Las primeras 200 líneas.
เธอต้องช่วยฉัน ฉันต้องการคำตอบวิชาเคมี
- โอเค ได้ ไม่มีปัญหา - ฉันแค่ต้องสอบให้ผ่าน
โอเค ตกลงว่าวิชาเคมีนะ
ใช่ พรุ่งนี้มีสอบ
- ราคา 30 ดอลลาร์นะ - แพงแบบนั้นฉันตายพอดี
เธอก็รู้ ติวด่วนจ่ายสองเท่า
เธออยากผ่านไหมล่ะ ฉันสามารถทำให้เธอได้เกรดเอนะ
- ไม่ - พระเจ้า
มันไม่ดีสำหรับทารกนะ
เจ็ต มาเร็ว เราเสร็จแล้ว
- แต่ผมยังกินไม่เสร็จ - ฉันไม่สน
ไปแต่งตัวเสีย เราต้องไปกันแล้ว
ฉันไม่ได้จีบแฟนของเธอนะ
เธอต้องถอยไป
- ฉันดูอยู่นะ - ใช่ ฉันก็ทำการบ้านอยู่
ฉันดูโทรทัศน์ได้สองชั่วโมงนะ นั่นคือกฎ
- เราจะไปไหนเหรอ - เลนีย์ กางเกงของเขาล่ะ
พี่สัญญาว่าจะไปรับแม่เมื่อเช้า
รู้ไหม ฉันจะต้องติววิชาเคมี ให้มาเวอริก โบว์แมน
แถมยังมีรายงานวิชาภาษาอังฤษ
และฉันต้องทำใบสมัครทุนการศึกษา ให้เรียบร้อยภายในวันศุกร์
ฉันจะไปรับไปส่งเธอตลอด เพราะเธอทำรถพังไม่ได้หรอกนะ
รถจะออกจากอู่อีกไม่กี่วัน
ขอร้อง บังคับเจ็ตใส่กางเกง แล้วทำตัวให้เป็นประโยชน์หน่อย
ก็ได้ ยัยบ้า
เธอพูดว่าอะไรนะ
ก็ด้วยน้ำเสียงแบบนั้น
เธอทำตัวเหมือนยัยบ้า แค่นั้นเอง
หยุดนะ
ของเล่นของผมๆ
หยุด เจ็ต กลับมานี่
ของเล่นของผม
ไม่นะๆ
- โอเคๆ - พระเจ้า
- นั่นแม่เหรอ - คุณไม่อยากได้มันหรอก
- อย่า ถอยไป - พระเจ้า
- วางที่ช็อต ฉันจัดการได้ - กลับไปซะ คาร์ลอส ไปซิ
โอเค ไม่เป็นไรนะ
- ฉันจะโยนมันใส่คุณ - ถอยไปๆ
วางโทรทัศน์ลงก่อน ตกลงไหม ทุกอย่างจะต้องไม่เป็นไร
ไม่มีวันมีอะไรดีขึ้นหรอก
- ถอยไปนะ - ถอยก่อนๆ
ถอยไปก่อนๆ
- เราจะซ่อมมันเอง ตกลงไหม ดูสิ นี่ผมเอง - ไม่ เราซ่อมมันไม่ได้
มันจบแล้วๆ มันกำลังเกิดขึ้น
นี่คือตัวตนของฉัน พระเจ้า
อย่านะ ไม่
- บ้าเอ๊ย - ไม่นะ อย่านะ
- อย่านะ - ระวังหัวเธอนะ
ให้ตายสิ
หยุดนะ
- นี่ ไม่นะ หยุดสิ - หยุดนะ ไม่
- ไม่นะ แม่ - หยุดนะ
- แม่ - หยุดเดี๋ยวนี้
อิสรภาพๆ
ฉันเลยถามทนายของรัฐว่า ทำไมค่าประกันตัวแม่สูงขนาดนั้น
เขาบอกว่า ร้านกู๊ดบายกล่าวหาว่า เป็นการก่อการร้ายภายในประเทศ
พวกเขาไม่ได้คิดแบบนั้นจริงๆ หรอก หนูว่าพวกเขาจะได้
เงินประกันก้อนใหญ่ขึ้นถ้า บอกว่าเป็นการก่อการร้าย
ทนายของรัฐบอกว่าแม่ไม่ยอมคุยกับเขา
แต่เขาก็อดทนนะ เขายังมีคดีอื่นๆ ที่ทำให้เขายุ่ง
เธอเงียบไปเลย
เราต้องให้แม่จริงจังนะ
เราต้องทำให้เธอเป็นปกติ ดูเธอสิ
ลูกๆ รู้ไหมว่าอยู่ในคุกมันดีเเค่ไหน แม่ว่ามันยอดเยี่ยมมาก
แม่เลือกได้ระหว่างห้องครัวหรือซักผ้า
อย่างใดอย่างหนึ่ง ใช่
แม่จะบอกให้นะ การหั่นแครอทนี่มัน...
