Radio Romance (라디오 로맨스)

(Kandungan berikut tidak sesuai untuk penonton di bawah 15 tahun.)

Saya...

panggil ibu saya sebagai Cik Nam.

Dia bukan ibu kandung saya.

Tapi saya tahu tentang itu...

semasa hari lahir saya yang kesembilan tahun.

Ayah saya tiada di rumah.

Mungkin dia ada percutian bersama kekasihnya.

Ini...

kebenaran tentang keluarga saya,

yang orang cemburukan.

Soo Ho.

Saya ada belajar sesuatu dari awak.

Walaupun awak tidak bercakap,

tapi sebenarnya awak sedang bercakap.

Saya baru sedar perkara itu.

Sebab itu jika awak tidak bercakap,

awak masih bercakap dengan cara awak.

Saya sudah sedar tentang itu sekarang.

Bila awak tulis tiga noktah di pengakhiran ayat,

saya fikir,

"apa ini?"

"Adakah dia tidak pedulikan saya lagi?"

"Apa masalah dia?" Saya selalu fikir begitu.

Tapi sebenarnya...

mesti awak sedang berkata-kata.

Awak kata, "pergi dari sini" dalam hati.

"Lupakan."

"Tolong saya."

Seperti "peluk saya,"

atau...

"saya mahu menangis."

Saya sedar...

diam itu adalah cara awak berkomunikasi.

Sebab itu...

bila awak pandang saya tanpa berkata-kata...

Seperti yang awak lakukan...

sekarang,

saya mahu memeluk awak.

Menangislah lagi.

Saya tidak percaya yang saya menangis.

Biar betul.

Awak sudah pulang?

Bagaimana awak masuk?

Saya selalu boleh masuk, tapi tidak mahu ganggu awak.

Cari tahu kata laluan itu bukannya sukar.

Sudah lama saya tidak lihat awak begini.

Bagaimana dengan ayah?

Saya tidak pasti.

Peliknya.

Bila sesuatu berlaku pada keluaraga kita,

selalunya hanya kita berdua yang tinggal.

Adakah awak bersama Geu Rim...

Berehatlah sebelum awak pergi.

Ya?

Ini saya.

Saya tahu.

- Tentang tadi... - Tentang tadi...

Awak dulu.

Tidak.

Awak dulu.

Jadi...

Saya terfikir tentangnya semasa dalam perjalanan pulang.

Saya rasa...

tangan saya masalahnya.

Apa?

Ia berlaku di sekolah dan semasa tadi juga.

Apa yang saya lakukan?

Kenapa dengan tangan saya?

Awak juga seperti itu semasa 12 tahun lalu.

Kenapa awak...

selalu memeluk saya?

Bukannya saya peluk awak banyak kali...

Ia kali ketiga.

Kenapa awak selalu buat begitu?

Tentang itu...

Jika ada anak anjing yang menggigil, awak mahu pegang dia, bukan?

Apa?

Ia...

sesuatu seperti itu.

Adakah saya anjing bagi awak?

Tidak.

Saya bukan anggap awak sebagai anjing.

Ia hanya...

Saya hanya...

lakukannya.

Saya mahu kata...

terima kasih untuk itu.

Terima kasih...

untuk hari ini.

Okey.

Awak patut tidur.

Jangan fikir apa-apa malam ini.

Okey.

Kenapa dengan awak, Geu Rim?

Kenapa dengan awak Soo Ho?

Kenapa awak selalu buat begitu di depan dia?

Kenapa awak...

selalu memeluk Soo Ho?

Kita akan bawa keluar keempat-empat bintang kita dari rancangan KBC.

Apa maksud awak?

Ia secara tiba-tiba. Apa maksud awak?

Apa-apa pun, saya akan ubah fikiran...

jika awak lepaskan Ji Soo Ho dari siaran radio itu.

Awak takkan mengalami kerugian tanpa rancangan radionya,

tapi situasi berbeza dengan kami.

Dalam masa sebulan,

saya benarkan dia ikut kemahuannya dan uruskan radio.

Syarikat menghadapi kerugian yang besar.

Saya faham, tapi terus menggantinya...

Juruhebah Kim Dong Ju milik agensi kami.

Apa pendapat awak?

Kim Dong Ju?

Mahukah dia kendalikan radio?

Tapi...

program yang Soo Ho kendalikan telah menjadi tajuk utama.

Mungkin kita boleh setuju untuk merakamnya dulu.

Oleh kerana jadual drama yang dia akan bintangi,

mustahil untuk lakukan kedua-duanya sekali.

Jika awak serahkan Soo Ho,

awak akan dijamin dengan beberapa bintang yang lain.

Saya akan terus sokong awak...

dengan artis di agensi kami.

Juga, mari kita rahsiakan ini...

hingga kita capai keputusan.

Cik La.

Sudah hampir sebulan,

tapi awak tidak beri saya sebarang laporan mengenai Geu Rim.

Kita masih ada banyak masa lagi.

Apapun, Cik Nam.

Jay tidak datang, jadi kami hadapi masalah.

Apa kita mahu buat dengan rancangan hari ini?

Cik La, adakah awak lembab?

Maaf?

Apa yang telah awak buat...

untuk balas semula sokongan saya?

Saya minta awak bertanggungjawab.

Secara jujurnya,

saya telah cuba yang terbaik...

Saya mahu lihat hasilnya.

Awak hanya perlu pastikan Geu Rim terkeluar.

Apa ini?

Perlukah saya jadi doktor awak atau kawan awak?

Makan dulu.

Walaupun, saya tidak sediakannya banyak.

Awak benar-benar tidak buat banyak.

Hei, awak tahu...

Awak ingat apa yang awak kata sebelum ini?

Apa?

Sama ada saya menangis kerana saya gembira, kecewa,

atau marah,

dan beritahu awak jika saya menangis.

Adakah awak menangis?

Apa sebenarnya "menangis"?

Apa maksudnya?

Awak menangis di depan siapa? Itu akan ubah maksudnya.

Siapa pun dia,

orang itu faham awak dengan baik.

Saya rasa...

awak akan jadi sangat sibuk mulai sekarang.

Soo Ho.

Hei.

Apa yang awak buat di sini begitu awal?

Boleh awak hantar saya?

Maaf?

Saya perlu pergi ke stesen. Cepat.

Apa...

Tapi...

Lihat.

Stesen lebih dekat...

dengan rumah awak.

Kenapa awak datang ke rumah saya untuk suruh saya hantar?

Sementara kita di topik ini,

boleh awak hantar saya ke rumah dulu?

Maaf?

Sebab ia dekat dengan stesen,

hantar saya ke rumah dulu.

Awak kata awak perlu pergi ke stesen,

tapi suruh saya hantar awak ke rumah...

Soo Ho.

Adakah awak sudah hilang akal?

Saya sudah lewat sekarang.

Ambil ini. Awak boleh...

guna ia untuk sementara atau selama-lamanya.

Soo Ho!

Kenapa awak beri saya kereta ini?

Awak boleh simpan hadiah di tempat duduk belakang.

Apa yang...

Apa yang dia buat?

Adakah dia rakam drama?

Saya bawa kereta kerana saya tidak dapat...

kembalikan kunci,

tapi tolong ambil ia semula.

Saya tidak boleh. Saya sibuk.

Guna ia buat sementara waktu.

Apa...

Apakah ini?

Adakah lelaki ini cuba tarik perhatian saya?

Adakah awak dapat kereta baru?

Ia kelihatan lebih bagus dari kereta saya.