Vesper

(มนุษย์พยายามป้องกันวิกฤตเชิงนิเวศ โดยลงทุนมหาศาลกับเทคโนโลยีพันธุกรรม)

(ไวรัสและสิ่งมีชีวิตตัดต่อพันธุกรรม หลุดรอดสู่ภายนอก)

(ทำลายล้างพืชกินได้ สัตว์ และประชากรมากมาย)

(กลุ่มชนชั้นบนอยู่อย่างผาสุก ในเมืองปิดชื่อซิตาเดล)

(สําหรับอาหาร ผู้คนพึ่งพาเมล็ดพันธุ์ที่ซิตาเดลขาย)

ยังร้อนอยู่เลย

ทำไมต้องรีบร้อนนัก

หนูจะไปที่แล็บเก่า

พ่อเกลียดที่นี่

ระวังให้มากด้วยนะ

ดูนี่สิ

พอได้แล้วเวสเปอร์ แบตพ่อเหลือน้อยแล้ว

ใครบังคับให้มาด้วยล่ะ

พ่อน่าจะอยู่บ้านชาร์จแบต

ลูกทำเราเสียเวลามากนะกับการทดลองพวกนี้

ไม่ต้องกลัว

ไม่เจ็บหรอก

ขอบใจ

รอนี่

แค่พวกแสวงหา ไปเถอะ

รู้สึกจะผู้หญิงนะ

ช่างเถอะ

สักวันหนูจะลองตามไปดู

อยากรู้ว่าเอาขยะพวกนั้นไปไหนกัน

อย่า พวกเขาแค่เร่ร่อนไปจนตายเท่านั้น

รู้ได้ไงว่าพวกเขาไม่เคยกลับมาบ้าน

ใครๆ เขาก็รู้กัน

ใครหน้าไหนจะรู้เรื่องพวกเขาไปซะหมดล่ะ

เวสเปอร์ เธอไม่กลับมาหรอก

มีใครอยู่ในนั้นกับพ่อไหม

รู้สึกจะไปแล้ว

ไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย

เวสเปอร์ ดูที่แท็งก์

ไฟฟ้า

ไปเอาแบ็กอัพในตู้เย็นมา

หนูรื้อมันออกหมด

จะใช้พื้นที่สำหรับเซลล์ที่เพาะไว้

หนูจะไปหาโจนัส

ไหนใครรับผิดชอบ

ใครรับผิดชอบ

ผม

แต่เสามันล้มลงมาเอง

จั๊กคือความรับผิดชอบของนาย

เอาละ จัดการให้มันพ้นทรมานซะ

มันไม่ใช่มนุษย์

มันไม่รู้สึกอะไรหรอก

เพราะมันถูกสร้างขึ้นในแล็บ

หมดกับจั๊กนั่นไปมหาศาลเลยสิ

น่าเสียดาย

มานี่ทำไมเวสเปอร์

ลุงรู้น่า

จะไปรู้ได้ไง

ก็แกมุดหัวอยู่แต่ในกระท่อมกับน้องชายฉัน

มีคนพังเครื่องปั่นไฟของเรา

อ้าวเหรอ

โลกโหดชะมัด

แบคทีเรียเราไม่เหลือเลย

เราไม่มีพลังงานใช้

รู้นี่ว่าเราไม่ทำการกุศล

หนูก็ไม่ได้ขอนี่

เชื่อเถอะ ทุกคนต้องเหนื่อยเพื่อมัน

ครอบครัวต้องสามัคคีกันถึงจะอยู่รอดที่นี่ได้

ยิ่งตอนนี้ที่ซิตาเดลขึ้นราคาเมล็ดพันธุ์ด้วย

ดีนะ เรายังมีสิ่งที่พวกเขาต้องการ

สกินนี่

ดูสิใครมาเยี่ยมเรา

เลือดแกไม่ได้อ่อนเยาว์ไปตลอดนะ

เสียดายต้องมาเปลืองกับเรื่องฉุกเฉินแบบนี้

แต่แน่นอน อาศัยอยู่ตามลำพังแบบแก

ยังโชคดีที่มันไม่เลวร้ายไปกว่านี้

พวกแสวงหาเอย พวกเร่ร่อน พวกโจรเอย

เมื่อไหร่มันมาบ้านแก

เผลอๆ จะกลายเป็นเรื่องเศร้าเอา

อยู่นี่แกปลอดภัยกว่า

แล้วพ่อหนูล่ะ

เราก็จะดูแลเขา

ไม่ใช่ความผิดเขาหรอกที่แม่แกไป

แกสองคนจะสบายขึ้นเยอะ

โดยเฉพาะช่วงหน้าหนาว

แกทำให้ฉันนึกถึงแม่แกชะมัดเลย

หวังว่าแกจะไม่กลัวลุงนะ

หนูไม่มีวันยอมกลายเป็น แค่แม่พันธุ์อีกคนของลุงแน่

พูดเหมือนคำนั้นมันหยาบมากงั้นแหละ

คิดว่าตัวแกวิเศษกว่าใครรึไง

หนูมีทักษะ

หนูสอนตัวหนูเอง

และสักวันหนูจะไปจากนี่ได้

แต่ลุง…

ลุงจะยังอยู่นี่

ดูดเลือดเด็กๆ ไปแลกกับเมล็ดพันธุ์

แหม แม่สาวน้อยผู้ทะเยอทะยาน