มันเป็นการบำบัดน่ะ
มันคือการผ่อนคลาย
- ฟังดูยอดเยี่ยม - ใช่ ฟังนะ
ลูกรู้ไหมว่า ในรัฐนี้มีกฎหมาย
ว่าพวกเขาต้องเสิร์ฟอาหาร พร้อมสลัดทุกมื้อเมื่ออยู่ในคุก
ทุกๆ มื้อมีสลัด ใช่ กฎหมายสลัด
- แม่มีสนามเด็กเล่นไหมฮะ - มีจ้ะ
และรู้อะไรไหม แม่กำลังเล่นโยคะ แม่ยืดหยุ่นสุดๆ ไปเลย
- หนูก็อยากลอง... - รู้อะไรไหม พอได้แล้วๆ
หนูหวังจริงๆ นะ ว่าแม่จะคิดข้อแก้ตัวดีๆ ได้
กับการที่แม่ทำตัวเป็นแรมโบที่ร้านกู๊ดบาย
ลูกจ๊ะ แม่ต้องบอกอะไรบางอย่างกับลูก
การที่ลูกดูแลครอบครัวนี้อย่างดี
ระหว่างที่แม่ไม่อยู่ มันทำให้แม่...
ผ่อนคลายมาก
- รู้อะไรไหมคะ - นี่
ตรงนั้นมีปัญหาอะไร
ไปกันเถอะ
เจ็ต ลุกจากตักแม่ แม่ติดคุกแล้ว
- ไอศกรีม - ลูกปล่อยแม่นะ
- นี่ - โอเคๆ
- ทางนี้ - ใช่ แม่หล่อนปล้นร้านกู๊ดบาย
ใช่ บ้ามากเลย
นี่ แม่เธอเป็นไงบ้าง
นั่นไง เด็กที่แม่เขาเป็นบ้าน่ะ
น่าสมเพชจริงๆ
พูดชีสสิ
ดีดร้า
ดีดร้า ตั้งใจฟังหน่อยได้ไหม
เธอพลาดที่เทย์เลอร์ให้เหตุผลเรื่อง
การกําหนดโดยพันธุกรรมโดยอ้างว่า
เขาคือรุ่นที่สามในตระกูล ที่สามารถได้กลิ่นความกลัว
ฉันต้องการข้อโต้แย้งที่น่าเชื่อถือ
และมีหลักเกณฑ์มากกว่านี้ เชิญ
อิสระกับการกำหนดชะตา
อิสระเป็นข้อกำหนดพื้นฐานของ จิตสำนึกของมนุษย์ไม่ใช่เหรอคะ
การที่มนุษยชาติดำเนินการสร้าง
ความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์และศิลปะ พิสูจน์ว่าพวกเราไม่ได้
เลือกตัวเลือกเดิมๆ ที่ถูกกำหนดโดย พันธุกรรมหรือสิ่งแวดล้อม
พูดได้ดี
ดีดร้า แทนเนอร์ กรุณามารายงานตัว
- ที่ห้องทำงานของคุณสเปนเซอร์ - ไปเถอะ
- ดีดร้า แทนเนอร์... - อิสระเยอะเกินใช่ไหมล่ะคะ
ดีดร้า แทนเนอร์ นักเรียนคนโปรดของฉัน
ให้ฉันอ่านอะไรให้ฟังนะ
"ฉันอยากเข้าวิทยาลัยใดก็ได้ ที่ต้องขับรถไปอย่างน้อยสองวัน
