Las primeras 200 líneas.
(The Glory)
(เซมยอง)
ชําระค่าทางด่วนแล้ว
(ฤดูร้อนปี 2022)
(แจพยอง)
(เอเดนวิลล่า)
เพิ่งย้ายมาเหรอคะ
สวัสดีค่ะ
ในที่สุดก็มาแล้วสินะ
ใช้เวลาซะนานเชียว
ยินดีต้อนรับค่ะ ดอกไม้นี้เรียกว่าแตรปีศาจ
ดอกไม้ที่หันหน้าไปทางพื้นดิน เรียกว่าแตรทูตสวรรค์
ส่วนดอกที่หันหน้าไปทางท้องฟ้า เรียกว่าแตรปีศาจ
พระเจ้าคงมองว่าเป็นการอวดดีละมั้ง
ดอกไม้นั่นถึงส่งกลิ่นหอมแค่ตอนกลางคืน
กระถางดินเผา เวลาจะเอาไปทิ้งต้องทุบให้แตกก่อน
(The Glory)
แด่ยอนจินที่คิดถึง
เธอจําได้ไหม
ว่าฉัน...
เกลียดฤดูร้อนมากเหลือเกิน
โชคดีที่ฉันย้ายบ้านก่อนที่มันจะร้อนไปมากกว่านี้
ฉันเริ่มจัดรูปภาพตั้งแต่เมื่อวาน
แต่ใช้เวลานาน เพราะมองไปก็เห็นแต่ใบหน้าที่คิดถึง
(นักพยากรณ์อากาศพัคยอนจิน เสนอความแจ่มใส)
แล้วฉันก็เริ่มจินตนาการถึงมัน
วินาทีที่
เธอเปิดประตูหน้าเข้ามาสักวันหนึ่งไงล่ะ
นี่มันอะไร
แจจุน ซาร่า นั่นพวกเรา
แล้วเธอล่ะ
เธอเป็นใคร
ฉันเอง ยอนจิน ฉันเอง
เธอไม่เปลี่ยนไปจากเมื่อก่อนเลยนะ
ยังมารยาททรามเหมือนเดิม
เวลาเข้าบ้านคนอื่นก็ต้องถอดรองเท้าสิ
เหตุผลที่จะฆ่าเธอเพิ่มมาอีกหนึ่งข้อแล้ว
อย่างน้อยเธอก็ควรจําฉันได้สิ
ฆ่าเหรอ คนอย่างแกน่ะเหรอจะฆ่าฉัน
ฉันตั้งใจไว้อย่างนั้น
ฉันจะใช้กําลังทั้งหมดที่มีพยายามฆ่าเธอให้ได้
เพราะงั้นรีบมาเข้าล่ะ ยอนจิน
ฉันมาถึงแล้ว
จริงสิ
ระหว่างทางที่มา
ให้เล่าให้ฟังไหม
ว่าฉันมาถึงนี่ได้ยังไง
รายงานถูกยื่นเข้ามาอย่างเป็นทางการ เราเลยต้องให้ผู้ปกครองมาตามขั้นตอน
ฉันจะอบรมแต่พอประมาณ ไม่ต้องกังวลไป
อือ ไว้โทรไปนะ
(ฤดูร้อนปี 2004)
พัคยอนจิน
- คะ - เธอแกล้งเพื่อนทําไม
อย่ามานี่เพราะเรื่องแบบนี้อีก
- แม่เธอใกล้มาถึงแล้ว ไปสิ - เธอไม่ใช่เพื่อนหนูนะคะ
ว่าแต่ลุงคะ
ลุงเป็นอะไรกับแม่หนูเหรอคะ
เพื่อนสมัยมัธยมต้น
อ๋อ เป็นเหมือนซนมยองโอของแม่ฉันนี่เอง
ตอนแม่หย่าลุงถึงได้ช่วยเธอด้วยสินะ
เก็บหลักฐานที่พ่อหนูนอกใจให้อย่างดีเลย
หนูก็คิดว่าลุงนอนกับแม่หนูซะอีก
ไปได้แล้ว เร็วเข้า
ไปส่งของไม่ทันแล้ว ลุกขึ้น ไปซะ
ให้ตายสิ บอกแล้วไงว่าอย่ามาให้ผมขายหน้า
แค่กอดกัน คืนดีกันก็พอแล้ว
อีซาร่า เร็วเข้า
มาทําอะไรที่นี่ครับ
ผมเป็นผู้ปกครองมุนดงอึนครับ ครูประจําชั้นเธอ
นี่
ใส่ชุดนักเรียนเข้าสน.เหรอ
แจ้งความเพราะเพื่อนๆ ล้อเล่นนิดหน่อยเนี่ยนะ
รองครูใหญ่เป็นคนรับสาย...