รู้มั้ยเราสองคนนี่เหมือนกันมาก

เพราะเราจะไม่ยอมก้มหัวให้โลกเฮงซวยนี่แน่

ถูกมั้ย

แต่อย่าไปคิดว่าแกจะเปลี่ยนกฎเกณฑ์อะไรได้

จงคว้าทุกโอกาสเมื่อมันมาถึงมือเถอะ

หนูเอาแบคทีเรียไปได้เลยมั้ย

ไว้อีกสองวันค่อยมาใหม่

ให้ฉันขายเลือดแกให้ซิตาเดลก่อน

ลุงก็รู้ พ่ออยู่รอนานขนาดนั้นไม่ได้ ถ้าไม่มีไฟฟ้า

ก็อยากมีเหลือแบ่งให้หรอกนะ

ไม่

ไม่

ไม่ๆ อย่า

เฮ้

พ่อหายโกรธแน่พอเห็นว่าหนูได้อะไรมา

นี่อะไร ไปได้มาจากไหน

โจนัสให้มา

แลกกับอะไร

ต้องทำอะไรถึงได้มันมา

ไม่ได้ทำ

แค่เอามาเฉยๆ

รีบเอาไปคืนก่อนเขาจะทันรู้

ไม่

มันเป็นของหนูและหนูจะปลดล็อกพวกมัน

ให้มันขยายพันธุ์ได้

ลูกรู้ว่านั่นเป็นไปไม่ได้

ถ้าสำเร็จ ซิตาเดลก็จะต้องการหนู

ไปทำงานในแล็บเขา

คิดให้ดีๆ

พวกเขาไม่ให้ลูกทำในนั้นแน่

พ่อแค่กลัวหนูทิ้งพ่อเหมือนที่แม่ทำ

โธ่ เวสเปอร์

ลูกไม่รู้หรอกว่าความฝันต้องแลกด้วยอะไร

พอเถอะ

โลกของลูกอยู่ข้างนอกนี่

หยุดพูด

เมื่อคืนหนูเห็นยานร่อน

มันคงตกแหละ

เป็นพ่อ พ่อจะไม่อยากช่วยรึไง

เอาเธอกลับไปไว้ที่ที่ลูกเจอ

เราไม่ต้องรับผิดชอบชีวิตเธอ

แต่บางทีเธออาจช่วยเราได้

โอ้ไม่

ลูกคิดว่าเธอจะพาเราไปที่ซิตาเดลเหรอ

คนพวกนั้นไม่เมตตาใครหรอก

พาลูกไปแล้วเธอจะได้อะไรตอบแทน

บางที…

ห้องแล็บ

ไม่มี

เวสเปอร์ จะให้มันระเบิดเราตายเหรอ

จะให้หนูทิ้งเธอให้ตายตรงนั้นรึไง

ใช่

ผู้ชายที่มากับฉันล่ะอยู่ไหน

ฉันเจอเธอคนเดียว

ฉันต้องหาเขาให้เจอ

เขาอาจบาดเจ็บ ยานของเราตก

ช่วยพาฉันไปตรงที่ที่เธอเจอฉันได้มั้ย

เธอเดินไกลมากไม่ไหวหรอก

ช่วยฉันหน่อย

ช่วยหน่อยได้มั้ย

เธอไปก็ได้

ถ้าอยากให้ช่วยเธอก็ต้องไปตามหาเขา

เราไม่ใช่คนใช้นะ

จริงสิ ขอโทษที่เสียมารยาท

เขาเป็นพ่อฉัน ฉันกลัวเขาเป็นอะไรไป

ถ้าช่วยฉัน รับรองเธอจะไม่เหนื่อยเปล่า

ก็ช่วยแล้วนี่ไง

ตอนนั้นเธอแจ้งซิตาเดลรึเปล่า พวกเขาจะมามั้ย

ฉันไม่รู้

ฉันร่วงลงจากยานก่อนที่มันจะตก

พ่อ

ไม่

พ่อหยุดหนูไม่ได้หรอก

งั้นอยากทำอะไรก็ทำ อย่ามาร้องไห้ทีหลังละกัน

ฉันชื่อคาเมลเลีย

ฉันเวสเปอร์

เธอจะไม่เสียใจแน่ถ้าช่วยเรา

ฉันสัญญาเลย

ออกเดินทางตอนฟ้าสางละกัน

กลางคืนมันอันตราย

ขอบใจ

เลือกตัวอ้วนๆ ให้เลยนะนั่น

ขอบใจ

เธออยู่ที่นี่กับใครเหรอ

มีแค่ฉันกับพ่อ

แล้วก็… โดรนพังๆ

เราใช้มันสื่อสารกันน่ะ

เกิดอะไรขึ้นกับพ่อเธอ

พ่อบาดเจ็บจากตอนเป็นทหารให้กองทัพซิตาเดล

พวกเขาตอบแทนพ่อด้วยซากโดรนเก่าๆ

ถ้าเราพาเธอทั้งคู่

ไปซิตาเดล พวกเขาช่วยพ่อเธอได้แน่ๆ

จริงเหรอ

เธอ… ทำได้เหรอ

ได้สิ

พ่อฉันมีอิทธิพลพอดู

ได้ยินมั้ยพ่อ

พ่อ

พ่อ… พ่อ

หยุดสิ

พ่อ ไม่

พ่อ… พ่อ…

ไม่ หยุดสิ หยุด พ่อ

ไม่ๆ พ่อ

หยุด พ่อ ได้โปรด หยุดสิ

ได้โปรด หยุดเถอะ

จับเขาให้นิ่ง

ไม่นะ

เอาละ เขาหลับแล้ว