I (Jag)

Digitaal gerestaureerd door het Zweeds Filminstituut in 2016.

Heb jij je...

Ja? - Weet je wie dat daar is?

Wie? - Die in de zwarte jurk.

O, die in de zwarte jurk. Ik ken haar. Ze heet Ebba.

Volgens Staffan studeert ze. Muziek.

Een prachtige naam. Ebba.

Heeft beloofd om voor ons te spelen. - O?

Ja, maar waar is de wijn?

Mogen we luisteren? - Prima.

Wil je met me trouwen?

O, nee. Daar. - Zo.

Ja.

Daar...

Nee, dit werkt niet. Gebruik een andere lade.

Zo.

Er is hier meer koffie.

Ja. - Er is meer koffie.

Er is een hoop daar.

Hoeveel is het? - Vijftien kronen.

Bedankt.

Heb je m'n sigaretten gezien? - Ja, die liggen daar.

Hé. - Het licht is geweldig.

Bedankt.

Ik werk de laatste tijd veel.

Ebba en ik praten zelden.

Je bent niet aardig.

Je bent niet aardig. - Aardig?

Leg uit.

Jij hebt jouw kamer. Als je honger hebt, kun je iets te eten gaan kopen.

Excuseer me.

Ik herinner me m'n jeugd.

De vrouw die frambozen plukte bij het hek.

En de zon die in de lucht stond als een gele pilaar.

Ann-Marie.

Het kan wel vijf jaar geleden zijn.

Hallo.

Ik heb jou al lang niet meer gezien.

We hebben elkaar nu gezien. En we praten.

Misschien is het meer dan vijf jaar.

Ik weet niet waarom...

maar het weerzien voelt zo belangrijk.

Je verlaten voelen, kan niet fout zijn. Te voelen dat deze reis de cruciale is.

En we blijven praten.

Ik omschrijf Ebba.

Ik praat over m'n gevoel van onwerkelijkheid.

Ik laat haar mijn tijdelijke duisternis zien.

Op dit moment komt ze naar me terug.

Ann-Marie wil me thuis uitnodigen, bij haar en Bertil, haar man,

om over onze herinneringen te praten.

Bertil. Bertil en Ebba.

Over herinnering praten, kan niet echt.

Herinneringen zijn er gewoon, als aarde onder het gras.

O ja.

Mammie. - Ja...

Oeps.

Hier. Oeps.

Ja.

Hier woon ik.

Ik neem de bus.

Dag. Ik vertel het je als hij...

Ik ben gelukkig nu.

Ik voel me vrijer.

Ik wil Ebba vanavond niet zien.

Ik ga naar Staffan.

Hij wil al lang dat ik naar z'n nieuwe huis kom kijken.

Hallo.

Zo kan het ook. - Hallo daar.

Jij bent het. Ik vroeg me net af wie het was.

Je nam de verkeerde deur. Of ik opende de verkeerde, de keukendeur.

Kom binnen.

Ik ga me alleen even afdrogen.

Ik zwem elke avond.

En in de ochtend, als ik naar m'n werk ga.

Het voelt goed. Wacht hier. Ik kleed me aan.

Dat is gebeurd. Kom binnen en bekijk het huis.

Zo ziet het er dus uit.

Ben je een avondwandeling aan het maken?

Ik stel je voor aan m'n vrouw Aina.

Dit is mijn collega van kantoor.

Volg mij, ik laat je die dakconstructie zien.

Die is echt heel leuk.

Wat vind je ervan? Tot dusver werkt hij goed.

Hopelijk blijft hij werken.

Leuk, hè? - Zeker.

Ik moet het aan veel mensen laten zien die het huis bekijken.

Wil je een kopje thee? - Graag.

Dat zou fijn zijn. Daar zijn ze.

Dat klopt. Dit is de glazen muur waar ik het over had.

Deze? - Nee, deze is...

Maar deze is zo geplaatst.

Kijk, ik dacht... Ik laat het je zien.

Prima. - Deze.

Die daar. - De tv-kamer.

Ja. Ik dacht aan hier.

Ze komen hier. De muur leunt deze kant op.

En alleen hier batterijen. Of zoiets.

Ik heb er met Gyllenborg op kantoor over gesproken.

Je zou hem op wielen kunnen zetten.

Kan ik hem zo verplaatsten? - Ja...

Ja, maar mijn idee is veel leuker.

Je zou het zo kunnen doen.

Dat kan.

Of je kunt hem eromheen rollen...

Dat is best leuk. Het zou niet ingewikkeld moeten zijn.

En dan naar deze ruimte hier.

Best een leuk idee, niet? Ik zou het zo doen.

Ja, precies.

Hij zal niet... - Wat is het materiaal?

Gewoon tegels. Niets bijzonders.

Ja, nee het is...

Nee, nee.

Ik heb gesproken met...

Wat dacht je van dat kopje thee? - Ja.

Ik ga er met Nykvist over praten.

Ga zitten. - Bedankt.

Fijn dat je er eindelijk bent.

We hebben het er vaak over gehad. - Het is ver.

Welnee. - En je bent moe als je thuis bent.

Ja, natuurlijk. Heb je de metro genomen?

Nee, een taxi. - Een taxi?