกับผม เราชนะแล้วครับ
ไปเถอะ
นายไม่เหมาะกับที่นี่
ลุงควรกลับมานะครับ คุณแม่ของลุงรออยู่
นี่เป็นบ้านของเรา
เดี๋ยวมินจีกับลูกเราก็จะกลับมา ฉันจะไม่ไปไหน
อย่าทำแบบนี้เลยครับ ลุง
ลุงก็รู้ว่านี่ไม่ใช่เรื่องจริง
ฉันไม่สนหรอก
ถึงต้องลงนรก ฉันก็ไม่สน ตราบใดที่ได้อยู่กับมินจีและโปมุล
ฉันกำลังจะตาย
อีกไม่นานที่นี่ก็จะถล่ม
นายต้องรีบออกไปเดี๋ยวนี้เลย
ไม่ครับ
ผมทำแบบนั้นไม่ได้
การต่อสู้อันยาวนานจบลงแล้ว
อย่าทำแบบนี้เลยนะ
ฉันน่ะ…
ไม่เหลืออะไรอีกแล้ว
ลุงก็มีตัวลุงอยู่ไง
ผมจะไม่มีวันหมดหวังในตัวลุง
ลุงเป็นคนที่ให้ความหวัง ในทุกครั้งที่ผมอยากยอมแพ้
ลุงนั่นแหละครับ
ลุง
มีบางอย่าง
ผิดปกติ
ลุงครับ
แล้วยังไงครับ
ลุงอยากให้ผมทิ้งลุงไว้งั้นเหรอ
ไม่
ผมจะไม่มีวันหมดหวังในตัวลุง
ฉันแค่อยากจะ…
นั่งที่โต๊ะแบบนี้
จะได้กินข้าว
และหัวเราะกับพวกเขา
ฉันต้องการแค่นั้นเอง
ไม่เคยขอไปมากกว่านั้นเลย
ฉันคงขอมากไปล่ะมั้ง
ไม่ครับ
ผิดแล้วครับ
ผมขอสัญญาเลยครับ
ลุง
ลุงจะได้เจอ…
ป้ามินจีอีกครั้งครับ
ผมสัญญาเลย
เพราะงั้น… ช่วยมีชีวิตต่อไปด้วยครับ
มีชีวิตกันต่อไปนะครับ
ผมจะปกป้องลุงให้ได้
ขอให้ลุงเข้มแข็ง และมีชีวิตต่อไป
ยังมีความหวังอยู่นะครับ
- โซมุน - โซมุน
ลุง
ลุงครับ
ลุง
โซมุน
ฉันคิดว่า…
ฉันหลับฝันไปนานมากเลย
คุณมา
คุณชู
ฉันเองก็อยากเยียวยาใจให้คุณได้
No comments yet. Be the first to leave one.