จากเมืองที่แสนจะบ้านนอกนี่"
เธอเขียนแบบนั้นในจดหมาย ยื่นเจตจำนงเข้าศึกษาที่วิทยาลัย
และเธอเป็นนักเรียน ม.หก คนเดียวและหนึ่งเดียวในชั้น
ที่มีผลการเรียนที่จะทำแบบนั้นได้
แล้วทำไมเธอถึงหยุดเรียนไปถึงสิบวัน ในช่วงสามสัปดาห์ที่ผ่านมา
หนูไม่ได้นับค่ะ
แล้ววันกำหนดส่งทุนของเธอล่ะ
ฉันมีจดหมายรับรองเตรียมพร้อมไว้แล้ว
ฉันพูดจริงๆ นะ
ดีดร้า เธออยากจะเป็นอะไร
- หนูอยากเป็นอะไรเหรอคะ - ใช่
คุณรู้ไหมคะว่า เวลาหลายพันปีในประวัติศาสตร์มนุษย์
คำถามที่ว่า "เธออยากเป็นอะไร" ไม่มีอยู่จริง
ไม่มีชาวนาชาวเมโสโปเตเมียถามลูกชายว่า "ลูกอยากเป็นอะไร" หรอกค่ะ
- หนูหมายถึง ก็แค่เป็นในสิ่งที่เป็น - เธอกำลังทำตัวเป็นคนงี่เง่านะ
ความคิดแบบนั้นเป็นเหมือนกับ ทรายที่ดูดเธอไว้ เธอก็รู้
ดีดร้า แทนเนอร์ไม่รู้สึกติดเเหง็ก ดีดร้า แทนเนอร์รู้สึกดุดัน
หนูรู้ว่าคุณยื่นเรื่องขอย้ายโรงเรียน
โอเค นั่น...
ทุกคนรู้เรื่องนั้นไหม มันก็ใช่ นั่นเป็นความจริง
เป็นเรื่องจริง ถ้าฉันทำให้ นักเรียนหนึ่งคนเข้าวิทยาลัย
ที่ไม่มีคำว่า "ชุมชน" ในชื่อได้ล่ะก็
ฉันมีโอกาสที่จะได้สอน ที่โรงเรียนในเขตเมืองชั้นใน
ซึ่งดีกว่าโรงเรียนนี้มาก
แต่ไม่ใช่ว่าฉันไม่สนใจ นักเรียนที่โรงเรียนนี้นะ
เธอควรได้รับโอกาสที่จะออกไป เราควรได้รับโอกาสที่จะออกไป
เธอเข้าใจที่ฉันพูดไหม ฉันต้องกัดฟันสู้
คุณรู้ไหมคะว่าในคุก พวกเขาเสิร์ฟสลัด พร้อมกับอาหารทุกมื้อ
ทำไมเราไม่มีแบบนั้นบ้าง
เธอจะมาโรงเรียนเพื่อสลัดเหรอ
ฉันจะเอาสลัดมาให้ ฉันจะให้สลัดทุกแบบที่เธอต้องการ
เธออยากได้สลัดซีซาร์ไหม สลัดไก่ สลัดทาโก้ล่ะ
เธอดูเหมือนเด็กที่ชอบสลัดทาโก้นะ
อย่าไปมองมันนะ
เก็บโทรศัพท์ด้วย
เลนีย์ สบตา
หนูขอโทษค่ะ ช่วยทวนคำถามได้ไหมคะ
หนูจะตอบระหว่างที่เธอคิดค่ะ
หนูขอเลือกพบแมรี ไทเลอร์ มัวร์ค่ะ