เดี๋ยวค่อยคุยกัน รีบไปได้แล้ว
ครูครับ ผมด้วย
ผมเป็นเด็กกําพร้าหนึ่งอาทิตย์
พ่อแม่ผมไปต่างประเทศครับ
- ตีกอล์ฟ - งั้นเหรอ
ถ้างั้นนายก็น่าจะโทรหาฉันสิ
- หมอนี่ด้วยครับ - อ๋อ ครับ
สงสัยอยู่พอดีว่าทําไมยังไม่ไป
แล้วหาข้าวปลากินยังไงล่ะ
- ป้าแม่บ้านน่ะครับ - อ๋อ
บอกแล้วใช่ไหมว่าวันนี้วันสําคัญ
วันนี้ฉันผิดหวังในตัวแกมาก
หนูไม่คิดว่าต้องไปถึงโรงพัก
รู้ไหมฉันผิดหวังเรื่องอะไร
ที่แกทําอะไรกับเด็กตัวคนเดียวไม่ได้
ให้ตายสิ
อีกอย่าง ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่าให้คบแค่แจจุน
ถ้าเบื่อก็พ่วงซาร่าไปอีกคน
แม่หมอบอกว่า
เด็กที่มีตัว "งอ" ในชื่อจะมีปีศาจ
ให้เลี่ยงคนแบบนั้นไว้ใช่ไหม
ซนมยองโอ ชเวฮเยจอง เด็กพวกนั้นไงล่ะ เด็กพวกนั้น
เข้ามา เราสายแล้ว
(มุนดงอึน)
ดงอึนมาแล้วจ้า
มุนดงอึนแขกเจ้าประจํามาถึงแล้วจ้า
ยินดีต้อนรับ ดงอึน
ขอโทษนะที่ฉันแกล้งเธอมาตลอด
ฉันอยากขอโทษ
หายโกรธได้ไหม
ถึงอย่างนั้นก็ไม่เห็นต้องไป ถึงสถานีตํารวจเลย ทําเอาฉันกลัวหมด
เพราะงั้น ดงอึน
ตอนนี้เธอช่วย...
ดูให้หน่อยสิว่าเครื่องม้วนผมร้อนไหม
ปล่อยนะ ปล่อย
นี่มันอาชญากรรมชัดๆ ปล่อยนะ
นี่ อาชญากรรมอะไรกัน แค่ขอให้ช่วยเฉยๆ เอง
คนขอโทษกระดากใจหมด
ฉันแค่อยากให้ช่วยดูว่ามันร้อนไหมก็เท่านั้น
ร้อนเหรอ ร้อนมากไหม
คงใช้ได้แล้วละ
ไหนดูสิ
ใครก็ได้ช่วยที ใครก็ได้ช่วยฉันด้วย
นี่ อย่าเพิ่งหมดแรงสิ
ต่อให้จะตะโกนไปอีกร้อยวัน ก็ไม่มีใครรู้ ไม่มีใครมาหรอก
ครูพละให้กุญแจเรามาเลยไงล่ะ
ทําไมถึงทําแบบนี้กับฉัน
เพราะอะไรพวกเธอถึงทําแบบนี้กับฉัน
เฮ้อ น่าเบื่อชะมัด ให้ตายสิ
ทําไมพวกเธอชอบถามอะไรแบบนี้
ต่อให้ทําแบบนี้ ก็ไม่เกิดอะไรขึ้นกับฉัน
ทําแบบนั้น ก็ไม่เกิดอะไรขึ้นกับเธอ
ดูอย่างตอนนี้สิ ไปโหวกเหวกโวยวาย ถึงสถานีตํารวจ แต่ฉันก็ยังมาอยู่ตรงนี้
มีอะไรเปลี่ยนไปไหม
ไม่มีใครมาปกป้องเธอหรอก ดงอึน
ทั้งตํารวจ ทั้งโรงเรียน แม้แต่พ่อแม่ของเธอ
เรียกว่าอะไรที่มีเจ็ดพยางค์รู้ไหม
ผู้ด้อยโอกาสทางสังคม
ได้ยินมาว่าเธอพักที่โมเต็ล
ฉันรู้จักคําว่าโรงแรมจิ้งหรีดก็เพราะเธอเลยนะ
เพราะมีจิ้งหรีดสีไวโอลินกล่อมเหรอ
มุนดงอึนอาศัยอยู่ในเทพนิยายนี่เอง
ว้าว สงสัยมุนดงอึนจะเป็นนางฟ้าแม่ทูนหัวฉันสินะ
ช่วยเช็กความร้อนให้ฉันทําผมด้วย
ปล่อยนะ
ปล่อยฉัน
- ปล่อยนะ - หนวกหูชะมัด
- ปล่อยนะ - ซนมยองโอ ปิดปากมันซะ
ปล่อยนะ
เสียงดังในที่สาธารณะแบบนี้ได้ยังไง
ไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์เหรอ
หนูจะเอาไปจัดการเองค่ะ
เสื้อหนูเปื้อนอะไรนิดหน่อย
เปื้อนอะไรเหรอ
หรือว่าจะเป็นเลือด
เอามาให้หนูก็พอค่ะ
ทําไมถึงเป็นแบบนี้ ใครทําแบบนี้กับเธอ
บอกครูประจําชั้นหรือยัง
ก่อนหน้านี้ครูก็เคยเห็น
ถ้าคนเดียวไม่ไหว ครูจะไปช่วยพูดให้ ตกลงไหม
พวกนั้นเป็นใคร
ค่ะ แม่
ไว้หนูโทรไปใหม่นะ
หนูเองค่ะ
ก่อนหน้านี้ก็หนูเหมือนกัน
เธอรู้อะไรไหม ยอนจิน
ลูกสาวเธอ
ชอบมองโลกกลับหัว
เพราะวินาทีที่โลกกลับหัว
แม้จะสับสนสีสัน ผู้คนก็ยังเข้าใจหรือเปล่านะ
รองเท้าเหมือนของแม่หนูเลยค่ะ
เธอเองสินะ
ลูกสาวพัคยอนจิน ฮาเยซล
รู้จักแม่หนูด้วยเหรอคะ
ฉันไม่เคยลืมแม่เธอแม้แต่วันเดียว
บางความเกลียดชังก็เหมือนกับความคิดถึง
มันไม่มีทางหยุดได้
ความเกลียดชัง
หนูไม่รู้จัก มันคืออะไรคะ
ความเกลียดชังคืออะไรน่ะเหรอ
อ้าว ทําไม
จะเผ่นเหรอ
ลูกตาที่สีเข้มขึ้นเมื่อสนุก
ทําไมถึงมาช้าขนาดนี้
คิดถึงแทบตายแล้ว
มุมปากที่ยกขึ้นเมื่อยิ้ม
เส้นผมที่สวยทุกเส้น
เอาทุกอย่างมารวมกัน
นั่นแหละความเกลียดชัง
โห ยายนี่ถอดรองเท้าเข้ามาด้วย
เรานี่มันขยะชัดๆ ต้องทบทวนตัวเองบ้างแล้ว
หลบไปซิ
นี่ใช่ของเธอไหม
ฉันเจอมันในถังข้าวสาร
- ไม่อยากเชื่อสายตาเลย - ขอฉันคืนนะ
ทําไม
มุนดงอึนโมโหเหรอ
รับได้สวย
เยอะใช้ได้เลยแฮะ
จริงเหรอ โคตรเศร้าเลย
มุนดงอึน เธอขยันอดออมจังเลย
ยายบ้า กินอะไรเข้าไปอีก
ยาแก้หวัดหรือว่ากาวกันแน่
ไม่นะ อย่าทําแบบนั้นนะ
มุนดงอึนโคตรรวยเลย
สองแสนวอนได้มั้งเนี่ย
ถ้างั้นวันนี้เธอจะเป็นคนเลี้ยงเหรอ
No comments yet. Be the first to leave one.