เพราะเธอใช้บทบาทในทีวี ทำให้อเมริกา ได้เห็นผู้หญิงที่ฉลาดและไม่ขึ้นต่อใคร
- และเธอทำให้หนูอยากเป็นนักแสดงค่ะ - แคลร์ นั่นช่างสมบูรณ์แบบ
หนูจะพบกับเทเลอร์ สวิฟต์ค่ะ
ไม่มีทาง นั่นคำตอบของฉันนะ
- ไม่มีทาง - ไม่มีทางเหรอ
เลนีย์
จอร์จ วอชิงตันค่ะ
- หุบปาก - เอาล่ะ พักห้านาที
และเมื่อฉันกลับมา ฉันจะประกาศชื่อผู้เข้าชิง
เลนีย์ ฉันชอบคำตอบจอร์จ วอชิงตัน ของเธอจริงๆ นะ
ใช่
รู้อะไรไหม เธอฉลาดกว่าพวก หัวสมองกลวงพวกนี้เยอะเลย
เลนีย์ เธอเป็นอะไร
ฉันเปลี่ยนจากคนที่ไร้ตัวตนในโรงเรียน
มาเป็นคนไร้ตัวตนที่มีแม่เป็นบ้า
ไม่จริงเสียหน่อย
อีกไม่นาน คนจะจำได้ว่าเธอ เป็นคนที่ยอดเยี่ยมแค่ไหน
ฉันสัญญา
เหมือนกับการที่เธอมาประชุมกับฉัน
- ถึงฉันจะรู้ว่าเธอเกลียดมัน - ใช่ ฉันเกลียดมัน
เดี๋ยวก่อน โทษที รอเดี๋ยวนะ
ให้ตายสิ เชอรีล
บางทีฉันก็อยากให้แม่ติดคุกเหมือนกัน
เอาล่ะ สาวๆ
ถึงเวลาแล้ว เรามีผู้เข้ารอบสุดท้ายสี่คน
คนเเรก ขอเสียงกลองหน่อย ล้อเล่น อย่าทำนะ
แคที ลินน์
คนที่สอง ดาร์ลีน
ผู้เข้าแข่งขันคนที่สามของเราคือ
แคลร์
และผู้เข้าแข่งขันคนสุดท้าย
เลนีย์ แทนเนอร์
ซึ่งก็คือ ไชโย ใช่ไหมจ๊ะ
และสำหรับคนอื่นๆ ที่ไม่เข้ารอบ
ฉันหวังให้พวกเธอขายตั๋วสิบใบ สำหรับงานประกวด
ปีหน้าพวกเธออาจมีโชคที่ดีกว่านี้
สำหรับคนที่เป็นนักเรียนชั้นม.หก
ฉันเสียใจด้วย พวกเธอไม่มีโอกาสเเล้ว
ฉันไม่เห็นตอนเธอออกไปเลย
ยินดีด้วยนะที่เข้ารอบ ฉันรู้อยู่แล้วล่ะว่าเธอต้องทำได้
แต่ก็นะ การที่ฉันเข้ารอบนี่สิน่าตกใจ
เจ๋งนะว่าไหม
เลนีย์ เธอควรจะคอยสนับสนุนฉัน กับเรื่องทั้งหมดนี่นะ
- ฉันแค่นั่งเฉยๆ - แล้วตอนนี้ยังไงล่ะ
เราจะต้องแข่งกันเหรอ พระเจ้า
เธอบ้าไปแล้ว
เธอบ้าพอๆ กับแม่แปลกๆ ของเธอ
No comments yet. Be the first to leave one.